شهید صفرعلی خواجه پور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Razavipor در ‏۳۰ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۷

2020-04-18T20:17:32Z

Razavipor در ‏۳۰ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۶

2020-04-18T20:16:55Z

Arameshi9706 در ‏۳۰ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۰۳

2020-04-18T20:03:43Z

Salimpour98 در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۳۰

2020-02-02T04:30:35Z

Ghanbari98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6111134 تاریخ تولد : نام : صفرعلی‌ محل تولد : درگز نام خانوادگی : خواجه‌پ...» ایجاد کرد

2020-02-01T13:28:31Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6111134 تاریخ تولد : نام : صفرعلی‌ محل تولد : درگز نام خانوادگی : خواجه‌پ...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6111134 تاریخ تولد :
نام : صفرعلی‌ محل تولد : درگز
نام خانوادگی : خواجه‌پور تاریخ شهادت : 1361/04/26
نام پدر : شیرعلی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شهدا
خاطرات:
ایشان وابستگى عجیبى به من داشت و بعنوان پیک من بود هر جا مى‏رفتم مى‏آمد تا اینکه در عملیات بدر خواستم از بغل جاده بروم تا بطرف دیگرش برسم که رفتم ایشان هم مى‏خواست بیاید که وسط جاده تیر خورد و فریادش بلند شد که:"آى کجایید لعنتى‏ها؟!" رفتم و او را به زور بغل جاده آوردم تیر به نخاعش خورده بود و فقط مى‏گفت "کمرم مى‏سوزد" بهر صورت کنار جاده را با دستهایم و با هرچیزى که بدستم مى‏رسید شکافتم به اندازه‏اى که این توى شکاف جا بشود و سپس وى را همانجا گذاشتم و به او گفتم صفدر جان من مى‏خواهم بروم شما باش تا ما لااقل برویم و دشمن را بزنیم و بعد برمى گردیم و تو را مى‏بریم! ایشان گفت "حتماً یادت نرود" به جلو رفتم و حدود ساعتهاى 7 تا 8 بود که برگشتم تا براى بچه‏ها مهمات بفرستم و مجروحین و شهداء را جمع کنم که دیدم شهید صفدر همانجا است و داد مى‏کشد و مى‏گوید:"مى‏سوزم آقاى سلیمانى کجایى" وقتى که صدایش را شنیدم واقعاً گریه‏ام گرفت خیلى زجر مى‏کشید. بالاى سرش رفتم و به وى گفتم: چیه؟ گفت: "مى‏دانى که من چه زجرى از دیشب کشیده‏ام؟!" من خیلى از زجر کشیدن او سوختم از اینکه نتوانستم برایش کارى بکنم. خلاصه بالاجبار از ایشان جدا شدم و او را به دو نفر از برادرها دادم تا ببرند اما او بالاخره در شیراز به شهادت رسید.
منبع: سایت یاران رضا yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8279

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 گلزار :	شهدا
 ==خاطرات==
-ایشان وابستگى عجیبى به من داشت و بعنوان پیک من بود هر جا مى‏رفتم مى‏آمد تا اینکه در عملیات بدر خواستم از بغل جاده بروم تا بطرف دیگرش برسم که رفتم ایشان هم مى‏خواست بیاید که وسط جاده تیر خورد و فریادش بلند شد که:"آى کجایید لعنتى‏ها؟!" رفتم و او را به زور بغل جاده آوردم تیر به نخاعش خورده بود و فقط مى‏گفت "کمرم مى‏سوزد" بهر صورت کنار جاده را با دستهایم و با هرچیزى که بدستم مى‏رسید شکافتم به اندازه‏اى که این توى شکاف جا بشود و سپس وى را همانجا گذاشتم و به او گفتم صفدر جان من مى‏خواهم بروم شما باش تا ما لااقل برویم و دشمن را بزنیم و بعد برمى گردیم و تو را مى‏بریم! ایشان گفت "حتماً یادت نرود" به جلو رفتم و حدود ساعتهاى 7 تا 8 بود که برگشتم تا براى بچه‏ها مهمات بفرستم و مجروحین و شهداء را جمع کنم که دیدم شهید صفدر همانجا است و داد مى‏کشد و مى‏گوید:"مى‏سوزم آقاى سلیمانى کجایى" وقتى که صدایش را شنیدم واقعاً گریه‏ام گرفت خیلى زجر مى‏کشید. بالاى سرش رفتم و به وى گفتم: چیه؟ گفت: "مى‏دانى که من چه زجرى از دیشب کشیده‏ام؟!" من خیلى از زجر کشیدن او سوختم از اینکه نتوانستم برایش کارى بکنم. خلاصه بالاجبار از ایشان جدا شدم و او را به دو نفر از برادرها دادم تا ببرند اما او بالاخره در شیراز به شهادت رسید.<ref>[[yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8279|سایت یاران رضا]]</ref>
+ایشان وابستگى عجیبى به من داشت و بعنوان پیک من بود هر جا مى‏رفتم مى‏آمد تا اینکه در عملیات بدر خواستم از بغل جاده بروم تا بطرف دیگرش برسم که رفتم ایشان هم مى‏خواست بیاید که وسط جاده تیر خورد و فریادش بلند شد که:"آى کجایید لعنتى‏ها؟!" رفتم و او را به زور بغل جاده آوردم تیر به نخاعش خورده بود و فقط مى‏گفت "کمرم مى‏سوزد" بهر صورت کنار جاده را با دستهایم و با هرچیزى که بدستم مى‏رسید شکافتم به اندازه‏اى که این توى شکاف جا بشود و سپس وى را همانجا گذاشتم و به او گفتم صفدر جان من مى‏خواهم بروم شما باش تا ما لااقل برویم و دشمن را بزنیم و بعد برمى گردیم و تو را مى‏بریم! ایشان گفت "حتماً یادت نرود" به جلو رفتم و حدود ساعتهاى 7 تا 8 بود که برگشتم تا براى بچه‏ها مهمات بفرستم و مجروحین و شهداء را جمع کنم که دیدم شهید صفدر همانجا است و داد مى‏کشد و مى‏گوید:"مى‏سوزم آقاى سلیمانى کجایى" وقتى که صدایش را شنیدم واقعاً گریه‏ام گرفت خیلى زجر مى‏کشید. بالاى سرش رفتم و به وى گفتم: چیه؟ گفت: "مى‏دانى که من چه زجرى از دیشب کشیده‏ام؟!" من خیلى از زجر کشیدن او سوختم از اینکه نتوانستم برایش کارى بکنم. خلاصه بالاجبار از ایشان جدا شدم و او را به دو نفر از برادرها دادم تا ببرند اما او بالاخره در شیراز به شهادت رسید.
-−
-−
 <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8279 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 ایشان وابستگى عجیبى به من داشت و بعنوان پیک من بود هر جا مى‏رفتم مى‏آمد تا اینکه در عملیات بدر خواستم از بغل جاده بروم تا بطرف دیگرش برسم که رفتم ایشان هم مى‏خواست بیاید که وسط جاده تیر خورد و فریادش بلند شد که:"آى کجایید لعنتى‏ها؟!" رفتم و او را به زور بغل جاده آوردم تیر به نخاعش خورده بود و فقط مى‏گفت "کمرم مى‏سوزد" بهر صورت کنار جاده را با دستهایم و با هرچیزى که بدستم مى‏رسید شکافتم به اندازه‏اى که این توى شکاف جا بشود و سپس وى را همانجا گذاشتم و به او گفتم صفدر جان من مى‏خواهم بروم شما باش تا ما لااقل برویم و دشمن را بزنیم و بعد برمى گردیم و تو را مى‏بریم! ایشان گفت "حتماً یادت نرود" به جلو رفتم و حدود ساعتهاى 7 تا 8 بود که برگشتم تا براى بچه‏ها مهمات بفرستم و مجروحین و شهداء را جمع کنم که دیدم شهید صفدر همانجا است و داد مى‏کشد و مى‏گوید:"مى‏سوزم آقاى سلیمانى کجایى" وقتى که صدایش را شنیدم واقعاً گریه‏ام گرفت خیلى زجر مى‏کشید. بالاى سرش رفتم و به وى گفتم: چیه؟ گفت: "مى‏دانى که من چه زجرى از دیشب کشیده‏ام؟!" من خیلى از زجر کشیدن او سوختم از اینکه نتوانستم برایش کارى بکنم. خلاصه بالاجبار از ایشان جدا شدم و او را به دو نفر از برادرها دادم تا ببرند اما او بالاخره در شیراز به شهادت رسید.<ref>[[yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8279|سایت یاران رضا]]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 نوع عضویت :	سایر شهدا	مسئولیت :	رزمنده‌
 گلزار :	شهدا
-خاطرات:
+==خاطرات==
 ایشان وابستگى عجیبى به من داشت و بعنوان پیک من بود هر جا مى‏رفتم مى‏آمد تا اینکه در عملیات بدر خواستم از بغل جاده بروم تا بطرف دیگرش برسم که رفتم ایشان هم مى‏خواست بیاید که وسط جاده تیر خورد و فریادش بلند شد که:"آى کجایید لعنتى‏ها؟!" رفتم و او را به زور بغل جاده آوردم تیر به نخاعش خورده بود و فقط مى‏گفت "کمرم مى‏سوزد" بهر صورت کنار جاده را با دستهایم و با هرچیزى که بدستم مى‏رسید شکافتم به اندازه‏اى که این توى شکاف جا بشود و سپس وى را همانجا گذاشتم و به او گفتم صفدر جان من مى‏خواهم بروم شما باش تا ما لااقل برویم و دشمن را بزنیم و بعد برمى گردیم و تو را مى‏بریم! ایشان گفت "حتماً یادت نرود" به جلو رفتم و حدود ساعتهاى 7 تا 8 بود که برگشتم تا براى بچه‏ها مهمات بفرستم و مجروحین و شهداء را جمع کنم که دیدم شهید صفدر همانجا است و داد مى‏کشد و مى‏گوید:"مى‏سوزم آقاى سلیمانى کجایى" وقتى که صدایش را شنیدم واقعاً گریه‏ام گرفت خیلى زجر مى‏کشید. بالاى سرش رفتم و به وى گفتم: چیه؟ گفت: "مى‏دانى که من چه زجرى از دیشب کشیده‏ام؟!" من خیلى از زجر کشیدن او سوختم از اینکه نتوانستم برایش کارى بکنم. خلاصه بالاجبار از ایشان جدا شدم و او را به دو نفر از برادرها دادم تا ببرند اما او بالاخره در شیراز به شهادت رسید.
 منبع: سایت یاران رضا  yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8279