شهید عبداله اردستانی رستمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kheyri9803: /* وصیتنامه */

2019-10-10T13:06:51Z

‏وصیتنامه

Fazayemajazi: /* وصیتنامه */

2019-09-29T11:39:37Z

‏وصیتنامه

Birgani97 در ‏۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۲۶

2018-10-26T16:26:15Z

Beigi9702: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید عبداله اردستانی رستمی تاریخ تولد :1341/03/06 تاریخ شهادت : 1362/07/28 محل شهادت : ن...» ایجاد کرد

2018-10-07T08:13:07Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید عبداله اردستانی رستمی تاریخ تولد :1341/03/06 تاریخ شهادت : 1362/07/28 محل شهادت : ن...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید عبداله اردستانی رستمی
تاریخ تولد :1341/03/06
تاریخ شهادت : 1362/07/28
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :شهرستان های استان تهران - ورامین - سیدفتح الله
زندگینامه

بسم الله الرحمن الرحیم

شهيد عبداله اردستاني رستمي، در تاریخ، 1341/11/29 در استان تهران، شهر ورامین متولد شد. پدرش حیدر و مادرش قدسی نام داشت. وی تا مقطع پنجم ابتدایی تحصیل کرد و قبل از شهادت سرباز وظیفه و مجرد بود، وي در سال 1364 با عضویت ارتشی از ارومیه به جبهه اعزام شد و در تاریخ، 1362/07/28 بر اثر اصابت ترکش خمپاره در منطقه عملیاتی پنجوین توسط دشمن بعثی به شهادت رسید. مزار این شهید گرامي در سید فتح اله واقع شده است.

روحش شاد و يادش همواره گرامي باد
وصیتنامه

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خدای هستی بخش که به ما این همه نعمت بخشیده است.

حضور محترم برادر عزیزم جناب آقای حسن اردستانی،

بعد از عرض سلام سلامتی شما و اقدس خانم را از خدای بزرگ خواهانم و امیدوارم که برادرجان به علت دیر شدن نامه، از دست من ناراحت نشده باشی، باری برادر جان از قول من به خانواده خود، آقای محمد شیرازی و سلام خیلی بلند به خواهرم که برای من زحمات زیادی کشیده اند و به لیلا و حسین و یدالله سلام برسان و به تمامی خانواده من هم سلام برسان و بگو از نگرانی هم بیرون بیایند.

باری برادرم، نور چشم و یار وفادارم، یار قلبم من، باید با شما بدون رو درواسي باشم و اکنون که روز بنی اسد روز چهارشنبه، مورخ 1362/07/26 است برای عملیات به خاک عراق عازم، و با دوستان در نزدیکی های پنجوين عراق هستیم، برادر جان، به سختي مشغول نوشتن نامه در قلب دشمن هستیم، من با همین یک نامه می خواهم که شما از همه، از کوچک و بزرگ، از دوست و غیر دوست، و از پدر و مادر و ... عمو، عمه، دایی حلاليت بطلبيد و آن دوستم که چند روز دیگر خدمتش تمام می شود و به امید خدا می آید و نامه را مي آورد، اما برادرجان شما را قسم می دهم به همین عزای حسین (ع) و شما را قسم می دهم به همین روزهای عزیز، از قول من حتماً حتماً خداحافظی حلاليت طلبی کنی، چون آمدن من معلوم نیست كه کی بیایم و شاید هم نیامدم به هر حال از جای من از همه خداحافظی فرمایيد. متشکرم

برادرجان، من اگر برگشتم که برگشتم، اگر نیامدم خودم می دانم که از دین دنیا چيزي برای خودم جای نگذاشتم، اما شما را به خدا قسم، برای من زیاد گریه نکنید که باعث می شود عذابم زیادتر شود، من در همین جا با همه شما خداحافظی می کنم، از شما می خواهم که اين نامه که می آید وصیت من است، آن وصيت نامه قبلي را به کمال بدهيد، چون نمی خواهم در خانواده خودتان باشد و اين وصيت نامه را در خانه خودتان نگهداری کنید.

من دیگر وقت عزیز شما را نمی گیرم و همه شما را به خدای بزرگ می سپارم، ناگفته نماند آن مقداری که فکر کردم خرج من کنید.

خداحافظ 1362/07/27

عبداله اردستانی
منبع: سایت شهدای ارتش
http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35717

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 من دیگر وقت عزیز شما را نمی گیرم و همه شما را به خدای بزرگ می سپارم، ناگفته نماند آن مقداری که فکر کردم خرج من کنید.
 خداحافظ  1362/07/27<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35717 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 	<references />

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ==وصیتنامه==
 بسم الله الرحمن الرحیم
 به نام خدای هستی بخش که به ما این همه نعمت بخشیده است.
 حضور محترم برادر عزیزم جناب آقای حسن اردستانی،
 بعد از عرض سلام سلامتی شما و اقدس خانم را از خدای بزرگ خواهانم و امیدوارم که برادرجان به علت دیر شدن نامه، از دست من ناراحت نشده باشی، باری برادر جان از قول من به خانواده خود، آقای محمد شیرازی و سلام خیلی بلند به خواهرم که برای من زحمات زیادی کشیده اند و به لیلا و حسین و یدالله سلام برسان و به تمامی خانواده من هم سلام برسان و بگو از نگرانی هم بیرون بیایند.
 باری برادرم، نور چشم و یار وفادارم، یار قلبم من، باید با شما بدون رو درواسي باشم و اکنون که روز بنی اسد روز چهارشنبه، مورخ 1362/07/26 است برای عملیات به خاک عراق عازم، و با دوستان در نزدیکی های پنجوين عراق هستیم، برادر جان، به سختي مشغول نوشتن نامه در قلب دشمن  هستیم، من با همین یک نامه می خواهم که شما از همه، از کوچک و بزرگ، از دوست و غیر دوست، و از پدر و مادر و ... عمو، عمه، دایی حلاليت بطلبيد و آن دوستم که چند روز دیگر خدمتش تمام می شود و به امید خدا می آید و نامه را مي آورد، اما برادرجان شما را قسم می دهم به همین عزای حسین (ع) و شما را قسم می دهم به همین روزهای عزیز، از قول من حتماً حتماً خداحافظی حلاليت طلبی کنی، چون آمدن من معلوم نیست كه کی بیایم و شاید هم نیامدم به هر حال از جای من از همه خداحافظی فرمایيد. متشکرم
 برادرجان، من اگر برگشتم که برگشتم، اگر نیامدم خودم می دانم که از دین دنیا چيزي برای خودم جای نگذاشتم، اما شما را به خدا قسم، برای من زیاد گریه نکنید که باعث می شود عذابم زیادتر شود، من در همین جا با همه شما خداحافظی می کنم، از شما می خواهم که اين نامه که می آید وصیت من است، آن وصيت نامه قبلي را به کمال بدهيد، چون نمی خواهم در خانواده خودتان باشد و اين وصيت نامه را در خانه خودتان نگهداری کنید.
 من دیگر وقت عزیز شما را نمی گیرم و همه شما را به خدای بزرگ می سپارم، ناگفته نماند آن مقداری که فکر کردم خرج من کنید.
 خداحافظ  1362/07/27<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35717 سایت شهدای ارتش]</ref>
 خداحافظ  1362/07/27
-<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/35717 سایت شهدای ارتش]</ref>
-−
 ==پانویس==
 	<references />