شهید حسین نوروزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Arameshi9706 در ‏۳۰ دی ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۵۳

2020-01-20T21:53:58Z

Eshoseini9802 در ‏۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۶

2019-11-28T11:46:37Z

Bagheri9711: صفحه‌ای جدید حاوی «دوران نوجواني شهيد حسين نوروزي بارها با هم در زمين فوتبال به اتفاق ديگر دوست...» ایجاد کرد

2019-11-28T03:48:41Z

صفحه‌ای جدید حاوی «دوران نوجواني شهيد حسين نوروزي بارها با هم در زمين فوتبال به اتفاق ديگر دوست...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

دوران نوجواني شهيد حسين نوروزي

بارها با هم در زمين فوتبال به اتفاق ديگر دوستان، بازي کرديم. اخلاق ما مثل بقيه هم سن و سال‌هايمان بود؛ يک گل که مي‌خورديم، سر هم تيمي‌هايمان داد مي‌کشيديم؛ توپ که اوت مي‌رفت، جرزني مي‌کرديم. خلاصه خيلي موقع‌ها احترام هم ديگر را نگه نمي‌داشتيم. اما از وقتي حسين به جمع ما اضافه شد، توي هر تيمي بود، نمي‌گذاشت بچه‌ها به هم بي‌احترامي کنن. مي‌گفت:«خب چيه؟! گل خورديم ديگه، جبران مي‌کنيم، ارزش نداره و ... .»

همه‌ي بچه ها تحت تأثير اين آرامش و مهرباني حسين قرار مي‌گرفتند و آرام مي‌شدند .

منبع: می خواهم حنظله باشم، صفحه:14

موضوع : اجتماعی ، ورزش

منبع نرم افزار نشانه ، کانون فاطمه الزهرا شهرضا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	دوران نوجواني شهيد حسين نوروزي	+	دوران نوجواني [[شهيد]] [[حسين نوروزي]]

	بارها با هم در زمين فوتبال به اتفاق ديگر دوستان، بازي کرديم. اخلاق ما مثل بقيه هم سن و سال‌هايمان بود؛ يک گل که مي‌خورديم، سر هم تيمي‌هايمان داد مي‌کشيديم؛ توپ که اوت مي‌رفت، جرزني مي‌کرديم. خلاصه خيلي موقع‌ها احترام هم ديگر را نگه نمي‌داشتيم. اما از وقتي حسين به جمع ما اضافه شد، توي هر تيمي بود، نمي‌گذاشت بچه‌ها به هم بي‌احترامي کنن. مي‌گفت:«خب چيه؟! گل خورديم ديگه، جبران مي‌کنيم، ارزش نداره و ... .»		بارها با هم در زمين فوتبال به اتفاق ديگر دوستان، بازي کرديم. اخلاق ما مثل بقيه هم سن و سال‌هايمان بود؛ يک گل که مي‌خورديم، سر هم تيمي‌هايمان داد مي‌کشيديم؛ توپ که اوت مي‌رفت، جرزني مي‌کرديم. خلاصه خيلي موقع‌ها احترام هم ديگر را نگه نمي‌داشتيم. اما از وقتي حسين به جمع ما اضافه شد، توي هر تيمي بود، نمي‌گذاشت بچه‌ها به هم بي‌احترامي کنن. مي‌گفت:«خب چيه؟! گل خورديم ديگه، جبران مي‌کنيم، ارزش نداره و ... .»

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 بارها با هم در زمين فوتبال به اتفاق ديگر دوستان، بازي کرديم. اخلاق ما مثل بقيه هم سن و سال‌هايمان بود؛ يک گل که مي‌خورديم، سر هم تيمي‌هايمان داد مي‌کشيديم؛ توپ که اوت مي‌رفت، جرزني مي‌کرديم. خلاصه خيلي موقع‌ها احترام هم ديگر را نگه نمي‌داشتيم. اما از وقتي حسين به جمع ما اضافه شد، توي هر تيمي بود، نمي‌گذاشت بچه‌ها به هم بي‌احترامي کنن. مي‌گفت:«خب چيه؟! گل خورديم ديگه، جبران مي‌کنيم، ارزش نداره و ... .»
-همه‌ي بچه ها تحت تأثير اين آرامش و مهرباني حسين قرار مي‌گرفتند و آرام مي‌شدند .
+همه‌ي بچه ها تحت تأثير اين آرامش و مهرباني حسين قرار مي‌گرفتند و آرام مي‌شدند .<ref>می خواهم حنظله باشم، صفحه:14</ref><ref>نرم افزار نشانه ، کانون فاطمه الزهرا شهرضا</ref>
 موضوع : اجتماعی ، ورزش
-منبع نرم افزار نشانه ، کانون فاطمه الزهرا شهرضا