شهید علیرضا خزاعی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Arameshi9706 در ‏۲۹ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۴۳

2020-04-17T19:43:50Z

Salimpour98 در ‏۱۵ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۹

2020-02-04T12:09:11Z

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6513319 تاریخ تولد : نام : علیرضا محل تولد : مشهد نام خانوادگی :...» ایجاد کرد

2020-02-01T03:27:53Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6513319 تاریخ تولد : نام : علیرضا محل تولد : مشهد نام خانوادگی :...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6513319 تاریخ تولد :
نام : علیرضا محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : خزاعی‌ تاریخ شهادت : 1365/06/10
نام پدر : حسین‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : دانش آموز یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌رضا
وصیت نامه:
رب الشهدا والصديقين «و لا تحسبن الذين قتلو في سبيل الله اموتا بل احياء عند ربهم يرزقون» با درود و سلام به ذات احديت و جبرئيل و ميکائيل و اسرافيل و عزرائيل و انبياء و ائمه هداه مهتدين و ملائکه الله و علي و روحانيت مبارز و شهداء و مؤمنين و امت شهيد پرور و رزمندگان و اسراء و مفقودالاثرها وصيت خود را آغاز مي‌کنم. هر چيزي طلوعي دارد و هر طلوعي غروبي. هر بهاري خزاني دارد و هر خزاني زمستان، از آنجا که هر انسان عاقلي مي‌داند که براي هميشه در دنيا نمي‌ماند بالاخره تا روزي از اين جهان فاني رخت بندد وبه جايگاه اصلي خويش که در آن هميشگي است روانه گردند، پس بايد هميشه به فکر مرگ خويش باشد و براي سفر آخرتش توشه‌ سفر را فراهم کند. پس ما که مي‌دانيم روزي از اين جهان رخت خواهيم بست و اين دنيا به منزله توقفگاه و مسافر خانه‌اي است که با چند صباحي بيش در آن نيستم و پس از يک توقف کوتاه مدت به سوي خانه هميشگي خودمان مي‌رويم و بايد حساب اعمالمان را پس بدهيم و در برابرش اجر و مزد بگيريم پس چه بهتر که در دفاع از حق بميريم تا اينکه در بستر پيري. خدايا قرار باشد من در بستر و يا بر اثر تصادف و غيره از اين دنيا بروم پس مرگ مرا در راه خودت قرار بده، خدايا گناهانم را به کرامت عفو کن و مي‌دانم که لياقت شهادت را ندارم پس به رحمانيت خودت مرا نيز در زمره شهداء قرار بده. از روزي که من از خانه به جبهه آمدم به نيت ياري اسلام و نابودي دشمنان حق خارج شدم و از خدا مي‌خواهم که نيتم را خالص گرداند، اگر به لطف خدا به سلامت برگشتم از خدا مي‌خواهم که اجر شهيد را به من بدهد. و اگر در اين راه کشته شدم از خدا مي‌خواهم که به لطف بي پايانش مرا نيز در زمره قرار دهد و آن هنگام مانند ساير شهيدان سفارشي به اين امت مبارز دارم. هر چند کوچکتر از آنم که به اين امت ايثارگر پيامي بدهم زيرا ما هر چه داريم از ايثارگريهاي اين امت مي‌باشد و بدون پشتيباني اين ملت مانمي‌توانيم کاري از پيش ببريم ولي براي تأکيد اين موارد را عنوان مي‌کنم که تا جايي که مي‌توانند خدا ذکر کنند و از ياد او غافل نشوند و همچنين اگر توان دارند در جبهه و در غير اين صورت در پشت جبهه به اسلام و انقلاب اسلامي خدمت کنند هيچگاه امام را تنها نگذاريد و هميشه به سفارشهاي ايشان عمل کنيد در تشييع جنازه‌ها شرکت کنند و سختيها و دشواريهاي انقلاب را بپيمايند و هيچگاه به اين انقلاب فش يا ناسزا نگويند توطئه گران و گران فروشان و منافقين و هر کسي را که به اين انقلاب ضربه مي‌زند جلويشان را بگيرند و راه شهيدان را ادامه دهند و نگذارند که خونشان پايمال شود.

