شهید سعید کریم قلی پور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kheyri9803: /* زندگی نامه */

2019-10-07T07:18:11Z

‏زندگی نامه

Fazayemajazi: /* زندگی نامه */

2019-10-05T12:04:29Z

‏زندگی نامه

Ghanbari9706 در ‏۲۳ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۲۵

2019-01-13T04:25:44Z

Hejazi9708 در ‏۳ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۶

2018-12-24T09:26:18Z

Tajik9704 در ‏۱۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۹

2018-12-10T10:49:45Z

Beiranvand97 در ‏۱۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۹

2018-12-10T05:59:24Z

Atashbar97: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید سعید کریم قلی پور تاریخ تولد : 1340/12/24 تاریخ شهادت : 1360/02/25 محل شهادت : ن...» ایجاد کرد

2018-12-09T15:23:33Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید سعید کریم قلی پور تاریخ تولد : 1340/12/24 تاریخ شهادت : 1360/02/25 محل شهادت : ن...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید سعید کریم قلی پور

تاریخ تولد : 1340/12/24
تاریخ شهادت : 1360/02/25

محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا

rId5

زندگینامه

بسمه تعالی زندگی نامه شهید کریم قلی پور شهید کریم قلی پور در سال 1340 در خانواده ای کم درامد متولد شد در سال 59 در 18 سالکی دیپلم خود را گرفت در رشته ریاضی. او در راهپیماهیها شرکت میکرد همواره نماز و روزه اش را میگرفت. سرانجام به خدمت سربازی رفت و 2ماه آموزشی خود را در لشگرک گذراند و بعد از یک ماه به شیراز برای آموزشهای دیگر رفتند . در اهواز در تاریخ21/2/1360 در ساعت 10 شب ترکش خمپاره به سر او اصابت کرد و به شهادت رسید. روحش شاد .

زندگینامه بعدی

بسمه تعالی شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به شیراز برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای قزوین و از آنجا به همدان واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب ترکش خمپاره به سراو اصبت کرد و در سنگر های مساجد در سوسنگرد به شهادت رسید

. منبع :سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22412

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 *زندگینامه دوم
 شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به [[شیراز]] برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای [[قزوین]] و از آنجا به [[همدان]] واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب [[ترکش]] [[خمپاره]] به سر او اصبت کرد و در سنگر های مساجد در [[سوسنگرد]] به شهادت رسید<ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22412 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==زندگی نامه==
+*زندگینامه اول
-بسمه تعالی زندگی نامه شهید کریم قلی پور
 شهید کریم قلی پور در سال 1340 در خانواده ای کم درامد متولد شد در سال 59 در 18 سالکی دیپلم خود را گرفت در رشته ریاضی. او در راهپیمایی ها شرکت میکرد همواره [[نماز]] و [[روزه]] اش را میگرفت. سرانجام به خدمت [[سربازی]] رفت و 2ماه آموزشی خود را در [[لشگرک]] گذراند و بعد از یک ماه به [[شیراز]] برای آموزشهای دیگر رفتند . در [[اهواز]] در تاریخ [[21/2/1360]] در ساعت 10 شب [[ترکش]] [[خمپاره]] به سر او اصابت کرد و به شهادت رسید. روحش شاد .
-*زندگینامه بعدی
+*زندگینامه دوم
+شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به [[شیراز]] برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای [[قزوین]] و از آنجا به [[همدان]] واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب [[ترکش]] [[خمپاره]] به سر او اصبت کرد و در سنگر های مساجد در [[سوسنگرد]] به شهادت رسید<ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22412 سایت شهدای ارتش]</ref>
-بسمه تعالی شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به [[شیراز]] برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای [[قزوین]] و از آنجا به [[همدان]] واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب [[ترکش]] [[خمپاره]] به سر او اصبت کرد و در سنگر های مساجد در [[سوسنگرد]] به شهادت رسید
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 بسمه تعالی شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به [[شیراز]] برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای [[قزوین]] و از آنجا به [[همدان]] واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب [[ترکش]] [[خمپاره]] به سر او اصبت کرد و در سنگر های مساجد در [[سوسنگرد]] به شهادت رسید
+<ref>[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22412 سایت شهدای ارتش]</ref>
-. منبع :سایت شهدای ارتش
+==پانویس==
+<references />
 http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22412

