شهیدبهروز داداش پور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fazayemajazi: /* زندگی نامه */

2019-09-28T09:37:50Z

‏زندگی نامه

Amosoltany98: Amosoltany98 صفحهٔ شهید بهروز داداش پور را به شهیدبهروز داداش پور منتقل کرد

2019-09-27T07:02:23Z

Amosoltany98 صفحهٔ شهید بهروز داداش پور را به شهیدبهروز داداش پور منتقل کرد

Ghanbari9706 در ‏۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۱۵

2018-11-21T07:15:07Z

Tajik9704 در ‏۲۲ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۶

2018-09-13T20:56:18Z

Tajik9704 در ‏۲۲ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۵

2018-09-13T20:35:01Z

Abasi9706 در ‏۲۱ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۵۵

2018-09-12T16:55:53Z

Fazayemajazi در ‏۲۱ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۵

2018-09-12T05:55:03Z

نمایش تغییرات

Birgani97 در ‏۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۴

2018-09-11T19:24:50Z

Atashbar97: صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د بهروز داداش پور تار ی خ تولد :1345/05/09 تار ی خ شهادت : 1365/01/20 محل شهادت : نا...» ایجاد کرد

2018-09-10T03:02:13Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د بهروز داداش پور تار ی خ تولد :1345/05/09 تار ی خ شهادت : 1365/01/20 محل شهادت : نا...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شه ی د بهروز داداش پور

تار ی خ تولد :1345/05/09

تار ی خ شهادت : 1365/01/20

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :اردب ی ل - نم ی ن – سوها

زندگی نامه

سرباز رشيد اسلام شهيد بهروز داداش پور در تاريخ 1345/05/09 در يکي از روستاهاي توابع شهرستان نمين به نام سوها در خانه ي پدري فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادري دلسوز و با محبت خانم باجي دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومين فرزند خانواده بود و به جز وي يک برادر و يک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گراميش به شغل کشاورزي و مغازه داري در روستا مشغول بود و دوران کودکي بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم اين دو بزرگوار سپري شد. دوران ابتدايي را در دبستان شهيد غفور جدي در همان روستا (سوها) به پايان رسانيد و براي ادامه تحصيل در دوره راهنمايي وارد مدرسه راهنمايي شهداي نيارق شد .

به علت نبود مدرسه راهنمايي در روستاي سوها براي تحصيل در روستاي هم جوار، تقريباً مسافت يک کيلومتري را با پاي پياده بالاجبار هر روز ميان روستاي سوها و نيارق را به همراه ساير دوستان و همکلاي هايش (بصير عليزاده، رياحي، مهراني، معرفت نجفي، فيروز داداش پور) طي مي نمود. پس از فراغت از مدرسه به همراه دوستانش در روستاي سوها مشغول بازي هاي محلي (گردو بازي، لي لي بازي، سووردي که با توپ كوچک بادي که سوزني مي گفتند.) مي شدند .

دوران ابتدايي و راهنمايي براي بهروز يکي از بهترين دوران زندگي اش محسوب مي شود و برادرش در مورد اين دوران مي گويد: بهروز يکي از بچه هاي با ادب و صادق روستا بود و به بزرگ و کوچک در روستاي سوها احترام مي گذاشت و حتي وقتي که در مغازه مي ماند هيچ کسي از دستش دلخور و ناراحت نمي شد. بعد از اين که من به خدمت سربازي رفتم بهروز به ناچار بعد از گرفتن مدرک سيکل (سوم راهنمايي) مجبور شد به خاطر دست تنها بودن پدرم درس و مشق و مدرسه را رها کرده و براي کمک به خانواده در مغازه مشغول شود. و تا سال 1364 در کنار پدر و من به کار کشاورزي و مغازه داري مشغول بود تا اين که در سال 1364 اعزام به خدمت در ارتش شد و بعد از سه ماه دوره ي آموزشي در عجب شير از آنجا براي ادامه خدمت به همراه پسر عمويمان فيروز داداش پور به جبهه اعزام و در منطقه عملياتي پايگاه شرهاني در خاک عراق مشغول انجام وظيفه شد .