منبع: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8070

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 گلزار :    بهشت‌رضا
 ==وصیت نامه==
-رب الشهدا والصديقين «و لا تحسبن الذين قتلو في سبيل الله اموتا بل احياء عند ربهم يرزقون» با درود و سلام به ذات احديت و جبرئيل و ميکائيل و اسرافيل و عزرائيل و انبياء و ائمه هداه مهتدين و ملائکه الله و علي و روحانيت مبارز و شهداء و مؤمنين و امت شهيد پرور و رزمندگان و اسراء و مفقودالاثرها وصيت خود را آغاز مي‌کنم. هر چيزي طلوعي دارد و هر طلوعي غروبي. هر بهاري خزاني دارد و هر خزاني زمستان، از آنجا که هر انسان عاقلي مي‌داند که براي هميشه در دنيا نمي‌ماند بالاخره تا روزي از اين جهان فاني رخت بندد وبه جايگاه اصلي خويش که در آن هميشگي است روانه گردند، پس بايد هميشه به فکر مرگ خويش باشد و براي سفر آخرتش توشه‌ سفر را فراهم کند. پس ما که مي‌دانيم روزي از اين جهان رخت خواهيم بست و اين دنيا به منزله توقفگاه و مسافر خانه‌اي است که با چند صباحي بيش در آن نيستم و پس از يک توقف کوتاه مدت به سوي خانه هميشگي خودمان مي‌رويم و بايد حساب اعمالمان را پس بدهيم و در برابرش اجر و مزد بگيريم پس چه بهتر که در دفاع از حق بميريم تا اينکه در بستر پيري. خدايا قرار باشد من در بستر و يا بر اثر تصادف و غيره از اين دنيا بروم پس مرگ مرا در راه خودت قرار بده، خدايا گناهانم را به کرامت عفو کن و مي‌دانم که لياقت شهادت را ندارم پس به رحمانيت خودت مرا نيز در زمره شهداء قرار بده. از روزي که من از خانه به جبهه آمدم به نيت ياري اسلام و نابودي دشمنان حق خارج شدم و از خدا مي‌خواهم که نيتم را خالص گرداند، اگر به لطف خدا به سلامت برگشتم از خدا مي‌خواهم که اجر شهيد را به من بدهد. و اگر در اين راه کشته شدم از خدا مي‌خواهم که به لطف بي پايانش مرا نيز در زمره قرار دهد و آن هنگام مانند ساير شهيدان سفارشي به اين امت مبارز دارم. هر چند کوچکتر از آنم که به اين امت ايثارگر پيامي بدهم زيرا ما هر چه داريم از ايثارگريهاي اين امت مي‌باشد و بدون پشتيباني اين ملت مانمي‌توانيم کاري از پيش ببريم ولي براي تأکيد اين موارد را عنوان مي‌کنم که تا جايي که مي‌توانند خدا ذکر کنند و از ياد او غافل نشوند و همچنين اگر توان دارند در جبهه و در غير اين صورت در پشت جبهه به اسلام و انقلاب اسلامي خدمت کنند هيچگاه امام را تنها نگذاريد و هميشه به سفارشهاي ايشان عمل کنيد در تشييع جنازه‌ها شرکت کنند و سختيها و دشواريهاي انقلاب را بپيمايند و هيچگاه به اين انقلاب فش يا ناسزا نگويند توطئه گران و گران فروشان و منافقين و هر کسي را که به اين انقلاب ضربه مي‌زند جلويشان را بگيرند و راه شهيدان را ادامه دهند و نگذارند که خونشان پايمال شود.
+رب الشهدا والصديقين «و لا تحسبن الذين قتلو في سبيل الله اموتا بل احياء عند ربهم يرزقون» با درود و سلام به ذات احديت و جبرئيل و ميکائيل و اسرافيل و عزرائيل و انبياء و ائمه هداه مهتدين و ملائکه الله و علي و روحانيت مبارز و شهداء و مؤمنين و امت شهيد پرور و رزمندگان و اسراء و مفقودالاثرها وصيت خود را آغاز مي‌کنم. هر چيزي طلوعي دارد و هر طلوعي غروبي. هر بهاري خزاني دارد و هر خزاني زمستان، از آنجا که هر انسان عاقلي مي‌داند که براي هميشه در دنيا نمي‌ماند بالاخره تا روزي از اين جهان فاني رخت بندد وبه جايگاه اصلي خويش که در آن هميشگي است روانه گردند، پس بايد هميشه به فکر مرگ خويش باشد و براي سفر آخرتش توشه‌ سفر را فراهم کند. پس ما که مي‌دانيم روزي از اين جهان رخت خواهيم بست و اين دنيا به منزله توقفگاه و مسافر خانه‌اي است که با چند صباحي بيش در آن نيستم و پس از يک توقف کوتاه مدت به سوي خانه هميشگي خودمان مي‌رويم و بايد حساب اعمالمان را پس بدهيم و در برابرش اجر و مزد بگيريم پس چه بهتر که در دفاع از حق بميريم تا اينکه در بستر پيري. خدايا قرار باشد من در بستر و يا بر اثر تصادف و غيره از اين دنيا بروم پس مرگ مرا در راه خودت قرار بده، خدايا گناهانم را به کرامت عفو کن و مي‌دانم که لياقت شهادت را ندارم پس به رحمانيت خودت مرا نيز در زمره شهداء قرار بده. از روزي که من از خانه به جبهه آمدم به نيت ياري اسلام و نابودي دشمنان حق خارج شدم و از خدا مي‌خواهم که نيتم را خالص گرداند، اگر به لطف خدا به سلامت برگشتم از خدا مي‌خواهم که اجر شهيد را به من بدهد. و اگر در اين راه کشته شدم از خدا مي‌خواهم که به لطف بي پايانش مرا نيز در زمره قرار دهد و آن هنگام مانند ساير شهيدان سفارشي به اين امت مبارز دارم. هر چند کوچکتر از آنم که به اين امت ايثارگر پيامي بدهم زيرا ما هر چه داريم از ايثارگريهاي اين امت مي‌باشد و بدون پشتيباني اين ملت مانمي‌توانيم کاري از پيش ببريم ولي براي تأکيد اين موارد را عنوان مي‌کنم که تا جايي که مي‌توانند خدا ذکر کنند و از ياد او غافل نشوند و همچنين اگر توان دارند در جبهه و در غير اين صورت در پشت جبهه به اسلام و انقلاب اسلامي خدمت کنند هيچگاه امام را تنها نگذاريد و هميشه به سفارشهاي ايشان عمل کنيد در تشييع جنازه‌ها شرکت کنند و سختيها و دشواريهاي انقلاب را بپيمايند و هيچگاه به اين انقلاب فش يا ناسزا نگويند توطئه گران و گران فروشان و منافقين و هر کسي را که به اين انقلاب ضربه مي‌زند جلويشان را بگيرند و راه شهيدان را ادامه دهند و نگذارند که خونشان پايمال شود.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8070 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع: سایت یاران رضا   http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8070
+==پانویس==