شهید علی اکبر مرادیان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۵ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۱۸

2020-12-15T18:18:17Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۵ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۱۷

2020-12-15T18:17:24Z

نمایش تغییرات

Sobhani99 در ‏۲۲ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۹

2020-12-12T16:19:08Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۲ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۰۹

2020-12-12T03:09:04Z

Piryaei99 در ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۳۴

2020-12-11T17:34:57Z

Bozorgmehr98 در ‏۱۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۳۶

2020-12-09T16:36:26Z

نمایش تغییرات

99 Malek mohammadi در ‏۱۷ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۳۶

2020-12-07T04:36:10Z

99 Malek mohammadi در ‏۱۷ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۳۳

2020-12-07T04:33:49Z

Raesipoor98 در ‏۱۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۳

2020-12-01T11:43:56Z

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6414324 تاریخ تولد : نام : علی‌اکبر محل تولد : اسفراین نام خان...» ایجاد کرد

2020-11-29T00:50:53Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6414324 تاریخ تولد : نام : علی‌اکبر محل تولد : اسفراین نام خان...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6414324 تاریخ تولد :
نام : علی‌اکبر محل تولد : اسفراین
نام خانوادگی : مرادیان‌ تاریخ شهادت : 1364/12/22
نام پدر : غلامرضا مکان شهادت : فاو

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : پاسدار یگان خدمتی : لشکر 5 نصر
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده‌یگان‌دریائی‌
گلزار : شهداء
خاطرات
عشق شهادت
موضوع عشق شهادت
راوی احمد محمدی
متن کامل خاطره

روزی من و علی اکبر و چند نفر از دوستان ایشان به کوه نوردی رفتیم و من با آقای مرادیان با موتور به کوه رفتیم ناگهان لاستیک موتور ترکید و دوتایی به زمین خوردیم. آقای علی اکبر مرادیان بیهوش شدند من ایشان را به بیمارستان رساندم. بعد از اینکه ایشان به هوش آمدند گفتند: احمد من زنده ام گفتم: بله. گفت: می دانی من از خدا چه خواسته ام. من از خداوند خواستم که مرا در این حادثه نمیراند و در جبهه به شهادت برساند.
پیش بینی شهادت
موضوع پيش بيني شهادت
راوی حسین علی مرادیان
متن کامل خاطره

" در سال 1364 در نیشابور مسابقه کشتی با چوخه بود . این عزیز شهید هم در این مسابقه شرکت داشتند و در آنجا خودم به ایشان گفتم : برادرم شما که عصب پای چپت قطع شده چرا کشتی می گیری ؟ ایشان در جوابم فرمود : قرار است چند وقت دیگر به جبهه اعزام شوم و می خواهم شما و تمامی پهلوانان اسفراین را و دوستانم آخرین کشتی ام را تماشا کنید . چون این آخرین کشتی من خواهد بود ، من به جبهه می روم و شهید می شوم . به من خطاب کرد : خوب به کشتی من دقت کن زیرا دیگر مرا نمی بینی .
احساس مسؤلیت
موضوع احساس مسؤليت
راوی حسین علی مرادیان
متن کامل خاطره

برادرم علی اکبر به خاطر رضای خدا و عشق و علاقه ای که به رهبر داشت به جبهه می رفت و در عملیات ها شرکت می کرد. در این رابطه به یاد دارم یک روز به ایشان گفتم: بچه هایت کوچک هستند، مراعات آن ها را بکن. ایشان گفت: من چطور فردا جواب حضرت زهرا (س) را بدهم؟! هر گیاهی برای رشد، آب می خواهد و اسلام برای زنده ماندن خون می خواهد.
امر به معروف و نهی از منکر
موضوع امر به معروف و نهي از منکر
راوی حسین علی مرادیان
متن کامل خاطره

برادر علی اکبر مرادیان هیچ وقت با تندی با افراد برخورد نمی کرد. در این رابطه به یاد دارم یک روز بنده از تهران به اسفراین آمدم و می خواستم که با ایشان به روستا بروم. ایشان گفت:" کاری در سپاه دارم، انجام بدهم بعد برویم." آن موقع بد می دانستند که فردی آستین هایش را بالا بزند. من این کار را انجام دادم. ایشان گفت:" چه کار می کنی؟ چرا این کار را انجام می دهی؟" گفتم:" می خواهم همکارانت ببینند که با چه کسانی دوست هست." ایشان از رفتن به سپاه صرف نظر کرد و گفت به روستا می رویم. بعد در راه مرا نصیحت کرد و صحبت های جالبی برایم کرد.
عشق به جهاد
موضوع عشق به جهاد
راوی حسین علی مرادیان
متن کامل خاطره

در حقیقت من فقط یک دفعه عصبانیت را در وجود برادر علی اکبر مرادیان مشاهده نمودم و فقط همان یکبار ناراحتی ایشان را شاهد بودم و آن زمانی بود که در منطقه بودیم و می خواستند که ایشان را به یگان دریایی معرفی کنند و تأکید کرده بودند که " چون ایشان آدم خوش برخوردی است و صلاحیت دارد و با نیروهای یگان دریایی و نیروهای متفرقه ارتش و... خیلی سروکار دارد، به عنوان قائم مقام یگان دریایی لشکر 5 نصر باشند." آن موقع ما در اهواز بودیم و من فرمانده گردان بودم که ایشان نزد من آمد و گفت:" من را می خواهند بفرستند به یگان دریایی." برادر علی اکبر مرادیان تأکید کرد و گفت:" می خواهم در گردان پیاده باشم و در عملیات ها شرکت نمایم، حتی به عنوان فرمانده دسته می ایستم ولی فرمانده یگان دریایی لشکر خراسان نمی شوم!" ناراحتی ایشان به حدی بو که گفت:" خدایا، از تو کمک می خواهم، همین قدر می توانی کمک کنی که توی نیروهای پیاده بروم." بعد که بچه ها برای غذا خوردن آماده می شدند، ایشان وضو گرفت و به سمجد رفت، من نیز به مسجد رفتم و پشت سر ایشان به نماز ایستادم ولی ایشان متوجه من نشد. ایشان بعد از نماز به سجده رفت و خیلی گریه کر. به طوری که بعد دیدم اشک هایش مهر را خیس نموده بود! به ایشان گفتم:" چرا گریه می کنی؟" گفت جریان این است. گفتم:" آقای مرادیان مگر یگان دریایی و پیاده فرق می کند؟ پیامبر(ص) فرمودند شهیدی که در دریا شهید شود ثوابش بیشتر از خاکی است. مگر شما به این حرف و حدیث اعتقاد نداری؟" گفت:" چرا، ولی در حقیقت یکدفعه در عملیات مجروح شدم. در کانال افتاده بودم و خیلی بد مجروح شده بودم." بعد برادر علی اکبر مرادیان ادامه داد وگفت:" عراقی ها جلو آمدند و هر کاری کردم نتوانستم خودم را به اسلحه برسان. همان جا نیت کردم که یک دفعه دیگر بیایم و همان برخوردهایی را که عراقی ها با بچه های ما داشتند و آن ها را شهید کردند به همان حالت آن ها را بزنم، در یگان دریایی من نمی توانم این کار را بکنم." بالاخره هم نصیبش شد که در یگان دریایی شربت شهادت را نوشید.
عشق شهادت
موضوع عشق شهادت
راوی حسین علی مرادیان
متن کامل خاطره

برادر علی اکبر مرادیان روحیه عالی داشت. او شب عملیات گفت:" سفارش است و ثواب زیادی دارد که در شب عملیات به دست و پاهایتان حنا بزنید." بعد تمام بچه ها را بوسید و می گفت:" هر کس شهید شد شفاعت دیگری را فردای قیامت داشته باشد." ایشان علاقه هم داشت که با لباس فرم ( سپاه ) وارد منطقه شود. لباس سبز با آرم سپاه آن زمان پوشیدنش خیلی خطرناک بود به طوری که اگر اسیر می شد عراقی ها او را زنده نمی گذاشتند! چون تشخیص می دادند که او پاسدار است. ولی ایشان می گفت:" پاسدار مانند جیش امام حسین (ع) است و شهید غسل و کفن ندارد. کفن شهید همین لباس است، من لباس سفید انتخاب نکرده ام!
حسن برخورد
موضوع حسن برخورد
راوی رسول غفاری
متن کامل خاطره

برادر علی اکبر مرادیان اگر اختلاف سلیقه ای با دوستانش داشت، طوری به آنها می گفت که طرف ناراحت نشود.در این رابطه به یاد دارم شلوار سپاه آن موقع خیلی ؟؟؟ داشت، من یکی از شلوارهای سپاهم را به پدرم دادم که بپوشد.برادر مرادیان با من صحبت کرد و به طور غیر مستقیم به من فهماند که اشتباه کرده ام. من نیز بدون اینکه ناراحت بشوم، پذیرفتم.بعد شلوار دیگری برای پدرم خریدم و آن شلوار سپاه را از ایشان گرفتم و گفتم که لازم دارم.
تلاش و پشتکار
موضوع تلاش و پشتکار
راوی بیژن صمدی
متن کامل خاطره

برادر علی اکبر مرادیان در اوقات فراغت به روستا می رفت و به پدرش کمک می کرد. در این رابطه به یاد دارم، یکروز ایشان ما ر ا به روستا جهت خوردن خربزه دعوت کرد. با برادرژش حسین رفتیم.دیدیم کف رودخانه را خربزه کاشته بودند، ایشان تند تند خربزه ها را چیده و داخل کیسه می کند و آن را می کشد تا کنار جاده بیاورد تا با ماشین ببرند.ایشان به ما گفت: "اول می خورید بعد کمک میکنید یا کمک می کنید بعد خربزه می خورید؟" ما به ایشان کمک کردیم و تا غروب آفتاب خربزه کشیدیم.برادر علی اکبر مرادیان اصلاً از کار خسته نمی شد و خیلی با جان و دل کار انجام می داد!روز بعد ایشان به من گفت: "بیژن، برویم خربزه بخوریم؟"به شوخی گفتم: همان یکروز هم برایمان کافی است دیگر نمی خوریم.ایشان خندید و گفت: "می خواستی کمک نکنی، چقدر زود خشت شدی و از پا در آمدی!"
صبر و تحمل و توصیه به آن
موضوع صبر و تحمل و توصيه به آن
راوی سیدمحمد برویزی
متن کامل خاطره

صبر برادر علی اکبر مرادیان صبری که خیلی ه نداشتند و ندارند.در این رابطه به یاد دارم در منطقه خرمشهر مشکلی پیش آمد به طوری که خیلی از بچه ها بی تابی می کردند!\ایشان به خاطر اینکه نیروها را آرام کند تقریباً یک ربع صحبت کردند.بچه ها تحت تأثیر صحبت های ایشان قرار گرفته به طوری که پشیمان شدند.
دقت در وقت نماز
موضوع صبر و تحمل و توصيه به آن
راوی بیژن صمدی
متن کامل خاطره

برادر علی اکبر مرادیان به نماز اول وقت خیلی اهمیت می داد. در این رابطه به یاد دارم اوایلی که ایشان وارد سپاه شده بود، با هم به مشهد به منزل یکی از اقوام رفتیم.صبح زود ایشان برای اقامه نماز صبح بلند شد و اصرار داشت که من نیز بلند شوم. من به شوخی گفتم: نماز نمی خوانم.ایشان گفت: بیژن، اینجا خاک امام رضا (ع) است! خجالت بکش و بلند شو.
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19062

@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 روزی من و علی اکبر و چند نفر از دوستان ایشان به کوه نوردی رفتیم و من با آقای مرادیان با موتور به کوه رفتیم ناگهان لاستیک موتور ترکید و دوتایی به زمین خوردیم. آقای علی اکبر مرادیان بیهوش شدند من ایشان را به بیمارستان رساندم. بعد از اینکه ایشان به هوش آمدند گفتند: احمد من زنده ام گفتم: بله. گفت: می دانی من از خدا چه خواسته ام. من از خداوند خواستم که مرا در این حادثه نمیراند و در [[جبهه]] به [[شهادت]] برساند. راوی    احمد محمدی
+* موضوع: پیش بینی شهادت
-−
-−
 پیش بینی شهادت
-−
-راوی    حسین علی مرادیان
-−
 در سال 1364 در نیشابور مسابقه کشتی با چوخه بود . این عزیز [[شهید]] هم در این مسابقه شرکت داشتند و در آنجا خودم به ایشان گفتم : برادرم شما که عصب پای چپت قطع شده چرا کشتی می گیری ؟ ایشان در جوابم فرمود : قرار است چند وقت دیگر به جبهه اعزام شوم و می خواهم شما و تمامی پهلوانان اسفراین را و دوستانم آخرین کشتی ام را تماشا کنید . چون این آخرین کشتی من خواهد بود ، من به جبهه می روم و شهید می شوم . به من خطاب کرد : خوب به کشتی من دقت کن زیرا دیگر مرا نمی بینی .

@@ سطر ۱۵۹: / سطر ۱۵۹: @@
-منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19062
+<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19062 سایت یاران رضا]</ref>
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض: علی اکبر مرادیان}}

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 |وفات                   =
 |مرگ                    =
-|محل دفن                =[[گلزار شهدا]]
+|محل دفن                =[[شهدا]]
 |مفقود                  =
 |جانباز                 =

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۳۴
سطر ۱:		سطر ۱:
		+
		+	{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
		+	\|نام فرد = علی اکبر مرادیان
		+	\|تصویر = شهید علی اکبر مرادیان.jpg
		+	\|توضیح تصویر =
		+	\|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png\|22px]] ایرانی
		+	\|شهرت =
		+	\|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
		+	\|تولد =[[اسفراین]]
		+	\|شهادت = [[1364/12/22 فاو ]]
		+	\|وفات =
		+	\|مرگ =
		+	\|محل دفن =[[گلزار شهدا]]
		+	\|مفقود =
		+	\|جانباز =
		+	\|اسارت =
		+	\|نیرو =
		+	\|یگانهای خدمت = [[لشکر 5 نصر]]
		+	\|طول خدمت =
		+	\|درجه =
		+	\|سمت‌ها =[[فرمانده‌یگان‌دریائی‌]]
		+	\|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
		+	\|نشان‌های لیاقت =
		+	\|عملیات‌ =
		+	\|فعالیت‌ها =
		+	\|تحصیلات =
		+	\|تخصص‌ها =
		+	\|شغل = پاسدار
		+	\|خانواده = نام پدر:غلامرضا
		+	}}
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+
		+

	کد شهید: 6414324		کد شهید: 6414324

@@ سطر ۷۸: / سطر ۷۸: @@
 [[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
 [[رده: شهدای ایران]]
-[[رده: شهدای استان  اسفراین]]
+[[رده: شهدای استان  خراسان رضوی]]
-[[رده: شهدای شهرستان خراسان رضوی]]
+[[رده: شهدای شهرستان اسفراین]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۳۳
سطر ۷۲:		سطر ۷۲:
	برادر علی اکبر مرادیان به نماز اول وقت خیلی اهمیت می داد. در این رابطه به یاد دارم اوایلی که ایشان وارد سپاه شده بود، با هم به مشهد به منزل یکی از اقوام رفتیم.صبح زود ایشان برای اقامه نماز صبح بلند شد و اصرار داشت که من نیز بلند شوم. من به شوخی گفتم: نماز نمی خوانم.ایشان گفت: بیژن، اینجا خاک امام رضا (ع) است! خجالت بکش و بلند شو.		برادر علی اکبر مرادیان به نماز اول وقت خیلی اهمیت می داد. در این رابطه به یاد دارم اوایلی که ایشان وارد سپاه شده بود، با هم به مشهد به منزل یکی از اقوام رفتیم.صبح زود ایشان برای اقامه نماز صبح بلند شد و اصرار داشت که من نیز بلند شوم. من به شوخی گفتم: نماز نمی خوانم.ایشان گفت: بیژن، اینجا خاک امام رضا (ع) است! خجالت بکش و بلند شو.
	منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19062		منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19062
		+	==رده==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض: علی اکبر مرادیان}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان اسفراین]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان خراسان رضوی]]

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 متن کامل خاطره
-روزی من و علی اکبر و چند نفر از دوستان ایشان به کوه نوردی رفتیم و من با آقای مرادیان با موتور به کوه رفتیم ناگهان لاستیک موتور ترکید و دوتایی به زمین خوردیم. آقای علی اکبر مرادیان بیهوش شدند من ایشان را به بیمارستان رساندم. بعد از اینکه ایشان به هوش آمدند گفتند: احمد من زنده ام گفتم: بله. گفت: می دانی من از خدا چه خواسته ام. من از خداوند خواستم که مرا در این حادثه نمیراند و در جبهه به شهادت برساند.
+روزی من و علی اکبر و چند نفر از دوستان ایشان به کوه نوردی رفتیم و من با آقای مرادیان با موتور به کوه رفتیم ناگهان لاستیک موتور ترکید و دوتایی به زمین خوردیم. آقای علی اکبر مرادیان بیهوش شدند من ایشان را به بیمارستان رساندم. بعد از اینکه ایشان به هوش آمدند گفتند: احمد من زنده ام گفتم: بله. گفت: می دانی من از خدا چه خواسته ام. من از خداوند خواستم که مرا در این حادثه نمیراند و در [[جبهه]] به [[شهادت]] برساند.
 پیش بینی شهادت
 موضوع    پيش بيني شهادت
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 متن کامل خاطره
-" در سال 1364 در نیشابور مسابقه کشتی با چوخه بود . این عزیز شهید هم در این مسابقه شرکت داشتند و در آنجا خودم به ایشان گفتم : برادرم شما که عصب پای چپت قطع شده چرا کشتی می گیری ؟ ایشان در جوابم فرمود : قرار است چند وقت دیگر به جبهه اعزام شوم و می خواهم شما و تمامی پهلوانان اسفراین را و دوستانم آخرین کشتی ام را تماشا کنید . چون این آخرین کشتی من خواهد بود ، من به جبهه می روم و شهید می شوم . به من خطاب کرد : خوب به کشتی من دقت کن زیرا دیگر مرا نمی بینی .
+" در سال 1364 در نیشابور مسابقه کشتی با چوخه بود . این عزیز [[شهید]] هم در این مسابقه شرکت داشتند و در آنجا خودم به ایشان گفتم : برادرم شما که عصب پای چپت قطع شده چرا کشتی می گیری ؟ ایشان در جوابم فرمود : قرار است چند وقت دیگر به جبهه اعزام شوم و می خواهم شما و تمامی پهلوانان اسفراین را و دوستانم آخرین کشتی ام را تماشا کنید . چون این آخرین کشتی من خواهد بود ، من به جبهه می روم و شهید می شوم . به من خطاب کرد : خوب به کشتی من دقت کن زیرا دیگر مرا نمی بینی .
      احساس مسؤلیت
 موضوع    احساس مسؤليت
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 متن کامل خاطره
-برادر علی اکبر مرادیان هیچ وقت با تندی با افراد برخورد نمی کرد. در این رابطه به یاد دارم یک روز بنده از تهران به اسفراین آمدم و می خواستم که با ایشان به روستا بروم. ایشان گفت:" کاری در سپاه دارم، انجام بدهم بعد برویم." آن موقع بد می دانستند که فردی آستین هایش را بالا بزند. من این کار را انجام دادم. ایشان گفت:" چه کار می کنی؟ چرا این کار را انجام می دهی؟" گفتم:" می خواهم همکارانت ببینند که با چه کسانی دوست هست." ایشان از رفتن به سپاه صرف نظر کرد و گفت به روستا می رویم. بعد در راه مرا نصیحت کرد و صحبت های جالبی برایم کرد.
+برادر علی اکبر مرادیان هیچ وقت با تندی با افراد برخورد نمی کرد. در این رابطه به یاد دارم یک روز بنده از تهران به اسفراین آمدم و می خواستم که با ایشان به روستا بروم. ایشان گفت:" کاری در [[سپاه]] دارم، انجام بدهم بعد برویم." آن موقع بد می دانستند که فردی آستین هایش را بالا بزند. من این کار را انجام دادم. ایشان گفت:" چه کار می کنی؟ چرا این کار را انجام می دهی؟" گفتم:" می خواهم همکارانت ببینند که با چه کسانی دوست هست." ایشان از رفتن به سپاه صرف نظر کرد و گفت به روستا می رویم. بعد در راه مرا نصیحت کرد و صحبت های جالبی برایم کرد.
      عشق به جهاد
 موضوع    عشق به جهاد
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 متن کامل خاطره
-در حقیقت من فقط یک دفعه عصبانیت را در وجود برادر علی اکبر مرادیان مشاهده نمودم و فقط همان یکبار ناراحتی ایشان را شاهد بودم و آن زمانی بود که در منطقه بودیم و می خواستند که ایشان را به یگان دریایی معرفی کنند و تأکید کرده بودند که " چون ایشان آدم خوش برخوردی است و صلاحیت دارد و با نیروهای یگان دریایی و نیروهای متفرقه ارتش و... خیلی سروکار دارد، به عنوان قائم مقام یگان دریایی لشکر 5 نصر باشند." آن موقع ما در اهواز بودیم و من فرمانده گردان بودم که ایشان نزد من آمد و گفت:" من را می خواهند بفرستند به یگان دریایی." برادر علی اکبر مرادیان تأکید کرد و گفت:" می خواهم در گردان پیاده باشم و در عملیات ها شرکت نمایم، حتی به عنوان فرمانده دسته می ایستم ولی فرمانده یگان دریایی لشکر خراسان نمی شوم!" ناراحتی ایشان به حدی بو که گفت:" خدایا، از تو کمک می خواهم، همین قدر می توانی کمک کنی که توی نیروهای پیاده بروم." بعد که بچه ها برای غذا خوردن آماده می شدند، ایشان وضو گرفت و به سمجد رفت، من نیز به مسجد رفتم و پشت سر ایشان به نماز ایستادم ولی ایشان متوجه من نشد. ایشان بعد از نماز به سجده رفت و خیلی گریه کر. به طوری که بعد دیدم اشک هایش مهر را خیس نموده بود! به ایشان گفتم:" چرا گریه می کنی؟" گفت جریان این است. گفتم:" آقای مرادیان مگر یگان دریایی و پیاده فرق می کند؟ پیامبر(ص) فرمودند شهیدی که در دریا شهید شود ثوابش بیشتر از خاکی است. مگر شما به این حرف و حدیث اعتقاد نداری؟" گفت:" چرا، ولی در حقیقت یکدفعه در عملیات مجروح شدم. در کانال افتاده بودم و خیلی بد مجروح شده بودم." بعد برادر علی اکبر مرادیان ادامه داد وگفت:" عراقی ها جلو آمدند و هر کاری کردم نتوانستم خودم را به اسلحه برسان. همان جا نیت کردم که یک دفعه دیگر بیایم و همان برخوردهایی را که عراقی ها با بچه های ما داشتند و آن ها را شهید کردند به همان حالت آن ها را بزنم، در یگان دریایی من نمی توانم این کار را بکنم." بالاخره هم نصیبش شد که در یگان دریایی شربت شهادت را نوشید.
+در حقیقت من فقط یک دفعه عصبانیت را در وجود برادر علی اکبر مرادیان مشاهده نمودم و فقط همان یکبار ناراحتی ایشان را شاهد بودم و آن زمانی بود که در منطقه بودیم و می خواستند که ایشان را به یگان دریایی معرفی کنند و تأکید کرده بودند که " چون ایشان آدم خوش برخوردی است و صلاحیت دارد و با نیروهای یگان دریایی و نیروهای متفرقه ارتش و... خیلی سروکار دارد، به عنوان قائم مقام یگان دریایی [[لشکر]] 5 نصر باشند." آن موقع ما در [[اهواز]] بودیم و من فرمانده گردان بودم که ایشان نزد من آمد و گفت:" من را می خواهند بفرستند به یگان دریایی." برادر علی اکبر مرادیان تأکید کرد و گفت:" می خواهم در گردان پیاده باشم و در عملیات ها شرکت نمایم، حتی به عنوان فرمانده دسته می ایستم ولی [[فرمانده]] یگان دریایی لشکر خراسان نمی شوم!" ناراحتی ایشان به حدی بود که گفت:" خدایا، از تو کمک می خواهم، همین قدر می توانی کمک کنی که توی نیروهای پیاده بروم." بعد که بچه ها برای غذا خوردن آماده می شدند، ایشان وضو گرفت و به سمجد رفت، من نیز به [[مسجد]] رفتم و پشت سر ایشان به [[نماز]] ایستادم ولی ایشان متوجه من نشد. ایشان بعد از نماز به سجده رفت و خیلی گریه کر. به طوری که بعد دیدم اشک هایش مهر را خیس نموده بود! به ایشان گفتم:" چرا گریه می کنی؟" گفت جریان این است. گفتم:" آقای مرادیان مگر یگان دریایی و پیاده فرق می کند؟ پیامبر(ص) فرمودند شهیدی که در دریا شهید شود ثوابش بیشتر از خاکی است. مگر شما به این حرف و حدیث اعتقاد نداری؟" گفت:" چرا، ولی در حقیقت یکدفعه در عملیات مجروح شدم. در کانال افتاده بودم و خیلی بد مجروح شده بودم." بعد برادر علی اکبر مرادیان ادامه داد وگفت:" عراقی ها جلو آمدند و هر کاری کردم نتوانستم خودم را به اسلحه برسان. همان جا نیت کردم که یک دفعه دیگر بیایم و همان برخوردهایی را که عراقی ها با بچه های ما داشتند و آن ها را شهید کردند به همان حالت آن ها را بزنم، در یگان دریایی من نمی توانم این کار را بکنم." بالاخره هم نصیبش شد که در یگان دریایی شربت شهادت را نوشید.
      عشق شهادت
 موضوع    عشق شهادت