شهید براتعلی داوودی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۲ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۴

2020-11-12T17:04:09Z

Hasani98 در ‏۲۰ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۲

2020-11-10T19:02:12Z

Taghavi98 در ‏۱۷ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۴۴

2020-02-06T05:44:14Z

Rajabi98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید : 6209449 نام : براتعلی‌ نام خانوادگی : داودی‌ نام پدر : علی‌اکبر تار...» ایجاد کرد

2020-02-03T20:46:46Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید : 6209449 نام : براتعلی‌ نام خانوادگی : داودی‌ نام پدر : علی‌اکبر تار...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید : 6209449

نام : براتعلی‌

نام خانوادگی : داودی‌

نام پدر : علی‌اکبر

تاریخ تولد:

محل تولد: مشهد

تاریخ شهادت: 1362/01/28

مکان شهادت: پنجوین

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : پاسدار یگان خدمتی : سپاه پاسداران

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار : خواجه‌ربیع‌

خاطرات:

یادم هست زمانیکه برادرم براتعلی داوودی مجروح شد بود او را در بیمارستانی در تبریز بستری کرده بودند وقتی به ما خبر دادند ما به تبریز رفتیم و ایشان را ملاقات کردیم در مرحله ی اول که او را دیدم متوجه مجروحیت او نشدم ولی بعد که پتوی او را کنار زدم دیدم که از لگن و پای دیگرش از زانو و یک دست از قطع شده است این صحنه برایم خیلی سخت بود و گریه می کردم او مرا صدا زد و با روحیه ی بالایی که داشت به من گفت مرا کمی بالا بیاور کمک کردم تا او کمی بالاتر بیایید سپس به من گفت : آب می خواهم رفتم و با دکترش مشورت کردم گفت : اشکالی ندارد ولی در حد یک قاشق باشد . رفتم و کمی آب به او دادم او به شوخی گفت اگر بیشتر به من آب ندهی می روم و آب بر می دارم . او با همان حال خراب مرا به صبر و بردباری دعوت می کرد . در همین حال بودیم که حالش بد شد و تا دکتر ها بالای سر او رسیدند دیگر جانی در بدن نداشت و به مقام والای شهادت نائل گشت . دکتر ها یک کاغذ که روی سر او بود را به من دادند که در آن نوشته بود برای امام دعا کنید . پزشکان او می گفتند ما عملهای جراحی زیادی روی او انجام دادیم ولی حتی برا ی یک دفعه از او یک احساس درد کوچک ندیدیم و این برای ما خیلی ناباورانه بود .

منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8599

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 کد شهید : 6209449
@@ سطر ۲۵: / سطر ۵۵: @@
 گلزار : خواجه‌ربیع‌
-خاطرات:
+==خاطرات==
-یادم هست زمانیکه برادرم براتعلی داوودی مجروح شد بود او را در بیمارستانی در [[تبریز]] بستری کرده بودند وقتی به ما خبر دادند ما به تبریز رفتیم و ایشان را ملاقات کردیم در مرحله ی اول که او را دیدم متوجه مجروحیت او نشدم ولی بعد که پتوی او را کنار زدم دیدم که از لگن و پای دیگرش از زانو و یک دست از قطع شده است این صحنه برایم خیلی سخت بود و گریه می کردم او مرا صدا زد و با روحیه ی بالایی که داشت به من گفت مرا کمی بالا بیاور کمک کردم تا او کمی بالاتر بیایید سپس به من گفت : آب می خواهم رفتم و با دکترش مشورت کردم گفت : اشکالی ندارد ولی در حد یک قاشق باشد . رفتم و کمی آب به او دادم او به شوخی گفت اگر بیشتر به من آب ندهی می روم و آب بر می دارم . او با همان حال خراب مرا به صبر و بردباری دعوت می کرد . در همین حال بودیم که حالش بد شد و تا دکتر ها بالای سر او رسیدند دیگر جانی در بدن نداشت و به مقام والای [[شهادت]] نائل گشت . دکتر ها یک کاغذ که روی سر او بود را به من دادند که در آن نوشته بود برای امام دعا کنید . پزشکان او می گفتند ما عملهای جراحی زیادی روی او انجام دادیم ولی حتی برا ی یک دفعه از او یک احساس درد کوچک ندیدیم و این برای ما خیلی ناباورانه بود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8599 سایت یاران رضا]</ref>
+یادم هست زمانیکه برادرم براتعلی داوودی مجروح شد بود او را در بیمارستانی در [[تبریز]] بستری کرده بودند وقتی به ما خبر دادند ما به تبریز رفتیم و ایشان را ملاقات کردیم در مرحله ی اول که او را دیدم متوجه مجروحیت او نشدم ولی بعد که پتوی او را کنار زدم دیدم که از لگن و پای دیگرش از زانو و یک دست از قطع شده است این صحنه برایم خیلی سخت بود و گریه می کردم او مرا صدا زد و با روحیه ی بالایی که داشت به من گفت مرا کمی بالا بیاور کمک کردم تا او کمی بالاتر بیایید سپس به من گفت: آب می خواهم رفتم و با دکترش مشورت کردم گفت: اشکالی ندارد ولی در حد یک قاشق باشد. رفتم و کمی آب به او دادم او به شوخی گفت اگر بیشتر به من آب ندهی می روم و آب بر می دارم. او با همان حال خراب مرا به صبر و بردباری دعوت می کرد. در همین حال بودیم که حالش بد شد و تا دکتر ها بالای سر او رسیدند دیگر جانی در بدن نداشت و به مقام والای [[شهادت]] نائل گشت. دکتر ها یک کاغذ که روی سر او بود را به من دادند که در آن نوشته بود برای امام دعا کنید. پزشکان او می گفتند ما عملهای جراحی زیادی روی او انجام دادیم ولی حتی برا ی یک دفعه از او یک احساس درد کوچک ندیدیم و این برای ما خیلی ناباورانه بود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8599 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 == رده‌ها ==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:شهید براتعلی داوودی}}

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 خاطرات:
-یادم هست زمانیکه برادرم براتعلی داوودی مجروح شد بود او را در بیمارستانی در تبریز بستری کرده بودند وقتی به ما خبر دادند ما به تبریز رفتیم و ایشان را ملاقات کردیم در مرحله ی اول که او را دیدم متوجه مجروحیت او نشدم ولی بعد که پتوی او را کنار زدم دیدم که از لگن و پای دیگرش از زانو و یک دست از قطع شده است این صحنه برایم خیلی سخت بود و گریه می کردم او مرا صدا زد و با روحیه ی بالایی که داشت به من گفت مرا کمی بالا بیاور کمک کردم تا او کمی بالاتر بیایید سپس به من گفت : آب می خواهم رفتم و با دکترش مشورت کردم گفت : اشکالی ندارد ولی در حد یک قاشق باشد . رفتم و کمی آب به او دادم او به شوخی گفت اگر بیشتر به من آب ندهی می روم و آب بر می دارم . او با همان حال خراب مرا به صبر و بردباری دعوت می کرد . در همین حال بودیم که حالش بد شد و تا دکتر ها بالای سر او رسیدند دیگر جانی در بدن نداشت و به مقام والای شهادت نائل گشت . دکتر ها یک کاغذ که روی سر او بود را به من دادند که در آن نوشته بود برای امام دعا کنید . پزشکان او می گفتند ما عملهای جراحی زیادی روی او انجام دادیم ولی حتی برا ی یک دفعه از او یک احساس درد کوچک ندیدیم و این برای ما خیلی ناباورانه بود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8599 سایت یاران رضا]</ref>
+یادم هست زمانیکه برادرم براتعلی داوودی مجروح شد بود او را در بیمارستانی در [[تبریز]] بستری کرده بودند وقتی به ما خبر دادند ما به تبریز رفتیم و ایشان را ملاقات کردیم در مرحله ی اول که او را دیدم متوجه مجروحیت او نشدم ولی بعد که پتوی او را کنار زدم دیدم که از لگن و پای دیگرش از زانو و یک دست از قطع شده است این صحنه برایم خیلی سخت بود و گریه می کردم او مرا صدا زد و با روحیه ی بالایی که داشت به من گفت مرا کمی بالا بیاور کمک کردم تا او کمی بالاتر بیایید سپس به من گفت : آب می خواهم رفتم و با دکترش مشورت کردم گفت : اشکالی ندارد ولی در حد یک قاشق باشد . رفتم و کمی آب به او دادم او به شوخی گفت اگر بیشتر به من آب ندهی می روم و آب بر می دارم . او با همان حال خراب مرا به صبر و بردباری دعوت می کرد . در همین حال بودیم که حالش بد شد و تا دکتر ها بالای سر او رسیدند دیگر جانی در بدن نداشت و به مقام والای [[شهادت]] نائل گشت . دکتر ها یک کاغذ که روی سر او بود را به من دادند که در آن نوشته بود برای امام دعا کنید . پزشکان او می گفتند ما عملهای جراحی زیادی روی او انجام دادیم ولی حتی برا ی یک دفعه از او یک احساس درد کوچک ندیدیم و این برای ما خیلی ناباورانه بود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8599 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />