شهید حبیب فروغی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafari9809 در ‏۷ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۳۰

2020-01-27T17:30:06Z

Kheyri9803: /* زندگی نامه */

2019-10-02T05:47:00Z

‏زندگی نامه

Mirdadi9705 در ‏۱۳ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۵۳

2019-06-03T06:53:31Z

Hoseininasab9802 در ‏۵ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۸

2019-05-26T05:38:27Z

Heydari9711 در ‏۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۴۸

2019-05-01T20:48:16Z

Mirdadi9705: صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د حب ی ب فروغ ی تار ی خ تولد :1346/06/07 تار ی خ شهادت : 1367/04/30 محل شهادت : نامشخ...» ایجاد کرد

2019-05-01T05:38:22Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د حب ی ب فروغ ی تار ی خ تولد :1346/06/07 تار ی خ شهادت : 1367/04/30 محل شهادت : نامشخ...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شه ی د حب ی ب فروغ ی

تار ی خ تولد :1346/06/07

تار ی خ شهادت : 1367/04/30

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :آذربا ی جان شرق ی - هشترود - ب ی ک کند ی

زندگی نامه: شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به ی ار ی ا ی ن جوانان با غ ی رت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سرباز ی فرا رس ی د و او با جان و دل پذ ی را ی ا ی ن خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی حاج عمران به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع شهادت نائل گشت.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41448

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شه ی د حب ی ب فروغ ی
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
-تار ی خ تولد :1346/06/07
+|مفقود                  =
@@ سطر ۲۲: / سطر ۴۴: @@
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 ==زندگی نامه==
 شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به یاری این جوانان با غیرت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سربازی فرا رسید و او با جان و دل پذیرا ی ا ین خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی [[حاج عمران]] به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع [[شهادت]] نائل گشت.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41448 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==زندگی نامه==
- شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به یاری این جوانان با غیرت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سربازی فرا رسید و او با جان و دل پذیرا ی ا ین خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی [[حاج عمران]] به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع [[شهادت]] نائل گشت.
+شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به یاری این جوانان با غیرت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سربازی فرا رسید و او با جان و دل پذیرا ی ا ین خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی [[حاج عمران]] به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع [[شهادت]] نائل گشت.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41448 سایت شهدای ارتش]</ref>
-منبع:سایت شهدای ارتش
+==پانویس==
+<references />
-http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41448

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۸
سطر ۱۰:		سطر ۱۰:


−	زندگی نامه: شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به یاری این جوانان با غیرت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سربازی فرا رسید و او با جان و دل پذیرا ی ا ین خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی [[حاج عمران]] به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع [[شهادت]] نائل گشت.	+	==زندگی نامه==
		+	شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به یاری این جوانان با غیرت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سربازی فرا رسید و او با جان و دل پذیرا ی ا ین خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی [[حاج عمران]] به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع [[شهادت]] نائل گشت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۴۸
سطر ۱۰:		سطر ۱۰:


−	زندگی نامه: شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به ~~ی ار ی ا ی ن~~ جوانان با ~~غ ی رت~~ بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت ~~سرباز ی~~ فرا ~~رس ی د~~ و او با جان و دل ~~پذ ی را~~ ی ا ~~ی ن~~ خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی حاج عمران به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع شهادت نائل گشت.	+	زندگی نامه: شه ی د معزز حب ی ب فروغ ی فرزند جواد و کشور پاشازاده در هفتم ی ن روز از آخر ی ن ماه گرم طفول ی ت (شهر ی ور ) سال 1346 در ی ک خانواده مذهب ی ، ساده و زحمتکش متولد شد. او دوران طفول ی ت خود را در دامن پدر و مادر ی مهربان و پاک دامن سپر ی کرد و از سن ی ن کودک ی همواره کمک حال والد ی ن خود در شغل کشاورز ی بود. وقت ی که هفت سال تمام داشت والد ی نش اسم او را در مدرسه ثبت نام کردند تا از غافله علم و ی ادگ ی ر ی و شکوفا یی عقب نماند و او ن ی ز با شور و شوق و علاقه ز ی اد ی که به ی ادگ ی ر ی داشت تا کلاس پنجم ابتدا یی در مدرسه ا ی در روستا ی خودشان درس خواند و م دارک آن را ن ی ز با نمرات خوب کسب کرد. اما چون در روستا ی آنها مدرسه راهنما یی وجود نداشت او برا ی ادامه تحص ی ل ی ابد به شهر رفته و در آنجا خانه ا ی اجاره م ی کرد اما فقر مال ی به او ا ی ن اجازه را نم ی داد و به هم ی ن دل ی ل ترک تحص ی ل کرده و به شغل کشاورز ی مشغول شد. او جو ان ی غ ی رتمند و ظلم ست ی ز بود و اگر حق کس ی ضا ی ع م ی شد در جهت دفاع از حق او گام بر م ی داشت و تأک ی دش بر نماز اول وقت بود و هم ی شه در نماز جماعت شرکت فعال داشت. او با اراده محکم و قاطع ی که داشت اگر تصم ی م به انجام کار ی م ی گرفت حتماً تصم ی مش را عمل ی م ی کرد. او فرد ی رئوف و خانواده دوست بود و به برادرها و مخصوصاً تنها خواهرش علاقه ی ز ی اد ی داشت و هم ی شه سع ی بر خوشحال کردن آنها داشت و همه ی بستگان و همسا ی ه ها ی شان نسبت به ا ی شان ابراز رضا ی ت م ی کردند و او را جوان ی با غ ی رت، مهربان و فعال م ی دانستند. شه ی د حب ی ب فروغ ی از ح ی ث اخل اق و ا ی مان ن ی ز در درجه بالا یی قرار داشت و همچن ی ن به نظافت شخص ی خود اهم ی ت ز ی اد ی قائل بود و در زمان جنگ تحم ی ل ی به رزمندگان ا ی ران ی افتخار م ی کرد که در راه حراست از وطن از جان ما ی ه م ی گذارند و دوست داشت خودش ن ی ز به یاری این جوانان با غیرت بشتابد تا ا ی نکه زمان اعزام او به خدمت سربازی فرا رسید و او با جان و دل پذیرا ی ا ین خدمت مقدس شد و راه ی منطقه جنگ ی شد و سرانجام در تار ی خ 1367/04/30 در غرب کشور در منطقه عمل ی ات ی [[حاج عمران]] به علت اصابت ترکش گلوله دشمن بعث ی به درجه رف ی ع [[شهادت]] نائل گشت.