شهید سید علی اکبر حاج سید جوادی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Arameshi9706 در ‏۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۲۴

2019-12-30T22:24:39Z

Salehniya در ‏۱۶ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۵۲

2019-12-07T16:52:13Z

Salehniya در ‏۱۶ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۵۰

2019-12-07T16:50:38Z

Salehniya در ‏۱۶ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۴۷

2019-12-07T16:47:47Z

Pakniyat98 در ‏۱۴ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۵۴

2019-12-05T09:54:44Z

Shojaea98 در ‏۹ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۲۲

2019-11-30T21:22:16Z

Hoseininasab9802 در ‏۵ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۰۶

2019-11-26T20:06:17Z

Rajabi98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام: سید علی اکبر حاج سید جوادی نام پدر: سید حسن نام مادر: صدیقه م...» ایجاد کرد

2019-11-26T18:47:31Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام: سید علی اکبر حاج سید جوادی نام پدر: سید حسن نام مادر: صدیقه م...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی

نام: سید علی اکبر حاج سید جوادی

نام پدر: سید حسن

نام مادر: صدیقه

محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۴۲/۰۷/۲۳

محل شهادت: جزیره مجنون تاریخ شهادت: ۱۳۶۳/۱۲/۲۴

استان محل شهادت: بصره شهر محل شهادت -

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات: دوم متوسطه رشته -

عملیات سال تفحص 1373

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین – قزوین

rId4

زندگی نامه

شهید سید علی اکبر حاج سیدجوادی، بیست و سوم مهر ۱۳۴۲ ، در شهرستان قزوین به دنیا آمد . پدرش سیدحسن و مادرش صدیقه نام داشت . تا دوم متوسطه درس خواند . به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت . بیست و چهارم اسفند ۱۳۶۳ ، با سمت فرمانده گردان ۲۷ محمدرسول الله (ص) در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به گردن، شهید شد . پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۳ ، پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد . او را سید مصطفی نیز می نامیدند

وصیت نامه

شهید، سید علی اکبر حاج سیدجوادی : من، براساس رسالت و مسؤولیتی که حس می نمودم و این مسؤولیت را خون شهدا و اسلام بر گردن من نهاده بود، در راه الله و برای پاسداری از انقلاب اسلامی که خون بهای هزاران کشته و مجروح است، به جبهه آمدم . واقعاً جبهه زیباست و انسان در آن نور و معنویت را می بیند . بچه ها حالاتشان بسیار معنوی و روحانی است و چهره، نگاه و رفتار و کردار آنان گویای این حرفهاست . این برادران در جبهه ها، عشق عجیبی به امام زمان (عج) دارند . آنان می دانند که فرمانده اوست و ضمن دعا، تعجیل ظهورش را از خداوند طلب می نمایند . همچنین سلامت و طول عمر برای نایب برحقش، حضرت امام خمینی . ... و اینجاست که باید اذعان داشت این جنگ - صرف نظر از خسارت های مادیش - نعمت بزرگی هم بوده که اینگونه تحول در جامعه ایجاد کرده است . خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبی می کنم که مکتب محمد (ص) و علی (ع) است . افتخار می کنم که عقیده ام اسلامی است و این اسلام است که به من می فهماند چگونه بیندیشم و چگونه فکر کرده، راهم را انتخاب کنم . ما افتخارمان این است که در راه عقیده، جهاد کرده ایم و به حقانیت آن کاملاً آگاهیم و این همان راهی است که ما را به پیروزی می رساند و با شهادت خود، اسلحه ای مرگبار بر فرق دشمن فرود آورده، درخت اسلام را - که برای سیراب شدن نیاز به خون دارد - سیراب نماییم . وقتی اماممان ندای « هل من ناصر ینصرنی؟ » را سر می دهد، بر ملت مسلمان واجب است لبیک گوی امام عزیز باشند . ... و من همیشه این امید را داشتم که این حدیث در مورد من هم نقل شود . آمدن من به جبهه منطبق بر این حدیث است که می فرماید : « من طلبنی وجدنی و من وجدنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتله و من قتله فعلی دیته فمن علی دیته فانا دیته » . آری ! من برای یافتن خدا به جبهه رفتم تا او را بیابم و دوستش بدارم و عاشق او شوم تا شاید او هم عشق مرا بپذیرد و عاشق من شود تا شاید مرا بِکُشد و خون بهای مرا خود بپردازد که دیه من خودش است ! چه سعادتی از این بالاتر که در این قفس تنگ و خالی، آرزوی من از خداوند رسیدن فرج و ظهور امام زمان (عج) است . دیگر اینکه قدر این ابرمرد را بدانید و از بیانات گهربارش استفاده کنید، که به راستی خداوند در این برهه از زمان حجت بسیار خوبی نصیب ما نموده است . قدر او را بدانیم که روز جزا در پیشگاه خداوند سرافکنده و شرمسار نباشیم . آنچه وصیت من است، این است که : همیشه پیرو خط امام باشید که اگر اینگونه باشد، هیچ خطری ما را تهدید نمی کند و با تمام وجود در انجام فرامین امام، کوشا باشید که تسلیم شدن و مطیع بودن به امر ولایت فقیه، تسلیم شدن به امر الله است . امید من این است که امام، مرا مانند پاسداری برای اسلام بپذیرد و مورد قبولش واقع شوم و پیروی کردن از حجت الاسلام باریک بین، امام جمعه شهرمان را از یاد نبرید که اطاعت از او اطاعت از امام است . با تمام روحانی نماها و غیره مبارزه کنید که آنها دشمن اسلامند . پدر و مادر عزیزم ! دست شما را می بوسم که مرا چنین نیکو تربیت کردید و مرا به سوی خدا راهنمایی نمودید تا عاقبت به خیر شوم . مادر جان ! قامتت را بلندکن و ندای « الله اکبر ـ خمینی رهبر » سر بِده و خوشحال باش . مبادا گریه کنید و اگر خواستید اشکی بریزید، برای شهدای کربلا گریه کنید . مادر جان ! چون کوه استقامت کن؛ از یاد و نام خدا غافل مباش و در راه دین خدا بکوش و خوشحال باش . پدر جان ! درود بر تو که پسرت را چون اسماعیل (ع) به قربانگاه فرستادی و دیگر پیش جدمان سرشکسته نیستی؛ چون او راهی رفت که آنها رفتند و امیدوارم که شب اول قبر به پابوس آنها بروم . ای مادر و پدر عزیز ! من به شما افتخار می کنم که با پول حلالی که به دست آوردید، مرا تربیت کرده و به این سن رساندید . می دانم غم از دست دادن فرزند برای پدر و مادر سخت است؛ ولی مگر مرگ حسین (ع) برای زینب سخت نبود؟ مگر حسین (ع) شهید نشد تا دین زنده بماند؟ من هم از سرورم حسین (ع) درس مبارزه و شهادت را آموخته ام و زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر بود تا مرگ به سراغ آدمی بیاید و زندگی، کلاس درسی بیش نیست؛ پس چه بهتر که مرگ انسان، شهادت در راه خدا باشد . ولی خواهرانم ! شما هم زینب (س) زمان باشید و در راه خدا مبارزه کرده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسانید و همیشه حجاب و عفت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خودتان قرار دهید و فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . برادرم ! راه خدا بهترین راه هاست؛ پوینده این راه باش ! در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را با جان و دل پذیرا باش . زمان، زمان حسین (ع) و ایام، ایام عاشورا است . برادرم ! پس از من اسلحه بر زمین افتاده ام را برگیر و از اسلام و خون شهدا پاسداری کن . پدر، مادر و خانواده ی عزیزم ! شما را خیلی دوست دارم و لیکن اسلام را بیش از شما ! از شهادت مرا باکی نیست و به جایی می روم که ملکوتش نامند . چه شیرین است لحظه ای که گلوله دشمن قلب عاشقی را می شکافد و او را با شهد شیرین شهادت آشنا می کند . شهادت نقطه ی اوج و آرزوی هر انسانی است و این را خدا در قرآن فرموده است : « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون » ( آل عمران /۱۶۹) سوگند به خدا، شهادت آرزوی من بوده است و عشق به شهادت بود که همیشه به مأموریت می رفتم . دشمن باید بداند که امت ما، عاشقان شهادت هستند و تا دمار از روزگار مزدوران آمریکایی و صهیونیستی و کمونیستی و اطرافیان آنان، مانند حزب توده و سازمان منافقین، پیکاری های اکثریت و اقلیت و انجمن و جنبش و روحانی نمایان خائن در نیاورند، از پای نخواهند نشست . امپریالیسم آمریکا و کمونیسم شوروی و صهیونیسم اسراییل، نابودی خود را به دست ایران می بینند، برای همین، صدام - این نوکر حلقه به گوش و دیگر ایادی - را مسلح نموده تا به خیال خام خود جمهوری اسلامی را از بین ببرند . آمریکا و شوروی و دیگر ایادی شرق و غرب از صدور انقلاب اسلامی ایران می ترسند و وظیفه ی ما در این برهه از تاریخ سرنوشت ساز، خون دادن است در راه پیروزی اسلام بر کفار و پیروی از خط امام و صدور انقلاب به کشورهایی که تحت استعمار ابرقدرت هاست . وصیتم به تمامی برادران و ملت ایران : اطاعت از فرامین رهبر را واجب دانسته و دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن خود بدانید که دشمنان او، دشمن اسلامند و دوستان او دوستان اسلام . وصیت دیگرم این است : در موقع دفن چشم هایم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند کورکورانه این راه را نرفته ام؛ بلکه بهترین راه را برای خود انتخاب کرده ام و دست هایم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیاپرستان از خدا بی خبر ببینند که در آخرت جز معنویت چیز دیگری به درد انسان نمی خورد و با خود چیز مادی نَبُرده ام . مشت هایم را گره کرده، تا کافران و منافقین بدانند که جسم بی جانم نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامش به خود ببینند و در پایان به خداوند پناه می بَرم از درونی که سیر نشود؛ از نمازی که فراز نگیرد؛ از دلی که نهراسد؛ از دانشی که بی بهره باشد و از دعایی که شنیده نشود ! خداوندا ! اسلام و مسلمین را یاری ده و پیروزی را هرچه زودتر برای مسلمین نایل گردان .۱ (۱۲۱۲۱۴۵) سید علی اکبر حاج سیدجوادی ۱۸/۱۲/۶۳

منبع : پ ایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 ==وصیت نامه==
-شهید، سید علی اکبر حاج سیدجوادی : من، براساس رسالت و مسؤولیتی که حس می نمودم و این مسؤولیت را خون شهدا و اسلام بر گردن من نهاده بود، در راه الله و برای پاسداری از انقلاب اسلامی که خون بهای هزاران کشته و مجروح است، به جبهه آمدم . واقعاً جبهه زیباست و انسان در آن نور و معنویت را می بیند . بچه ها حالاتشان بسیار معنوی و روحانی است و چهره، نگاه و رفتار و کردار آنان گویای این حرفهاست . این برادران در جبهه ها، عشق عجیبی به [[امام زمان (عج)]] دارند . آنان می دانند که فرمانده اوست و ضمن دعا، تعجیل ظهورش را از خداوند طلب می نمایند . همچنین سلامت و طول عمر برای نایب برحقش، حضرت امام خمینی . ... و اینجاست که باید اذعان داشت این جنگ - صرف نظر از خسارت های مادیش - نعمت بزرگی هم بوده که اینگونه تحول در جامعه ایجاد کرده است . خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبی می کنم که مکتب [[محمد (ص)]] و [[علی (ع)]] است . افتخار می کنم که عقیده ام اسلامی است و این اسلام است که به من می فهماند چگونه بیندیشم و چگونه فکر کرده، راهم را انتخاب کنم . ما افتخارمان این است که در راه عقیده، جهاد کرده ایم و به حقانیت آن کاملاً آگاهیم و این همان راهی است که ما را به پیروزی می رساند و با شهادت خود، اسلحه ای مرگبار بر فرق دشمن فرود آورده، درخت اسلام را - که برای سیراب شدن نیاز به خون دارد - سیراب نماییم . وقتی اماممان ندای « هل من ناصر ینصرنی؟ » را سر می دهد، بر ملت مسلمان واجب است لبیک گوی امام عزیز باشند . ... و من همیشه این امید را داشتم که این حدیث در مورد من هم نقل شود . آمدن من به جبهه منطبق بر این حدیث است که می فرماید : « من طلبنی وجدنی و من وجدنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتله و من قتله فعلی دیته فمن علی دیته فانا دیته » . آری ! من برای یافتن خدا به جبهه رفتم تا او را بیابم و دوستش بدارم و عاشق او شوم تا شاید او هم عشق مرا بپذیرد و عاشق من شود تا شاید مرا بِکُشد و خون بهای مرا خود بپردازد که دیه من خودش است ! چه سعادتی از این بالاتر که در این قفس تنگ و خالی، آرزوی من از خداوند رسیدن فرج و ظهور امام زمان (عج) است . دیگر اینکه قدر این ابرمرد را بدانید و از بیانات گهربارش استفاده کنید، که به راستی خداوند در این برهه از زمان حجت بسیار خوبی نصیب ما نموده است . قدر او را بدانیم که روز جزا در پیشگاه خداوند سرافکنده و شرمسار نباشیم . آنچه وصیت من است، این است که : همیشه پیرو خط امام باشید که اگر اینگونه باشد، هیچ خطری ما را تهدید نمی کند و با تمام وجود در انجام فرامین امام، کوشا باشید که تسلیم شدن و مطیع بودن به امر ولایت فقیه، تسلیم شدن به امر الله است . امید من این است که امام، مرا مانند پاسداری برای اسلام بپذیرد و مورد قبولش واقع شوم و پیروی کردن از حجت الاسلام باریک بین، امام جمعه شهرمان را از یاد نبرید که اطاعت از او اطاعت از امام است . با تمام روحانی نماها و غیره مبارزه کنید که آنها دشمن اسلامند . پدر و مادر عزیزم ! دست شما را می بوسم که مرا چنین نیکو تربیت کردید و مرا به سوی خدا راهنمایی نمودید تا عاقبت به خیر شوم . مادر جان ! قامتت را بلندکن و ندای « الله اکبر ـ خمینی رهبر » سر بِده و خوشحال باش . مبادا گریه کنید و اگر خواستید اشکی بریزید، برای شهدای کربلا گریه کنید . مادر جان ! چون کوه استقامت کن؛ از یاد و نام خدا غافل مباش و در راه دین خدا بکوش و خوشحال باش . پدر جان ! درود بر تو که پسرت را چون اسماعیل (ع) به قربانگاه فرستادی و دیگر پیش جدمان سرشکسته نیستی؛ چون او راهی رفت که آنها رفتند و امیدوارم که شب اول قبر به پابوس آنها بروم . ای مادر و پدر عزیز ! من به شما افتخار می کنم که با پول حلالی که به دست آوردید، مرا تربیت کرده و به این سن رساندید . می دانم غم از دست دادن فرزند برای پدر و مادر سخت است؛ ولی مگر مرگ [[حسین (ع)]] برای زینب سخت نبود؟ مگر حسین (ع) شهید نشد تا دین زنده بماند؟ من هم از سرورم حسین (ع) درس مبارزه و شهادت را آموخته ام و زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر بود تا مرگ به سراغ آدمی بیاید و زندگی، کلاس درسی بیش نیست؛ پس چه بهتر که مرگ انسان، شهادت در راه خدا باشد . ولی خواهرانم ! شما هم [[زینب (س)]] زمان باشید و در راه خدا مبارزه کرده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسانید و همیشه حجاب و عفت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خودتان قرار دهید و فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . برادرم ! راه خدا بهترین راه هاست؛ پوینده این راه باش ! در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را با جان و دل پذیرا باش . زمان، زمان حسین (ع) و ایام، ایام عاشورا است . برادرم ! پس از من اسلحه بر زمین افتاده ام را برگیر و از اسلام و خون شهدا پاسداری کن . پدر، مادر و خانواده ی عزیزم ! شما را خیلی دوست دارم و لیکن اسلام را بیش از شما ! از شهادت مرا باکی نیست و به جایی می روم که ملکوتش نامند . چه شیرین است لحظه ای که گلوله دشمن قلب عاشقی را می شکافد و او را با شهد شیرین شهادت آشنا می کند . شهادت نقطه ی اوج و آرزوی هر انسانی است و این را خدا در قرآن فرموده است : « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون » ( آل عمران /۱۶۹) سوگند به خدا، شهادت آرزوی من بوده است و عشق به شهادت بود که همیشه به مأموریت می رفتم . دشمن باید بداند که امت ما، عاشقان شهادت هستند و تا دمار از روزگار مزدوران آمریکایی و صهیونیستی و کمونیستی و اطرافیان آنان، مانند حزب توده و سازمان منافقین، پیکاری های اکثریت و اقلیت و انجمن و جنبش و روحانی نمایان خائن در نیاورند، از پای نخواهند نشست . امپریالیسم آمریکا و کمونیسم شوروی و صهیونیسم اسراییل، نابودی خود را به دست ایران می بینند، برای همین، صدام - این نوکر حلقه به گوش و دیگر ایادی - را مسلح نموده تا به خیال خام خود جمهوری اسلامی را از بین ببرند . آمریکا و شوروی و دیگر ایادی شرق و غرب از صدور انقلاب اسلامی ایران می ترسند و وظیفه ی ما در این برهه از تاریخ سرنوشت ساز، خون دادن است در راه پیروزی اسلام بر کفار و پیروی از خط امام و صدور انقلاب به کشورهایی که تحت استعمار ابرقدرت هاست . وصیتم به تمامی برادران و ملت ایران : اطاعت از فرامین رهبر را واجب دانسته و دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن خود بدانید که دشمنان او، دشمن اسلامند و دوستان او دوستان اسلام . وصیت دیگرم این است : در موقع دفن چشم هایم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند کورکورانه این راه را نرفته ام؛ بلکه بهترین راه را برای خود انتخاب کرده ام و دست هایم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیاپرستان از خدا بی خبر ببینند که در آخرت جز معنویت چیز دیگری به درد انسان نمی خورد و با خود چیز مادی نَبُرده ام . مشت هایم را گره کرده، تا کافران و منافقین بدانند که جسم بی جانم نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامش به خود ببینند و در پایان به خداوند پناه می بَرم از درونی که سیر نشود؛ از نمازی که فراز نگیرد؛ از دلی که نهراسد؛ از دانشی که بی بهره باشد و از دعایی که شنیده نشود ! خداوندا ! [[اسلام]] و مسلمین را یاری ده و پیروزی را هرچه زودتر برای مسلمین نایل گردان .۱ (۱۲۱۲۱۴۵) سید علی اکبر حاج سیدجوادی ۱۸/۱۲/۶۳<ref>منبع : پ ایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین</ref><ref>http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223</ref>
+شهید، سید علی اکبر حاج سیدجوادی : من، براساس رسالت و مسؤولیتی که حس می نمودم و این مسؤولیت را خون شهدا و اسلام بر گردن من نهاده بود، در راه الله و برای پاسداری از انقلاب اسلامی که خون بهای هزاران کشته و مجروح است، به جبهه آمدم . واقعاً جبهه زیباست و انسان در آن نور و معنویت را می بیند . بچه ها حالاتشان بسیار معنوی و روحانی است و چهره، نگاه و رفتار و کردار آنان گویای این حرفهاست . این برادران در جبهه ها، عشق عجیبی به [[امام زمان (عج)]] دارند . آنان می دانند که فرمانده اوست و ضمن دعا، تعجیل ظهورش را از خداوند طلب می نمایند . همچنین سلامت و طول عمر برای نایب برحقش، حضرت امام خمینی . ... و اینجاست که باید اذعان داشت این جنگ - صرف نظر از خسارت های مادیش - نعمت بزرگی هم بوده که اینگونه تحول در جامعه ایجاد کرده است . خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبی می کنم که مکتب [[محمد (ص)]] و [[علی (ع)]] است . افتخار می کنم که عقیده ام اسلامی است و این اسلام است که به من می فهماند چگونه بیندیشم و چگونه فکر کرده، راهم را انتخاب کنم . ما افتخارمان این است که در راه عقیده، جهاد کرده ایم و به حقانیت آن کاملاً آگاهیم و این همان راهی است که ما را به پیروزی می رساند و با شهادت خود، اسلحه ای مرگبار بر فرق دشمن فرود آورده، درخت اسلام را - که برای سیراب شدن نیاز به خون دارد - سیراب نماییم . وقتی اماممان ندای « هل من ناصر ینصرنی؟ » را سر می دهد، بر ملت مسلمان واجب است لبیک گوی امام عزیز باشند . ... و من همیشه این امید را داشتم که این حدیث در مورد من هم نقل شود . آمدن من به جبهه منطبق بر این حدیث است که می فرماید : « من طلبنی وجدنی و من وجدنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتله و من قتله فعلی دیته فمن علی دیته فانا دیته » . آری ! من برای یافتن خدا به جبهه رفتم تا او را بیابم و دوستش بدارم و عاشق او شوم تا شاید او هم عشق مرا بپذیرد و عاشق من شود تا شاید مرا بِکُشد و خون بهای مرا خود بپردازد که دیه من خودش است ! چه سعادتی از این بالاتر که در این قفس تنگ و خالی، آرزوی من از خداوند رسیدن فرج و ظهور امام زمان (عج) است . دیگر اینکه قدر این ابرمرد را بدانید و از بیانات گهربارش استفاده کنید، که به راستی خداوند در این برهه از زمان حجت بسیار خوبی نصیب ما نموده است . قدر او را بدانیم که روز جزا در پیشگاه خداوند سرافکنده و شرمسار نباشیم . آنچه وصیت من است، این است که : همیشه پیرو خط امام باشید که اگر اینگونه باشد، هیچ خطری ما را تهدید نمی کند و با تمام وجود در انجام فرامین امام، کوشا باشید که تسلیم شدن و مطیع بودن به امر ولایت فقیه، تسلیم شدن به امر الله است . امید من این است که امام، مرا مانند پاسداری برای اسلام بپذیرد و مورد قبولش واقع شوم و پیروی کردن از حجت الاسلام باریک بین، امام جمعه شهرمان را از یاد نبرید که اطاعت از او اطاعت از امام است . با تمام روحانی نماها و غیره مبارزه کنید که آنها دشمن اسلامند . پدر و مادر عزیزم ! دست شما را می بوسم که مرا چنین نیکو تربیت کردید و مرا به سوی خدا راهنمایی نمودید تا عاقبت به خیر شوم . مادر جان ! قامتت را بلندکن و ندای « الله اکبر ـ خمینی رهبر » سر بِده و خوشحال باش . مبادا گریه کنید و اگر خواستید اشکی بریزید، برای شهدای کربلا گریه کنید . مادر جان ! چون کوه استقامت کن؛ از یاد و نام خدا غافل مباش و در راه دین خدا بکوش و خوشحال باش . پدر جان ! درود بر تو که پسرت را چون اسماعیل (ع) به قربانگاه فرستادی و دیگر پیش جدمان سرشکسته نیستی؛ چون او راهی رفت که آنها رفتند و امیدوارم که شب اول قبر به پابوس آنها بروم . ای مادر و پدر عزیز ! من به شما افتخار می کنم که با پول حلالی که به دست آوردید، مرا تربیت کرده و به این سن رساندید . می دانم غم از دست دادن فرزند برای پدر و مادر سخت است؛ ولی مگر مرگ [[حسین (ع)]] برای زینب سخت نبود؟ مگر حسین (ع) شهید نشد تا دین زنده بماند؟ من هم از سرورم حسین (ع) درس مبارزه و شهادت را آموخته ام و زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر بود تا مرگ به سراغ آدمی بیاید و زندگی، کلاس درسی بیش نیست؛ پس چه بهتر که مرگ انسان، شهادت در راه خدا باشد . ولی خواهرانم ! شما هم [[زینب (س)]] زمان باشید و در راه خدا مبارزه کرده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسانید و همیشه حجاب و عفت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خودتان قرار دهید و فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . برادرم ! راه خدا بهترین راه هاست؛ پوینده این راه باش ! در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را با جان و دل پذیرا باش . زمان، زمان حسین (ع) و ایام، ایام عاشورا است . برادرم ! پس از من اسلحه بر زمین افتاده ام را برگیر و از اسلام و خون شهدا پاسداری کن . پدر، مادر و خانواده ی عزیزم ! شما را خیلی دوست دارم و لیکن اسلام را بیش از شما ! از شهادت مرا باکی نیست و به جایی می روم که ملکوتش نامند . چه شیرین است لحظه ای که گلوله دشمن قلب عاشقی را می شکافد و او را با شهد شیرین شهادت آشنا می کند . شهادت نقطه ی اوج و آرزوی هر انسانی است و این را خدا در قرآن فرموده است : « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون » ( آل عمران /۱۶۹) سوگند به خدا، شهادت آرزوی من بوده است و عشق به شهادت بود که همیشه به مأموریت می رفتم . دشمن باید بداند که امت ما، عاشقان شهادت هستند و تا دمار از روزگار مزدوران آمریکایی و صهیونیستی و کمونیستی و اطرافیان آنان، مانند حزب توده و سازمان منافقین، پیکاری های اکثریت و اقلیت و انجمن و جنبش و روحانی نمایان خائن در نیاورند، از پای نخواهند نشست . امپریالیسم آمریکا و کمونیسم شوروی و صهیونیسم اسراییل، نابودی خود را به دست ایران می بینند، برای همین، صدام - این نوکر حلقه به گوش و دیگر ایادی - را مسلح نموده تا به خیال خام خود جمهوری اسلامی را از بین ببرند . آمریکا و شوروی و دیگر ایادی شرق و غرب از صدور انقلاب اسلامی ایران می ترسند و وظیفه ی ما در این برهه از تاریخ سرنوشت ساز، خون دادن است در راه پیروزی اسلام بر کفار و پیروی از خط امام و صدور انقلاب به کشورهایی که تحت استعمار ابرقدرت هاست . وصیتم به تمامی برادران و ملت ایران : اطاعت از فرامین رهبر را واجب دانسته و دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن خود بدانید که دشمنان او، دشمن اسلامند و دوستان او دوستان اسلام . وصیت دیگرم این است : در موقع دفن چشم هایم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند کورکورانه این راه را نرفته ام؛ بلکه بهترین راه را برای خود انتخاب کرده ام و دست هایم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیاپرستان از خدا بی خبر ببینند که در آخرت جز معنویت چیز دیگری به درد انسان نمی خورد و با خود چیز مادی نَبُرده ام . مشت هایم را گره کرده، تا کافران و منافقین بدانند که جسم بی جانم نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامش به خود ببینند و در پایان به خداوند پناه می بَرم از درونی که سیر نشود؛ از نمازی که فراز نگیرد؛ از دلی که نهراسد؛ از دانشی که بی بهره باشد و از دعایی که شنیده نشود ! خداوندا ! [[اسلام]] و مسلمین را یاری ده و پیروزی را هرچه زودتر برای مسلمین نایل گردان .۱ (۱۲۱۲۱۴۵) سید علی اکبر حاج سیدجوادی ۱۸/۱۲/۶۳<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
 == گالری تصاویر ==

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 <gallery>
-photo_2019-12-06_18-55-50.jpg
+photo_2019-12-06_20-12-42.jpg
 </gallery>

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 شهید، سید علی اکبر حاج سیدجوادی : من، براساس رسالت و مسؤولیتی که حس می نمودم و این مسؤولیت را خون شهدا و اسلام بر گردن من نهاده بود، در راه الله و برای پاسداری از انقلاب اسلامی که خون بهای هزاران کشته و مجروح است، به جبهه آمدم . واقعاً جبهه زیباست و انسان در آن نور و معنویت را می بیند . بچه ها حالاتشان بسیار معنوی و روحانی است و چهره، نگاه و رفتار و کردار آنان گویای این حرفهاست . این برادران در جبهه ها، عشق عجیبی به [[امام زمان (عج)]] دارند . آنان می دانند که فرمانده اوست و ضمن دعا، تعجیل ظهورش را از خداوند طلب می نمایند . همچنین سلامت و طول عمر برای نایب برحقش، حضرت امام خمینی . ... و اینجاست که باید اذعان داشت این جنگ - صرف نظر از خسارت های مادیش - نعمت بزرگی هم بوده که اینگونه تحول در جامعه ایجاد کرده است . خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبی می کنم که مکتب [[محمد (ص)]] و [[علی (ع)]] است . افتخار می کنم که عقیده ام اسلامی است و این اسلام است که به من می فهماند چگونه بیندیشم و چگونه فکر کرده، راهم را انتخاب کنم . ما افتخارمان این است که در راه عقیده، جهاد کرده ایم و به حقانیت آن کاملاً آگاهیم و این همان راهی است که ما را به پیروزی می رساند و با شهادت خود، اسلحه ای مرگبار بر فرق دشمن فرود آورده، درخت اسلام را - که برای سیراب شدن نیاز به خون دارد - سیراب نماییم . وقتی اماممان ندای « هل من ناصر ینصرنی؟ » را سر می دهد، بر ملت مسلمان واجب است لبیک گوی امام عزیز باشند . ... و من همیشه این امید را داشتم که این حدیث در مورد من هم نقل شود . آمدن من به جبهه منطبق بر این حدیث است که می فرماید : « من طلبنی وجدنی و من وجدنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتله و من قتله فعلی دیته فمن علی دیته فانا دیته » . آری ! من برای یافتن خدا به جبهه رفتم تا او را بیابم و دوستش بدارم و عاشق او شوم تا شاید او هم عشق مرا بپذیرد و عاشق من شود تا شاید مرا بِکُشد و خون بهای مرا خود بپردازد که دیه من خودش است ! چه سعادتی از این بالاتر که در این قفس تنگ و خالی، آرزوی من از خداوند رسیدن فرج و ظهور امام زمان (عج) است . دیگر اینکه قدر این ابرمرد را بدانید و از بیانات گهربارش استفاده کنید، که به راستی خداوند در این برهه از زمان حجت بسیار خوبی نصیب ما نموده است . قدر او را بدانیم که روز جزا در پیشگاه خداوند سرافکنده و شرمسار نباشیم . آنچه وصیت من است، این است که : همیشه پیرو خط امام باشید که اگر اینگونه باشد، هیچ خطری ما را تهدید نمی کند و با تمام وجود در انجام فرامین امام، کوشا باشید که تسلیم شدن و مطیع بودن به امر ولایت فقیه، تسلیم شدن به امر الله است . امید من این است که امام، مرا مانند پاسداری برای اسلام بپذیرد و مورد قبولش واقع شوم و پیروی کردن از حجت الاسلام باریک بین، امام جمعه شهرمان را از یاد نبرید که اطاعت از او اطاعت از امام است . با تمام روحانی نماها و غیره مبارزه کنید که آنها دشمن اسلامند . پدر و مادر عزیزم ! دست شما را می بوسم که مرا چنین نیکو تربیت کردید و مرا به سوی خدا راهنمایی نمودید تا عاقبت به خیر شوم . مادر جان ! قامتت را بلندکن و ندای « الله اکبر ـ خمینی رهبر » سر بِده و خوشحال باش . مبادا گریه کنید و اگر خواستید اشکی بریزید، برای شهدای کربلا گریه کنید . مادر جان ! چون کوه استقامت کن؛ از یاد و نام خدا غافل مباش و در راه دین خدا بکوش و خوشحال باش . پدر جان ! درود بر تو که پسرت را چون اسماعیل (ع) به قربانگاه فرستادی و دیگر پیش جدمان سرشکسته نیستی؛ چون او راهی رفت که آنها رفتند و امیدوارم که شب اول قبر به پابوس آنها بروم . ای مادر و پدر عزیز ! من به شما افتخار می کنم که با پول حلالی که به دست آوردید، مرا تربیت کرده و به این سن رساندید . می دانم غم از دست دادن فرزند برای پدر و مادر سخت است؛ ولی مگر مرگ [[حسین (ع)]] برای زینب سخت نبود؟ مگر حسین (ع) شهید نشد تا دین زنده بماند؟ من هم از سرورم حسین (ع) درس مبارزه و شهادت را آموخته ام و زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر بود تا مرگ به سراغ آدمی بیاید و زندگی، کلاس درسی بیش نیست؛ پس چه بهتر که مرگ انسان، شهادت در راه خدا باشد . ولی خواهرانم ! شما هم [[زینب (س)]] زمان باشید و در راه خدا مبارزه کرده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسانید و همیشه حجاب و عفت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خودتان قرار دهید و فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . برادرم ! راه خدا بهترین راه هاست؛ پوینده این راه باش ! در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را با جان و دل پذیرا باش . زمان، زمان حسین (ع) و ایام، ایام عاشورا است . برادرم ! پس از من اسلحه بر زمین افتاده ام را برگیر و از اسلام و خون شهدا پاسداری کن . پدر، مادر و خانواده ی عزیزم ! شما را خیلی دوست دارم و لیکن اسلام را بیش از شما ! از شهادت مرا باکی نیست و به جایی می روم که ملکوتش نامند . چه شیرین است لحظه ای که گلوله دشمن قلب عاشقی را می شکافد و او را با شهد شیرین شهادت آشنا می کند . شهادت نقطه ی اوج و آرزوی هر انسانی است و این را خدا در قرآن فرموده است : « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون » ( آل عمران /۱۶۹) سوگند به خدا، شهادت آرزوی من بوده است و عشق به شهادت بود که همیشه به مأموریت می رفتم . دشمن باید بداند که امت ما، عاشقان شهادت هستند و تا دمار از روزگار مزدوران آمریکایی و صهیونیستی و کمونیستی و اطرافیان آنان، مانند حزب توده و سازمان منافقین، پیکاری های اکثریت و اقلیت و انجمن و جنبش و روحانی نمایان خائن در نیاورند، از پای نخواهند نشست . امپریالیسم آمریکا و کمونیسم شوروی و صهیونیسم اسراییل، نابودی خود را به دست ایران می بینند، برای همین، صدام - این نوکر حلقه به گوش و دیگر ایادی - را مسلح نموده تا به خیال خام خود جمهوری اسلامی را از بین ببرند . آمریکا و شوروی و دیگر ایادی شرق و غرب از صدور انقلاب اسلامی ایران می ترسند و وظیفه ی ما در این برهه از تاریخ سرنوشت ساز، خون دادن است در راه پیروزی اسلام بر کفار و پیروی از خط امام و صدور انقلاب به کشورهایی که تحت استعمار ابرقدرت هاست . وصیتم به تمامی برادران و ملت ایران : اطاعت از فرامین رهبر را واجب دانسته و دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن خود بدانید که دشمنان او، دشمن اسلامند و دوستان او دوستان اسلام . وصیت دیگرم این است : در موقع دفن چشم هایم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند کورکورانه این راه را نرفته ام؛ بلکه بهترین راه را برای خود انتخاب کرده ام و دست هایم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیاپرستان از خدا بی خبر ببینند که در آخرت جز معنویت چیز دیگری به درد انسان نمی خورد و با خود چیز مادی نَبُرده ام . مشت هایم را گره کرده، تا کافران و منافقین بدانند که جسم بی جانم نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامش به خود ببینند و در پایان به خداوند پناه می بَرم از درونی که سیر نشود؛ از نمازی که فراز نگیرد؛ از دلی که نهراسد؛ از دانشی که بی بهره باشد و از دعایی که شنیده نشود ! خداوندا ! [[اسلام]] و مسلمین را یاری ده و پیروزی را هرچه زودتر برای مسلمین نایل گردان .۱ (۱۲۱۲۱۴۵) سید علی اکبر حاج سیدجوادی ۱۸/۱۲/۶۳<ref>منبع : پ ایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین</ref><ref>http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223</ref>
-==پانویس==
+== گالری تصاویر ==
-<references/>
-http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223
+==پانویس==

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 شهید [[سید علی اکبر حاج سیدجوادی]]، بیست و سوم مهر ۱۳۴۲ ، در شهرستان [[قزوین]] به دنیا آمد . پدرش سیدحسن و مادرش صدیقه نام داشت . تا دوم متوسطه درس خواند . به عنوان [[پاسدار]] در [[جبهه]] حضور یافت . بیست و چهارم اسفند ۱۳۶۳ ، با سمت فرمانده گردان ۲۷ محمدرسول الله (ص) در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت [[ترکش]] به گردن، شهید شد . پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۳ ، پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد . او را سید مصطفی نیز می نامیدند
 ==وصیت نامه==
-شهید، سید علی اکبر حاج سیدجوادی : من، براساس رسالت و مسؤولیتی که حس می نمودم و این مسؤولیت را خون شهدا و اسلام بر گردن من نهاده بود، در راه الله و برای پاسداری از انقلاب اسلامی که خون بهای هزاران کشته و مجروح است، به جبهه آمدم . واقعاً جبهه زیباست و انسان در آن نور و معنویت را می بیند . بچه ها حالاتشان بسیار معنوی و روحانی است و چهره، نگاه و رفتار و کردار آنان گویای این حرفهاست . این برادران در جبهه ها، عشق عجیبی به [[امام زمان (عج)]] دارند . آنان می دانند که فرمانده اوست و ضمن دعا، تعجیل ظهورش را از خداوند طلب می نمایند . همچنین سلامت و طول عمر برای نایب برحقش، حضرت امام خمینی . ... و اینجاست که باید اذعان داشت این جنگ - صرف نظر از خسارت های مادیش - نعمت بزرگی هم بوده که اینگونه تحول در جامعه ایجاد کرده است . خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبی می کنم که مکتب [[محمد (ص)]] و [[علی (ع)]] است . افتخار می کنم که عقیده ام اسلامی است و این اسلام است که به من می فهماند چگونه بیندیشم و چگونه فکر کرده، راهم را انتخاب کنم . ما افتخارمان این است که در راه عقیده، جهاد کرده ایم و به حقانیت آن کاملاً آگاهیم و این همان راهی است که ما را به پیروزی می رساند و با شهادت خود، اسلحه ای مرگبار بر فرق دشمن فرود آورده، درخت اسلام را - که برای سیراب شدن نیاز به خون دارد - سیراب نماییم . وقتی اماممان ندای « هل من ناصر ینصرنی؟ » را سر می دهد، بر ملت مسلمان واجب است لبیک گوی امام عزیز باشند . ... و من همیشه این امید را داشتم که این حدیث در مورد من هم نقل شود . آمدن من به جبهه منطبق بر این حدیث است که می فرماید : « من طلبنی وجدنی و من وجدنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتله و من قتله فعلی دیته فمن علی دیته فانا دیته » . آری ! من برای یافتن خدا به جبهه رفتم تا او را بیابم و دوستش بدارم و عاشق او شوم تا شاید او هم عشق مرا بپذیرد و عاشق من شود تا شاید مرا بِکُشد و خون بهای مرا خود بپردازد که دیه من خودش است ! چه سعادتی از این بالاتر که در این قفس تنگ و خالی، آرزوی من از خداوند رسیدن فرج و ظهور امام زمان (عج) است . دیگر اینکه قدر این ابرمرد را بدانید و از بیانات گهربارش استفاده کنید، که به راستی خداوند در این برهه از زمان حجت بسیار خوبی نصیب ما نموده است . قدر او را بدانیم که روز جزا در پیشگاه خداوند سرافکنده و شرمسار نباشیم . آنچه وصیت من است، این است که : همیشه پیرو خط امام باشید که اگر اینگونه باشد، هیچ خطری ما را تهدید نمی کند و با تمام وجود در انجام فرامین امام، کوشا باشید که تسلیم شدن و مطیع بودن به امر ولایت فقیه، تسلیم شدن به امر الله است . امید من این است که امام، مرا مانند پاسداری برای اسلام بپذیرد و مورد قبولش واقع شوم و پیروی کردن از حجت الاسلام باریک بین، امام جمعه شهرمان را از یاد نبرید که اطاعت از او اطاعت از امام است . با تمام روحانی نماها و غیره مبارزه کنید که آنها دشمن اسلامند . پدر و مادر عزیزم ! دست شما را می بوسم که مرا چنین نیکو تربیت کردید و مرا به سوی خدا راهنمایی نمودید تا عاقبت به خیر شوم . مادر جان ! قامتت را بلندکن و ندای « الله اکبر ـ خمینی رهبر » سر بِده و خوشحال باش . مبادا گریه کنید و اگر خواستید اشکی بریزید، برای شهدای کربلا گریه کنید . مادر جان ! چون کوه استقامت کن؛ از یاد و نام خدا غافل مباش و در راه دین خدا بکوش و خوشحال باش . پدر جان ! درود بر تو که پسرت را چون اسماعیل (ع) به قربانگاه فرستادی و دیگر پیش جدمان سرشکسته نیستی؛ چون او راهی رفت که آنها رفتند و امیدوارم که شب اول قبر به پابوس آنها بروم . ای مادر و پدر عزیز ! من به شما افتخار می کنم که با پول حلالی که به دست آوردید، مرا تربیت کرده و به این سن رساندید . می دانم غم از دست دادن فرزند برای پدر و مادر سخت است؛ ولی مگر مرگ [[حسین (ع)]] برای زینب سخت نبود؟ مگر حسین (ع) شهید نشد تا دین زنده بماند؟ من هم از سرورم حسین (ع) درس مبارزه و شهادت را آموخته ام و زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر بود تا مرگ به سراغ آدمی بیاید و زندگی، کلاس درسی بیش نیست؛ پس چه بهتر که مرگ انسان، شهادت در راه خدا باشد . ولی خواهرانم ! شما هم [[زینب (س)]] زمان باشید و در راه خدا مبارزه کرده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسانید و همیشه حجاب و عفت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خودتان قرار دهید و فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . برادرم ! راه خدا بهترین راه هاست؛ پوینده این راه باش ! در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را با جان و دل پذیرا باش . زمان، زمان حسین (ع) و ایام، ایام عاشورا است . برادرم ! پس از من اسلحه بر زمین افتاده ام را برگیر و از اسلام و خون شهدا پاسداری کن . پدر، مادر و خانواده ی عزیزم ! شما را خیلی دوست دارم و لیکن اسلام را بیش از شما ! از شهادت مرا باکی نیست و به جایی می روم که ملکوتش نامند . چه شیرین است لحظه ای که گلوله دشمن قلب عاشقی را می شکافد و او را با شهد شیرین شهادت آشنا می کند . شهادت نقطه ی اوج و آرزوی هر انسانی است و این را خدا در قرآن فرموده است : « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون » ( آل عمران /۱۶۹) سوگند به خدا، شهادت آرزوی من بوده است و عشق به شهادت بود که همیشه به مأموریت می رفتم . دشمن باید بداند که امت ما، عاشقان شهادت هستند و تا دمار از روزگار مزدوران آمریکایی و صهیونیستی و کمونیستی و اطرافیان آنان، مانند حزب توده و سازمان منافقین، پیکاری های اکثریت و اقلیت و انجمن و جنبش و روحانی نمایان خائن در نیاورند، از پای نخواهند نشست . امپریالیسم آمریکا و کمونیسم شوروی و صهیونیسم اسراییل، نابودی خود را به دست ایران می بینند، برای همین، صدام - این نوکر حلقه به گوش و دیگر ایادی - را مسلح نموده تا به خیال خام خود جمهوری اسلامی را از بین ببرند . آمریکا و شوروی و دیگر ایادی شرق و غرب از صدور انقلاب اسلامی ایران می ترسند و وظیفه ی ما در این برهه از تاریخ سرنوشت ساز، خون دادن است در راه پیروزی اسلام بر کفار و پیروی از خط امام و صدور انقلاب به کشورهایی که تحت استعمار ابرقدرت هاست . وصیتم به تمامی برادران و ملت ایران : اطاعت از فرامین رهبر را واجب دانسته و دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن خود بدانید که دشمنان او، دشمن اسلامند و دوستان او دوستان اسلام . وصیت دیگرم این است : در موقع دفن چشم هایم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند کورکورانه این راه را نرفته ام؛ بلکه بهترین راه را برای خود انتخاب کرده ام و دست هایم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیاپرستان از خدا بی خبر ببینند که در آخرت جز معنویت چیز دیگری به درد انسان نمی خورد و با خود چیز مادی نَبُرده ام . مشت هایم را گره کرده، تا کافران و منافقین بدانند که جسم بی جانم نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامش به خود ببینند و در پایان به خداوند پناه می بَرم از درونی که سیر نشود؛ از نمازی که فراز نگیرد؛ از دلی که نهراسد؛ از دانشی که بی بهره باشد و از دعایی که شنیده نشود ! خداوندا ! [[اسلام]] و مسلمین را یاری ده و پیروزی را هرچه زودتر برای مسلمین نایل گردان .۱ (۱۲۱۲۱۴۵) سید علی اکبر حاج سیدجوادی ۱۸/۱۲/۶۳
+شهید، سید علی اکبر حاج سیدجوادی : من، براساس رسالت و مسؤولیتی که حس می نمودم و این مسؤولیت را خون شهدا و اسلام بر گردن من نهاده بود، در راه الله و برای پاسداری از انقلاب اسلامی که خون بهای هزاران کشته و مجروح است، به جبهه آمدم . واقعاً جبهه زیباست و انسان در آن نور و معنویت را می بیند . بچه ها حالاتشان بسیار معنوی و روحانی است و چهره، نگاه و رفتار و کردار آنان گویای این حرفهاست . این برادران در جبهه ها، عشق عجیبی به [[امام زمان (عج)]] دارند . آنان می دانند که فرمانده اوست و ضمن دعا، تعجیل ظهورش را از خداوند طلب می نمایند . همچنین سلامت و طول عمر برای نایب برحقش، حضرت امام خمینی . ... و اینجاست که باید اذعان داشت این جنگ - صرف نظر از خسارت های مادیش - نعمت بزرگی هم بوده که اینگونه تحول در جامعه ایجاد کرده است . خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبی می کنم که مکتب [[محمد (ص)]] و [[علی (ع)]] است . افتخار می کنم که عقیده ام اسلامی است و این اسلام است که به من می فهماند چگونه بیندیشم و چگونه فکر کرده، راهم را انتخاب کنم . ما افتخارمان این است که در راه عقیده، جهاد کرده ایم و به حقانیت آن کاملاً آگاهیم و این همان راهی است که ما را به پیروزی می رساند و با شهادت خود، اسلحه ای مرگبار بر فرق دشمن فرود آورده، درخت اسلام را - که برای سیراب شدن نیاز به خون دارد - سیراب نماییم . وقتی اماممان ندای « هل من ناصر ینصرنی؟ » را سر می دهد، بر ملت مسلمان واجب است لبیک گوی امام عزیز باشند . ... و من همیشه این امید را داشتم که این حدیث در مورد من هم نقل شود . آمدن من به جبهه منطبق بر این حدیث است که می فرماید : « من طلبنی وجدنی و من وجدنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتله و من قتله فعلی دیته فمن علی دیته فانا دیته » . آری ! من برای یافتن خدا به جبهه رفتم تا او را بیابم و دوستش بدارم و عاشق او شوم تا شاید او هم عشق مرا بپذیرد و عاشق من شود تا شاید مرا بِکُشد و خون بهای مرا خود بپردازد که دیه من خودش است ! چه سعادتی از این بالاتر که در این قفس تنگ و خالی، آرزوی من از خداوند رسیدن فرج و ظهور امام زمان (عج) است . دیگر اینکه قدر این ابرمرد را بدانید و از بیانات گهربارش استفاده کنید، که به راستی خداوند در این برهه از زمان حجت بسیار خوبی نصیب ما نموده است . قدر او را بدانیم که روز جزا در پیشگاه خداوند سرافکنده و شرمسار نباشیم . آنچه وصیت من است، این است که : همیشه پیرو خط امام باشید که اگر اینگونه باشد، هیچ خطری ما را تهدید نمی کند و با تمام وجود در انجام فرامین امام، کوشا باشید که تسلیم شدن و مطیع بودن به امر ولایت فقیه، تسلیم شدن به امر الله است . امید من این است که امام، مرا مانند پاسداری برای اسلام بپذیرد و مورد قبولش واقع شوم و پیروی کردن از حجت الاسلام باریک بین، امام جمعه شهرمان را از یاد نبرید که اطاعت از او اطاعت از امام است . با تمام روحانی نماها و غیره مبارزه کنید که آنها دشمن اسلامند . پدر و مادر عزیزم ! دست شما را می بوسم که مرا چنین نیکو تربیت کردید و مرا به سوی خدا راهنمایی نمودید تا عاقبت به خیر شوم . مادر جان ! قامتت را بلندکن و ندای « الله اکبر ـ خمینی رهبر » سر بِده و خوشحال باش . مبادا گریه کنید و اگر خواستید اشکی بریزید، برای شهدای کربلا گریه کنید . مادر جان ! چون کوه استقامت کن؛ از یاد و نام خدا غافل مباش و در راه دین خدا بکوش و خوشحال باش . پدر جان ! درود بر تو که پسرت را چون اسماعیل (ع) به قربانگاه فرستادی و دیگر پیش جدمان سرشکسته نیستی؛ چون او راهی رفت که آنها رفتند و امیدوارم که شب اول قبر به پابوس آنها بروم . ای مادر و پدر عزیز ! من به شما افتخار می کنم که با پول حلالی که به دست آوردید، مرا تربیت کرده و به این سن رساندید . می دانم غم از دست دادن فرزند برای پدر و مادر سخت است؛ ولی مگر مرگ [[حسین (ع)]] برای زینب سخت نبود؟ مگر حسین (ع) شهید نشد تا دین زنده بماند؟ من هم از سرورم حسین (ع) درس مبارزه و شهادت را آموخته ام و زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر بود تا مرگ به سراغ آدمی بیاید و زندگی، کلاس درسی بیش نیست؛ پس چه بهتر که مرگ انسان، شهادت در راه خدا باشد . ولی خواهرانم ! شما هم [[زینب (س)]] زمان باشید و در راه خدا مبارزه کرده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسانید و همیشه حجاب و عفت و پاکدامنی را سر لوحه ی زندگی خودتان قرار دهید و فاطمه وار و زینب گونه زندگی و مبارزه کنید . برادرم ! راه خدا بهترین راه هاست؛ پوینده این راه باش ! در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا و تمامی فرامین امام را با جان و دل پذیرا باش . زمان، زمان حسین (ع) و ایام، ایام عاشورا است . برادرم ! پس از من اسلحه بر زمین افتاده ام را برگیر و از اسلام و خون شهدا پاسداری کن . پدر، مادر و خانواده ی عزیزم ! شما را خیلی دوست دارم و لیکن اسلام را بیش از شما ! از شهادت مرا باکی نیست و به جایی می روم که ملکوتش نامند . چه شیرین است لحظه ای که گلوله دشمن قلب عاشقی را می شکافد و او را با شهد شیرین شهادت آشنا می کند . شهادت نقطه ی اوج و آرزوی هر انسانی است و این را خدا در قرآن فرموده است : « و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون » ( آل عمران /۱۶۹) سوگند به خدا، شهادت آرزوی من بوده است و عشق به شهادت بود که همیشه به مأموریت می رفتم . دشمن باید بداند که امت ما، عاشقان شهادت هستند و تا دمار از روزگار مزدوران آمریکایی و صهیونیستی و کمونیستی و اطرافیان آنان، مانند حزب توده و سازمان منافقین، پیکاری های اکثریت و اقلیت و انجمن و جنبش و روحانی نمایان خائن در نیاورند، از پای نخواهند نشست . امپریالیسم آمریکا و کمونیسم شوروی و صهیونیسم اسراییل، نابودی خود را به دست ایران می بینند، برای همین، صدام - این نوکر حلقه به گوش و دیگر ایادی - را مسلح نموده تا به خیال خام خود جمهوری اسلامی را از بین ببرند . آمریکا و شوروی و دیگر ایادی شرق و غرب از صدور انقلاب اسلامی ایران می ترسند و وظیفه ی ما در این برهه از تاریخ سرنوشت ساز، خون دادن است در راه پیروزی اسلام بر کفار و پیروی از خط امام و صدور انقلاب به کشورهایی که تحت استعمار ابرقدرت هاست . وصیتم به تمامی برادران و ملت ایران : اطاعت از فرامین رهبر را واجب دانسته و دوستان او را دوست و دشمنان او را دشمن خود بدانید که دشمنان او، دشمن اسلامند و دوستان او دوستان اسلام . وصیت دیگرم این است : در موقع دفن چشم هایم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند کورکورانه این راه را نرفته ام؛ بلکه بهترین راه را برای خود انتخاب کرده ام و دست هایم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیاپرستان از خدا بی خبر ببینند که در آخرت جز معنویت چیز دیگری به درد انسان نمی خورد و با خود چیز مادی نَبُرده ام . مشت هایم را گره کرده، تا کافران و منافقین بدانند که جسم بی جانم نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامش به خود ببینند و در پایان به خداوند پناه می بَرم از درونی که سیر نشود؛ از نمازی که فراز نگیرد؛ از دلی که نهراسد؛ از دانشی که بی بهره باشد و از دعایی که شنیده نشود ! خداوندا ! [[اسلام]] و مسلمین را یاری ده و پیروزی را هرچه زودتر برای مسلمین نایل گردان .۱ (۱۲۱۲۱۴۵) سید علی اکبر حاج سیدجوادی ۱۸/۱۲/۶۳<ref>منبع : پ ایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین</ref><ref>http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223</ref>
 منبع : پ ایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1223

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-بسمه تعالی
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
+|نام فرد                = علی اکبر حاج سیدجوادی
-نام: سید علی اکبر حاج سید جوادی
+|تصویر                  = ص8.jpg
+|توضیح تصویر            =
-نام پدر: سید حسن
+|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
+|شهرت                   =
-نام مادر: صدیقه
+|دین و مذهب             = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
+|تولد                   = قزوین [[زادروزهای|1342/07/23]]
-محل تولد: قزوین  تاریخ تولد: ۱۳۴۲/۰۷/۲۳
+|شهادت                  = عراق، جزیره مجنون[[الگو:شهدای 24اسفند|1363/12/24]]
+|وفات                   =
-محل شهادت: جزیره مجنون  تاریخ شهادت: ۱۳۶۳/۱۲/۲۴
+|مرگ                    =
+|محل شهادت              = [[عراق]]
-استان محل شهادت: بصره شهر محل شهادت -
+|محل دفن                = گلزار شهداى قزوین
+|مفقود                  =
-وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی
+|جانباز                 =
+|اسارت                  =
-تحصیلات: دوم متوسطه رشته -
+|نیرو                   =
+|یگانهای خدمت           =
-عملیات سال تفحص 1373
+|طول خدمت               =
+|درجه                   =
-محل کار بنیاد تحت پوشش
+|سمت‌ها                  = فرمانده گروهان
+|جنگ‌‌ها                  =
-مزار شهید قزوین – قزوین
+|نشان‌های لیاقت          =
+|عملیات‌                 =
- rId4
+|فعالیت‌ها               =
 ==زندگی نامه==