فيروز و بهروز بعد از تقسيم هم در کنار يکديگر خدمت مي کردند اما فيروز در گروهان 103 بود و بهروز در ادوات لشکر 30 گردان خدمت مي کرد. پس از چند ماه خدمت در اين منطقه يک دوست بسيار گرامي در آنجا پيدا کرده بود كه از بچه هاي بامرام اردبيلي به نام معرفت حضرتي بود که اغلب نامه هاي بهروز را او مي آورد و در موقع رفتن نيز براي بردن جواب نامه دوباره به روستا مي آمد تا اگر ما چيزي براي بهروز مي فرستاديم آقاي حضرتي برايش مي برد .

بعد از چند روز از شهادتش که بعدها خبر دار شديم که آقاي حضرتي در آن روز مي دانسته که بهروز به شهادت خواهد رسيد، يک نامه آورد اما مثل دفعه هاي قبل بشاش به نظر نمي رسيد، گرفته و پکر بود، هر چه ما از وي خواستيم تا علت ناراحتي اش را بگويد او چيزي نگفت. اما موقع رفتن مادرم مي خواست از معرفت براي بهروز پول و نامه بفرستد، حضرتي گفت که نمي برد چرا که بهروز بعد از رفتن وي در آينده نزديک به مرخصي خواهد آمد. هر چه مادرم اصرار کرد معرفت قبول نکرد و خداحافظي کرد و رفت. حتي نگذاشت ما بدرقه اش کنيم .

وقتي معرفت رفت يکي از خانم هاي همسايه آمد و به مادرم گفت: خاله باجي خانم مگر به آن سرباز چيزي گفته بوديد که موقع رفتن گريه مي کرد، مادرم گفت: نه و از من هم پرسيد که شاپور تو به آقاي حضرتي چيزي گفتي؟ من هم که از همه جا بي خبر بودم گفتم نه. اما بعد از چند روز فهميديم که ناراحتي و گريه معرفت به خاطر شهادت بهروز بوده است .

پسر عمويش در مورد آخرين ديدار وي با بهروز قبل از شهادتش که بعد از گرفتن مرخصي به ملاقات بهروز در منطقه شرهاني مي رود و مي بيند که بهروز در حال نماز و دعا است. پس از فارغ شدن از نماز ناهار را پيش بهروز صرف مي کند و پس از سه چهار ساعت ملاقات با پسر عمويش به گروهان خود مراجعت مي کند که بعد از يک ساعت يا چهل و پنج دقيقه يکي از دوستانش خبر شهادت بهروز را به او مي دهند .

فيروز تعريف مي كند كه ما در سنگر نشسته بوديم که محمودي آمد بعد از احوال پرسي به محمودي گفتم که در دلت غوغا به پاست و مثل آدم هاي خبردار به خودت مي پيچي بگو ببينم. گفت: بهروز کمي زخمي شده، بهروز را که الان در شرهاني صحيح و سالم گذاشتم و آمدم، هنوز چند ساعتي نمي شود که از پيشش آمده ام. گفت: دشمن سنگرهايمان را زير خمپاره گرفت و چند نفر هم درجا به شهادت رسيدند و بهروز هم زخمي شده و فرمانده اش شما را مي خواهد تا وسايل بهروز را به شما تحويل دهد، من تا اين را گفت که وسايلش را مي خواهند تحويل دهند فهميدم که بهروز شهيد شده است. فوراً از فرماندهي مرخصي گرفتم و به منطقه شرهاني رفتم، ديدم که در کنار سنگر بهروز يک شهيد را در سايه گذاشته اند و رويش را با پتو پوشانيده اند، وقتي چشمم به پتو افتاد يقين کردم که آن شخصي که زير پتو خوابيده است پسر عموي من بهروز است. به زور پتو را کنار زدم و ديدم که پسر عمويم به آرامي به خواب ابدي فرو رفته است. باورم نمي شد تا چند ساعت پيش زنده بود، با هم ناهار خورديم چطور ممکن است؟

پسر عمويم با اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش به شهادت رسيده بود. ده روز مرخصي گرفتم و به همراه پيکر پاکش به اردبيل آمدم و بعد از مراسم تشييع و تدفين پيکر پاک و مطهر بهروز داداش پور، پسر عمويم در گلزار شهداي روستاي سوها و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در يک خانه بزرگ شده بوديم و با هم به مدرسه مي رفتيم و همچنين با هم به خدمت سربازي رفته بوديم او را به خاک سپرديم. بهروز بي وفايي کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. شهيد بهروز داداش پور در منطقه عملياتي پايگاه شرهاني در خاک عراق در تاريخ 1365/01/20 به شهادت رسيد .

روحش شاد و يادش گرامي

پا ی گاه اطلاع رسان ی شهدا ی ارتش جمهور ی اسلام ی ا ی ران

http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۳۷
سطر ۳۵:		سطر ۳۵:


−	پسر عمویم با اصابت [[ترکش]] [[خمپاره]] به پشت سرش به [[شهادت]] رسیده بود. ده روز مرخصی گرفتم و به همراه پیکر پاکش به [[اردبیل]] آمدم و بعد از مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک و مطهر [[بهروز داداش پور]]، پسر عمویم در [[گلزار شهدای روستای سوها]] و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در یک خانه بزرگ شده بودیم و با هم به مدرسه می رفتیم و همچنین با هم به خدمت [[سربازی]] رفته بودیم او را به خاک سپردیم. بهروز بی وفایی کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. [[شهید بهروز داداش پور]] در [[منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی]] در خاک [[عراق]] در تاریخ [[1365/01/20]] به شهادت رسید.<ref>[http~~://%20http~~://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>	+	پسر عمویم با اصابت [[ترکش]] [[خمپاره]] به پشت سرش به [[شهادت]] رسیده بود. ده روز مرخصی گرفتم و به همراه پیکر پاکش به [[اردبیل]] آمدم و بعد از مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک و مطهر [[بهروز داداش پور]]، پسر عمویم در [[گلزار شهدای روستای سوها]] و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در یک خانه بزرگ شده بودیم و با هم به مدرسه می رفتیم و همچنین با هم به خدمت [[سربازی]] رفته بودیم او را به خاک سپردیم. بهروز بی وفایی کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. [[شهید بهروز داداش پور]] در [[منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی]] در خاک [[عراق]] در تاریخ [[1365/01/20]] به شهادت رسید.<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 محل آرامگاه :اردبیل - نمین – سوها
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 [[سرباز]] رشید [[اسلام]] [[شهید بهروز داداش پور]] در تاریخ [[1345/05/09]] در یکی از روستاهای توابع شهرستان [[نمین ]] به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان [[شهید غفور جدی]] در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 زندگی نامه
-سرباز رشید [[اسلام]] [[شهید بهروز داداش پور]] در تاریخ [[1345/05/09]] در یکی از روستاهای توابع شهرستان [[نمین ]] به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان شهید غفور جدی در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .
+[[سرباز]] رشید [[اسلام]] [[شهید بهروز داداش پور]] در تاریخ [[1345/05/09]] در یکی از روستاهای توابع شهرستان [[نمین ]] به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان [[شهید غفور جدی]] در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
-فیروز و بهروز بعد از تقسیم هم در کنار یکدیگر خدمت می کردند اما فیروز در [[گروهان 103]] بود و بهروز در [[ادوات لشکر 30]] گردان خدمت می کرد. پس از چند ماه خدمت در این منطقه یک دوست بسیار گرامی در آنجا پیدا کرده بود كه از بچه های بامرام اردبیلی به نام [[معرفت حضرتی]] بود که اغلب نامه های بهروز را او می آورد و در موقع رفتن نیز برای بردن جواب نامه دوباره به روستا می آمد تا اگر ما چیزی برای بهروز می فرستادیم آقای حضرتی برایش می برد .
+فیروز و بهروز بعد از تقسیم هم در کنار یکدیگر خدمت می کردند اما فیروز در [[گروهان 103]] بود و بهروز در [[ادوات لشکر 30]] گردان خدمت می کرد. پس از چند ماه خدمت در این منطقه یک دوست بسیار گرامی در آنجا پیدا کرده بود كه از بچه های بامرام اردبیلی به نام معرفت حضرتی بود که اغلب نامه های بهروز را او می آورد و در موقع رفتن نیز برای بردن جواب نامه دوباره به روستا می آمد تا اگر ما چیزی برای بهروز می فرستادیم آقای حضرتی برایش می برد .
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
-پسر عمویش در مورد آخرین دیدار وی با بهروز قبل از شهادتش که بعد از گرفتن مرخصی به ملاقات بهروز در [[منطقه شرهانی]] می رود و می بیند که بهروز در حال نماز و دعا است. پس از فارغ شدن از نماز ناهار را پیش بهروز صرف می کند و پس از سه چهار ساعت ملاقات با پسر عمویش به گروهان خود مراجعت می کند که بعد از یک ساعت یا چهل و پنج دقیقه یکی از دوستانش خبر [[شهادت]] بهروز را به او می دهند .
+پسر عمویش در مورد آخرین دیدار وی با بهروز قبل از شهادتش که بعد از گرفتن مرخصی به ملاقات بهروز در [[منطقه شرهانی]] می رود و می بیند که بهروز در حال نماز و دعا است. پس از فارغ شدن از [[نماز]] ناهار را پیش بهروز صرف می کند و پس از سه چهار ساعت ملاقات با پسر عمویش به [[گروهان]] خود مراجعت می کند که بعد از یک ساعت یا چهل و پنج دقیقه یکی از دوستانش خبر [[شهادت]] بهروز را به او می دهند .
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
-پسر عمویم با اصابت [[ترکش]] [[خمپاره]] به پشت سرش به [[شهادت]] رسیده بود. ده روز مرخصی گرفتم و به همراه پیکر پاکش به [[اردبیل]] آمدم و بعد از مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک و مطهر [[بهروز داداش پور]]، پسر عمویم در گلزار شهدای روستای سوها و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در یک خانه بزرگ شده بودیم و با هم به مدرسه می رفتیم و همچنین با هم به خدمت سربازی رفته بودیم او را به خاک سپردیم. بهروز بی وفایی کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. [[شهید بهروز داداش پور]] در [[منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی]] در خاک [[عراق]] در تاریخ [[1365/01/20]] به شهادت رسید.<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>
+پسر عمویم با اصابت [[ترکش]] [[خمپاره]] به پشت سرش به [[شهادت]] رسیده بود. ده روز مرخصی گرفتم و به همراه پیکر پاکش به [[اردبیل]] آمدم و بعد از مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک و مطهر [[بهروز داداش پور]]، پسر عمویم در [[گلزار شهدای روستای سوها]] و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در یک خانه بزرگ شده بودیم و با هم به مدرسه می رفتیم و همچنین با هم به خدمت [[سربازی]] رفته بودیم او را به خاک سپردیم. بهروز بی وفایی کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. [[شهید بهروز داداش پور]] در [[منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی]] در خاک [[عراق]] در تاریخ [[1365/01/20]] به شهادت رسید.<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۵
سطر ۱۱:		سطر ۱۱:
	زندگی نامه		زندگی نامه

−	سرباز رشید [[اسلام]] [[شهید بهروز داداش پور]] در تاریخ [[1345/05/09]] در یکی از روستاهای توابع شهرستان [[نمین ]]به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان شهید غفور جدی در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .	+	سرباز رشید [[اسلام]] [[شهید بهروز داداش پور]] در تاریخ [[1345/05/09]] در یکی از روستاهای توابع شهرستان [[نمین ]] به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان شهید غفور جدی در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شه ی د بهروز داداش پور
+شهید بهروز داداش پور
-تار ی خ تولد :1345/05/09
+تاریخ تولد :1345/05/09
-تار ی خ شهادت : 1365/01/20
+تاریخ شهادت : 1365/01/20
 محل شهادت : نامشخص
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 محل آرامگاه :اردبیل - نمین – سوها
-==زندگی نامه==
+زندگی نامه
-سرباز رشید اسلام شهید بهروز داداش پور در تاریخ 1345/05/09 در یکی از روستاهای توابع شهرستان نمین به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان شهید غفور جدی در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .
+سرباز رشید [[اسلام]] [[شهید بهروز داداش پور]] در تاریخ [[1345/05/09]] در یکی از روستاهای توابع شهرستان [[نمین ]]به نام سوها در خانه ی پدری فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادری دلسوز و با محبت خانم باجی دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومین فرزند خانواده بود و به جز وی یک برادر و یک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گرامیش به شغل کشاورزی و مغازه داری در روستا مشغول بود و دوران کودکی بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم این دو بزرگوار سپری شد. دوران ابتدایی را در دبستان شهید غفور جدی در همان روستا (سوها) به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی وارد مدرسه راهنمایی شهدای نیارق شد .
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
-دوران ابتدایی و راهنمایی برای بهروز یکی از بهترین دوران زندگی اش محسوب می شود و برادرش در مورد این دوران می گوید: بهروز یکی از بچه های با ادب و صادق روستا بود و به بزرگ و کوچک در روستای سوها احترام می گذاشت و حتی وقتی که در مغازه می ماند هیچ کسی از دستش دلخور و ناراحت نمی شد. بعد از این که من به خدمت سربازی رفتم بهروز به ناچار بعد از گرفتن مدرک سیکل (سوم راهنمایی) مجبور شد به خاطر دست تنها بودن پدرم درس و مشق و مدرسه را رها کرده و برای کمک به خانواده در مغازه مشغول شود. و تا سال 1364 در کنار پدر و من به کار کشاورزی و مغازه داری مشغول بود تا این که در سال 1364 اعزام به خدمت در ارتش شد و بعد از سه ماه دوره ی آموزشی در عجب شیر از آنجا برای ادامه خدمت به همراه پسر عمویمان فیروز داداش پور به جبهه اعزام و در منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی در خاک عراق مشغول انجام وظیفه شد .
+دوران ابتدایی و راهنمایی برای بهروز یکی از بهترین دوران زندگی اش محسوب می شود و برادرش در مورد این دوران می گوید: بهروز یکی از بچه های با ادب و صادق روستا بود و به بزرگ و کوچک در روستای سوها احترام می گذاشت و حتی وقتی که در مغازه می ماند هیچ کسی از دستش دلخور و ناراحت نمی شد. بعد از این که من به [[خدمت سربازی]] رفتم بهروز به ناچار بعد از گرفتن مدرک سیکل (سوم راهنمایی) مجبور شد به خاطر دست تنها بودن پدرم درس و مشق و مدرسه را رها کرده و برای کمک به خانواده در مغازه مشغول شود. و تا سال 1364 در کنار پدر و من به کار کشاورزی و مغازه داری مشغول بود تا این که در سال 1364 اعزام به خدمت در [[ارتش]] شد و بعد از سه ماه دوره ی آموزشی در [[عجب شیر]] از آنجا برای ادامه خدمت به همراه پسر عمویمان فیروز داداش پور به [[جبهه]] اعزام و در منطقه عملیاتی پایگاه [[شرهانی]] در خاک [[عراق]] مشغول انجام وظیفه شد .
-فیروز و بهروز بعد از تقسیم هم در کنار یکدیگر خدمت می کردند اما فیروز در گروهان 103 بود و بهروز در ادوات لشکر 30 گردان خدمت می کرد. پس از چند ماه خدمت در این منطقه یک دوست بسیار گرامی در آنجا پیدا کرده بود كه از بچه های بامرام اردبیلی به نام معرفت حضرتی بود که اغلب نامه های بهروز را او می آورد و در موقع رفتن نیز برای بردن جواب نامه دوباره به روستا می آمد تا اگر ما چیزی برای بهروز می فرستادیم آقای حضرتی برایش می برد .
+فیروز و بهروز بعد از تقسیم هم در کنار یکدیگر خدمت می کردند اما فیروز در [[گروهان 103]] بود و بهروز در [[ادوات لشکر 30]] گردان خدمت می کرد. پس از چند ماه خدمت در این منطقه یک دوست بسیار گرامی در آنجا پیدا کرده بود كه از بچه های بامرام اردبیلی به نام [[معرفت حضرتی]] بود که اغلب نامه های بهروز را او می آورد و در موقع رفتن نیز برای بردن جواب نامه دوباره به روستا می آمد تا اگر ما چیزی برای بهروز می فرستادیم آقای حضرتی برایش می برد .
-بعد از چند روز از شهادتش که بعدها خبر دار شدیم که آقای حضرتی در آن روز می دانسته که بهروز به شهادت خواهد رسید، یک نامه آورد اما مثل دفعه های قبل بشاش به نظر نمی رسید، گرفته و پکر بود، هر چه ما از وی خواستیم تا علت ناراحتی اش را بگوید او چیزی نگفت. اما موقع رفتن مادرم می خواست از معرفت برای بهروز پول و نامه بفرستد، حضرتی گفت که نمی برد چرا که بهروز بعد از رفتن وی در آینده نزدیک به مرخصی خواهد آمد. هر چه مادرم اصرار کرد معرفت قبول نکرد و خداحافظی کرد و رفت. حتی نگذاشت ما بدرقه اش کنیم .
+بعد از چند روز از شهادتش که بعدها خبر دار شدیم که آقای حضرتی در آن روز می دانسته که بهروز به [[شهادت]] خواهد رسید، یک نامه آورد اما مثل دفعه های قبل بشاش به نظر نمی رسید، گرفته و پکر بود، هر چه ما از وی خواستیم تا علت ناراحتی اش را بگوید او چیزی نگفت. اما موقع رفتن مادرم می خواست از معرفت برای بهروز پول و نامه بفرستد، حضرتی گفت که نمی برد چرا که بهروز بعد از رفتن وی در آینده نزدیک به مرخصی خواهد آمد. هر چه مادرم اصرار کرد معرفت قبول نکرد و خداحافظی کرد و رفت. حتی نگذاشت ما بدرقه اش کنیم .
-وقتی معرفت رفت یکی از خانم های همسایه آمد و به مادرم گفت: خاله باجی خانم مگر به آن سرباز چیزی گفته بودید که موقع رفتن گریه می کرد، مادرم گفت: نه و از من هم پرسید که شاپور تو به آقای حضرتی چیزی گفتی؟ من هم که از همه جا بی خبر بودم گفتم نه. اما بعد از چند روز فهمیدیم که ناراحتی و گریه معرفت به خاطر شهادت بهروز بوده است .
+وقتی معرفت رفت یکی از خانم های همسایه آمد و به مادرم گفت: خاله باجی خانم مگر به آن سرباز چیزی گفته بودید که موقع رفتن گریه می کرد، مادرم گفت: نه و از من هم پرسید که شاپور تو به آقای حضرتی چیزی گفتی؟ من هم که از همه جا بی خبر بودم گفتم نه. اما بعد از چند روز فهمیدیم که ناراحتی و گریه معرفت به خاطر [[شهادت]] بهروز بوده است .
-پسر عمویش در مورد آخرین دیدار وی با بهروز قبل از شهادتش که بعد از گرفتن مرخصی به ملاقات بهروز در منطقه شرهانی می رود و می بیند که بهروز در حال نماز و دعا است. پس از فارغ شدن از نماز ناهار را پیش بهروز صرف می کند و پس از سه چهار ساعت ملاقات با پسر عمویش به گروهان خود مراجعت می کند که بعد از یک ساعت یا چهل و پنج دقیقه یکی از دوستانش خبر شهادت بهروز را به او می دهند .
+پسر عمویش در مورد آخرین دیدار وی با بهروز قبل از شهادتش که بعد از گرفتن مرخصی به ملاقات بهروز در [[منطقه شرهانی]] می رود و می بیند که بهروز در حال نماز و دعا است. پس از فارغ شدن از نماز ناهار را پیش بهروز صرف می کند و پس از سه چهار ساعت ملاقات با پسر عمویش به گروهان خود مراجعت می کند که بعد از یک ساعت یا چهل و پنج دقیقه یکی از دوستانش خبر [[شهادت]] بهروز را به او می دهند .
-فیروز تعریف می كند كه ما در سنگر نشسته بودیم که محمودی آمد بعد از احوال پرسی به محمودی گفتم که در دلت غوغا به پاست و مثل آدم های خبردار به خودت می پیچی بگو ببینم. گفت: بهروز کمی زخمی شده، بهروز را که الان در شرهانی صحیح و سالم گذاشتم و آمدم، هنوز چند ساعتی نمی شود که از پیشش آمده ام. گفت: دشمن سنگرهایمان را زیر خمپاره گرفت و چند نفر هم درجا به شهادت رسیدند و بهروز هم زخمی شده و فرمانده اش شما را می خواهد تا وسایل بهروز را به شما تحویل دهد، من تا این را گفت که وسایلش را می خواهند تحویل دهند فهمیدم که بهروز شهید شده است. فوراً از فرماندهی مرخصی گرفتم و به منطقه شرهانی رفتم، دیدم که در کنار سنگر بهروز یک شهید را در سایه گذاشته اند و رویش را با پتو پوشانیده اند، وقتی چشمم به پتو افتاد یقین کردم که آن شخصی که زیر پتو خوابیده است پسر عموی من بهروز است. به زور پتو را کنار زدم و دیدم که پسر عمویم به آرامی به خواب ابدی فرو رفته است. باورم نمی شد تا چند ساعت پیش زنده بود، با هم ناهار خوردیم چطور ممکن است؟
+فیروز تعریف می كند كه ما در سنگر نشسته بودیم که محمودی آمد بعد از احوال پرسی به محمودی گفتم که در دلت غوغا به پاست و مثل آدم های خبردار به خودت می پیچی بگو ببینم. گفت: بهروز کمی زخمی شده، بهروز را که الان در [[شرهانی]] صحیح و سالم گذاشتم و آمدم، هنوز چند ساعتی نمی شود که از پیشش آمده ام. گفت: دشمن سنگرهایمان را زیر [[خمپاره]] گرفت و چند نفر هم درجا به شهادت رسیدند و بهروز هم زخمی شده و فرمانده اش شما را می خواهد تا وسایل بهروز را به شما تحویل دهد، من تا این را گفت که وسایلش را می خواهند تحویل دهند فهمیدم که بهروز [[شهید]] شده است. فوراً از فرماندهی مرخصی گرفتم و به [[منطقه شرهانی]] رفتم، دیدم که در کنار سنگر بهروز یک [[شهید]] را در سایه گذاشته اند و رویش را با پتو پوشانیده اند، وقتی چشمم به پتو افتاد یقین کردم که آن شخصی که زیر پتو خوابیده است پسر عموی من بهروز است. به زور پتو را کنار زدم و دیدم که پسر عمویم به آرامی به خواب ابدی فرو رفته است. باورم نمی شد تا چند ساعت پیش زنده بود، با هم ناهار خوردیم چطور ممکن است؟
-پسر عمویم با اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش به شهادت رسیده بود. ده روز مرخصی گرفتم و به همراه پیکر پاکش به اردبیل آمدم و بعد از مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک و مطهر بهروز داداش پور، پسر عمویم در گلزار شهدای روستای سوها و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در یک خانه بزرگ شده بودیم و با هم به مدرسه می رفتیم و همچنین با هم به خدمت سربازی رفته بودیم او را به خاک سپردیم. بهروز بی وفایی کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. شهید بهروز داداش پور در منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی در خاک عراق در تاریخ 1365/01/20 به شهادت رسید.<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>
