شهید عباس علی زاده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Bozorgmehr98 در ‏۲۱ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۳۱

2020-07-11T15:31:39Z

Bazi9802 در ‏۱۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۳

2020-07-05T15:43:35Z

Jafarnezhad98 در ‏۱۳ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۱

2020-07-03T11:41:50Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6217530 تاریخ تولد : نام : عباس‌ محل تولد : قاین نام خانوادگی :...» ایجاد کرد

2020-07-03T09:02:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6217530 تاریخ تولد : نام : عباس‌ محل تولد : قاین نام خانوادگی :...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6217530 تاریخ تولد :
نام : عباس‌ محل تولد : قاین
نام خانوادگی : علیزاده‌ تاریخ شهادت : 1362/12/15
نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شایک‌
خاطرات
پیش بینی شهادت
موضوع پيش بيني شهادت
راوی
متن کامل خاطره

غروب جمعه ای بود و من هم سر قابلمه ای را برداشتم و کمی انار آوردم تا بچه ها بخورند - آن شب قرار شده بود که برادران عباسعلی علیزاده - محمد بهاری ، امید فرمانبر- ودو نفر دیگر از بچه ها که متاسفانه اسمشان در خاطرم نیست از بچه های تخریب به اتفاق یک آر پی جی زن از بچه های گردان به عنوان کمک برای انجام کار بروند - سر قابلمه به دست وارد سنگر شدم بچه ها همگی مشغول آماده کردن مواد منفجره بودند که هنگام کار در منطقه از سرعت عمل بیشتری برخوردار باشند. به شوخی به آنها گفتم : بیایید انار بخوریدکه امشب شهید می شوید محمد گفت :من که لیاقت شهادت را ندارم ، اما بلافاصله عباسعلی قاطع و مصمم گفت : اما امشب همگی شهید می شویم . چنان صریح و بدون شبهه این حرف را زد که انگار از سرنوشت خود و همراهانشان در آن شب قبلا توسط کسی مطلع شده بود . عباسعلی و بقیه آن شب وضو گرفتند و به راه افتادند . چند ساعت از رفتن آنها نگذشته بود که معاون فرمانده با بچه های خط تماس گرفت. در حین صحبت ایشان متوجه شدم که بچه ها کارشان را تمام کرده و با موفقیت انجام داده مسرور شدم و با وجدآمدم بعد از مکالمه شان دیدم معاون فرمانده سرش را زیر پتو برد و هیچ نگفت و من هنوز سر مست و خوشحال از موفقیت آنها بودم که شنیدم زیر پتو معاون با صدای بغض کرده و دلتنگ که طنین غربتش قابل لمس بود گفت : برادر هادی یادت زنده شد . با شنیدن این جمله به خودم آمدم و ماجرا را فهمیدم. برادر هادی یکی از رزمندگان بود که در اثر انفجار مواد منفجره بدنش پودر شده بود و جنازه ای نداشت . بعدا که از جریان بطور دقیق تر مطلع شدم فهمیدم که بچه ها در حین کار گذاشتن مواد در وسط جاده بوده اند که خمپاره عراقی ها به آنها اصابت کرده و از قرار معلوم شهید عباسعلی علیزاده جنازه ای هم نداشت و بقیه نیز تکه تکه شده بودند .
منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15123

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۳
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references />		<references />
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:عباس_علی_زاده}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان قاین]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-کد شهید:    6217530    تاریخ تولد :
+کد شهید:    6217530
-نام :    عباس‌    محل تولد :    قاین
-نام خانوادگی :    علیزاده‌    تاریخ شهادت :    1362/12/15
+نام :    عباس‌
-نام پدر :    محمدعلی‌    مکان شهادت :
-تحصیلات :    نامشخص    منطقه شهادت :
+نام خانوادگی :    علیزاده‌
-شغل :        یگان خدمتی :
 گروه مربوط :    گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
 نوع عضویت :    سایر شهدا    مسئولیت :    رزمنده‌
 گلزار :    شایک‌
 خاطرات
 پیش بینی شهادت
-غروب جمعه ای بود و من هم سر قابلمه ای را برداشتم و کمی انار آوردم تا بچه ها بخورند - آن شب قرار شده بود که برادران عباسعلی علیزاده - محمد بهاری ، امید فرمانبر- ودو نفر دیگر از بچه ها که متاسفانه اسمشان در خاطرم نیست از بچه های تخریب به اتفاق یک آر پی جی زن از بچه های گردان به عنوان کمک برای انجام کار بروند - سر قابلمه به دست وارد سنگر شدم بچه ها همگی مشغول آماده کردن مواد منفجره بودند که هنگام کار در منطقه از سرعت عمل بیشتری برخوردار باشند. به شوخی به آنها گفتم : بیایید انار بخوریدکه امشب شهید می شوید محمد گفت :من که لیاقت شهادت را ندارم ، اما بلافاصله عباسعلی قاطع و مصمم گفت : اما امشب همگی شهید می شویم . چنان صریح و بدون شبهه این حرف را زد که انگار از سرنوشت خود و همراهانشان در آن شب قبلا توسط کسی مطلع شده بود . عباسعلی و بقیه آن شب وضو گرفتند و به راه افتادند . چند ساعت از رفتن آنها نگذشته بود که معاون فرمانده با بچه های خط تماس گرفت. در حین صحبت ایشان متوجه شدم که بچه ها کارشان را تمام کرده و با موفقیت انجام داده مسرور شدم و با وجدآمدم بعد از مکالمه شان دیدم معاون فرمانده سرش را زیر پتو برد و هیچ نگفت و من هنوز سر مست و خوشحال از موفقیت آنها بودم که شنیدم زیر پتو معاون با صدای بغض کرده و دلتنگ که طنین غربتش قابل لمس بود گفت : برادر هادی یادت زنده شد . با شنیدن این جمله به خودم آمدم و ماجرا را فهمیدم. برادر هادی یکی از رزمندگان بود که در اثر انفجار مواد منفجره بدنش پودر شده بود و جنازه ای نداشت . بعدا که از جریان بطور دقیق تر مطلع شدم فهمیدم که بچه ها در حین کار گذاشتن مواد در وسط جاده بوده اند که خمپاره عراقی ها به آنها اصابت کرده و از قرار معلوم شهید عباسعلی علیزاده جنازه ای هم نداشت و بقیه نیز تکه تکه شده بودند.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15123 سایت یاران رضا]</ref>
+غروب جمعه ای بود و من هم سر قابلمه ای را برداشتم و کمی انار آوردم تا بچه ها بخورند - آن شب قرار شده بود که برادران عباسعلی علیزاده - محمد بهاری ، امید فرمانبر- ودو نفر دیگر از بچه ها که متاسفانه اسمشان در خاطرم نیست از بچه های تخریب به اتفاق یک آر پی جی زن از بچه های گردان به عنوان کمک برای انجام کار بروند - سر قابلمه به دست وارد سنگر شدم بچه ها همگی مشغول آماده کردن مواد منفجره بودند که هنگام کار در منطقه از سرعت عمل بیشتری برخوردار باشند. به شوخی به آنها گفتم : بیایید انار بخوریدکه امشب شهید می شوید محمد گفت :من که لیاقت شهادت را ندارم ، اما بلافاصله عباسعلی قاطع و مصمم گفت : اما امشب همگی شهید می شویم . چنان صریح و بدون شبهه این حرف را زد که انگار از سرنوشت خود و همراهانشان در آن شب قبلا توسط کسی مطلع شده بود . عباسعلی و بقیه آن شب وضو گرفتند و به راه افتادند . چند ساعت از رفتن آنها نگذشته بود که معاون فرمانده با بچه های خط تماس گرفت. در حین صحبت ایشان متوجه شدم که بچه ها کارشان را تمام کرده و با موفقیت انجام داده مسرور شدم و با وجدآمدم بعد از مکالمه شان دیدم معاون فرمانده سرش را زیر پتو برد و هیچ نگفت و من هنوز سر مست و خوشحال از موفقیت آنها بودم که شنیدم زیر پتو معاون با صدای بغض کرده و دلتنگ که طنین غربتش قابل لمس بود گفت : برادر هادی یادت زنده شد . با شنیدن این جمله به خودم آمدم و ماجرا را فهمیدم. برادر هادی یکی از رزمندگان بود که در اثر انفجار مواد منفجره بدنش پودر شده بود و جنازه ای نداشت . بعدا که از جریان بطور دقیق تر مطلع شدم فهمیدم که بچه ها در حین کار گذاشتن مواد در وسط جاده بوده اند که خمپاره عراقی ها به آنها اصابت کرده و از قرار معلوم شهید عباسعلی علیزاده جنازه ای هم نداشت و بقیه نیز تکه تکه شده بودند.
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 متن کامل خاطره
-غروب جمعه ای بود و من هم سر قابلمه ای را برداشتم و کمی انار آوردم تا بچه ها بخورند - آن شب قرار شده بود که برادران عباسعلی علیزاده - محمد بهاری ، امید فرمانبر- ودو نفر دیگر از بچه ها که متاسفانه اسمشان در خاطرم نیست از بچه های تخریب به اتفاق یک آر پی جی زن از بچه های گردان به عنوان کمک برای انجام کار بروند - سر قابلمه به دست وارد سنگر شدم بچه ها همگی مشغول آماده کردن مواد منفجره بودند که هنگام کار در منطقه از سرعت عمل بیشتری برخوردار باشند. به شوخی به آنها گفتم : بیایید انار بخوریدکه امشب شهید می شوید محمد گفت :من که لیاقت شهادت را ندارم ، اما بلافاصله عباسعلی قاطع و مصمم گفت : اما امشب همگی شهید می شویم . چنان صریح و بدون شبهه این حرف را زد که انگار از سرنوشت خود و همراهانشان در آن شب قبلا توسط کسی مطلع شده بود . عباسعلی و بقیه آن شب وضو گرفتند و به راه افتادند . چند ساعت از رفتن آنها نگذشته بود که معاون فرمانده با بچه های خط تماس گرفت. در حین صحبت ایشان متوجه شدم که بچه ها کارشان را تمام کرده و با موفقیت انجام داده مسرور شدم و با وجدآمدم بعد از مکالمه شان دیدم معاون فرمانده سرش را زیر پتو برد و هیچ نگفت و من هنوز سر مست و خوشحال از موفقیت آنها بودم که شنیدم زیر پتو معاون با صدای بغض کرده و دلتنگ که طنین غربتش قابل لمس بود گفت : برادر هادی یادت زنده شد . با شنیدن این جمله به خودم آمدم و ماجرا را فهمیدم. برادر هادی یکی از رزمندگان بود که در اثر انفجار مواد منفجره بدنش پودر شده بود و جنازه ای نداشت . بعدا که از جریان بطور دقیق تر مطلع شدم فهمیدم که بچه ها در حین کار گذاشتن مواد در وسط جاده بوده اند که خمپاره عراقی ها به آنها اصابت کرده و از قرار معلوم شهید عباسعلی علیزاده جنازه ای هم نداشت و بقیه نیز تکه تکه شده بودند .
+غروب جمعه ای بود و من هم سر قابلمه ای را برداشتم و کمی انار آوردم تا بچه ها بخورند - آن شب قرار شده بود که برادران عباسعلی علیزاده - محمد بهاری ، امید فرمانبر- ودو نفر دیگر از بچه ها که متاسفانه اسمشان در خاطرم نیست از بچه های تخریب به اتفاق یک آر پی جی زن از بچه های گردان به عنوان کمک برای انجام کار بروند - سر قابلمه به دست وارد سنگر شدم بچه ها همگی مشغول آماده کردن مواد منفجره بودند که هنگام کار در منطقه از سرعت عمل بیشتری برخوردار باشند. به شوخی به آنها گفتم : بیایید انار بخوریدکه امشب شهید می شوید محمد گفت :من که لیاقت شهادت را ندارم ، اما بلافاصله عباسعلی قاطع و مصمم گفت : اما امشب همگی شهید می شویم . چنان صریح و بدون شبهه این حرف را زد که انگار از سرنوشت خود و همراهانشان در آن شب قبلا توسط کسی مطلع شده بود . عباسعلی و بقیه آن شب وضو گرفتند و به راه افتادند . چند ساعت از رفتن آنها نگذشته بود که معاون فرمانده با بچه های خط تماس گرفت. در حین صحبت ایشان متوجه شدم که بچه ها کارشان را تمام کرده و با موفقیت انجام داده مسرور شدم و با وجدآمدم بعد از مکالمه شان دیدم معاون فرمانده سرش را زیر پتو برد و هیچ نگفت و من هنوز سر مست و خوشحال از موفقیت آنها بودم که شنیدم زیر پتو معاون با صدای بغض کرده و دلتنگ که طنین غربتش قابل لمس بود گفت : برادر هادی یادت زنده شد . با شنیدن این جمله به خودم آمدم و ماجرا را فهمیدم. برادر هادی یکی از رزمندگان بود که در اثر انفجار مواد منفجره بدنش پودر شده بود و جنازه ای نداشت . بعدا که از جریان بطور دقیق تر مطلع شدم فهمیدم که بچه ها در حین کار گذاشتن مواد در وسط جاده بوده اند که خمپاره عراقی ها به آنها اصابت کرده و از قرار معلوم شهید عباسعلی علیزاده جنازه ای هم نداشت و بقیه نیز تکه تکه شده بودند.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15123 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15123
+==پانویس==