شهید سید ابراهیم شجیعی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Shams98 در ‏۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۶

2019-10-27T17:26:23Z

Shams98 در ‏۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۴

2019-10-27T17:24:42Z

Shojaea98 در ‏۳ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۵

2019-10-25T11:05:44Z

Shojaea98 در ‏۳ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۴

2019-10-25T11:04:21Z

Arameshi9706 در ‏۲ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۲۴

2019-10-24T19:24:09Z

Mahmodzade9805: صفحه‌ای جدید حاوی «== خاطرات == *راننده اتوبوس «يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت نماز صبح شد....» ایجاد کرد

2019-10-24T05:34:30Z

صفحه‌ای جدید حاوی «== خاطرات == *راننده اتوبوس «يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت نماز صبح شد....» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

== خاطرات ==

*راننده اتوبوس

«يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت نماز صبح شد. سيد به من گفت: برو به راننده بگو چرا نگه نمي دارد؟ زمستان بود و خيلي هوا سرد. راننده هم قصد نداشت فعلاً جايي نگه دارد. من رفتم جلو و به راننده گفتم، ولي اعتنا نكرد. سيد بلند شد و با لحن خوبي به راننده فهماند كه وقت نماز صبح است و شايد بعضي ها بخواهند نماز بخوانند. راننده در حالي كه ناراحت شده بود، كنار يك پل نگه داشت. جايي كه فكر نمي كرد كسي پياده شود، سيد در را باز كرد و هفت هشت نفر پياده شديم. توي گل و سرما با آب سرد وضو گرفتيم و همان جا كنار جاده به نماز ايستاديم. بعد هم سيد رفت و از راننده تشكر كرد و به او گفت: ببين چه ثواب بزرگي بُردي، باعث شدي تعدادي نمازشان را در اول وقت بخوانند همين توشه آخرت توست».

منبع:اخلاق و عرفان

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 == رده‌ها ==
-{{ترتیب‌پیش فرض:سید_ابراهیم_شجیعی}}
+{{ترتیب‌پیش‌فرض:سید_ابراهیم_شجیعی}}
 [[رده: شهدا]]
 [[رده: شهدای دفاع مقدس]]
 [[رده: شهدای ایران]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۴
سطر ۸:		سطر ۸:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references/>
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش فرض:سید_ابراهیم_شجیعی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 *راننده اتوبوس
-«يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت [[نماز]] صبح شد. سيد به من گفت: برو به راننده بگو چرا نگه نمي دارد؟ زمستان بود و خيلي هوا سرد. راننده هم قصد نداشت فعلاً جايي نگه دارد. من رفتم جلو و به راننده گفتم، ولي اعتنا نكرد. سيد بلند شد و با لحن خوبي به راننده فهماند كه وقت نماز صبح است و شايد بعضي ها بخواهند نماز بخوانند. راننده در حالي كه ناراحت شده بود، كنار يك پل نگه داشت. جايي كه فكر نمي كرد كسي پياده شود، سيد در را باز كرد و هفت هشت نفر پياده شديم. توي گل و سرما با آب سرد وضو گرفتيم و همان جا كنار جاده به نماز ايستاديم. بعد هم سيد رفت و از راننده تشكر كرد و به او گفت: ببين چه ثواب بزرگي بُردي، باعث شدي تعدادي نمازشان را در اول وقت بخوانند همين توشه آخرت توست».<ref>اخلاق و عرفان</ref>
+«يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت [[نماز]] صبح شد. سيد به من گفت: برو به راننده بگو چرا نگه نمي دارد؟ زمستان بود و خيلي هوا سرد. راننده هم قصد نداشت فعلاً جايي نگه دارد. من رفتم جلو و به راننده گفتم، ولي اعتنا نكرد. سيد بلند شد و با لحن خوبي به راننده فهماند كه وقت نماز صبح است و شايد بعضي ها بخواهند نماز بخوانند. راننده در حالي كه ناراحت شده بود، كنار يك پل نگه داشت. جايي كه فكر نمي كرد كسي پياده شود، سيد در را باز كرد و هفت هشت نفر پياده شديم. توي گل و سرما با آب سرد وضو گرفتيم و همان جا كنار جاده به نماز ايستاديم. بعد هم سيد رفت و از راننده تشكر كرد و به او گفت: ببين چه ثواب بزرگي بُردي، باعث شدي تعدادي نمازشان را در اول وقت بخوانند همين توشه [[آخرت]] توست».<ref>اخلاق و عرفان</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 *راننده اتوبوس
-«يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت نماز صبح شد. سيد به من گفت: برو به راننده بگو چرا نگه نمي دارد؟ زمستان بود و خيلي هوا سرد. راننده هم قصد نداشت فعلاً جايي نگه دارد. من رفتم جلو و به راننده گفتم، ولي اعتنا نكرد. سيد بلند شد و با لحن خوبي به راننده فهماند كه وقت نماز صبح است و شايد بعضي ها بخواهند نماز بخوانند. راننده در حالي كه ناراحت شده بود، كنار يك پل نگه داشت. جايي كه فكر نمي كرد كسي پياده شود، سيد در را باز كرد و هفت هشت نفر پياده شديم. توي گل و سرما با آب سرد وضو گرفتيم و همان جا كنار جاده به نماز ايستاديم. بعد هم سيد رفت و از راننده تشكر كرد و به او گفت: ببين چه ثواب بزرگي بُردي، باعث شدي تعدادي نمازشان را در اول وقت بخوانند همين توشه آخرت توست».<ref>اخلاق و عرفان</ref>
+«يك بار كه با اتوبوس هم سفر بوديم، وقت [[نماز]] صبح شد. سيد به من گفت: برو به راننده بگو چرا نگه نمي دارد؟ زمستان بود و خيلي هوا سرد. راننده هم قصد نداشت فعلاً جايي نگه دارد. من رفتم جلو و به راننده گفتم، ولي اعتنا نكرد. سيد بلند شد و با لحن خوبي به راننده فهماند كه وقت نماز صبح است و شايد بعضي ها بخواهند نماز بخوانند. راننده در حالي كه ناراحت شده بود، كنار يك پل نگه داشت. جايي كه فكر نمي كرد كسي پياده شود، سيد در را باز كرد و هفت هشت نفر پياده شديم. توي گل و سرما با آب سرد وضو گرفتيم و همان جا كنار جاده به نماز ايستاديم. بعد هم سيد رفت و از راننده تشكر كرد و به او گفت: ببين چه ثواب بزرگي بُردي، باعث شدي تعدادي نمازشان را در اول وقت بخوانند همين توشه آخرت توست».<ref>اخلاق و عرفان</ref>
 ==پانویس==
 <references/>