شهید علیرضا یزدی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۷ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۲۳

2020-07-28T13:23:25Z

Kheyri9803: /* وصیت نامه */

2019-10-16T04:53:17Z

‏وصیت نامه

Hoseininasab9802 در ‏۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۱۰

2019-05-08T16:10:12Z

Mirdadi9705 در ‏۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۳

2019-05-06T16:03:49Z

Sanaee9711 در ‏۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۹

2019-05-06T05:39:11Z

Tajik9704 در ‏۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۴۹

2019-05-05T20:49:08Z

Tajik9704 در ‏۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۴۵

2019-05-05T20:45:39Z

Khoshkenar9712: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید علی یزدی تاریخ تولد : 1333/04/19 تاریخ شهادت : 1361/01/12 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد

2019-05-05T16:50:54Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید علی یزدی تاریخ تولد : 1333/04/19 تاریخ شهادت : 1361/01/12 محل شهادت : نامشخص محل...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید علی یزدی

تاریخ تولد : 1333/04/19
تاریخ شهادت : 1361/01/12

محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : قم - شیخان

rId4

زندگی نامه

شهید بزرگوار در سال 1336 در یکی از خانواده های مذهبی ومتدین در شهر قم دیده به جهان گشود.
با تمام مشکلات و سختی ها تا انجا که توانست ادامه تحصیل دادند.
تا اینکه لباس مقدس سربازی را بر تن نمود وخود را برای دافاع از کیان جمهوری اسلامی ایران آماده نمود.
بعد از آموزش های لازم به جبهه های جنگ حق علیه باطل شتافت.
سرانجام در تاریخ 12/1/1361در یکی از عملیاتها به درجه رفیع شهادت نائل گشت. و به آرزوی دیرینه خویش که شهادت باشد نائل گشت.
روحش شاد.
وصیت نامه

«بسم الله الرحمن الرحيم»
وقتي كه بميرم پس از مدتى كه ناقوس مرگ با صداى شوم و تلخش بر بالاى سر من طنين مى افكند و به بهشتيان پيام دهد كه موجودى اين جهان را ترك گفته است تا در دل مدفون گردد.
بر مرگ من گريه مكن، نه حتى وقتي كه اين اشعار مرا مي خوانى، از دستى كه آنها را نوشته ياد مكن آفتاب زندگى ما هنوز سر بر ؟؟؟ غروب مي كند و تاريكى مرگ به آهستگى نزديك مي شود اكنون از اين خورشيد فروزان بر پيشانى سوزان ما به جز شعاعى فروزان و پريده رنگى كه همچون واپسين دم مختصرى، غمگين است نمي تابد.
سلام بر مرگ نجات بخش آسمانى ؟؟؟ دربار ابديت. هرگز بازوان ترجيح قهر و كين مسلح نگشته، هرگز ديدگان تر، برق آسا و خون خوار و ستيزه‌گر ندرخشيده، هرگز پيشانى تو نشان ستم و خيانت در خود نداشته است تو پيكى هستى كه خداى مهربانت براى ابلاغ مهر و اميد به سوى جهانيان فرستاده، تو راهنمايى هستى كه موجودات جهان را از جاده ظلمانى زندگى دور مي كنى و به سوى سرچشمه نور و صفاى ابدى پيش مي برى، هرگز وظيفه تو نابود گرى نيست.
تو آزادى بخش نوع بشر هستى هنگامي كه ديدگان خسته من از ديدار روشنايى فرو مي ماند قدرت بيكران تو فرا مى رسد و آنها را بر روى آفتابى درخشنده‌تر و با عظمت‌تر مى‌گشايد فرشته اميد بال و پر زنان دستم را مي گيرد و از تنگناى تيره و بدنامى مسخره‌ آميز و مرموز، رهبرى مي كند.
پس بيا بيا و بندهايى كه مرا با اين تن ناتوان پيوند مي دهند بگشاى.
دريچه‌اى بر اين زندان تاريك كه ازهر سوى مرا در بر گرفته است بگشاى بيا و بال هاى سبكت را به من ببخش تا به سوى سر چشمه نور و صفا پرواز كنم براى چه دير مي كنى؟ هر چند زودتر از اين وادى تيره كه دنيايش مى‌نامند به در روم و به سوى عالمى مجهول، بدان جايى كه سر آغاز و سرانجام من است بشتابم.
كه هستم؟
از كجا آمده‌ام ؟
براى چه در اين جهان به بند افتاده‌ام ؟
كه بايد باشم، و كجا بايد بروم؟
آخر من مي ميرم و هنوز تولد را ندانستم! نيست مي شوم و هنوز به هستى پى نبرده‌ام!
روح من از اعتماد و اميد آكنده است، بدين جهت است كه اكنون در آغاز جوانى با دلى آكنده از درد و غم با يأس عميق و اندوهى بى پايان سر بر بستر مرگ مى‌گذارم، هنوز لبخند مى‌زنم مي ميرم و با شادمانى بر چهره زندگى تبسم مي كنم در نوك مژگان من قطره اشكى كه يادگار آخرين وداع ماست مي درخشد و با اين همه از خردمندى همچون كودكان مى گريم؟
زيرا اندكى بيش به حضور من در آستان تا عظمت خداوندى باقى نمانده است، همه جا هر آغازى با انجامى همراه است همه چيز از مبدأ سرچشمه مي گيرد و به سوى سنت هايى نا معلوم مى‌شتابد و همه چيز روزى پاى به وجود مي گذارد و روزى ديگر عدم مى پويد ... بدين ترتيب انسان از گهواره تا گور در ميان امواج درياى يأس و بى‌خبرى دست و پا مى‌زند و عاقبت از پاى در مى‌افتد و هنگامى كه قدم در منزلگه گور مى‌نهد مبهوتانه از خود مى پرسد پس براى چه به دنيا آمده‌ام؟ براى چه؟ براى مردن! براى نابود شدن!
ولى اكنون كه پا به هستى گذارده‌اى بايد يقين بدانى كه وجودت لازم بوده است، هنگامي كه دوران زندگى سر مي رسد و جسمى كه زمانى در حركت بوده است جاودانه در گورى تنگ مسكن مى گزيند، آيا روح همچون عبارتى تيره بر زمين مى نشيند و محو مى‌شود؟ مانند امواج دريا به سوى سرچشمه اى بزرگ و درخشان مى شتابد.
اى انسان پس از آن كه آخرين آه تو از سينه تفنگت به در آمد و با چشمى اشكبار با آنان كه زمانى دوست مى داشتى وداع جاويدان گفتى و ديدگان خويش را براى هميشه بر هم بگذارى آيا مى‌توانى باز مهر كسى را در دل داشته باشى؟ افسوس كه در اين باره از هيچ كسى به جز او سخنى بر زبان نمي رانى! و سؤالى نمى توانى كرد.
«والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته»
« عليرضا يزدى
منبع سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/29310

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۲۳
سطر ۷:		سطر ۷:
	محل آرامگاه : قم - شیخان		محل آرامگاه : قم - شیخان

−
−
−	~~rId4~~

	==زندگی نامه==		==زندگی نامه==

@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 «والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته»
 « عليرضا يزدى<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/29310 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 rId4
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 شهید بزرگوار در سال 1336 در یکی از خانواده های مذهبی    و متدین در [[شهر قم]] دیده به جهان گشود.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 سرانجام در تاریخ [[12/1/1361]] در یکی از عملیاتها به درجه رفیع [[شهادت]] نائل گشت. و به آرزوی دیرینه خویش    که شهادت باشد نائل گشت.
 روحش شاد.
-وصیت نامه
+==وصیت نامه==
 «بسم الله الرحمن الرحيم»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۹
سطر ۴۲:		سطر ۴۲:

	http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/29310		http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/29310
		+
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قم]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان قم]]

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
-   rId4
+rId4
 زندگی نامه
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 «بسم الله الرحمن الرحيم»
-وقتي كه بميرم پس از مدتى كه ناقوس مرگ با صداى شوم و تلخش بر بالاى سر من طنين مى افكند و به بهشتيان پيام دهد كه موجودى اين جهان را ترك گفته است تا در دل مدفون گردد.
+وقتی كه بميرم پس از مدتى كه ناقوس مرگ با صداى شوم و تلخش بر بالاى سر من طنين مى افكند و به بهشتيان پيام دهد كه موجودى اين جهان را ترك گفته است تا در دل مدفون گردد.
-بر مرگ من گريه مكن، نه حتى وقتي كه اين اشعار مرا مي خوانى، از دستى كه آنها را نوشته ياد مكن آفتاب زندگى ما هنوز سر بر ؟؟؟ غروب مي كند و تاريكى مرگ به آهستگى نزديك مي شود اكنون از اين خورشيد فروزان بر پيشانى سوزان ما به جز شعاعى فروزان و پريده رنگى كه همچون واپسين دم مختصرى، غمگين است نمي تابد.
+بر مرگ من گريه مكن، نه حتى وقتي كه اين اشعار مرا مي خوانى، از دستى كه آنها را نوشته ياد مكن آفتاب زندگى ما هنوز سر بر ؟؟؟ غروب می كند و تاريكى مرگ به آهستگى نزديك می‌شود اكنون از اين خورشيد فروزان بر پيشانى سوزان ما به جز شعاعى فروزان و پريده رنگى كه همچون واپسين دم مختصرى، غمگين است نمی‌تابد.
-سلام بر مرگ نجات بخش آسمانى ؟؟؟ دربار ابديت. هرگز بازوان ترجيح قهر و كين مسلح نگشته، هرگز ديدگان تر، برق آسا و خون خوار و ستيزه‌گر ندرخشيده، هرگز پيشانى تو نشان ستم و خيانت در خود نداشته است تو پيكى هستى كه خداى مهربانت براى ابلاغ مهر و اميد به سوى جهانيان فرستاده، تو راهنمايى هستى كه موجودات جهان را از جاده ظلمانى زندگى دور مي كنى و به سوى سرچشمه نور و صفاى ابدى پيش مي برى، هرگز وظيفه تو نابود گرى نيست.
+سلام بر مرگ نجات بخش آسمانى ؟؟؟ دربار ابديت. هرگز بازوان ترجيح قهر و كين مسلح نگشته، هرگز ديدگان تر، برق آسا و خون خوار و ستيزه‌گر ندرخشيده، هرگز پيشانى تو نشان ستم و خيانت در خود نداشته است تو پيكى هستى كه خداى مهربانت براى ابلاغ مهر و اميد به سوى جهانيان فرستاده، تو راهنمايى هستى كه موجودات جهان را از جاده ظلمانى زندگى دور می‌كنى و به سوى سرچشمه نور و صفاى ابدى پيش می‌برى، هرگز وظيفه تو نابود گرى نيست.
-تو آزادى بخش نوع بشر هستى هنگامي كه ديدگان خسته من از ديدار روشنايى فرو مي ماند قدرت بيكران تو فرا مى رسد و آنها را بر روى آفتابى درخشنده‌تر و با عظمت‌تر مى‌گشايد فرشته اميد بال و پر زنان دستم را مي گيرد و از تنگناى تيره و بدنامى مسخره‌ آميز و مرموز، رهبرى مي كند.
+تو آزادى بخش نوع بشر هستى هنگامي كه ديدگان خسته من از ديدار روشنايى فرو مي ماند قدرت بيكران تو فرا مى رسد و آنها را بر روى آفتابى درخشنده‌تر و با عظمت‌تر مى‌گشايد فرشته اميد بال و پر زنان دستم را مي گيرد و از تنگناى تيره و بدنامى مسخره‌ آميز و مرموز، رهبرى می‌كند.
-پس بيا بيا و بندهايى كه مرا با اين تن ناتوان پيوند مي دهند بگشاى.
+پس بيا بيا و بندهايى كه مرا با اين تن ناتوان پيوند می‌دهند بگشاى.
-دريچه‌اى بر اين زندان تاريك كه ازهر سوى مرا در بر گرفته است بگشاى بيا و بال هاى سبكت را به من ببخش تا به سوى سر چشمه نور و صفا پرواز كنم براى چه دير مي كنى؟ هر چند زودتر از اين وادى تيره كه دنيايش مى‌نامند به در روم و به سوى عالمى مجهول، بدان جايى كه سر آغاز و سرانجام من است بشتابم.
+دريچه‌اى بر اين زندان تاريك كه ازهر سوى مرا در بر گرفته است بگشاى بيا و بال هاى سبكت را به من ببخش تا به سوى سر چشمه نور و صفا پرواز كنم براى چه دير می‌كنى؟ هر چند زودتر از اين وادى تيره كه دنيايش مى‌نامند به در روم و به سوى عالمى مجهول، بدان جايى كه سر آغاز و سرانجام من است بشتابم.
 كه هستم؟
 از كجا آمده‌ام ؟
 براى چه در اين جهان به بند افتاده‌ام ؟
 كه بايد باشم، و كجا بايد بروم؟
-آخر من مي ميرم و هنوز تولد را ندانستم! نيست مي شوم و هنوز به هستى پى نبرده‌ام!
+آخر من می‌ميرم و هنوز تولد را ندانستم! نيست می‌شوم و هنوز به هستى پى نبرده‌ام!
-روح من از اعتماد و اميد آكنده است، بدين جهت است كه اكنون در آغاز جوانى با دلى آكنده از درد و غم با يأس عميق و اندوهى بى پايان سر بر بستر مرگ مى‌گذارم، هنوز لبخند مى‌زنم مي ميرم و با شادمانى بر چهره زندگى تبسم مي كنم در نوك مژگان من قطره اشكى كه يادگار آخرين وداع ماست مي درخشد و با اين همه از خردمندى همچون كودكان مى گريم؟
+روح من از اعتماد و اميد آكنده است، بدين جهت است كه اكنون در آغاز جوانى با دلى آكنده از درد و غم با يأس عميق و اندوهى بى پايان سر بر بستر مرگ مى‌گذارم، هنوز لبخند مى‌زنم می‌ميرم و با شادمانى بر چهره زندگى تبسم مي كنم در نوك مژگان من قطره اشكى كه يادگار آخرين وداع ماست می‌درخشد و با اين همه از خردمندى همچون كودكان مى گريم؟
-زيرا اندكى بيش به حضور من در آستان تا عظمت خداوندى باقى نمانده است، همه جا هر آغازى با انجامى همراه است همه چيز از مبدأ سرچشمه مي گيرد و به سوى سنت هايى نا معلوم مى‌شتابد و همه چيز روزى پاى به وجود مي گذارد و روزى ديگر عدم مى پويد ... بدين ترتيب انسان از گهواره تا گور در ميان امواج درياى يأس و بى‌خبرى دست و پا مى‌زند و عاقبت از پاى در مى‌افتد و هنگامى كه قدم در منزلگه گور مى‌نهد مبهوتانه از خود مى پرسد پس براى چه به دنيا آمده‌ام؟ براى چه؟ براى مردن! براى نابود شدن!
+زيرا اندكى بيش به حضور من در آستان تا عظمت خداوندى باقى نمانده است، همه جا هر آغازى با انجامى همراه است همه چيز از مبدأ سرچشمه مي گيرد و به سوى سنت هايى نا معلوم مى‌شتابد و همه چيز روزى پاى به وجود می‌گذارد و روزى ديگر عدم مى پويد ... بدين ترتيب انسان از گهواره تا گور در ميان امواج درياى يأس و بى‌خبرى دست و پا مى‌زند و عاقبت از پاى در مى‌افتد و هنگامى كه قدم در منزلگه گور مى‌نهد مبهوتانه از خود مى پرسد پس براى چه به دنيا آمده‌ام؟ براى چه؟ براى مردن! براى نابود شدن!
-  ولى اكنون كه پا به هستى گذارده‌اى بايد يقين بدانى كه وجودت لازم بوده است، هنگامي كه دوران زندگى سر مي رسد و جسمى كه زمانى در حركت بوده است جاودانه در گورى تنگ مسكن مى گزيند، آيا روح همچون عبارتى تيره بر زمين مى نشيند و محو مى‌شود؟ مانند امواج دريا به سوى سرچشمه اى بزرگ و درخشان مى شتابد.
+ولى اكنون كه پا به هستى گذارده‌اى بايد يقين بدانى كه وجودت لازم بوده است، هنگامي كه دوران زندگى سر مي رسد و جسمى كه زمانى در حركت بوده است جاودانه در گورى تنگ مسكن مى گزيند، آيا روح همچون عبارتى تيره بر زمين مى نشيند و محو مى‌شود؟ مانند امواج دريا به سوى سرچشمه اى بزرگ و درخشان مى شتابد.
-اى انسان پس از آن كه آخرين آه تو از سينه تفنگت به در آمد و با چشمى اشكبار با آنان كه زمانى دوست مى داشتى وداع جاويدان گفتى و ديدگان خويش را براى هميشه بر هم بگذارى آيا مى‌توانى باز مهر كسى را در دل داشته باشى؟ افسوس كه در اين باره از هيچ كسى به جز او سخنى بر زبان نمي رانى! و سؤالى نمى توانى كرد.
+اى انسان پس از آن كه آخرين آه تو از سينه تفنگت به در آمد و با چشمى اشكبار با آنان كه زمانى دوست مى داشتى وداع جاويدان گفتى و ديدگان خويش را براى هميشه بر هم بگذارى آيا مى‌توانى باز مهر كسى را در دل داشته باشى؟ افسوس كه در اين باره از هيچ كسى به جز او سخنى بر زبان نمی‌رانى! و سؤالى نمى توانى كرد.
-   «والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته»
+«والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته»
 « عليرضا يزدى
 منبع سایت شهدای ارتش
 http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/29310

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 زندگی نامه
-شهید بزرگوار در    سال 1336 در    یکی از    خانواده های    مذهبی    ومتدین در    شهر قم دیده به جهان گشود.
+شهید بزرگوار در سال 1336 در یکی از خانواده های مذهبی    و متدین در [[شهر قم]] دیده به جهان گشود.
 با تمام مشکلات و سختی ها تا انجا که توانست ادامه تحصیل دادند.
-تا اینکه لباس    مقدس    سربازی    را بر تن نمود وخود را برای    دافاع از    کیان جمهوری    اسلامی    ایران آماده نمود.
+تا اینکه لباس مقدس [[سربازی]] را بر تن نمود و خود را برای    دافاع از کیان جمهوری اسلامی ایران آماده نمود.
-بعد از    آموزش های    لازم به جبهه های جنگ حق    علیه باطل شتافت.
+بعد از آموزش های لازم به جبهه های جنگ حق علیه باطل شتافت.
-سرانجام در    تاریخ 12/1/1361در    یکی از عملیاتها به درجه رفیع شهادت نائل    گشت. و به آرزوی    دیرینه خویش    که شهادت باشد نائل    گشت.
+سرانجام در تاریخ [[12/1/1361]] در یکی از عملیاتها به درجه رفیع [[شهادت]] نائل گشت. و به آرزوی دیرینه خویش    که شهادت باشد نائل گشت.
 روحش شاد.
 وصیت نامه