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا
- rId5
 ==زندگی نامه==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
   rId5
-==زندگینامه==
+==زندگی نامه==
-بسمه تعالی زندگی نامه شهید کریم قلی پور شهید کریم قلی پور در سال 1340 در خانواده ای کم درامد متولد شد در سال 59 در 18 سالکی دیپلم خود را گرفت در رشته ریاضی. او در راهپیماهیها شرکت میکرد همواره نماز و روزه اش را میگرفت. سرانجام به خدمت سربازی رفت و 2ماه آموزشی خود را در لشگرک گذراند و بعد از یک ماه به شیراز برای آموزشهای دیگر رفتند . در اهواز در تاریخ21/2/1360 در ساعت 10 شب ترکش خمپاره به سر او اصابت کرد و به شهادت رسید. روحش شاد .
+بسمه تعالی زندگی نامه شهید کریم قلی پور
 *زندگینامه بعدی
-بسمه تعالی شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به شیراز برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای قزوین و از آنجا به همدان واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب ترکش خمپاره به سراو اصبت کرد و در سنگر های مساجد در سوسنگرد به شهادت رسید
+بسمه تعالی شهید در سال 1340 در 24 اسفند ماه در خانواده ای کم درآمد متولد شد در آغاز تحصیل بسیار فعال بود و همواره جزء شاگردان ممتاز بود. در سال 59 در 18 سالگی دیپلم گرفت و رشته او ریاضی فیزیک بود. در زمان انقلاب روحیه او عوض شد و یک روحیه بالاتری در او اوج گرفت. همواره در راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد و اوائل انقلاب شبها تا صبح پاسداری میداد و اولین کسی بود که به فرمان امام به خیابان و پشت بام می رفت و الله اکبر می گفت نماز و روزه اش را می گرفت همواره به فکر ضعیف تر از خود بود و بیشتر وقتها غذایش نان و سیب زمینی بود و وقتی که از او می پرسیدیم می گفت مب خواهم بدانیم آن کسانی که غذای گرم ندارند و شب و روزشان یک لقمه نان است زندگیشان را چطور می گذرانند و یا اینکه لباس تازه نمی پوشید و می گفت می خواهم ببینم آن کسانیکه لباس نو و تازه ندارند در نظر مردم چگونه می آیند و همیشه می خواست زندگی ساده ای داشته باشد و در بیشتر مواقع تاکید بسیار بر این که هرگز از چیزهای خارجی نداشت و همیشه می گفت که باید خودمان خود کفایی را آغاز کنیم وقتی که جنگ شروع شد خیلی بی تابی می کرد که به جبهه برود وقتی که اسمش را خواندند خدا را شکر کرد و گفت که دیگر راحت شدیم و سرباز جنگ هستیم و وقتی که به او گفتیم نرو چرا میروی میگفت: اگر ما نرویم چه کسی برود از این مملکت دفاع کند و سخن دیگرش این بود که ما برای چه بدنیا آمده ایم و باید از خود چیزی باقی بگذاریم بعد که به سربازی رفت دوماه آموزشی را در لشگرک گذراند و بعد یک ما را به [[شیراز]] برای آموزشهای دیگر رفت قبل از اینکه به جبهه اعزام شود چند جا را از جمله تهران ودیگر شهرها گفته بودند که می توانند انتخاب کنند و به آنجا بروند ولی خودش داوطلبانه این راه را خواست یعنی اسمش را برای [[قزوین]] و از آنجا به [[همدان]] واز آنجا به اهواز او را بردند وبعد از دوماه در اهواز روز 21 اردیبهشت سال 60 در ساعت 10 شب [[ترکش]] [[خمپاره]] به سر او اصبت کرد و در سنگر های مساجد در [[سوسنگرد]] به شهادت رسید