شهیداکبر ابراهیمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Amosoltany98: Amosoltany98 صفحهٔ شهید اکبر ابراهیمی را به شهیداکبر ابراهیمی منتقل کرد

2019-08-23T12:06:52Z

Amosoltany98 صفحهٔ شهید اکبر ابراهیمی را به شهیداکبر ابراهیمی منتقل کرد

Mehtari9705: /* رده‌ها */

2018-11-27T19:03:43Z

‏رده‌ها

Kolahkaj9706 در ‏۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۲

2018-09-15T19:12:01Z

Mirzaee9706 در ‏۱۹ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۰

2018-09-10T11:30:08Z

Fazayemajazi: Fazayemajazi صفحهٔ شهید. اکبر ابراهیمی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به شهید اکبر ابراهیمی منتقل کرد

2018-08-04T05:50:47Z

Fazayemajazi صفحهٔ شهید. اکبر ابراهیمی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به شهید اکبر ابراهیمی منتقل کرد

Beiranvand97 در ‏۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۵

2018-05-17T10:25:45Z

Daneshvar9701: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید اکبر ابراهیمی تاریخ تولد :1343/05/17 تاریخ شهادت : 1364/03/27 محل شهادت : نامشخص مح...» ایجاد کرد

2018-05-16T10:23:06Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید اکبر ابراهیمی تاریخ تولد :1343/05/17 تاریخ شهادت : 1364/03/27 محل شهادت : نامشخص مح...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید اکبر ابراهیمی
تاریخ تولد :1343/05/17
تاریخ شهادت : 1364/03/27
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :خراسان رضوی - نیشابور - بهشت فضل
زندگینامه
شهید درروستایی از توابع شهرستان نیشابور به دنیا امد. خانواده او از نظر مالی وضع خوبی نداشتند. و زیر نظر ارباب کار می کردند. در شب تولد شهید درویش به منزل آنان می رود و قصیده ای می خواند و پس از خواندن مدح خانه را ترک می کند. شهید به دنیا اآمد. به همین دلیل خانواده مقداری آرد می فروشند و خرما تهیه کرده و دربین اهالی تقسیم می کنند. شب پس از تولد او به مادرش در خواب الهام می شود. که نام پسرش را علی اکبر بگذارد و صبح بعد ازرجوع به کتاب نام او را علی اکبر می نامد.
شهید از همان سنین کم به همه احترام می گذاشت و با همه خانواده و آشنایان مهربان بود. برای کمک به خانواده کار می کرد. شهید به علت فقر مالی خانواده به مدرسه نرفت شهید در دوران جوانی به کار قالیبافی مشغول شد و شبها به کلاس نهضت می رفت و درس می خواند. و با سعی وکوشش در مدت یکسال تحصیل درنهضت دوره مقدماتی و تکمیلی را گذراند و مورد تشویق معلمین قرار گرفت. او اوقات فراغت را به ورزش فوتبال و دومیدانی می گذراند. شهید علی اکبر ابراهیمی به نماز اهمیت بسیاری میداد. و افرادی که نماز را سبک می شمردند ارشاد می کرد. او فردی خوش خلق و با گذشت بود و اگر وعده ای به کسی می داد به عهد خود وفا میکرد. دربرابر مشکلات زندگی صبور و مقاوم بود و مشکلات رابا صبر و کوشش حل می کرد. شهید همیشه کارهایش رابه یاد خدا انجام می داد. او درمیان آشنایان جاذبه ای بسیار داشته و همه او را بعنوان الگویی خوب معرفی می کردند. او به امامان معصوم علاقه ای بسیار داشته و به همین دلیل یک کبوتر بچه را که به خانه وارد می شد آب و غذا میداد. و مراقبت می کرد. و هنگامی که کبوتر بزرگ شد آنرابه مشهد برد ودرمیان کبوتران حرم امام رضا رها می کند. شهید قبل از انقلاب در شعار نویسی برضد رژیم طاغوت شرکت می کرد. و پس از پیروزی انقلاب عضو بسیج می شود. و انقلاب را یکی از بهترین هدیه های خدا برای ملت ایران میداند و به امام امت علاقه ای بسیار داشته و اطاعت برخود واجب می دانست. و پس از اینکه درک میکند. جضورش درجبهه لازم است درسن 16 سالگی تصمیم میگیرد به جبهه برود و لی به علت فقر خانواده مجبور به انصراف می شود. او درسن 18 سالگی با اصرار پدر ومادر ازدواج میکند. و پس از ازدواج با همسر خانواده اش صمیی و مهربان بوده و برای تمین معاش خانواده اش از پس اندازی که ازقبل انقلاب داشت استفاده کرد و هنگام مرخصی قالی بافی می نمود. و کمبود هیا خانه راتامین می کرد. ملاک ایشان برای انتخاب همسر دیندار بدون و نماز خواندن وداشتن حجاب بود. شهید آرزو داشت که کارگاه قالیبافی داشته باشد. شهید به امام خیلی علاقه داشت وهمیشه درخانه ازخصوصیات امام برای خانواده تعریف می کرد. و آرزویشان این بود که امام را از نزدیک زیارت کند.
در 1364/03/27 شب هنگام برای شناسایی منطقه دشمن او و دونفر دگر داوطلب شدند وصیت خود را نوشته و وارد منطقه میمک میشوند. نفر اول ایشان و دو نفردیگر پشت سر ایشان حرکت می کردند. و شهید خود ابراز کرده که من خود مینها را خونثی میکنم. و شما حتماً از پشت سر من حرکت کنید. ولی پای یکی از آن دو نفر بر روی مین میرد و انقجار رخ میدهد. کهخود شخص درهمان جا به فیض شهادت میرسد و شهید پس ازسه روز در بیمارستان علی رغم تلاش پزشکان و پرستاران به فیض شهادت نائل می شوند. و به آرزوی خود رسید.

منبع: سایت شهدای ارتش

@@ سطر ۵۷: / سطر ۵۷: @@
 [[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]
 [[رده: شهدای ایران]]
-[[رده: شهدای استان خرایان رضوی]]
+[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
 [[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
-در 1364/03/27 شب هنگام برای شناسایی منطقه دشمن او و دونفر دگر داوطلب شدند وصیت خود را نوشته و وارد منطقه میمک میشوند. نفر اول ایشان و دو نفردیگر پشت سر ایشان حرکت می کردند. و شهید خود ابراز کرده که من خود مینها را خونثی میکنم. و شما حتماً از پشت سر من حرکت کنید. ولی پای یکی از آن دو نفر بر روی مین میرد و انقجار رخ میدهد. کهخود شخص درهمان جا به فیض شهادت میرسد و شهید پس ازسه روز در بیمارستان علی رغم تلاش پزشکان و پرستاران به فیض شهادت نائل می شوند. و به آرزوی خود رسید.
+در 1364/03/27 شب هنگام برای شناسایی منطقه دشمن او و دونفر دگر داوطلب شدند وصیت خود را نوشته و وارد منطقه میمک میشوند. نفر اول ایشان و دو نفردیگر پشت سر ایشان حرکت می کردند. و شهید خود ابراز کرده که من خود مینها را خونثی میکنم. و شما حتماً از پشت سر من حرکت کنید. ولی پای یکی از آن دو نفر بر روی مین میرد و انقجار رخ میدهد. کهخود شخص درهمان جا به فیض شهادت میرسد و شهید پس ازسه روز در بیمارستان علی رغم تلاش پزشکان و پرستاران به فیض شهادت نائل می شوند. و به آرزوی خود رسید.<ref>سایت شهدای ارتش</ref>
+==پانویس==
-منبع: سایت شهدای ارتش
+ <references/>
 == رده‌ها ==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_ابراهیمی}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۰
سطر ۵۱:		سطر ۵۱:

