شهید حسین خرازی - بخش اول - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۷ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۷

2020-06-16T13:47:38Z

2020-01-21T02:40:43Z

2019-12-27T02:47:20Z

2019-12-26T23:27:22Z

صفحه‌ای جدید حاوی «آخرین بار تو مدینه هم دیگر را دیدیم. رفته بودیم بقیع. نشسته بود تکیه داده بود...» ایجاد کرد

@@ سطر ۱۶۰: / سطر ۱۶۰: @@
 با غیظ نگاهش می کنم. می گویم « اخوی ! به کارت برس. » می گوید « مگه غیر اینه ؟ ما این جا داریم عرق می ریزیم تو این گرما ؛ آقا فرمانده لشکر نشسته تو سنگر فرماندهی، هی دستور می ده. » تحملم تمام می شود. داد می زنم« من خودم بلدم قایق برانم ها. گفته باشم، یه کم دیگه حرف بزنی، همین جا پرتت می کنم توی آب، با همین یه دستت تا اون ور [[اروند]] شنا کنی. اصلا ببینم تو اصلا تا حالا حسین خرازی رو دیده ای که پشت سرش لغز می خونی؟ » می خندد. می خندد و می گوید « مگه تو دیده ای؟»
-یادگاران، جلد هفت، کتاب شهید خرازی، ص 24
+موضوع : اخلاقی ، شوخی.<ref>یادگاران، جلد هفت، کتاب شهید خرازی، ص 24</ref>
-موضوع : اخلاقی ، شوخی
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آخرین بار تو مدینه هم دیگر را دیدیم. رفته بودیم بقیع. نشسته بود تکیه داده بود به دیوار. گفتم « چی شده حاجی ؟ گرفته ای ؟ » گفت « دلم مونده پیش بچه ها. » گفتم « بچه های لشکر ؟ » نشنید. گفت « ببین ! خدا کنه دیگه برنگردم. زندگی خیلی برام سخت شده. خیلی از بچه هایی که من فرماده شون بودم رفته ن ؛ علی قوچانی، رضا حبیب اللهی، مصطفی. یادته؟ دیگه طاقت ندارم ببینم بچه ها شهید می شن، من بمونم. » بغضش ترکید. سرش را گذاشت روی زانوهاش. هیچ وقت این طوری حرف نمی زد.
 یادگاران، جلد هفت، کتاب شهید خرازی، ص 44
@@ سطر ۱۶۰: / سطر ۱۶۲: @@
 یادگاران، جلد هفت، کتاب شهید خرازی، ص 24
 موضوع : اخلاقی ، شوخی