شهیدایاز درود خواه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Amosoltany98: Amosoltany98 صفحهٔ شهید ایاز درود خواه را به شهیدایاز درود خواه منتقل کرد

2019-09-02T14:08:25Z

Amosoltany98 صفحهٔ شهید ایاز درود خواه را به شهیدایاز درود خواه منتقل کرد

Kolahkaj9706 در ‏۱۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۲

2018-11-05T17:52:07Z

Beiranvand97 در ‏۱۱ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۱

2018-10-03T08:41:54Z

Ghanbari97: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید ایاز درودخواه تاریخ تولد :1341/04/01 تاریخ شهادت : 1361/05/30 محل شهادت : نامشخص مح...» ایجاد کرد

2018-10-02T18:47:02Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید ایاز درودخواه تاریخ تولد :1341/04/01 تاریخ شهادت : 1361/05/30 محل شهادت : نامشخص مح...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید ایاز درودخواه
تاریخ تولد :1341/04/01
تاریخ شهادت : 1361/05/30
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :فارس - خرم بید - شهدای قادراباد
زندگی نامه
بسم رب الشهداء والصدیقین

شهید ایاز درودخواه فرزند نامدار فرزند چهارم و پسر آخر خانواده ای روستایی بود که در سال 1342 در روستای گله دار واقع در شهرستان بوانات به دنیا آمد که دوران کودکی و نوجوانی و جوانی خود را در روستا و در کنار پدر و مادر خود سپری کرد و تحصیلات خود را نیز تا کلاس سوم ابتدایی آن زمان ادامه داد و به علت نبودن امکانات و مشکلات آن زمان از ادامه تحصیل صرف نظر کردند و به همراه چند تن از دوستان خود برای پیدا کردن کار راهی تهران شدند اما بعد از گذشت نزدیک به سه سال مجددا به روستای خود بازگشت. شهید ایاز درودخواه که به دلیل جوان بودن و داشتن روحیه جوانمردانه زبانزد خاص و عام بود که در بین مردم محبوبیت خاصی بود شهید ایاز درودخواه که در اوایل جنگ تحمیلی به دوران جوانی رسیده بود علاقه خاصی به امام خمینی داشت و چندین بار با اصرارهای زیاد می خواست خانواده خود را راضی کند و به جبهه برود آن زمان در روستاها خان حکومت و همه کاره مردم کشاورز بود و به دلیل جوان و نیرومند بودن شهید همه مانع رفتن او می شدند تا اینکه بالاخره شهید درودخواه یک روز با بستن کیف وسایلات خود و به بهانه رفتن به شهر و حمام گرفتن از روستا خارج و برای اعزام به جبهه جنگ حرکت می کند و بعد از گذشت نزدیک به 4 ماه از طریق نامه خانواده خود را خبر می کند که الان در منطقه سردشت کردستان مشغول به خدمت است و بعد از مدتی از جنگ ایشان مجروح می شود و به خانه بر می گردد و بعد از بهبودی کامل دوباره عزم جنگ می کند که پدر و مادر پیر او هر چه اصرار و گریه و زاری می کنند نمی توانند مانع شهید ایاز درودخواه شوند و به گفته خود او من سرباز امام زمان هستم و باید برای دفاع از کشورم بروم و دوباره عازم جبهه های جنگ می شود و با گفته همرزمان او به دلیل شجاع و غیرقابل ترس بودن او همه او را مورد تشویق قرار می دادند و با وجود جوان بودن او حتی فرماندهان از او کمک می گرفتند تا اینکه بعد از گذشت نزدیک به سه سال از جنگ دیگر خبری از نامه های شهید ایاز درودخواه نشد و خانواده ایشان برادر بزرگترش را به دنبال وی فرستادند اما ایشان هم هر چه گشت نتوانست خبری از او پیدا کند تا این که بعد از گذشت جنگ و پایان او بنیاد شهید اسامی او و دیگر کسانی که نام و نشانی از آنها نبود را به عنوان سربازان گمنام و مفقودالاثر اعلام نمودند و مادر پیر شهید هم هر چه صبر کرد و گریه و زاری باز خبری از پسرش نشد و ایشان هم بدون دیدن دوباره یوسف خود چشم بر جهان بستند و روحش شاد.

روحش شاد و راهش مستدام باد.
http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10681
پایگاه اطلاع رسانی شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۰۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 شهید ایاز درودخواه فرزند نامدار فرزند چهارم و پسر آخر خانواده ای روستایی بود که در سال 1342 در روستای گله دار واقع در شهرستان بوانات به دنیا آمد که دوران کودکی و نوجوانی و جوانی خود را در روستا و در کنار پدر و مادر خود سپری کرد و تحصیلات خود را نیز تا کلاس سوم ابتدایی آن زمان ادامه داد و به علت نبودن امکانات و مشکلات آن زمان از ادامه تحصیل صرف نظر کردند و به همراه چند تن از دوستان خود برای پیدا کردن کار راهی تهران شدند اما بعد از گذشت نزدیک به سه سال مجددا به روستای خود بازگشت. شهید ایاز درودخواه که به دلیل جوان بودن و داشتن روحیه جوانمردانه زبانزد خاص و عام بود که در بین مردم محبوبیت خاصی بود شهید ایاز درودخواه که در اوایل جنگ تحمیلی به دوران جوانی رسیده بود علاقه خاصی به امام خمینی داشت و چندین بار با اصرارهای زیاد می خواست خانواده خود را راضی کند و به جبهه برود آن زمان در روستاها خان حکومت و همه کاره مردم کشاورز بود و به دلیل جوان و نیرومند بودن شهید همه مانع رفتن او می شدند تا اینکه بالاخره شهید درودخواه یک روز با بستن کیف وسایلات خود و به بهانه رفتن به شهر و حمام گرفتن از روستا خارج و برای اعزام به جبهه جنگ حرکت می کند و بعد از گذشت نزدیک به 4 ماه از طریق نامه خانواده خود را خبر می کند که الان در منطقه سردشت کردستان مشغول به خدمت است و بعد از مدتی از جنگ ایشان مجروح می شود و به خانه بر می گردد و بعد از بهبودی کامل دوباره عزم جنگ می کند که پدر و مادر پیر او هر چه اصرار و گریه و زاری می کنند نمی توانند مانع شهید ایاز درودخواه شوند و به گفته خود او من سرباز امام زمان هستم و باید برای دفاع از کشورم بروم و دوباره عازم جبهه های جنگ می شود و با گفته همرزمان او به دلیل شجاع و غیرقابل ترس بودن او همه او را مورد تشویق قرار می دادند و با وجود جوان بودن او حتی فرماندهان از او کمک می گرفتند تا اینکه بعد از گذشت نزدیک به سه سال از جنگ دیگر خبری از نامه های شهید ایاز درودخواه نشد و خانواده ایشان برادر بزرگترش را به دنبال وی فرستادند اما ایشان هم هر چه گشت نتوانست خبری از او پیدا کند تا این که بعد از گذشت جنگ و پایان او بنیاد شهید اسامی او و دیگر کسانی که نام و نشانی از آنها نبود را به عنوان سربازان گمنام و مفقودالاثر اعلام نمودند و مادر پیر شهید هم هر چه صبر کرد و گریه و زاری باز خبری از پسرش نشد و ایشان هم بدون دیدن دوباره یوسف خود چشم بر جهان بستند و روحش شاد.
-روحش شاد و راهش مستدام باد.
+روحش شاد و راهش مستدام باد.<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10681پایگاه اطلاع رسانی شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]</ref>
-http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10681
-پایگاه اطلاع رسانی شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران
+==پانویس==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 محل شهادت : نامشخص
 محل آرامگاه :فارس - خرم بید - شهدای قادراباد
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 بسم رب الشهداء والصدیقین
- شهید ایاز درودخواه فرزند نامدار فرزند چهارم و پسر آخر خانواده ای روستایی بود که در سال 1342 در روستای گله دار واقع در شهرستان بوانات به دنیا آمد که دوران کودکی و نوجوانی و جوانی خود را در روستا و در کنار پدر و مادر خود سپری کرد و تحصیلات خود را نیز تا کلاس سوم ابتدایی آن زمان ادامه داد و به علت نبودن امکانات و مشکلات آن زمان از ادامه تحصیل صرف نظر کردند و به همراه چند تن از دوستان خود برای پیدا کردن کار راهی تهران شدند اما بعد از گذشت نزدیک به سه سال مجددا به روستای خود بازگشت. شهید ایاز درودخواه که به دلیل جوان بودن و داشتن روحیه جوانمردانه زبانزد خاص و عام بود که در بین مردم محبوبیت خاصی بود شهید ایاز درودخواه که در اوایل جنگ تحمیلی به دوران جوانی رسیده بود علاقه خاصی به امام خمینی داشت و چندین بار با اصرارهای زیاد می خواست خانواده خود را راضی کند و به جبهه برود آن زمان در روستاها خان حکومت و همه کاره مردم کشاورز بود و به دلیل جوان و نیرومند بودن شهید همه مانع رفتن او می شدند تا اینکه بالاخره شهید درودخواه یک روز با بستن کیف وسایلات خود و به بهانه رفتن به شهر و حمام گرفتن از روستا خارج و برای اعزام به جبهه جنگ حرکت می کند و بعد از گذشت نزدیک به 4 ماه از طریق نامه خانواده خود را خبر می کند که الان در منطقه سردشت کردستان مشغول به خدمت است و بعد از مدتی از جنگ ایشان مجروح می شود و به خانه بر می گردد و بعد از بهبودی کامل دوباره عزم جنگ می کند که پدر و مادر پیر او هر چه اصرار و گریه و زاری می کنند نمی توانند مانع شهید ایاز درودخواه شوند و به گفته خود او من سرباز امام زمان هستم و باید برای دفاع از کشورم بروم و دوباره عازم جبهه های جنگ می شود و با گفته همرزمان او به دلیل شجاع و غیرقابل ترس بودن او همه او را مورد تشویق قرار می دادند و با وجود جوان بودن او حتی فرماندهان از او کمک می گرفتند تا اینکه بعد از گذشت نزدیک به سه سال از جنگ دیگر خبری از نامه های شهید ایاز درودخواه نشد و خانواده ایشان برادر بزرگترش را به دنبال وی فرستادند اما ایشان هم هر چه گشت نتوانست خبری از او پیدا کند تا این که بعد از گذشت جنگ و پایان او بنیاد شهید اسامی او و دیگر کسانی که نام و نشانی از آنها نبود را به عنوان سربازان گمنام و مفقودالاثر اعلام نمودند و مادر پیر شهید هم هر چه صبر کرد و گریه و زاری باز خبری از پسرش نشد و ایشان هم بدون دیدن دوباره یوسف خود چشم بر جهان بستند و روحش شاد.
+شهید ایاز درودخواه فرزند نامدار فرزند چهارم و پسر آخر خانواده ای روستایی بود که در سال 1342 در روستای گله دار واقع در شهرستان بوانات به دنیا آمد که دوران کودکی و نوجوانی و جوانی خود را در روستا و در کنار پدر و مادر خود سپری کرد و تحصیلات خود را نیز تا کلاس سوم ابتدایی آن زمان ادامه داد و به علت نبودن امکانات و مشکلات آن زمان از ادامه تحصیل صرف نظر کردند و به همراه چند تن از دوستان خود برای پیدا کردن کار راهی تهران شدند اما بعد از گذشت نزدیک به سه سال مجددا به روستای خود بازگشت. شهید ایاز درودخواه که به دلیل جوان بودن و داشتن روحیه جوانمردانه زبانزد خاص و عام بود که در بین مردم محبوبیت خاصی بود شهید ایاز درودخواه که در اوایل جنگ تحمیلی به دوران جوانی رسیده بود علاقه خاصی به امام خمینی داشت و چندین بار با اصرارهای زیاد می خواست خانواده خود را راضی کند و به جبهه برود آن زمان در روستاها خان حکومت و همه کاره مردم کشاورز بود و به دلیل جوان و نیرومند بودن شهید همه مانع رفتن او می شدند تا اینکه بالاخره شهید درودخواه یک روز با بستن کیف وسایلات خود و به بهانه رفتن به شهر و حمام گرفتن از روستا خارج و برای اعزام به جبهه جنگ حرکت می کند و بعد از گذشت نزدیک به 4 ماه از طریق نامه خانواده خود را خبر می کند که الان در منطقه سردشت کردستان مشغول به خدمت است و بعد از مدتی از جنگ ایشان مجروح می شود و به خانه بر می گردد و بعد از بهبودی کامل دوباره عزم جنگ می کند که پدر و مادر پیر او هر چه اصرار و گریه و زاری می کنند نمی توانند مانع شهید ایاز درودخواه شوند و به گفته خود او من سرباز امام زمان هستم و باید برای دفاع از کشورم بروم و دوباره عازم جبهه های جنگ می شود و با گفته همرزمان او به دلیل شجاع و غیرقابل ترس بودن او همه او را مورد تشویق قرار می دادند و با وجود جوان بودن او حتی فرماندهان از او کمک می گرفتند تا اینکه بعد از گذشت نزدیک به سه سال از جنگ دیگر خبری از نامه های شهید ایاز درودخواه نشد و خانواده ایشان برادر بزرگترش را به دنبال وی فرستادند اما ایشان هم هر چه گشت نتوانست خبری از او پیدا کند تا این که بعد از گذشت جنگ و پایان او بنیاد شهید اسامی او و دیگر کسانی که نام و نشانی از آنها نبود را به عنوان سربازان گمنام و مفقودالاثر اعلام نمودند و مادر پیر شهید هم هر چه صبر کرد و گریه و زاری باز خبری از پسرش نشد و ایشان هم بدون دیدن دوباره یوسف خود چشم بر جهان بستند و روحش شاد.
 روحش شاد و راهش مستدام باد.
 http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10681
 پایگاه اطلاع رسانی شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران