شهید عباس عاصمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Rasouli98 در ‏۶ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۸

2020-05-26T17:28:35Z

Kolahkaj9706 در ‏۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۲۹

2020-05-04T12:29:00Z

Jafarnezhad98 در ‏۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۵

2020-04-30T18:55:13Z

Azizi در ‏۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۵

2020-04-30T14:45:47Z

Ahmadzade98 در ‏۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۴

2020-04-29T20:14:22Z

Rasouli98 در ‏۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۳۲

2020-04-29T16:32:48Z

Norsalehi9710 در ‏۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۳

2020-04-29T14:33:01Z

Norsalehi9710: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6216297 تاریخ تولد : نام : عباس‌ محل تولد : کاشمر نام خانوادگی : عاصمی‌...» ایجاد کرد

2020-04-29T14:31:01Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6216297 تاریخ تولد : نام : عباس‌ محل تولد : کاشمر نام خانوادگی : عاصمی‌...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6216297 تاریخ تولد :
نام : عباس‌ محل تولد : کاشمر
نام خانوادگی : عاصمی‌ تاریخ شهادت : 1362/05/09
نام پدر : محمد مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : مدرس‌
=وصیتنامه==
را عاشقانه دوست داشت، هميشه مي‌گفت: اگر ما واقعاً پيرو امام باشيم در تمام زمينه‌ها مسائل حل مي‌شود . هميشه مي‌گفت: اگر جنگ تمام هم بشود تازه اول کار است وما بايد کلي بجنگيم، بعد از عراق نوبت خيلي کشورهاست.
خاطرات
خواب و رویای دیگران درمورد شهید
موضوع خواب و روياي ديگران درمورد شهيد
راوی
==خاطرات==

بعد از شهادت پسرم عباس یک روز همسایه مان به خانه مان آمد و گفت : دیشب خواب دیدم عباس آقا در حالی که لباس شیک و تمیزی به تن دارد با ماشین پیکان سفید قشنگی آمد و جلوی خانه ی ما نگه داشت. صندوق عقب ماشین را باز کرد جلو رفتیم. داخل صندوق را نگاه کردم دیدم پر از میوه ها ی بهشتی از قبیل انگور، انار و سیب است. عباس آقا دو سیب و دو انار بیرون آورد وآنها را به من داد وگفت مامان و آقا جانم در منزل نیستند شما این ها را بگیرید و به ایشان بدهید. در همین لحظه ناگهان از خواب بیدار شدم.
اخلاص عمل
موضوع اخلاص عمل
راوی مریم عاصمی
متن کامل خاطره

یکی از دوستان عباس آقا گفت : عباس هر شب ساعت را برای خواندن نماز شب کوک می کرد ولی از خوف و ترس این که شاید بیدار نشود زودتر از زنگ ساعت بیدار می شد . یک شب ایشان خواب ماند و هر چه ساعت زنگ زد بیدار نشد . بر اثر صدای زنگ ساعت بچه ها بیدار شدند و فهمیدند که عباس نماز شب می خواند . وقتی عباس فهمید که دوستانش از این موضوع مطلع شدند خیلی ناراحت شد و از آن شب به بعد ساعت را کوک نکرد و بدون صدای زنگ برای خواندن بیدار می شد .
عشق به جهاد
راوی مریم عاصمی
متن کامل خاطره

131. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.
منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 متن کامل خاطره
-. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.
+. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155
+==پانویس==
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:عباس عاصمی}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-  {{جعبه اطلاعات افراد نظامی
-|نام فرد                = عباس عاصمی
+کد شهید:	6216297	تاریخ تولد :
-|تصویر                  =
+نام :	عباس‌	محل تولد :	کاشمر
-|توضیح تصویر            =
+نام خانوادگی :	عاصمی‌	تاریخ شهادت :	1362/05/09
-|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
+نام پدر :	محمد	مکان شهادت :
-|شهرت                   =
-|دین و مذهب             = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
-|تولد                   =  [[کاشمر]]
-|شهادت                  = [[۱۳۶۲/۵/۹]]
-|وفات                   =
-|مرگ                    =
-|محل دفن                = [[گلزار مدرس]]
-|مفقود                  =
-|جانباز                 =
-|اسارت                  =
-|نیرو                   =
-|یگانهای خدمت          =
-|طول خدمت               =
-|درجه                   =
-|سمت‌ها                  = رزمنده
-|جنگ‌‌ها                  = [[جنگ ایران و عراق]]
-|نشان‌های لیاقت          =
-|عملیات‌               =
-|فعالیت‌ها               =
-|تحصیلات                 =
-|تخصص‌ها                 =
-|شغل                    = دانش آموز
-|خانواده                = نام پدر[[محمد]]
-}}
-=وصیتنامه==
+تحصیلات :	نامشخص	منطقه شهادت :
 را عاشقانه دوست داشت، هميشه مي‌گفت: اگر ما واقعاً پيرو امام باشيم در تمام زمينه‌ها مسائل حل مي‌شود . هميشه مي‌گفت: اگر جنگ تمام هم بشود تازه اول کار است وما بايد کلي بجنگيم، بعد از عراق نوبت خيلي کشورهاست.
 خاطرات
@@ سطر ۴۸: / سطر ۲۹: @@
 متن کامل خاطره
-. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155 سایت یاران رضا]</ref>
+. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.
-==پانویس==
+منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155
-<references />
-−
-−
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:عباس عاصمی}}

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 متن کامل خاطره
-. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.
+. در عملیات والفجر سه برادرم علیرضا، عباس را در گروه دیگری قرار می دهد تا مبادا حس برادری او باعث شودکه ایشان بین عباس و دیگر برادران رزمنده فرق بگذارد. بنابراین عباس در گروه تخریب دیگری معبر گشای رزمندگان اسلام می شود. پس از این که مقداری به جلو می روند عباس از ناحیه سر زخمی می شود. بنابراین گروه تخریب تصمیم می گیرند به عقب برگردند اما عباس مانع این کار شده و می گوید این آرزوی من بوده است که در این عملیات شرکت کنم. بنابراین زخمش را پانسمان می کنند و به کارشان ادامه می دهند، بعد از مدتی عباس در محل کله قندی به شهادت می رسد. بعد ازپایان عملیات گروه های تخریب برای ارائه گزارش کار خود نزد علیرضا می روند و هر سر گروهی گزارش کار خود را می دهد. هنگامی که سر گروه ها از شهادت بعضی از برادران رزمنده خبر می دهند علیرضا در جوابشان می گوید: خدا رحمتشان کند تا این که نوبت به فرمانده عباس می رسد. او بعد از این که گزارش شهادت چند نفر از افرادش را می دهد سکوت می کند. بین بچه های گروه نگاه هایی رد و بدل می شود بنابراین علیرضا می فهمد که حتماً برای عباس اتفاقی افتاده است. به همین خاطر می گوید اگر اتفاقی برای عباس افتاده است بگویید. عباس هم مثل سایر برادران رزمنده است و با آن ها هیچ فرقی ندارد. فرمانده عباس می گوید: عباس زهمی شده است. علیرضا می گوید: حقیقت را بگو، می دانم عباس هم شهید شده است. در جواب می شنود: بله ، عباس هم شهید شده است. علیرضا می گوید: خدا رحمتش کند. بقیه گزارش کارت را بده. وقتی علیرضا این خاطره را برایم تعریف کرد گفتم: واقعاً تو از شهادت عباس ناراحت نشدی؟ گفت: مگر می شود برادر داغ برادر را ببیند اما ناراحت نشود؟ در آن لحظه می خواستم چه کار کنم؟ برای دیگر برادران می گفتم خدارحمتشان کند اما برای عباس بنشینم و گریه کنم؟ نخواستم اشکم را کسی ببیند. ولیدر خلوت عقوه ی دلم را گشودم.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14155
+==پانویس==
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:عباس عاصمی}}

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 نوع عضویت :	سایر شهدا	مسئولیت :	رزمنده‌
 گلزار :	مدرس‌
-=وصیتنامه==
+==وصیتنامه==
 را عاشقانه دوست داشت، هميشه مي‌گفت: اگر ما واقعاً پيرو امام باشيم در تمام زمينه‌ها مسائل حل مي‌شود . هميشه مي‌گفت: اگر جنگ تمام هم بشود تازه اول کار است وما بايد کلي بجنگيم، بعد از عراق نوبت خيلي کشورهاست.
 خاطرات