+پسر عمویم با اصابت [[ترکش]] [[خمپاره]] به پشت سرش به [[شهادت]] رسیده بود. ده روز مرخصی گرفتم و به همراه پیکر پاکش به [[اردبیل]] آمدم و بعد از مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک و مطهر [[بهروز داداش پور]]، پسر عمویم در گلزار شهدای روستای سوها و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در یک خانه بزرگ شده بودیم و با هم به مدرسه می رفتیم و همچنین با هم به خدمت سربازی رفته بودیم او را به خاک سپردیم. بهروز بی وفایی کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. [[شهید بهروز داداش پور]] در [[منطقه عملیاتی پایگاه شرهانی]] در خاک [[عراق]] در تاریخ [[1365/01/20]] به شهادت رسید.<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۰۲
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 محل آرامگاه :اردب ی ل - نم ی ن – سوها
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 سرباز رشيد اسلام شهيد بهروز داداش پور در تاريخ 1345/05/09 در يکي از روستاهاي توابع شهرستان نمين به نام سوها در خانه ي پدري فداکار و مهربان حاج نعمت اله داداش پور و مادري دلسوز و با محبت خانم باجي دهقان چشم به جهان گشود. بهروز سومين فرزند خانواده بود و به جز وي يک برادر و يک خواهر از خود بزرگتر داشت. پدر گراميش به شغل کشاورزي و مغازه داري در روستا مشغول بود و دوران کودکي بهروز در دامان پر مهر و محبت و گرم اين دو بزرگوار سپري شد. دوران ابتدايي را در دبستان شهيد غفور جدي در همان روستا (سوها) به پايان رسانيد و براي ادامه تحصيل در دوره راهنمايي وارد مدرسه راهنمايي شهداي نيارق شد .
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
-پسر عمويم با اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش به شهادت رسيده بود. ده روز مرخصي گرفتم و به همراه پيکر پاکش به اردبيل آمدم و بعد از مراسم تشييع و تدفين پيکر پاک و مطهر بهروز داداش پور، پسر عمويم در گلزار شهداي روستاي سوها و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در يک خانه بزرگ شده بوديم و با هم به مدرسه مي رفتيم و همچنين با هم به خدمت سربازي رفته بوديم او را به خاک سپرديم. بهروز بي وفايي کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. شهيد بهروز داداش پور در منطقه عملياتي پايگاه شرهاني در خاک عراق در تاريخ 1365/01/20 به شهادت رسيد .
+پسر عمويم با اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش به شهادت رسيده بود. ده روز مرخصي گرفتم و به همراه پيکر پاکش به اردبيل آمدم و بعد از مراسم تشييع و تدفين پيکر پاک و مطهر بهروز داداش پور، پسر عمويم در گلزار شهداي روستاي سوها و بعد از وداع با دوست و همرزمم که سال ها در يک خانه بزرگ شده بوديم و با هم به مدرسه مي رفتيم و همچنين با هم به خدمت سربازي رفته بوديم او را به خاک سپرديم. بهروز بي وفايي کرد و زودتر از من رفت و مرا تنها گذاشت. شهيد بهروز داداش پور در منطقه عملياتي پايگاه شرهاني در خاک عراق در تاريخ 1365/01/20 به شهادت رسيد .1<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355 سایت شهدای ارتش]</ref>
+<references />
-−
-پا ی گاه اطلاع رسان ی شهدا ی ارتش جمهور ی اسلام ی ا ی ران
-−
-http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10355