شهیدحسین سیستانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fazayemajazi: /* خاطرات */

2019-10-02T11:26:24Z

‏خاطرات

Salehi98: Salehi98 صفحهٔ شهید حسین سیستانی را به شهیدحسین سیستانی منتقل کرد

2019-09-30T17:39:22Z

Salehi98 صفحهٔ شهید حسین سیستانی را به شهیدحسین سیستانی منتقل کرد

Ghanbari9706 در ‏۱۴ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۹

2019-06-04T11:09:28Z

Beiranvand97 در ‏۱۹ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۵

2018-09-10T11:35:38Z

Mehtari9705: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حسین سیستانی 1344/04/09تاریخ تولد : 1364/11/21تاریخ شهادت : محل شهادت : شلمچه مح...» ایجاد کرد

2018-08-19T16:55:01Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید حسین سیستانی 1344/04/09تاریخ تولد : 1364/11/21تاریخ شهادت : محل شهادت : شلمچه مح...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید حسین سیستانی

1344/04/09تاریخ تولد :
1364/11/21تاریخ شهادت :
محل شهادت : شلمچه
محل ارامگاه : خراسان رضوی - سرخس – مرزداران

زندگی نامه

شهید حسین سیستانی در خانواده‌‌ای کم درآمد در روستای فردوران بدنیا آمد و پدرش از راه کارگری و چوپانی و کشاورزی معاش زندگانی می‌کرد. او در سن 7سالگی برای تحصیل به دبستان قدم گذاشت. ‌با توجه به هوشیاری و استعداد فراوانی که داشت علی رغم ‌امکانات محدود رژیم ستم‌شاهی به امر آموزش روستازاده‌گان اصیل تا کلاس ششم ابتدایی بدون تجدید قبول شد. او از پدر خواهش کرد اجازه بدهد تا به درسش ادامه دهد. چون در روستای فردوران دبیرستان نبود برای ادامه‌ی تحصیل به سرخس رفت تا دوره دبیرستان را به پایان برساند.‌ نظر به اینکه شهید می‌دانست که پدرش ‌توانایی حمایت مالی از او برای تأمین خوراک، پوشاک ‌و یا مخارج آنچنانی راندارد، هیچ‌گاه از او تقاضایی ‌نمی‌کرد. در موقع تعطیلات ‌با کارگری و یا جمع کردن محصولات زراعت به پدر کمک می‌نمود. با ‌کوشش فراوان یک اتاق در سرخس اجازه نمود و با بیست تومان مخارج تحصیل و خودش را اداره می‌کرد. ‌تمامی معلمین از او راضی بودند و پس از اینکه دیپلم خود را با کوشش فراوان گرفت به در بسیج سرخس نام‌نویسی کرد ‌‌و مشغول انجام وظیفه گردید. ‌برای شرکت در جلسات مذهبی همیشه پیش‌قدم بود. چون ‌به کسوت سربازی و نظم ارتش و انضباط نظامی گری علاقه‌ی وافری داشت و حسن وطن پرستی او را به سمت‌دفاع از وطن درحال جنگ سوق می‌داد ‌در دانشگاه‌ی افسری اسم‌نویسی و با بهترین ‌نمرات پذیرفته شد.لازم به ذکر است چون او علاقه‌ی زیادی به ادامه‌ی تحصیل داشت قبل از شهادت در کنکور شرکت نمود در تاریخ 03/12/1364 قبول گردید ولی افتخار شهادت نصیب او گشت. او پس از دوره‌ی آموزش 6 ماه در کردستان با درجه ستوان دومی در گردان قدس و بقیه را در مناطق جنگی اهواز و خرمشهر و جزیره‌ی مجنون و شلمچه مشغول خدمت به نظام جمهوری اسلامی، دفاع از تمامیت ارضی ورزم بی امان با دشمن بعثی به درجه‌ی شهادت نائل گردید.

خاطرات

چون شهید زندگی را با خودکفائی از صفر شروع کرده‌ بود و علاقه‌ی زیادی به ادامه‌ی تحصیل داشت حتی درلباس نظام وداشتن درجهی ستوان‌دومی در کنکور شرکت نمودو به تاریخ 03/12/1364 قبول گردید ولی افتخار شهادت نصیب او گشت ومدرک شهادت را از خداوند دریافت کرد. ‌‌هر موقع که بمرخصی می آمد بدون اینکه مبلغی خرج خود نماید همان حقوقی که دریافت نموده بود، به پدر ومادر می‌داد و می‌گفت که انشاالله شاید بتوانیم در روستا که ‌خانه ای برای شما درست کنم و پدر شما ‌که دیگر توان جسمی برای فعالیت ندارید حالا من زحمت می‌کشم تا شما‌ به زندگی آسوده‌ی خود را ادامه دهید. ‌ چند قطعه عکس ‌و چند جلد کتاب مذهبی تنها چیزهایی است که از او به عنوان یادگار باقی مانده است. ‌او همیشه میگفت بعنوان نصیحت که پدر بایدافتخار کنی که در جبهه بر علیه استکبار جهانی می‌جنگم. خوشنود باش و یادت باشد که ما شخصیت‌هایی مانند یهشتی و شهید رجایی را از دست داده‌ایم و همیشه به یاد آبرو و ناموس و مملکت باش. خون من که از بقیه‌ی رزمندگان اسلام ‌رنگین‌تر نیست. امام محبوب ما فرموده است تمام جوانان مملکت باید دست بدست هم بدهیم تا مملکت از دست استکبار جهانی آزاد نماییم. آیا یادت رفته که من با همکلاسی‌هایم اوایل انقلاب برای پیروزی انقلاب و طبق فرمایشات امام همه روزه به شعاردادن و تظاهرات می‌رفتیم و تو به من می‌گفتی برایم تعریف از از تظاهرات ‌مشهدتعریف کن.. من باید بروم جبهه تا از نتیجه‌ی آن تظاهرات حفاظت کنم. ولی اگر من شهید شدم ‌ برادرانم را همانند من در راه دفاع از وطن روانه کن و نه اینکه فکر کنی من شهید شدم دلسرد شوی چون خون جوانان بسیاری مانند من ‌ریخته شده است. و خاطرات مهمی که از شهید برایم باقی مانده است هر موقع که در باره دامادی او سخنی به میان می‌آوردم او طفره می‌رفت و می‌گفت پدر ما حالا در حال جنگیم و خواهش من این است که از جنگ صحبت کنی نه از دامادی. من که پدرش هستم از او راضی‌ام، خداوند از من راضی باشد چون حسین را در راه اسلام داده ام.

