شهید ذبیح الله عالی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Arameshi9706 در ‏۲۳ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۰۵

2020-03-13T20:05:48Z

Fazayemajazi در ‏۲۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۲۰

2019-12-18T05:20:34Z

Fazayemajazi در ‏۲۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۱۸

2019-12-18T05:18:01Z

Dorostkar98: پانویس

2019-12-17T19:33:24Z

پانویس

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی «مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می...» ایجاد کرد

2019-12-17T14:09:38Z

صفحه‌ای جدید حاوی «مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می شد. همه از ظرف های شسته شده و پوتین های واکس زده شان صحبت می کردند.
یک شب که برای وضو گرفتن از خواب بلند شدم، متوجه شدم کسی در حال شستن ظروف است و پوتین های کثیف نیز در کنارش قرار دارد. متوجه شدم که این همان شهردار چادر است، جلو رفته و دست بر روی شانه اش گذاشتم و گفتم: «برادر کمک لازم نداری؟» ناگهان سردار ذبیح الله عالی در حالی که ظرف های شسته شده را به چادر بازمی گرداند، با گذاشتن دست بر روی بینی اش مرا به سکوت واداشت.
باورم نمی شد که سردار لشگر با این اخلاص در حال جنگ باشد و دیگر افراد جامعه حتی ذره ای از این خلوص معنوی راحتی در معاشرت های دوستانشان هم نداشته باشند.
منبع: ماهنامه سبزسرخ
موضوع : اخلاقی ،‌ تواضع

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می شد. همه از ظرف های شسته شده و پوتین های واکس زده شان صحبت می کردند.
 یک شب که برای وضو گرفتن از خواب بلند شدم، متوجه شدم کسی در حال شستن ظروف است و پوتین های کثیف نیز در کنارش قرار دارد. متوجه شدم که این همان شهردار چادر است، جلو رفته و دست بر روی شانه اش گذاشتم و گفتم: «برادر کمک لازم نداری؟» ناگهان سردار ذبیح الله عالی در حالی که ظرف های شسته شده را به چادر بازمی گرداند، با گذاشتن دست بر روی بینی اش مرا به سکوت واداشت.
-باورم نمی شد که سردار لشگر با این اخلاص در حال جنگ باشد و دیگر افراد جامعه حتی ذره ای از این خلوص معنوی راحتی در معاشرت های دوستانشان هم نداشته باشند.<ref>ماهنامه سبزسرخ موضوع : اخلاقی ،‌ تواضع</ref>
+باورم نمی شد که سردار لشگر با این اخلاص در حال جنگ باشد و دیگر افراد جامعه حتی ذره ای از این خلوص معنوی راحتی در معاشرت های دوستانشان هم نداشته باشند.<ref>ماهنامه سبزسرخ </ref>
 ==پانویس==
 <references/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۲۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	==خاطرات==
	مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می شد. همه از ظرف های شسته شده و پوتین های واکس زده شان صحبت می کردند.		مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می شد. همه از ظرف های شسته شده و پوتین های واکس زده شان صحبت می کردند.
	یک شب که برای وضو گرفتن از خواب بلند شدم، متوجه شدم کسی در حال شستن ظروف است و پوتین های کثیف نیز در کنارش قرار دارد. متوجه شدم که این همان شهردار چادر است، جلو رفته و دست بر روی شانه اش گذاشتم و گفتم: «برادر کمک لازم نداری؟» ناگهان سردار ذبیح الله عالی در حالی که ظرف های شسته شده را به چادر بازمی گرداند، با گذاشتن دست بر روی بینی اش مرا به سکوت واداشت.		یک شب که برای وضو گرفتن از خواب بلند شدم، متوجه شدم کسی در حال شستن ظروف است و پوتین های کثیف نیز در کنارش قرار دارد. متوجه شدم که این همان شهردار چادر است، جلو رفته و دست بر روی شانه اش گذاشتم و گفتم: «برادر کمک لازم نداری؟» ناگهان سردار ذبیح الله عالی در حالی که ظرف های شسته شده را به چادر بازمی گرداند، با گذاشتن دست بر روی بینی اش مرا به سکوت واداشت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 مدتی بود که ظرف های شام بچه ها می بایست هر صبح توسط شهردار چادر شسته و تمیز می شد. همه از ظرف های شسته شده و پوتین های واکس زده شان صحبت می کردند.
- یک شب که برای وضو گرفتن از خواب بلند شدم، متوجه شدم کسی در حال شستن ظروف است و پوتین های کثیف نیز در کنارش قرار دارد. متوجه شدم که این همان شهردار چادر است، جلو رفته و دست بر روی شانه اش گذاشتم و گفتم: «برادر کمک لازم نداری؟» ناگهان سردار ذبیح الله عالی در حالی که ظرف های شسته شده را به چادر بازمی گرداند، با گذاشتن دست بر روی بینی اش مرا به سکوت واداشت.
+یک شب که برای وضو گرفتن از خواب بلند شدم، متوجه شدم کسی در حال شستن ظروف است و پوتین های کثیف نیز در کنارش قرار دارد. متوجه شدم که این همان شهردار چادر است، جلو رفته و دست بر روی شانه اش گذاشتم و گفتم: «برادر کمک لازم نداری؟» ناگهان سردار ذبیح الله عالی در حالی که ظرف های شسته شده را به چادر بازمی گرداند، با گذاشتن دست بر روی بینی اش مرا به سکوت واداشت.
- باورم نمی شد که سردار لشگر با این اخلاص در حال جنگ باشد و دیگر افراد جامعه حتی ذره ای از این خلوص معنوی راحتی در معاشرت های دوستانشان هم نداشته باشند.<ref>ماهنامه سبزسرخ موضوع : اخلاقی ،‌ تواضع</ref>
+باورم نمی شد که سردار لشگر با این اخلاص در حال جنگ باشد و دیگر افراد جامعه حتی ذره ای از این خلوص معنوی راحتی در معاشرت های دوستانشان هم نداشته باشند.<ref>ماهنامه سبزسرخ موضوع : اخلاقی ،‌ تواضع</ref>
 ==پانویس==
 <references/>