Sobhani99 در ‏۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۱۳

2021-01-30T06:13:28Z

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6223965 تاریخ تولد : نام : احمد محل تولد : مشهد نام خانوادگی : ملک‌نژادیز...» ایجاد کرد

2021-01-28T13:17:19Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6223965 تاریخ تولد : نام : احمد محل تولد : مشهد نام خانوادگی : ملک‌نژادیز...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6223965 تاریخ تولد :
نام : احمد محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : ملک‌نژادیزدی‌ تاریخ شهادت : 1362/01/23
نام پدر : غلامحسین‌ مکان شهادت : ابو قریب

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : معاون واحد
گلزار : خواجه‌ربیع‌
خاطرات
خواب و رویای دیگران درمورد شهید
موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد
راوی
متن کامل خاطره

پس از شهادت احمد، یک شب قبل از اذان صبح، ایشان را در خواب دیدم که در مراسم زیارت عاشورا، دربین هیئت سینه زنی در حال عزاداری است. از او سؤال کردم شما که شهید شدی این جا چه کار می کنی؟ گفت: این جا مراسم داریم. از او پرسیدم چه اتفاقی افتاد که شهید شدی؟ نحوه شهادت تو چگونه بود؟ گفت: به محض این که گلوله به من اصابت کرد، من به کربلا رفتم و آن جا کنار قبر ابا عبدالله الحسین (ع) زیارت عاشورا خواندیم و از آن جا به آسمان عروج کردیم. تمام صحنه های کربلا را برایم تعریف کرد و این برایم خیلی جالب بود. وقتی از خواب بیدارشدم از دیگران پرسیدم، از آن هایی که کربلا مشرف شده بودند. چون من خودم به کربلا نرفته بودم. وقتی وصف آن جا را شنیدم متوجه شدم که هرچه احمد از کربلا برایم گفته بود، درست گفته بود. با این که خودش هنوز، یعنی تا قبل از شهادت به کربلا نرفته بود و آن جا را ندیده بود. او درضمن صحبت هایش به من گفت: یک نواری هم پرکرده ام که برایتان می فرستم، که البته من نفهمیدم منظورش کدام نوار بود. شاید به تعبیری همان نوار فیلمی باشد که از مراسم تشییع جنازه ایشان پرکرده ایم و در ادامه فیلم دوستان و همرزمانش و همچنین سرداران قالیباف و شهید چراغچی در وصف اخلاص عمل برادرم و رفتار و خصوصیات اخلاقی ایشان صحبت کرده اند.
محبوبیت شهید نزد دیگران
موضوع محبوبيت شهيد نزد ديگران
راوی
متن کامل خاطره

دو ساعت بعد از نماز صبح حرکت کردیم. برادر عامل معاون تیپ ما اکیپ بندی کردند. هدف ما واردکردن نیرو به خط مقوم و آماده کردن خط مقدم برای شروع عملیات بود. ما یک اکیپ هشت نفره بودیم. تمام نیروها از تیپ امام جعفر صادق(ع) بودند. من و احمد با یک جیپ حرکت کردیم. از کانال اول دشمن که گذشتیم به جاده رسیدیم که روبروی دشمن بود. احساس کردیم که جاده آلوده است و خطرناک می باشد. به بچه ها پیشنهاد کردم که دوباره برگردیم توی کانال برویم. در آن جا نقشه را مجدداً بررسی کنیم و راه دیگری را برای رفتن انتخاب کنیم. چون احمد در طرح و برنامه بود، من به او گفتم نقشه را کاملاً بررسی کنید و ببینید آیا جاده دیگری وجود دارد؟ ایشان نگاهی به نقشه کردند و گفتند که جاده ها ی دیگر دور اس. همین جاده از همه نزدیک تر است. ولی صدمتر بالاتر، سمت راست آن جا یک جاده خاکی وجود دارد. به او گفتم: نمی دان چرا دلهره دارم و نگرانم؟ بهتر است از این جاده حرکت نکنیم. احمد خندید و گفت:" اول سوره انا انزلناه را بخوانیم و به یاری خدا حرکت کنیم و خودما را به خط برسانیم." دیگر برادران هم همین نظر را داشتند. برادرها شروع کردند به خواندن دعا و من هم پشت فرمان نشستم و ماشین رو به بلندی ( سربالایی ) حرکت کرد. احمد سرش را کنار گوش من گرفته بود و نقشه را برایم می خواند و مرا راهنمایی می کرد. یکدفعه احساس کردم یک شیء روشن قرمزرنگ به سمت ما می آید و به ذهنم رسید که موشک است که به سمت ما می آید. فوراً به سمت چپ پیچیدم تا موشک از ماشین ما رد بشود. در همین موقع ماشین از عقب روی مین ضدتانک رفت و منفجر شد. وقتی به هوش آمدم، چیزی از ماشین دیده نمی شد. برادر احمد ملک نژاد کنارم افتاده بود. یک دستش روی سرش و دست دیگرش روی شکمش بود.متوجه شدم هنوز زنده است و لبانش حرکت می کند. دائم تکبیر می گفت و اما زمان (عج) را صدا می زد. گفتم:" احمدجان یک یاحسین بگو و بلند شو. تو حالت خوب است." تا اولین قدم را به سمت او برداشتم با پشت محکم به زمین خوردم. دیگر پاهایم را نمی توانستم حرکت بدهم. سعی کردم با آرنجم روی زمین خودم را به سمت او بکشانم، مرتب به او می گفتم: احمدجان "یاحسین" بگو و بلند شو! احساس می کردم که صدای مرا می شنود. در همین موقع بود که یکی از برادران امدادگر از کنارم گذشت و با صدای بلند گفت:" یکی از آن ها زنده است. برانکار را بیاورید این جا!" به او گفتم:" احمد را زودتر ببرید او حالش از من وخیم تر است!" برادر امدادگر گفت:" خیالت راحت باشد. ماشین و برانکار زیاد است، هر دو شما را می بریم" و از همان موقع از هم جدا شدیم. در عرض بیست و پنج روز که با احمد آشنا شدم به اندازه بیست و پنج سال آشنایی با او برایم ارزشمند بود. او بعد از نماز قرآن کوچکش را که همیشه در جیب داشت دور می کرد و تندتند می خواند. به خاطر علاقه ای که به رفتارهای عبادی ایشان داشتم، دوست داشتم من هم در چادر ایشان اقامت کنم و آن ها را الگو و سرمشق خود قراردهم. یک روز در بیمارستان وقتی برادر ایشان را دیدم، حال احمد را از ایشان پرسیدم، ایشان گفتند:" احمد شهید شده است."
حج
موضوع حج
راوی
متن کامل خاطره

درست یک سال قبل از شهادت با یکدیگر به حج تمتع مشرف شدیم. خاطرات آن دورن را هیچ گاه فراموش نمی کنم. یک ماه باهم بودیم. تمام اعمال و رفتارش نشان دهنده نزدیکی به خدا بود. شب ها دورتادور کعبه در کنار دیگر زائرین می نشستیم و دعا می خواندیم. احساس می کرم در آستانه شهادت قراردارد. موقع خواندن دعا حال بسیار خوبی داشت و من با دیدن او حال دعا می گرفتم.
لحظه و نحوه شهادت
موضوع لحظه و نحوه شهادت
راوی محمد حسن نظر زاده
متن کامل خاطره

عملیّات والفجر یک در تاریخ 21 / 2 / 62 در ساعت 9 شب با رمز یا ا... یا ا... یا ا... آغاز شد . ما در ساعت اوّلیّه ، خطوط دفاعی دشمن را که در کانال و میدان به عرض 1500 متر بود شکستیم و خودمان را به ارتفاعات 112 و 106 نزدیک کردیم . از طرف دیگر هم گردان الحدید به ارتفاعات 122 رسیدند . اوّل صبح بود که من با چند تن از مسئولین تیپ امام صادق (ع) خودمان را آماده کردیم که با یک جیپ به خطّ مقدّم برسانیم و خط را تثبیت کنیم . وقتی از منطقة پیچ اتگیزه به سمت ارتفاعات 112 در حرکت بودیم به کانال و میدان اوّلیّة دشمن رسیدیم و از آن عبور کردیم . به طرف کانال دوّم دشمن به سرعت پیش می رفتیم که ناگهان متوجّه یک موشک مالیوتکا شدیم که از سمت دشمن به طرف ما می آمد . من که رانندگی ماشین را به عهده داشتم . ماشین را به سرعت از جادّه منحرف کردم که شاید موشک مالیوتکا به ماشین اصابت نکند . لیکن مقدّرات الهی باعث شد که موشک به طور کامل به ماشین اصابت نکند . ماشین ما روی چرخ حرکت می کرد و موشک از مقابل ماشین عبور کرد و به زیر دیفرانسیل ماشین که تقریباً در ماشین است اصابت کرد . در اینجا ماشین حدود چهار متر به سمت آسمان پرتاب شد در این موقع من متوجّه شدم که روی زمین افتادم و کمرم بسیار درد می کند . بلند شدم و دیدم که تکّه های ماشین هریک به طرفی پرتاب می شود . از میان ماشین تکّه های پاره پاره شدة برادرانی را که با من بودند می دیدم که بر زمین می افتاد . این برادران عبارتند بودند از : شهید ملک نژاد معاون طرح عملیّات ، شهید مهدی قرص زر معاون خط و شهید دودمان مسئول تخریب که این سه شهید در آن حادثه با من بودند و تنها بازماندة آن ها من بودم . در این موقع بود که وجود برادران امدادگر را در کنار خود احساس می کردم و این برادران مرا به بیمارستان صحرایی پشت جبهه انتقال دادند .
اخلاص عمل
موضوع اخلاص عمل
راوی سعید رئوف
متن کامل خاطره

شهید ملک نژاد با تقوا و خلوص بود و نماز شب او را همه برادران به خاطر دارد بشدت از غیبت و دروغ بدش می آمد کسانی که در مقابل او غیبت می کردند و یا تهمت می زدند مورد قهر و غضب او واقع می شوند. این قدر زحمت کش بود که شاید در یک روز تیپ امام رضا (ع) که آن موقع خیلی جابه جایی داشت و زیاد قرارگاه می زد در عرض 2 یا 3 روز چند قرارگاه عرض کرده بود. در عین حال خودش اصرار داشت که تجربه ندارم و جنگی نیستم ولی به هر حال فعالیت و زحمتکشی این برادرمان و عرقریزی که در روزها درر شبها در وقت و بی وقت انجام می داد بوضوح قابل رؤیت بود اجر جهاد هم که شهادت است نصیب این برادرمان که مجاهد فی سبیل الله بود شد.
فکاهی شوخ طبعی
موضوع فکاهي شوخ طبعي
راوی علی رضا امین زادگان
متن کامل خاطره

احمد یک مدتی مسئول مهندسی تیپ بود . فرمانده ی ایشان در آن موقع برادر سعیدی بودند ایشان رفته بودند از خاک ریزی که احمد زده بود بازدید کند . خاکهای خاکریز خیلی نرم بود و پاهایشان درخاک فرورفته بود . حالا نمی دانم به شوخی یا به جدی گفته بود این خاک ریز پله ندارد ؟ بچه ها هم این جمله را دست آویز قرار داده بودند و می گفتند حاج احمد یک خاکریز درست کرده که پله نداشته است . حاج احمد هم به شوخی می گفت : عجب اشتباهای کردم ، خاک ریز ساختم و رویش پله نگذاشتم ایشان در برخورد با دیگران بسیار شوخ طبع و با وقار بودند .
ذکر و یاد خدا
موضوع ذکر و ياد خدا
راوی مسعود شکوهی
متن کامل خاطره

یک بار در مسیر مهران به دهلران بود که با احمد با ماشین می رفتیم . وضعیت طوری بود که جاده زیر نظر دشمن بود . مجبور بودیم با سرعت برویم . برایمان امکان نداشت که توقف کنیم و برای نماز وضو بگیریم و نماز بخوانیم . در آن زمان بسیار اتفاق می افتاد که بجای وضو بایستی تیمم می کردیم . من در ماشین کنار احمد روی صندلی دراز کشیده بودم . کم کم خوابم برد . احمد به خاطر اینکه مورد هدف دشمن قرار نگیرد ، خیلی تند رانندگی می کرد و به احتمال زیاد قبل از قضا شدن نماز به مقر می رسیدیم . همینطور درخواب و بیداری و در حال چرت زدن بودم که متوجه شدم ، احمد پشت فرمان درحال رانندگی نماز می خواند . برای سجده سرش را روی فرمان می گذاشت و بر مهری که در دستش داشت سجده می کرد . می خواستم به او بگویم که مگر برای نماز به مقرمان نمی رسیم . اما چیزی نگفتم چون نمی خواستم مزاحم او باشم . شاید او احساس کرده بود که شاید به مقر نرسد و توی راه برایش اتفاقی بیافتد . از آن گذشته وقتی به مقر رسیدیم دوباره نمازش را ادا کرد . احمد هم مثل خیلی از شهدا در مورد عبادت مقید بود .
خواب و رویای دیگران درمورد شهید
موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد
راوی علی رضا امین زادگان
متن کامل خاطره

من یک شب بعد از شهادت ایشان خواب دیدم که وقتی وارد منزلمان شدم ، همسرم به من گفت : فلانی کجا هستی که دوستانت به دیدن شما آمده است و خیلی وقت است که منتظر شما هستند . وارد اتاق که شدم ، دیدم که شهید ملک نژاد و شهید آخوند زاده و شهید مهایی نشسته بودند و یک کاسه ی بزرگ پراز آلبالوهایی که هر کدام به اندازه ی گیلاس بود و هر سه مشغول تناول بودند و من که وارد شدم خودشان را کنار کشیدند و در عالم خواب اینطور به من تفهیم شد که این میوه ها را از بهشت آورده اند و ما هم می توانیم از آن بخوریم . به من تعارف کردند . من هم خودرم یک طعم عجیبی داشت یک عطر و بوی خاصی داشت . هیچ میوه ی زمینی اینطور نبود . گفتم : چرا شما دیگر نمی خورید ، گفتند : ما از اینها خورده ایم حالا نوبت شماست که از اینها بخورید . آنها با صدای بلند به من می خندیدند . گاهی به همدیگر نگاه می کردند و بعد به هم چشمک می زدند . و تبسمی می کردند ، خلاصه با رد و بدل کردن نگاه و خندیدن منظور خودشان را می رساندند شاید به خوردن من می خندیدند یا این که چون خودشان شهید شده بودند و ما مانده بودیم می خندیدند . بعد از این خواب خوشحال بودم از اینکه شاید باب شهادت بر روی ما می خواهد باز شود . اما متاسفانه تا حالا که اینطور نیست . متاسفانه شاید حالا کارهایی می کنیم که شهدا از ما روی گردان شده اند و دیگر با ما رفیق نیستند . فکر می کنم رابطه شان را با ما قطع کرده اند و به احتمال زیاد عیب از من حقیر باشد .
لحظه و نحوه شهادت
موضوع لحظه و نحوه شهادت
راوی مجید مصباحی
متن کامل خاطره

در منطقه ی عملیاتی والفجر 1 قرار بود تیپ امام صادق (ع) مرحله ی دوم عملیات را اجرا کنند آقای احمد ملک نژاد ، علی موحدی حسن نظر نژاد در تیپ امام صادق (ع) بودند . اینها قبل از شروع عملیات برای شناسایی منطقه با یک جیپ حرکت کردند برای رسیدن به مقصد باید از یک جاده می گذشتند که در منطقه رباط بود این منطقه را عراقیها تخلیه نکرده بودند و بچه ها نتوانسته بودند آنجا را منهدم کنند . عراقیها آنجا یک پی ام گذاشته بودند و با یک موشک تاو که نیروهای ما ار آن اطلاعی نداشتند و با سرعت در حال عبور بودند مورد اصابت قرار گرفتند سرنشین های ماشین چهارنفر بودند ، آقای ملک نژاد ، آقای غلامعلی دودمان و محسن قرص زر و آقای نظر نژاد که رانندگی می کردند . در ارتفاع 112 در هنگام عبور انفجار رخ می ردهد و ماشین منهدم می گردد . آقای نظر نژاد بعد از این حادثه نقل می کردند : من دیدم یک شی قرمز به سمت ما می آید ماشین را سمت چپ هدایت کردم . پشت ماشین روی مین رفت و منهدم شد و در نتیجه برادر ملک نژاد و آن دو برادر دیگر به شهادت رسیدند من از ناحیه کمر به شدت مجروح گردیدم.
نوافل و نماز شب
موضوع نوافل و نماز شب
راوی مجید مصباحی
متن کامل خاطره

یادم می آید که بچه های تپه ی المحله ی مشهد که آقای احمد ملک نژاد و علی موحدی و هادی سعادتی بودند یک سنگر به نام تپه المحله ساخته بودند که موقع دعا و نماز از آن سنگر استفاده می کردیم . من یک شب آنجا ماندم تا ببینم بچه ها آنجا چه کار می کنند خیلی تلاش کردم که شب را بیدار باشم . آقای ملک نژاد آن شب نماز شب خواندند بیرون سنگر یک فانوس کم نوری جای کفشها گذاشته بودند . به این خاطر که اگر کسی برای آب خوردن یا کار دیگری خواست بیرون بروددیگر بچه ها را لگد نکند . آقای ملک نژاد در حال خواندن قنوت بودند که طولانی هم بود من هم بیرون رفتم وضو گرفتم و به لطف خدا آن شب توفیق خواندن نماز شب را پیدا کردم . آقای ملک نژاد از این کار من خوشحال شد .
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19646

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۱۳
سطر ۷۱:		سطر ۷۱:

	یادم می آید که بچه های تپه ی المحله ی مشهد که آقای احمد ملک نژاد و علی موحدی و هادی سعادتی بودند یک سنگر به نام تپه المحله ساخته بودند که موقع دعا و نماز از آن سنگر استفاده می کردیم . من یک شب آنجا ماندم تا ببینم بچه ها آنجا چه کار می کنند خیلی تلاش کردم که شب را بیدار باشم . آقای ملک نژاد آن شب نماز شب خواندند بیرون سنگر یک فانوس کم نوری جای کفشها گذاشته بودند . به این خاطر که اگر کسی برای آب خوردن یا کار دیگری خواست بیرون بروددیگر بچه ها را لگد نکند . آقای ملک نژاد در حال خواندن قنوت بودند که طولانی هم بود من هم بیرون رفتم وضو گرفتم و به لطف خدا آن شب توفیق خواندن نماز شب را پیدا کردم . آقای ملک نژاد از این کار من خوشحال شد .		یادم می آید که بچه های تپه ی المحله ی مشهد که آقای احمد ملک نژاد و علی موحدی و هادی سعادتی بودند یک سنگر به نام تپه المحله ساخته بودند که موقع دعا و نماز از آن سنگر استفاده می کردیم . من یک شب آنجا ماندم تا ببینم بچه ها آنجا چه کار می کنند خیلی تلاش کردم که شب را بیدار باشم . آقای ملک نژاد آن شب نماز شب خواندند بیرون سنگر یک فانوس کم نوری جای کفشها گذاشته بودند . به این خاطر که اگر کسی برای آب خوردن یا کار دیگری خواست بیرون بروددیگر بچه ها را لگد نکند . آقای ملک نژاد در حال خواندن قنوت بودند که طولانی هم بود من هم بیرون رفتم وضو گرفتم و به لطف خدا آن شب توفیق خواندن نماز شب را پیدا کردم . آقای ملک نژاد از این کار من خوشحال شد .
−	~~منبع سایت:~~ http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19646	+	<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19646 سایت یاران رضا]</ref>
		+	==پانویس==
		+	<references />
		+	==رده==

شهید احمد ملک نژاد یزدی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Sobhani99 در ‏۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۱۳

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6223965 تاریخ تولد : نام : احمد محل تولد : مشهد نام خانوادگی : ملک‌نژادیز...» ایجاد کرد