شهید علی اصغر حمامی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۸

2020-07-15T13:48:30Z

Azizi در ‏۲۸ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۰۰

2020-04-16T07:00:22Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۷ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۱۳

2020-04-15T13:13:36Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «نام : علی‌اصغر محل تولد : مشهد نام خانوادگی : حمامی‌ تاریخ شهادت...» ایجاد کرد

2020-04-14T13:21:23Z

صفحه‌ای جدید حاوی «نام : علی‌اصغر محل تولد : مشهد نام خانوادگی : حمامی‌ تاریخ شهادت...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

نام : علی‌اصغر محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : حمامی‌ تاریخ شهادت : 1360/08/19
نام پدر : حاجی‌محمد
مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌رضا
خاطرات:
علی اصغر حمامی به من گفت : " تا نگذاری که به جبهه بروم هیچکاری انجام نمی دهم " نه ناهار می خورد و نه با من حرف می زد . نه خانه می آمد و نه با بچه ها بازی و تفریح می کرد . همیشه متوجه راهپیمائیها و جبهه بود . تا اینکه یک روز به من گفت : حالا شما رضایت بده تا به جبهه بروم . من هم به شوخی گفتم : صدام دیگها راپر شربت کرده ، معطل است که تو بروی و بخوری من رضایت می دهم . تا گفتم که رضایت می دهم ، خوشحال شد و فوراً سوار موتورش گردید و رفت . سپس دیدم با یک نفر آمد . گفت : حاجیه خانم ، شما رضایت می دهید که اصغر به جبهه برود ؟ گفتم : بله ، رضایت می دهم . چون ما را خیلی اذیت می کند . نه غذا می خورد ، نه به خانه می آید . شب و روز هم که به مسجد و راهپیمایی می رود . همینکه این حرفها را شنید ، خیلی خوشحال شد . سپس دفتر و کاغذ آوردند و آنها نوشتند و ما انگشت زدیم . ایشان بعد از این کار دستم را بوسید . گفت : حالا شدی یک مادر خوب ، حالا خیلی دوستت دارم . به خیابان می رفت و برایم پسته و بستنی می خرید . و می گفت : اینها را بخور و به کس دیگری نده . تا حالت خوب شود . من می گفتم : بچه که نیستم . می گفت : نه مادر ، اینها را می آورم که بخوری حالت بهتر شود .
سایت یاران رضا
http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7495

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
-خاطرات:
+==خاطرات==
 علی اصغر حمامی به من گفت : " تا نگذاری که به جبهه بروم هیچکاری انجام نمی دهم " نه ناهار می خورد و نه با من حرف می زد . نه خانه می آمد و نه با بچه ها بازی و تفریح می کرد . همیشه متوجه راهپیمائیها و جبهه بود . تا اینکه یک روز به من گفت : حالا شما رضایت بده تا به جبهه بروم . من هم به شوخی گفتم : صدام دیگها راپر شربت کرده ، معطل است که تو بروی و بخوری من رضایت می دهم . تا گفتم که رضایت می دهم ، خوشحال شد و فوراً سوار موتورش گردید و رفت . سپس دیدم با یک نفر آمد . گفت : حاجیه خانم ، شما رضایت می دهید که اصغر به جبهه برود ؟ گفتم : بله ، رضایت می دهم . چون ما را خیلی اذیت می کند . نه غذا می خورد ، نه به خانه می آید . شب و روز هم که به مسجد و راهپیمایی می رود . همینکه این حرفها را شنید ، خیلی خوشحال شد . سپس دفتر و کاغذ آوردند و آنها نوشتند و ما انگشت زدیم . ایشان بعد از این کار دستم را بوسید . گفت : حالا شدی یک مادر خوب ، حالا خیلی دوستت دارم . به خیابان می رفت و برایم پسته و بستنی می خرید . و می گفت : اینها را بخور و به کس دیگری نده . تا حالت خوب شود . من می گفتم : بچه که نیستم . می گفت : نه مادر ، اینها را می آورم که بخوری حالت بهتر شود .<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7495 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نام : علی‌اصغر                    محل تولد : مشهد
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
-نام خانوادگی : حمامی‌     تاریخ شهادت : 1360/08/19
+|نام فرد                = علی اصغر حمامی
-نام پدر : حاجی‌محمد
+|تصویر                  =
-مسئولیت : رزمنده‌
+|توضیح تصویر            =
-گلزار : بهشت‌رضا
+|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 خاطرات:
 علی اصغر حمامی به من گفت : " تا نگذاری که به جبهه بروم هیچکاری انجام نمی دهم " نه ناهار می خورد و نه با من حرف می زد . نه خانه می آمد و نه با بچه ها بازی و تفریح می کرد . همیشه متوجه راهپیمائیها و جبهه بود . تا اینکه یک روز به من گفت : حالا شما رضایت بده تا به جبهه بروم . من هم به شوخی گفتم : صدام دیگها راپر شربت کرده ، معطل است که تو بروی و بخوری من رضایت می دهم . تا گفتم که رضایت می دهم ، خوشحال شد و فوراً سوار موتورش گردید و رفت . سپس دیدم با یک نفر آمد . گفت : حاجیه خانم ، شما رضایت می دهید که اصغر به جبهه برود ؟ گفتم : بله ، رضایت می دهم . چون ما را خیلی اذیت می کند . نه غذا می خورد ، نه به خانه می آید . شب و روز هم که به مسجد و راهپیمایی می رود . همینکه این حرفها را شنید ، خیلی خوشحال شد . سپس دفتر و کاغذ آوردند و آنها نوشتند و ما انگشت زدیم . ایشان بعد از این کار دستم را بوسید . گفت : حالا شدی یک مادر خوب ، حالا خیلی دوستت دارم . به خیابان می رفت و برایم پسته و بستنی می خرید . و می گفت : اینها را بخور و به کس دیگری نده . تا حالت خوب شود . من می گفتم : بچه که نیستم . می گفت : نه مادر ، اینها را می آورم که بخوری حالت بهتر شود .<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7495 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />