شهید عبدالحسین عبد نصر الهی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Azizi در ‏۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۴۲

2020-05-10T12:42:22Z

AhmadAlipour98 در ‏۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۴۸

2020-05-09T01:48:54Z

Jafarnezhad98 در ‏۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۵۸

2020-05-08T13:58:10Z

Sghanbari97: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6410364 تاریخ تولد : نام : عبدالحسین‌ محل تولد : نیشابور نام خانوادگی :...» ایجاد کرد

2020-05-08T07:57:37Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6410364 تاریخ تولد : نام : عبدالحسین‌ محل تولد : نیشابور نام خانوادگی :...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6410364 تاریخ تولد :
نام : عبدالحسین‌ محل تولد : نیشابور
نام خانوادگی : عبدنصرالهی‌ تاریخ شهادت : 1364/11/23
نام پدر : احمدعلی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌فضل‌
خاطرات
زندگی مشترک
موضوع زندگي مشترک
راوی نیره سلیمانی
متن کامل خاطره

عکس یادگاری ! صبح زود بود ، درب به صدا در آمد . چادر را برداشته و بطرف درب حیاط رفتم . در را که باز کردم با خوشحالی تمام با صورت مهربان همسرم روبرو شدم . پس از سلام و احوالپرسی بطرف بچه ها که خواب بودند ، رفت و یک یک آنها را بوسید . بعدازظهر شد . اقوام کم کم از این موضوع با خبر شده و به خانه ما می آمدند . یکی از آنها ( خواهر زاده ) که به خانه ما آمد ، پس از دیده بوسی به وی گفت : دایی جان چقدر نورانی شده ای بهتر است یک عکس یادگاری بگیری . و او در جواب گفت : هر کس مرا می خواهد همینجا ببیند . عکس را می خواهم چه کار کنم . و من در نگاه و چهره نورانی اش ، شهادت را خواندم و یک لحظه تکان بخصوصی خوردم و در ته دلم او را به خدا سپردم و جمله حقه ( لا اله الا الله ) بر زبان جاری شد . او رفت و دیگر برنگشت و ما هم عکس هیجده سال قبل وی را در شهادتش چاپ کردیم . چرا که وی عکس دیگری نداشت .)
خبر شهادت
موضوع خبر شهادت
راوی نیره سلیمانی
متن کامل خاطره

الهام ! « آن شب مانند همیشه بچه ها زود به خواب رفتند و من تنها در خانه بودم . ناگهان احساس عجیبی به من دست داد .احساس کردم که کسی به من گفت : بلند شو و لباس سیاه بدوز ! من چادری داشتم . فورأ آن را به هم زده . شروع به بریدنش نمودم . کمی از آن را که دوختم ، به خود آمدم و شیطان را لعنت گفتم . ترس به خصوصی در دلم راه افتاد و چاره ای نداشتم جزء آنکه به رختخواب رفته و به زور به خواب روم ! صبح زود که از خواب بیدار شدم ، نگرانی بخصوصی در دلم بود . رفتم تا کارهای همیشگی خانه را انجام دهم ، اما نتوانستم . دست بچه ها را گرفته و به طرف خانه همسایه رفتم تا شاید بهتر شوم . به همسایه گفتم زینب خانم بچه ها اینجا باشند تا من به خیابان بروم . نمی دانم چرا امروز اینقدر دلم گرفته نگرانم ! او نصیحتم کرد ولی فایده نداشت . به طرف خیابان رفتم . و اسامی شهدا را می خواندند. 57 تن شهید شده بودند ! اما چون غرق در افکار خودم بودم اسم شهیدم را نشنیدم . به طرف خانه آمدم و قوم و خویشان را دیدم . و این اضطراب به حقیقت پیوست!» « تکلیف تو دیروز تو رفتن بود تا امروز بماند ، و وظیفه ما امروز ماندن تا دیروز بماند »
منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14470

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۴۸
سطر ۲۶:		سطر ۲۶:

	<references />		<references />
		+	==رده==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:عبد الحسین عبد نصراللهی }}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان نیشابور]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+  {{جعبه اطلاعات افراد نظامی
-کد شهید:	6410364	تاریخ تولد :
+|نام فرد                = عبدالحسین عبد نصر الهی
-نام :	عبدالحسین‌	محل تولد :	نیشابور
+|تصویر                  =
-نام خانوادگی :	عبدنصرالهی‌	تاریخ شهادت :	1364/11/23
+|توضیح تصویر            =
-نام پدر :	احمدعلی‌	مکان شهادت :
+|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 خاطرات
 	زندگی مشترک

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 متن کامل خاطره
-الهام ! « آن شب مانند همیشه بچه ها زود به خواب رفتند و من تنها در خانه بودم . ناگهان احساس عجیبی به من دست داد .احساس کردم که کسی به من گفت : بلند شو و لباس سیاه بدوز ! من چادری داشتم . فورأ آن را به هم زده . شروع به بریدنش نمودم . کمی از آن را که دوختم ، به خود آمدم و شیطان را لعنت گفتم . ترس به خصوصی در دلم راه افتاد و چاره ای نداشتم جزء آنکه به رختخواب رفته و به زور به خواب روم ! صبح زود که از خواب بیدار شدم ، نگرانی بخصوصی در دلم بود . رفتم تا کارهای همیشگی خانه را انجام دهم ، اما نتوانستم . دست بچه ها را گرفته و به طرف خانه همسایه رفتم تا شاید بهتر شوم . به همسایه گفتم زینب خانم بچه ها اینجا باشند تا من به خیابان بروم . نمی دانم چرا امروز اینقدر دلم گرفته نگرانم ! او نصیحتم کرد ولی فایده نداشت . به طرف خیابان رفتم . و اسامی شهدا را می خواندند. 57 تن شهید شده بودند ! اما چون غرق در افکار خودم بودم اسم شهیدم را نشنیدم . به طرف خانه آمدم و قوم و خویشان را دیدم . و این اضطراب به حقیقت پیوست!» « تکلیف تو دیروز تو رفتن بود تا امروز بماند ، و وظیفه ما امروز ماندن تا دیروز بماند »
+الهام ! « آن شب مانند همیشه بچه ها زود به خواب رفتند و من تنها در خانه بودم . ناگهان احساس عجیبی به من دست داد .احساس کردم که کسی به من گفت : بلند شو و لباس سیاه بدوز ! من چادری داشتم . فورأ آن را به هم زده . شروع به بریدنش نمودم . کمی از آن را که دوختم ، به خود آمدم و شیطان را لعنت گفتم . ترس به خصوصی در دلم راه افتاد و چاره ای نداشتم جزء آنکه به رختخواب رفته و به زور به خواب روم ! صبح زود که از خواب بیدار شدم ، نگرانی بخصوصی در دلم بود . رفتم تا کارهای همیشگی خانه را انجام دهم ، اما نتوانستم . دست بچه ها را گرفته و به طرف خانه همسایه رفتم تا شاید بهتر شوم . به همسایه گفتم زینب خانم بچه ها اینجا باشند تا من به خیابان بروم . نمی دانم چرا امروز اینقدر دلم گرفته نگرانم ! او نصیحتم کرد ولی فایده نداشت . به طرف خیابان رفتم . و اسامی شهدا را می خواندند. 57 تن شهید شده بودند ! اما چون غرق در افکار خودم بودم اسم شهیدم را نشنیدم . به طرف خانه آمدم و قوم و خویشان را دیدم . و این اضطراب به حقیقت پیوست!» « تکلیف تو دیروز تو رفتن بود تا امروز بماند ، و وظیفه ما امروز ماندن تا دیروز بماند ».<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14470 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=14470
+==پانویس==