شهید علیرضا مرادیان نقابی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۶ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۶

2020-12-16T18:56:35Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۶ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۴

2020-12-16T18:54:33Z

Bozorgmehr98 در ‏۱۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۵

2020-12-09T16:25:20Z

Arameshi9706 در ‏۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۴۸

2020-11-29T21:48:40Z

Jafarnezhad98 در ‏۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۵۹

2020-11-29T02:59:34Z

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6510421 تاریخ تولد : نام : علیرضا محل تولد : کاشمر نام خانوادگی...» ایجاد کرد

2020-11-29T00:52:44Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6510421 تاریخ تولد : نام : علیرضا محل تولد : کاشمر نام خانوادگی...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6510421 تاریخ تولد :
نام : علیرضا محل تولد : کاشمر
نام خانوادگی : مرادیان‌نقابی‌ تاریخ شهادت : 1365/01/26
نام پدر : حبیب‌اله‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
خاطرات

خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید
موضوع خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد
راوی صغری مرادیان
متن کامل خاطره

فرزند عزیز شهیدم علیرضا فرزند دوم ما بود فرزند اول ما که پسر هم بود فوت کرد در سن سه سالگی وقتی علی رضا به سن سه سالگی نزدیک می شد خیلی نگران بودیم با خود می گفتیم نکند علیرضا هم بمیرد خواب نداشتم و خیلی ناراحت بودم یک شب خواب دیدم هواپیمایی در روستایمان فرود آمد آن زمان مردم هواپیما ندیده بودند و نمی شناختند بعد علیرضا از دستم فرار کرد و به هواپیما چسبید تا خودم را به او رساندم هواپیما حرکت کرد از خواب بیدار شدم و خیلی مواظبش بودم هر کجا که می رفت به دنبالش می رفتم تا این که بالاخره انقلاب شد و به تظاهرات می رفتیم و او را هم می بردیم. به سن شانزده سالگی که رسید جنگ شروع شد بعد از دو سال آمد و گفت مادر می خواهم بروم جبهه با گریه از رفتنش برای اولین و دومین مرتبه ممانعت کردم بالاخره ما را قانع کرد و رفت جبهه وقتی جنازه اش را آوردند دیدم که به وسیله ی هواپیما به شهادت رسیده است.
لحظه و نحوه شهادت
موضوع لحظه و نحوه شهادت
راوی صغری مرادیان
متن کامل خاطره

فرزند عزیز شهیدم علی رضا موقع شهادت اول هر دو دستش قطع می شود بعد به شهادت می رسد قبل از شهادتش دختر خواهرم می گوید: یکی از همسایگانمان که اصلا علیرضا را ندیده بود خواب می بیند حضرت اباالفضل علیه السلام دو زانو نشته اند و سر یک شهید را بر روی زانوهای مبارکشان گذاشته اند بعد جلو می رود می پرسد آقا جان این جوان کیست؟ حضرت می فرمایند: علیرضا مرادیان از میر آباد است و مثل من دست ندارد دست هایش را در راه خداوند تبارک و تعالی داده که یک دفعه از خواب بیدار می شود و صبح همان روز خوابش را برایم تعریف کرد. چند روز بعد که جنازه ی فرزندم علیرضا را آوردند آن زن هم آمده بود و بعد از این که جنازه ی فرزندم را دید فریادی کشید و گفت: این شهید خودش است. این شهید از مقربان درگاه الهی است او در زمان شهادتش سرش بر روی زانوهای مبارک حضرت اباالفضل علیه السلام بود.
خبر شهادت
موضوع خبر شهادت
راوی صغری مرادیان
متن کامل خاطره

یک روز چند نفر پاسدار خانه مان آمدند و چون ایام عید بود برایشان شیرینی آوردم یک نفر از آنها را می شناختم سئوال کردم آقای عاقبتی دوازه روز است که از فرزندم نامه ای نیامده او خیلی مقید بود و تقریبا هفته ای یکی دو نامه می نوشت و می فرستاد شما از او خبری ندارید پرسید اسم فرزندتان چه بود گفتم او به نام شناسنامه ی خودم است علی رضا مرادیان گفت: حاج خانم او معلول شده و در بیمارستانی در مشهد است فردا شما را می بریم آن جا. ناگهان همسرم گفت نه آقای عاقبتی فرزندم شهید شده خودم خواب دیدم که علیرضا از جبهه به خانه آمد و من موتوری نو برایش خریده بودم و گذاشته بودم خانه که علی رضا آمد و یک راست رفت به سراغ موتور و بعد هراسان از خانه بیرون رفت جیغ زدم و گفتم علیرضا کجا می روی بیا خانه بیا خانه مادرت نگران است اما او رفت و من از خواب پریدم. او به یقین به شهادت رسیده ما طاقت شنیدن این خبر را داریم راستش را بگوئید بعد گفتند: بله. علیرضا مرادیان فرزند عزیزتان مورد قبول درگاه خداوند تبارک و تعالی قرار گرفته و به درجه ی رفیع و پرفیض شهادت نائل گردیده است.
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19067

@@ سطر ۵۹: / سطر ۵۹: @@
 فرزند عزیز [[شهید]]م علیرضا فرزند دوم ما بود فرزند اول ما که پسر هم بود فوت کرد در سن سه سالگی وقتی علی رضا به سن سه سالگی نزدیک می شد خیلی نگران بودیم با خود می گفتیم نکند علیرضا هم بمیرد خواب نداشتم و خیلی ناراحت بودم یک شب خواب دیدم هواپیمایی در روستایمان فرود آمد آن زمان مردم هواپیما ندیده بودند و نمی شناختند بعد علیرضا از دستم فرار کرد و به هواپیما چسبید تا خودم را به او رساندم هواپیما حرکت کرد از خواب بیدار شدم و خیلی مواظبش بودم هر کجا که می رفت به دنبالش می رفتم تا این که بالاخره انقلاب شد و به تظاهرات می رفتیم و او را هم می بردیم. به سن شانزده سالگی که رسید جنگ شروع شد بعد از دو سال آمد و گفت مادر می خواهم بروم جبهه با گریه از رفتنش برای اولین و دومین مرتبه ممانعت کردم بالاخره ما را قانع کرد و رفت جبهه وقتی جنازه اش را آوردند دیدم که به وسیله ی هواپیما به [[شهادت]] رسیده است. راوی    صغری مرادیان
+فرزند عزیز [[شهید]]م علی رضا موقع [[شهادت]] اول هر دو دستش قطع می شود بعد به [[شهادت]] می رسد قبل از [[شهادت]]ش دختر خواهرم می گوید: یکی از همسایگانمان که اصلا علیرضا را ندیده بود خواب می بیند حضرت اباالفضل علیه السلام دو زانو نشته اند و سر یک [[شهید]] را بر روی زانوهای مبارکشان گذاشته اند بعد جلو می رود می پرسد آقا جان این جوان کیست؟ حضرت می فرمایند: علیرضا مرادیان از میر آباد است و مثل من دست ندارد دست هایش را در راه خداوند تبارک و تعالی داده که یک دفعه از خواب بیدار می شود و صبح همان روز خوابش را برایم تعریف کرد. چند روز بعد که جنازه ی فرزندم علیرضا را آوردند آن زن هم آمده بود و بعد از این که جنازه ی فرزندم را دید فریادی کشید و گفت: این [[شهید]] خودش است. این [[شهید]] از مقربان درگاه الهی است او در زمان [[شهادت]]ش سرش بر روی زانوهای مبارک حضرت اباالفضل علیه السلام بود. راوی    صغری مرادیان
-−
-لحظه و نحوه شهادت
-−
-راوی    صغری مرادیان
-−
-−
 فرزند عزیز [[شهید]]م علی رضا موقع [[شهادت]] اول هر دو دستش قطع می شود بعد به [[شهادت]] می رسد قبل از [[شهادت]]ش دختر خواهرم می گوید: یکی از همسایگانمان که اصلا علیرضا را ندیده بود خواب می بیند حضرت اباالفضل علیه السلام دو زانو نشته اند و سر یک [[شهید]] را بر روی زانوهای مبارکشان گذاشته اند بعد جلو می رود می پرسد آقا جان این جوان کیست؟ حضرت می فرمایند: علیرضا مرادیان از میر آباد است و مثل من دست ندارد دست هایش را در راه خداوند تبارک و تعالی داده که یک دفعه از خواب بیدار می شود و صبح همان روز خوابش را برایم تعریف کرد. چند روز بعد که جنازه ی فرزندم علیرضا را آوردند آن زن هم آمده بود و بعد از این که جنازه ی فرزندم را دید فریادی کشید و گفت: این [[شهید]] خودش است. این [[شهید]] از مقربان درگاه الهی است او در زمان [[شهادت]]ش سرش بر روی زانوهای مبارک حضرت اباالفضل علیه السلام بود.
 * موضوع: خبر شهادت

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
-خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد
+* موضوع: خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد
-راوی    صغری مرادیان
+فرزند عزیز [[شهید]]م علیرضا فرزند دوم ما بود فرزند اول ما که پسر هم بود فوت کرد در سن سه سالگی وقتی علی رضا به سن سه سالگی نزدیک می شد خیلی نگران بودیم با خود می گفتیم نکند علیرضا هم بمیرد خواب نداشتم و خیلی ناراحت بودم یک شب خواب دیدم هواپیمایی در روستایمان فرود آمد آن زمان مردم هواپیما ندیده بودند و نمی شناختند بعد علیرضا از دستم فرار کرد و به هواپیما چسبید تا خودم را به او رساندم هواپیما حرکت کرد از خواب بیدار شدم و خیلی مواظبش بودم هر کجا که می رفت به دنبالش می رفتم تا این که بالاخره انقلاب شد و به تظاهرات می رفتیم و او را هم می بردیم. به سن شانزده سالگی که رسید جنگ شروع شد بعد از دو سال آمد و گفت مادر می خواهم بروم جبهه با گریه از رفتنش برای اولین و دومین مرتبه ممانعت کردم بالاخره ما را قانع کرد و رفت جبهه وقتی جنازه اش را آوردند دیدم که به وسیله ی هواپیما به [[شهادت]] رسیده است. راوی    صغری مرادیان
@@ سطر ۷۱: / سطر ۶۹: @@
 فرزند عزیز [[شهید]]م علی رضا موقع [[شهادت]] اول هر دو دستش قطع می شود بعد به [[شهادت]] می رسد قبل از [[شهادت]]ش دختر خواهرم می گوید: یکی از همسایگانمان که اصلا علیرضا را ندیده بود خواب می بیند حضرت اباالفضل علیه السلام دو زانو نشته اند و سر یک [[شهید]] را بر روی زانوهای مبارکشان گذاشته اند بعد جلو می رود می پرسد آقا جان این جوان کیست؟ حضرت می فرمایند: علیرضا مرادیان از میر آباد است و مثل من دست ندارد دست هایش را در راه خداوند تبارک و تعالی داده که یک دفعه از خواب بیدار می شود و صبح همان روز خوابش را برایم تعریف کرد. چند روز بعد که جنازه ی فرزندم علیرضا را آوردند آن زن هم آمده بود و بعد از این که جنازه ی فرزندم را دید فریادی کشید و گفت: این [[شهید]] خودش است. این [[شهید]] از مقربان درگاه الهی است او در زمان [[شهادت]]ش سرش بر روی زانوهای مبارک حضرت اباالفضل علیه السلام بود.
 <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19067 سایت یاران رضا]</ref>
+==پانویس==
 ==نگارخانه تصاویر==
 [[File:علیرضا مرادیان نقابی.jpg]]
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض: علیرضا مرادیان نقابی}}

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 یک روز چند نفر پاسدار خانه مان آمدند و چون ایام عید بود برایشان شیرینی آوردم یک نفر از آنها را می شناختم سئوال کردم آقای عاقبتی دوازه روز است که از فرزندم نامه ای نیامده او خیلی مقید بود و تقریبا هفته ای یکی دو نامه می نوشت و می فرستاد شما از او خبری ندارید پرسید اسم فرزندتان چه بود گفتم او به نام شناسنامه ی خودم است علی رضا مرادیان گفت: حاج خانم او معلول شده و در بیمارستانی در مشهد است فردا شما را می بریم آن جا. ناگهان همسرم گفت نه آقای عاقبتی فرزندم [[شهید]] شده خودم خواب دیدم که علیرضا از جبهه به خانه آمد و من موتوری نو برایش خریده بودم و گذاشته بودم خانه که علی رضا آمد و یک راست رفت به سراغ موتور و بعد هراسان از خانه بیرون رفت جیغ زدم و گفتم علیرضا کجا می روی بیا خانه بیا خانه مادرت نگران است اما او رفت و من از خواب پریدم. او به یقین به [[شهادت]] رسیده ما طاقت شنیدن این خبر را داریم راستش را بگوئید بعد گفتند: بله. علیرضا مرادیان فرزند عزیزتان مورد قبول درگاه خداوند تبارک و تعالی قرار گرفته و به درجه ی رفیع و پرفیض [[شهادت]] نائل گردیده است. راوی    صغری مرادیان
 <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19067 سایت یاران رضا]</ref>
-==پانویس==
-<references />
 ==نگارخانه تصاویر==
 [[File:علیرضا مرادیان نقابی.jpg]]
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض: علیرضا مرادیان نقابی}}

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
-کد شهید:    6510421    تاریخ تولد :
+کد شهید:    6510421
-نام :    علیرضا    محل تولد :    کاشمر
-نام خانوادگی :    مرادیان‌نقابی‌    تاریخ شهادت :    1365/01/26
+نام :    علیرضا
-نام پدر :    حبیب‌اله‌    مکان شهادت :
-تحصیلات :    نامشخص    منطقه شهادت :
+نام خانوادگی :    مرادیان‌نقابی‌
-شغل :        یگان خدمتی :
 گروه مربوط :    گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
 نوع عضویت :    سایر شهدا    مسئولیت :    رزمنده‌
-گلزار :
+نوع عضویت :    سایر شهدا
 ==خاطرات==
-فرزند عزیز [[شهید]]م علیرضا فرزند دوم ما بود فرزند اول ما که پسر هم بود فوت کرد در سن سه سالگی وقتی علی رضا به سن سه سالگی نزدیک می شد خیلی نگران بودیم با خود می گفتیم نکند علیرضا هم بمیرد خواب نداشتم و خیلی ناراحت بودم یک شب خواب دیدم هواپیمایی در روستایمان فرود آمد آن زمان مردم هواپیما ندیده بودند و نمی شناختند بعد علیرضا از دستم فرار کرد و به هواپیما چسبید تا خودم را به او رساندم هواپیما حرکت کرد از خواب بیدار شدم و خیلی مواظبش بودم هر کجا که می رفت به دنبالش می رفتم تا این که بالاخره انقلاب شد و به تظاهرات می رفتیم و او را هم می بردیم. به سن شانزده سالگی که رسید جنگ شروع شد بعد از دو سال آمد و گفت مادر می خواهم بروم جبهه با گریه از رفتنش برای اولین و دومین مرتبه ممانعت کردم بالاخره ما را قانع کرد و رفت جبهه وقتی جنازه اش را آوردند دیدم که به وسیله ی هواپیما به [[شهادت]] رسیده است. راوی    صغری مرادیان
+خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد
-* موضوع    لحظه و نحوه شهادت
+خبر شهادت
-فرزند عزیز [[شهید]]م علی رضا موقع [[شهادت]] اول هر دو دستش قطع می شود بعد به [[شهادت]] می رسد قبل از [[شهادت]]ش دختر خواهرم می گوید: یکی از همسایگانمان که اصلا علیرضا را ندیده بود خواب می بیند حضرت اباالفضل علیه السلام دو زانو نشته اند و سر یک [[شهید]] را بر روی زانوهای مبارکشان گذاشته اند بعد جلو می رود می پرسد آقا جان این جوان کیست؟ حضرت می فرمایند: علیرضا مرادیان از میر آباد است و مثل من دست ندارد دست هایش را در راه خداوند تبارک و تعالی داده که یک دفعه از خواب بیدار می شود و صبح همان روز خوابش را برایم تعریف کرد. چند روز بعد که جنازه ی فرزندم علیرضا را آوردند آن زن هم آمده بود و بعد از این که جنازه ی فرزندم را دید فریادی کشید و گفت: این [[شهید]] خودش است. این [[شهید]] از مقربان درگاه الهی است او در زمان [[شهادت]]ش سرش بر روی زانوهای مبارک حضرت اباالفضل علیه السلام بود. راوی    صغری مرادیان
+راوی    صغری مرادیان
-یک روز چند نفر پاسدار خانه مان آمدند و چون ایام عید بود برایشان شیرینی آوردم یک نفر از آنها را می شناختم سئوال کردم آقای عاقبتی دوازه روز است که از فرزندم نامه ای نیامده او خیلی مقید بود و تقریبا هفته ای یکی دو نامه می نوشت و می فرستاد شما از او خبری ندارید پرسید اسم فرزندتان چه بود گفتم او به نام شناسنامه ی خودم است علی رضا مرادیان گفت: حاج خانم او معلول شده و در بیمارستانی در مشهد است فردا شما را می بریم آن جا. ناگهان همسرم گفت نه آقای عاقبتی فرزندم [[شهید]] شده خودم خواب دیدم که علیرضا از جبهه به خانه آمد و من موتوری نو برایش خریده بودم و گذاشته بودم خانه که علی رضا آمد و یک راست رفت به سراغ موتور و بعد هراسان از خانه بیرون رفت جیغ زدم و گفتم علیرضا کجا می روی بیا خانه بیا خانه مادرت نگران است اما او رفت و من از خواب پریدم. او به یقین به [[شهادت]] رسیده ما طاقت شنیدن این خبر را داریم راستش را بگوئید بعد گفتند: بله. علیرضا مرادیان فرزند عزیزتان مورد قبول درگاه خداوند تبارک و تعالی قرار گرفته و به درجه ی رفیع و پرفیض [[شهادت]] نائل گردیده است. راوی    صغری مرادیان
+یک روز چند نفر پاسدار خانه مان آمدند و چون ایام عید بود برایشان شیرینی آوردم یک نفر از آنها را می شناختم سئوال کردم آقای عاقبتی دوازه روز است که از فرزندم نامه ای نیامده او خیلی مقید بود و تقریبا هفته ای یکی دو نامه می نوشت و می فرستاد شما از او خبری ندارید پرسید اسم فرزندتان چه بود گفتم او به نام شناسنامه ی خودم است علی رضا مرادیان گفت: حاج خانم او معلول شده و در بیمارستانی در مشهد است فردا شما را می بریم آن جا. ناگهان همسرم گفت نه آقای عاقبتی فرزندم [[شهید]] شده خودم خواب دیدم که علیرضا از جبهه به خانه آمد و من موتوری نو برایش خریده بودم و گذاشته بودم خانه که علی رضا آمد و یک راست رفت به سراغ موتور و بعد هراسان از خانه بیرون رفت جیغ زدم و گفتم علیرضا کجا می روی بیا خانه بیا خانه مادرت نگران است اما او رفت و من از خواب پریدم. او به یقین به [[شهادت]] رسیده ما طاقت شنیدن این خبر را داریم راستش را بگوئید بعد گفتند: بله. علیرضا مرادیان فرزند عزیزتان مورد قبول درگاه خداوند تبارک و تعالی قرار گرفته و به درجه ی رفیع و پرفیض [[شهادت]] نائل گردیده است.
 <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19067 سایت یاران رضا]</ref>