شهید حسین سیستانی

منبع
سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15042

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ==خاطرات==
 چون شهید زندگی را با خودکفائی از صفر شروع کرده‌ بود و علاقه‌ی زیادی به ادامه‌ی تحصیل داشت حتی درلباس نظام وداشتن درجهی ستوان‌دومی در کنکور شرکت نمودو به تاریخ 03/12/1364 قبول گردید ولی افتخار شهادت نصیب او گشت ومدرک شهادت را از خداوند دریافت کرد. ‌‌هر موقع که بمرخصی می آمد بدون اینکه مبلغی خرج خود نماید همان حقوقی که دریافت نموده بود، به پدر ومادر می‌داد و می‌گفت که انشاالله شاید بتوانیم در روستا که ‌خانه ای برای شما درست کنم و پدر شما ‌که دیگر توان جسمی برای فعالیت ندارید حالا من زحمت می‌کشم تا شما‌ به زندگی آسوده‌ی خود را ادامه دهید. ‌ چند قطعه عکس ‌و چند جلد کتاب مذهبی تنها چیزهایی است که از او به عنوان یادگار باقی مانده است. ‌او همیشه میگفت بعنوان نصیحت که پدر بایدافتخار کنی که در جبهه بر علیه استکبار جهانی می‌جنگم. خوشنود باش و یادت باشد که ما شخصیت‌هایی مانند یهشتی و شهید رجایی را از دست داده‌ایم و همیشه به یاد آبرو و ناموس و مملکت باش. خون من که از بقیه‌ی رزمندگان اسلام ‌رنگین‌تر نیست. امام محبوب ما فرموده است تمام جوانان مملکت باید دست بدست هم بدهیم تا مملکت از دست استکبار جهانی آزاد نماییم. آیا یادت رفته که من با همکلاسی‌هایم اوایل انقلاب برای پیروزی انقلاب و طبق فرمایشات امام همه روزه به شعاردادن و تظاهرات می‌رفتیم و تو به من می‌گفتی برایم تعریف از از تظاهرات ‌مشهدتعریف کن.. من باید بروم جبهه تا از نتیجه‌ی آن تظاهرات حفاظت کنم. ولی اگر من شهید شدم ‌ برادرانم را همانند من در راه دفاع از وطن روانه کن و نه اینکه فکر کنی من شهید شدم دلسرد شوی چون خون جوانان بسیاری مانند من ‌ریخته شده است. و خاطرات مهمی که از شهید برایم باقی مانده است هر موقع که در باره دامادی او سخنی به میان می‌آوردم او طفره می‌رفت و می‌گفت پدر ما حالا در حال جنگیم و خواهش من این است که از جنگ صحبت کنی نه از دامادی. من که پدرش هستم از او راضی‌ام، خداوند از من راضی باشد چون حسین را در راه اسلام داده ام.
-شهید حسین سیستانی
+شهید حسین سیستانی<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15042 سایت شهدای ارتش]</ref>
-−
-<ref>[http://%20%20http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15042 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۳۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 شهید حسین سیستانی در خانواده‌‌ای کم درآمد در روستای فردوران بدنیا آمد و پدرش از راه کارگری و چوپانی و کشاورزی معاش زندگانی می‌کرد. او در سن 7سالگی برای تحصیل به دبستان قدم گذاشت. ‌با توجه به هوشیاری و استعداد فراوانی که داشت علی رغم ‌امکانات محدود رژیم ستم‌شاهی به امر آموزش روستازاده‌گان اصیل تا کلاس ششم ابتدایی بدون تجدید قبول شد. او از پدر خواهش کرد اجازه بدهد تا به درسش ادامه دهد. چون در روستای فردوران دبیرستان نبود برای ادامه‌ی تحصیل به سرخس رفت تا دوره دبیرستان را به پایان برساند.‌ نظر به اینکه شهید می‌دانست که پدرش ‌توانایی حمایت مالی از او برای تأمین خوراک، پوشاک ‌و یا مخارج آنچنانی راندارد، هیچ‌گاه از او تقاضایی ‌نمی‌کرد. در موقع تعطیلات ‌با کارگری و یا جمع کردن محصولات زراعت به پدر کمک می‌نمود. با ‌کوشش فراوان یک اتاق در سرخس اجازه نمود و با بیست تومان مخارج تحصیل و خودش را اداره می‌کرد. ‌تمامی معلمین از او راضی بودند و پس از اینکه دیپلم خود را با کوشش فراوان گرفت به در بسیج سرخس نام‌نویسی کرد ‌‌و مشغول انجام وظیفه گردید. ‌برای شرکت در جلسات مذهبی همیشه پیش‌قدم بود. چون ‌به کسوت سربازی و نظم ارتش و انضباط نظامی گری علاقه‌ی وافری داشت و حسن وطن پرستی او را به سمت‌دفاع از وطن درحال جنگ سوق می‌داد ‌در دانشگاه‌ی افسری اسم‌نویسی و با بهترین ‌نمرات پذیرفته شد.لازم به ذکر است چون او علاقه‌ی زیادی به ادامه‌ی تحصیل داشت قبل از شهادت در کنکور شرکت نمود در تاریخ 03/12/1364 قبول گردید ولی افتخار شهادت نصیب او گشت. او پس از دوره‌ی آموزش 6 ماه در کردستان با درجه ستوان دومی در گردان قدس و بقیه را در مناطق جنگی اهواز و خرمشهر و جزیره‌ی مجنون و شلمچه مشغول خدمت به نظام جمهوری اسلامی، دفاع از تمامیت ارضی ورزم بی امان با دشمن بعثی به درجه‌ی شهادت نائل گردید.
-خاطرات
+==خاطرات==
 چون شهید زندگی را با خودکفائی از صفر شروع کرده‌ بود و علاقه‌ی زیادی به ادامه‌ی تحصیل داشت حتی درلباس نظام وداشتن درجهی ستوان‌دومی در کنکور شرکت نمودو به تاریخ 03/12/1364 قبول گردید ولی افتخار شهادت نصیب او گشت ومدرک شهادت را از خداوند دریافت کرد. ‌‌هر موقع که بمرخصی می آمد بدون اینکه مبلغی خرج خود نماید همان حقوقی که دریافت نموده بود، به پدر ومادر می‌داد و می‌گفت که انشاالله شاید بتوانیم در روستا که ‌خانه ای برای شما درست کنم و پدر شما ‌که دیگر توان جسمی برای فعالیت ندارید حالا من زحمت می‌کشم تا شما‌ به زندگی آسوده‌ی خود را ادامه دهید. ‌ چند قطعه عکس ‌و چند جلد کتاب مذهبی تنها چیزهایی است که از او به عنوان یادگار باقی مانده است. ‌او همیشه میگفت بعنوان نصیحت که پدر بایدافتخار کنی که در جبهه بر علیه استکبار جهانی می‌جنگم. خوشنود باش و یادت باشد که ما شخصیت‌هایی مانند یهشتی و شهید رجایی را از دست داده‌ایم و همیشه به یاد آبرو و ناموس و مملکت باش. خون من که از بقیه‌ی رزمندگان اسلام ‌رنگین‌تر نیست. امام محبوب ما فرموده است تمام جوانان مملکت باید دست بدست هم بدهیم تا مملکت از دست استکبار جهانی آزاد نماییم. آیا یادت رفته که من با همکلاسی‌هایم اوایل انقلاب برای پیروزی انقلاب و طبق فرمایشات امام همه روزه به شعاردادن و تظاهرات می‌رفتیم و تو به من می‌گفتی برایم تعریف از از تظاهرات ‌مشهدتعریف کن.. من باید بروم جبهه تا از نتیجه‌ی آن تظاهرات حفاظت کنم. ولی اگر من شهید شدم ‌ برادرانم را همانند من در راه دفاع از وطن روانه کن و نه اینکه فکر کنی من شهید شدم دلسرد شوی چون خون جوانان بسیاری مانند من ‌ریخته شده است. و خاطرات مهمی که از شهید برایم باقی مانده است هر موقع که در باره دامادی او سخنی به میان می‌آوردم او طفره می‌رفت و می‌گفت پدر ما حالا در حال جنگیم و خواهش من این است که از جنگ صحبت کنی نه از دامادی. من که پدرش هستم از او راضی‌ام، خداوند از من راضی باشد چون حسین را در راه اسلام داده ام.