شهید داریوش پرمه زاده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۱۵

2020-06-25T12:15:01Z

Kheyri9803: /* زندگی نامه */

2019-10-05T05:22:04Z

‏زندگی نامه

Arameshi9706 در ‏۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۷

2019-07-01T07:57:13Z

Hejazi9708 در ‏۳۰ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۱۴

2019-02-19T09:14:35Z

Hosinyfard9711: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید داریوش پرمه زاده تاریخ تولد :1339/01/18 تاریخ شهادت : 1359/12/01 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد

2019-02-07T18:45:34Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید داریوش پرمه زاده تاریخ تولد :1339/01/18 تاریخ شهادت : 1359/12/01 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید داریوش پرمه زاده
تاریخ تولد :1339/01/18
تاریخ شهادت : 1359/12/01
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :فارس - شیراز - دارالرحمه

زندگی نامه
نام و نام خانوادگی شهید: داریوش پرمه زاده
تاریخ تولد: 1339
شغل و میزان تحصیلات: دیپلم ریاضی سرباز وظیفه
تاریخ شهادت:1359/12
محل شهادت: خونین شهر
در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.

منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5238

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 تاریخ شهادت:1359/12
 محل شهادت: خونین شهر
-در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.
+در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5238 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==نگارخانه تصاویر==
 <gallery>
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 </gallery>
+==پانویس==
-*منبع:سایت شهدای ارتش
+<references />
-http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5238

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 شهید داریوش پرمه زاده
 تاریخ تولد :1339/01/18
 تاریخ شهادت : 1359/12/01
 محل شهادت : نامشخص
 محل آرامگاه :فارس - شیراز - دارالرحمه
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 نام و نام خانوادگی شهید: داریوش پرمه زاده
- تاریخ تولد: 1339
+تاریخ تولد: 1339
- شغل و میزان تحصیلات: دیپلم ریاضی سرباز وظیفه
+شغل و میزان تحصیلات: دیپلم ریاضی سرباز وظیفه
- تاریخ شهادت:1359/12
+تاریخ شهادت:1359/12
- محل شهادت: خونین شهر
+محل شهادت: خونین شهر
- در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.
+در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.
 منبع:سایت شهدای ارتش
 http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5238