	منبع: سایت شهدای ارتش		منبع: سایت شهدای ارتش
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:اکبر_ابراهیمی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان خرایان رضوی]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۶
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شهید اکبر ابراهیمی
 تاریخ تولد :1343/05/17
 تاریخ شهادت : 1364/03/27
 محل شهادت : نامشخص
 محل آرامگاه :خراسان رضوی - نیشابور - بهشت فضل
 زندگینامه
 شهید درروستایی از توابع شهرستان نیشابور به دنیا امد. خانواده او از نظر مالی وضع خوبی نداشتند. و زیر نظر ارباب کار می کردند. در شب تولد شهید درویش به منزل آنان می رود و قصیده ای می خواند و پس از خواندن مدح خانه را ترک می کند. شهید به دنیا اآمد. به همین دلیل خانواده مقداری آرد می فروشند و خرما تهیه کرده و دربین اهالی تقسیم می کنند. شب پس از تولد او به مادرش در خواب الهام می شود. که نام پسرش را علی اکبر بگذارد و صبح بعد ازرجوع به کتاب نام او را علی اکبر می نامد.
 شهید از همان سنین کم به همه احترام می گذاشت و با همه خانواده و آشنایان مهربان بود. برای کمک به خانواده کار می کرد. شهید به علت فقر مالی خانواده به مدرسه نرفت شهید در دوران جوانی به کار قالیبافی مشغول شد و شبها به کلاس نهضت می رفت و درس می خواند. و با سعی وکوشش در مدت یکسال تحصیل درنهضت دوره مقدماتی و تکمیلی را گذراند و مورد تشویق معلمین قرار گرفت. او اوقات فراغت را به ورزش فوتبال و دومیدانی می گذراند. شهید علی اکبر ابراهیمی به نماز اهمیت بسیاری میداد. و افرادی که نماز را سبک می شمردند ارشاد می کرد. او فردی خوش خلق و با گذشت بود و اگر وعده ای به کسی می داد به عهد خود وفا میکرد. دربرابر مشکلات زندگی صبور و مقاوم بود و مشکلات رابا صبر و کوشش حل می کرد. شهید همیشه کارهایش رابه یاد خدا انجام می داد. او درمیان آشنایان جاذبه ای بسیار داشته و همه او را بعنوان الگویی خوب معرفی می کردند. او به امامان معصوم علاقه ای بسیار داشته و به همین دلیل یک کبوتر بچه را که به خانه وارد می شد آب و غذا میداد. و مراقبت می کرد. و هنگامی که کبوتر بزرگ شد آنرابه مشهد برد ودرمیان کبوتران حرم امام رضا رها می کند. شهید قبل از انقلاب در شعار نویسی برضد رژیم طاغوت شرکت می کرد. و پس از پیروزی انقلاب عضو بسیج می شود. و انقلاب را یکی از بهترین هدیه های خدا برای ملت ایران میداند و به امام امت علاقه ای بسیار داشته و اطاعت برخود واجب می دانست. و پس از اینکه درک میکند. جضورش درجبهه لازم است درسن 16 سالگی تصمیم میگیرد به جبهه برود و لی به علت فقر خانواده مجبور به انصراف می شود. او درسن 18 سالگی با اصرار پدر ومادر ازدواج میکند. و پس از ازدواج با همسر خانواده اش صمیی و مهربان بوده و برای تمین معاش خانواده اش از پس اندازی که ازقبل انقلاب داشت استفاده کرد و هنگام مرخصی قالی بافی می نمود. و کمبود هیا خانه راتامین می کرد. ملاک ایشان برای انتخاب همسر دیندار بدون و نماز خواندن وداشتن حجاب بود. شهید آرزو داشت که کارگاه قالیبافی داشته باشد. شهید به امام خیلی علاقه داشت وهمیشه درخانه ازخصوصیات امام برای خانواده تعریف می کرد. و آرزویشان این بود که امام را از نزدیک زیارت کند.
- در 1364/03/27 شب هنگام برای شناسایی منطقه دشمن او و دونفر دگر داوطلب شدند وصیت خود را نوشته و وارد منطقه میمک میشوند. نفر اول ایشان و دو نفردیگر پشت سر ایشان حرکت می کردند. و شهید خود ابراز کرده که من خود مینها را خونثی میکنم. و شما حتماً از پشت سر من حرکت کنید. ولی پای یکی از آن دو نفر بر روی مین میرد و انقجار رخ میدهد. کهخود شخص درهمان جا به فیض شهادت میرسد و شهید پس ازسه روز در بیمارستان علی رغم تلاش پزشکان و پرستاران به فیض شهادت نائل می شوند. و به آرزوی خود رسید.
 منبع: سایت شهدای ارتش