شهید تقی رحمانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Rasouli98 در ‏۶ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۰۷

2020-02-25T20:07:06Z

Salimpour98 در ‏۹ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۱۷

2020-01-29T07:17:49Z

Bazi9802 در ‏۲۵ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۵۹

2020-01-15T19:59:42Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام تقی رحمانی نام پدر غلامرضا نام مادر پروین محل شهادت شلمچه محل...» ایجاد کرد

2020-01-15T19:57:35Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام تقی رحمانی نام پدر غلامرضا نام مادر پروین محل شهادت شلمچه محل...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی
نام تقی رحمانی
نام پدر غلامرضا
نام مادر پروین
محل شهادت شلمچه
محل تولد تاکستان تاریخ تولد ۱۳۴۵/۰۷/۱۴
محل شهادت شلمچه تاریخ شهادت ۱۳۶۵/۱۱/۱۸
استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات کاردانی رشته علوم اجتماعی-خدمات
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - تاکستان

زندگی نامه
رحمانی، تقی: دهم مهر ۱۳۴۵، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش غلامرضا، کشاورز بود و مادرش پروین نام داشت. دانشجوی دوره کاردانی در رشته علوم‌اجتماعی و معلم بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هجدهم بهمن ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیت نامه
شهید، تقی رحمانی: ستایش سزاوار پروردگاری است که انسان را از خاک آفرید و دوباره به خاک بر می گرداند و بعد از آن، دوباره زنده می کند و در یوم الحساب از او سؤال می کند، تا برای رفتار خود در دنیا پاسخ گوید و هر کس را از نیکی ها و بدی هایش در دنیا کارنامه ای است؛ پس باید انسان بداند که چه هست و به چه هدف خلق گردیده است و خلیفه خدا بودن، یعنی چه؟! ...و اینک که می رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی، به همت امام مان، خمینی بت شکن، به اهتزاز درآورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم، تا وعده خداوند -که حکومت مستضعفین است- به ثبوت برسد، نباید در هیچ راهی سکوت اختیار نماییم و کوتاهی به خرج دهیم. در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند، بپیوندم و این مکتوب را به عنوان آخرین کلام و وصیت نامه می نگارم، تا نشانگر هدف و ایده ام بوده و راه گشایی برای نسل آینده و باقی ماندگان باشد. اولین هدفم از این عزم، ادامه همان راه سرخ شهادت در راه خداست که در مواقع بحرانی -چون حال- بر همه مسلمانان و مؤمنان واجب است، که به امر ولی امر عازم جبهه جنگ با کفر و شرک گردیده و از اسلام محمدی(ص) دفاع نمایند و در این راه زنده و جاوید گردند، تا وعده خداوندی درباره آنان -که پس از شهادت زنده خواهند ماند- به انجام برسد؛ چرا که مفهوم «هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده عـالم دوام مـا»، به وضوح در آیات متعدد قرآنی بیان گردیده است؛ چرا که «ان الحیاه عقیده و الجهاد» -زندگی جز عقیده به جهاد نیست و باید در راه عقیده به الله، گام برداشت و جهاد نمود. ...و دیگر هدفم این که لبیک اجابت به ندای «هل من ناصر ینصرنی و هل من معین» امام حسین(ع) -که از پشت پرده تاریخ تاکنون به گوش می رسد و یاری می طلبد- بگویم و از ایثار جان و مال و ناموس خود در راه خدا دریغ نکنم، تا دین مبین اسلام از خطر نجات یافته و هم چنان علم سبز محمدی(ص) در اهتزاز باشد. ...و مطلب دیگر، خطاب به همسرم و اعضای خانواده ام این است که بدانند سعادتی بالاتر از این نیست که یک انسان وارسته قدم در راه حق گذاشته و به جهاد بپردازد و این افتخاری است که کمتر نصیب کسان دیگر می گردد و این عزیزان نیز باید افتخار کنند که این سعادت نصیب من می گردد. بدانید در شهادت من و در این راه، نباید کم ترین غم و اندوهی به خود راه دهید؛ بلکه شُکر خدا را بجا آورده و تقوا و پرهیزکاری پیشه سازید و هیچ گونه گریه نکنید و بلکه بخندید؛ زیرا «ای خوش آن کس را که وابسته بـه اوست / جـان خـود دادن بـه الله چه نکوست». ...و تو، همسرم! در مرگ من نکند که عزادار باشی و سیاه بپوشی؛ بلکه سرخ بپوش، به نشانه خط سرخ شهادت و به نشانه خون سرخ شهیدان اسلام و بدان که تو را بیشتر از هر چه و آن چه که در فکر می گنجد، دوست می دارم و به تو صمیمانه عشق می ورزم و بعد از خود، تو را به خدای بزرگ سپرده و به صبر و استقامت وصیت می کنم و بعد از خود، آزادت می گذارم تا هرگونه میل داری به ادامه زندگی بپردازی و فقط تنها خواسته ام منحرف نشدن تو از مسیر الله است و بس. فرزندمان را نیز به تو می سپارم و از تو می خواهم بعد از تولدش از سر چشمه اسلام کامیابش نموده و به پرورش وی بپردازی، که دیگری را بر او حق نیست. بعد از ولادتش اگر ذکور بود، نامش را به یاد رسالت رهبر، «رسول» و یا به یاد نیکوکاری و احسان رهبر، «محسن» بگذار و اگر اناث بود به یاد اولین زن شهید راه اسلام، «سمیه» بنامش و سعی کن آن چنان بار آید که او نیز چون من به انتخاب شهادت بپردازد و از خط و مشی من به او بیاموز و قرآن را آویزه گوشش قرار ده و از کوچک ترین انحراف و کج روی پرهیزش بدار.۱ (۱۳۱۹۶۱۴)
دست نوشته
و اینک که می‌رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی به همت اماممان، خمینی بت شکن به اهتزاز در آورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم تا وعده خداوند را که حکومت مستضعفین است به ثبوت برسد، در هیچ راهی نباید سکوت اختیار نمائیم و کوتاهی به خرج بدهیم و در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه‌های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند بپیوندم و اولین هدفم از این عزم نیز همانا ادامه راه سرخ شهادت در راه خداست. شهید، تقی رحمانی
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1674

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 شهید، تقی رحمانی: ستایش سزاوار پروردگاری است که انسان را از خاک آفرید و دوباره به خاک بر می گرداند و بعد از آن، دوباره زنده می کند و در یوم الحساب از او سؤال می کند، تا برای رفتار خود در دنیا پاسخ گوید و هر کس را از نیکی ها و بدی هایش در دنیا کارنامه ای است؛ پس باید انسان بداند که چه هست و به چه هدف خلق گردیده است و خلیفه خدا بودن، یعنی چه؟! ...و اینک که می رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی، به همت امام مان، خمینی بت شکن، به اهتزاز درآورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم، تا وعده خداوند -که حکومت مستضعفین است- به ثبوت برسد، نباید در هیچ راهی سکوت اختیار نماییم و کوتاهی به خرج دهیم. در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند، بپیوندم و این مکتوب را به عنوان آخرین کلام و وصیت نامه می نگارم، تا نشانگر هدف و ایده ام بوده و راه گشایی برای نسل آینده و باقی ماندگان باشد. اولین هدفم از این عزم، ادامه همان راه سرخ شهادت در راه خداست که در مواقع بحرانی -چون حال- بر همه مسلمانان و مؤمنان واجب است، که به امر ولی امر عازم جبهه جنگ با کفر و شرک گردیده و از اسلام محمدی(ص) دفاع نمایند و در این راه زنده و جاوید گردند، تا وعده خداوندی درباره آنان -که پس از شهادت زنده خواهند ماند- به انجام برسد؛ چرا که مفهوم «هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده عـالم دوام مـا»، به وضوح در آیات متعدد قرآنی بیان گردیده است؛ چرا که «ان الحیاه عقیده و الجهاد» -زندگی جز عقیده به جهاد نیست و باید در راه عقیده به الله، گام برداشت و جهاد نمود. ...و دیگر هدفم این که لبیک اجابت به ندای «هل من ناصر ینصرنی و هل من معین» امام حسین(ع) -که از پشت پرده تاریخ تاکنون به گوش می رسد و یاری می طلبد- بگویم و از ایثار جان و مال و ناموس خود در راه خدا دریغ نکنم، تا دین مبین اسلام از خطر نجات یافته و هم چنان علم سبز محمدی(ص) در اهتزاز باشد. ...و مطلب دیگر، خطاب به همسرم و اعضای خانواده ام این است که بدانند سعادتی بالاتر از این نیست که یک انسان وارسته قدم در راه حق گذاشته و به جهاد بپردازد و این افتخاری است که کمتر نصیب کسان دیگر می گردد و این عزیزان نیز باید افتخار کنند که این سعادت نصیب من می گردد. بدانید در شهادت من و در این راه، نباید کم ترین غم و اندوهی به خود راه دهید؛ بلکه شُکر خدا را بجا آورده و تقوا و پرهیزکاری پیشه سازید و هیچ گونه گریه نکنید و بلکه بخندید؛ زیرا «ای خوش آن کس را که وابسته بـه اوست / جـان خـود دادن بـه الله چه نکوست». ...و تو، همسرم! در مرگ من نکند که عزادار باشی و سیاه بپوشی؛ بلکه سرخ بپوش، به نشانه خط سرخ شهادت و به نشانه خون سرخ شهیدان اسلام و بدان که تو را بیشتر از هر چه و آن چه که در فکر می گنجد، دوست می دارم و به تو صمیمانه عشق می ورزم و بعد از خود، تو را به خدای بزرگ سپرده و به صبر و استقامت وصیت می کنم و بعد از خود، آزادت می گذارم تا هرگونه میل داری به ادامه زندگی بپردازی و فقط تنها خواسته ام منحرف نشدن تو از مسیر الله است و بس. فرزندمان را نیز به تو می سپارم و از تو می خواهم بعد از تولدش از سر چشمه اسلام کامیابش نموده و به پرورش وی بپردازی، که دیگری را بر او حق نیست. بعد از ولادتش اگر ذکور بود، نامش را به یاد رسالت رهبر، «رسول» و یا به یاد نیکوکاری و احسان رهبر، «محسن» بگذار و اگر اناث بود به یاد اولین زن شهید راه اسلام، «سمیه» بنامش و سعی کن آن چنان بار آید که او نیز چون من به انتخاب شهادت بپردازد و از خط و مشی من به او بیاموز و قرآن را آویزه گوشش قرار ده و از کوچک ترین انحراف و کج روی پرهیزش بدار.۱ (۱۳۱۹۶۱۴)
 ==آثار==
-و اینک که می‌رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی به همت اماممان، خمینی بت شکن به اهتزاز در آورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم تا وعده خداوند را که حکومت مستضعفین است به ثبوت برسد، در هیچ راهی نباید سکوت اختیار نمائیم و کوتاهی به خرج بدهیم و در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه‌های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند بپیوندم و اولین هدفم از این عزم نیز همانا ادامه راه سرخ شهادت در راه خداست. شهید، تقی رحمانی
+و اینک که می‌رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی به همت اماممان، خمینی بت شکن به اهتزاز در آورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم تا وعده خداوند را که حکومت مستضعفین است به ثبوت برسد، در هیچ راهی نباید سکوت اختیار نمائیم و کوتاهی به خرج بدهیم و در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه‌های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند بپیوندم و اولین هدفم از این عزم نیز همانا ادامه راه سرخ شهادت در راه خداست. شهید، تقی رحمانی<ref> [http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1674 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
-منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1674
 == رده‌ها ==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:تقی_رحمانی}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۵۹
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:
	منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین		منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
	http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1674		http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1674
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:تقی_رحمانی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان تاکستان]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 مزار شهید	قزوین - تاکستان
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 رحمانی، تقی: دهم مهر ۱۳۴۵، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش غلامرضا، کشاورز بود و مادرش پروین نام داشت. دانشجوی دوره کاردانی در رشته علوم‌اجتماعی و معلم بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هجدهم بهمن ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
-وصیت نامه
+==وصیت نامه==
 شهید، تقی رحمانی: ستایش سزاوار پروردگاری است که انسان را از خاک آفرید و دوباره به خاک بر می گرداند و بعد از آن، دوباره زنده می کند و در یوم الحساب از او سؤال می کند، تا برای رفتار خود در دنیا پاسخ گوید و هر کس را از نیکی ها و بدی هایش در دنیا کارنامه ای است؛ پس باید انسان بداند که چه هست و به چه هدف خلق گردیده است و خلیفه خدا بودن، یعنی چه؟! ...و اینک که می رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی، به همت امام مان، خمینی بت شکن، به اهتزاز درآورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم، تا وعده خداوند -که حکومت مستضعفین است- به ثبوت برسد، نباید در هیچ راهی سکوت اختیار نماییم و کوتاهی به خرج دهیم. در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند، بپیوندم و این مکتوب را به عنوان آخرین کلام و وصیت نامه می نگارم، تا نشانگر هدف و ایده ام بوده و راه گشایی برای نسل آینده و باقی ماندگان باشد. اولین هدفم از این عزم، ادامه همان راه سرخ شهادت در راه خداست که در مواقع بحرانی -چون حال- بر همه مسلمانان و مؤمنان واجب است، که به امر ولی امر عازم جبهه جنگ با کفر و شرک گردیده و از اسلام محمدی(ص) دفاع نمایند و در این راه زنده و جاوید گردند، تا وعده خداوندی درباره آنان -که پس از شهادت زنده خواهند ماند- به انجام برسد؛ چرا که مفهوم «هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده عـالم دوام مـا»، به وضوح در آیات متعدد قرآنی بیان گردیده است؛ چرا که «ان الحیاه عقیده و الجهاد» -زندگی جز عقیده به جهاد نیست و باید در راه عقیده به الله، گام برداشت و جهاد نمود. ...و دیگر هدفم این که لبیک اجابت به ندای «هل من ناصر ینصرنی و هل من معین» امام حسین(ع) -که از پشت پرده تاریخ تاکنون به گوش می رسد و یاری می طلبد- بگویم و از ایثار جان و مال و ناموس خود در راه خدا دریغ نکنم، تا دین مبین اسلام از خطر نجات یافته و هم چنان علم سبز محمدی(ص) در اهتزاز باشد. ...و مطلب دیگر، خطاب به همسرم و اعضای خانواده ام این است که بدانند سعادتی بالاتر از این نیست که یک انسان وارسته قدم در راه حق گذاشته و به جهاد بپردازد و این افتخاری است که کمتر نصیب کسان دیگر می گردد و این عزیزان نیز باید افتخار کنند که این سعادت نصیب من می گردد. بدانید در شهادت من و در این راه، نباید کم ترین غم و اندوهی به خود راه دهید؛ بلکه شُکر خدا را بجا آورده و تقوا و پرهیزکاری پیشه سازید و هیچ گونه گریه نکنید و بلکه بخندید؛ زیرا «ای خوش آن کس را که وابسته بـه اوست / جـان خـود دادن بـه الله چه نکوست». ...و تو، همسرم! در مرگ من نکند که عزادار باشی و سیاه بپوشی؛ بلکه سرخ بپوش، به نشانه خط سرخ شهادت و به نشانه خون سرخ شهیدان اسلام و بدان که تو را بیشتر از هر چه و آن چه که در فکر می گنجد، دوست می دارم و به تو صمیمانه عشق می ورزم و بعد از خود، تو را به خدای بزرگ سپرده و به صبر و استقامت وصیت می کنم و بعد از خود، آزادت می گذارم تا هرگونه میل داری به ادامه زندگی بپردازی و فقط تنها خواسته ام منحرف نشدن تو از مسیر الله است و بس. فرزندمان را نیز به تو می سپارم و از تو می خواهم بعد از تولدش از سر چشمه اسلام کامیابش نموده و به پرورش وی بپردازی، که دیگری را بر او حق نیست. بعد از ولادتش اگر ذکور بود، نامش را به یاد رسالت رهبر، «رسول» و یا به یاد نیکوکاری و احسان رهبر، «محسن» بگذار و اگر اناث بود به یاد اولین زن شهید راه اسلام، «سمیه» بنامش و سعی کن آن چنان بار آید که او نیز چون من به انتخاب شهادت بپردازد و از خط و مشی من به او بیاموز و قرآن را آویزه گوشش قرار ده و از کوچک ترین انحراف و کج روی پرهیزش بدار.۱ (۱۳۱۹۶۱۴)
-دست نوشته
+==آثار==
 و اینک که می‌رویم تا پرچم خونین کربلا را در سراسر گیتی به همت اماممان، خمینی بت شکن به اهتزاز در آورده و زمینه حکومت عدل جهانی را برای ظهور حضرت ولی عصر(عج) ایجاد نماییم تا وعده خداوند را که حکومت مستضعفین است به ثبوت برسد، در هیچ راهی نباید سکوت اختیار نمائیم و کوتاهی به خرج بدهیم و در این راه من نیز میل دارم به خیل عزیزانی که در جبهه‌های جنگ با کفر مشغول نبرد هستند بپیوندم و اولین هدفم از این عزم نیز همانا ادامه راه سرخ شهادت در راه خداست. شهید، تقی رحمانی
 منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین