شهید علی خیاط - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Birgani97 در ‏۲۲ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۳۳

2018-11-13T18:33:10Z

Jafarpor97 در ‏۳۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۳

2018-08-21T09:33:09Z

نمایش تغییرات

Tajik9704 در ‏۱۵ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۳۰

2018-07-06T15:30:45Z

Tajik9704 در ‏۱۵ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۹

2018-07-06T15:29:48Z

Fazayemajazi در ‏۱۴ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۹

2018-07-05T13:29:42Z

Birgani97: صفحه‌ای جدید حاوی «شهيد علي خياط ==زندگینامه== ((شهنيا)) در سال ۱۳۴۰ هجري خورشيدي به بازيار...» ایجاد کرد

2018-07-04T08:06:35Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهيد علي خياط ==زندگینامه== ((شهنيا)) در سال ۱۳۴۰ هجري خورشيدي به بازيار...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهيد علي خياط

==زندگینامه==

((شهنيا)) در سال ۱۳۴۰ هجري خورشيدي به بازيار خسته اي مي مانست ،كه در حاشيه خرمن زرد خويش به پهلو دراز كشيده،دست خويش بر زير سر گذارده و در خوابي خوش فرو رفته باشد . از دو كيلو متري غرب((مغدان))تا چهار كيلو متري شمال شرقي بردخون و ((احشام كهنه))به طول ۲/۵ كيلومتر،خانه هاي كاهگلي شهنياييها ،يك به يك ،در يك رديف قرار گرفته و همچون واگن هاي قطاري فرسوده ،به صف ايستاده بودند . روستاي طولاني بدون عرضي كه از شمال هاشوري سبز از نخلها را در حاشيه خود مي د يد و از جنوب تپه هاي زرد رويايي ماسه هاي بادي …

شهنيا و نخل هاي حاشيه اش مرز سراب هاي تفتيده و ماسه هاي نرم و داغ بود . باران هاي زمستاني، سراب ها (سبخ زارها)ي شمال آن را از ((كاكل)) سبز مي پوشاندند و تپه ماسه هاي باديش را در جنوب چون تپه ماهورهايي از ((خپه))،((توله))و … چشم اندازي زيبا مي بخشيدند .با آغاز تابستان طولاني منطقه جامه هاي نگارين و سبز شهنيا از تنش بيرون مي آمد و لخت و عور در موازات تنهايي و خشكي اندوهناك خود ،تن به تازيانه بادهاي موسمي مي سپرد .

در منتهي اليه غرب اين روستا ،دو ،سه خانه مانده به پايان طولاني آن، خانه اي گلي،سايه بر ((شاشي)) محقري انداخته و در حياطي از خارهاي خشك ((اشك)) محصور شده بود .

((حسين))با دست هاي پينه بسته اي كه مهارت حصير بافي را در حركات آهسته خود پنهان كرده بود،بي اعتنا به آفتاب اريب و آزارنده شهريور،كارگاه كوچك و ساده اش رادر هواي گذر بادي – هرچند داغ – در بيرون شاشي به كار آورده بود. انبوهي از بسته هاي خمه (خومه)كه شب پيش خيسانده شده بودند ،در كنار او آرام گرفته و مردان ميان سال هم سن و سال او نيز ،به نوشيدن استكاني چاي و كشيدن قلياني در سايه آفتاب،تكيه بر ديواره چوبي شاشي داده و نشسته بودند … و دستان حسين در كار بافتن حصير …

آفتاب كه با تمام بي خيالي سر و دوش حسين و ميهمانان را لگدكوب كرده بود ،بر بالاترين نقطه ميدان تابش داغ خود رفت تا حسين را به تجديد وضويي و ميهمانانش را به بدرود آميخته با((مرحمت زياد)) ي،همنوا با صداي اذان ظهر وادارد . خوردن چند كله خرما پيش از نان و دوغ سفره نهار ((مدينه)) پس از گذراندن نماز ظهر و عصر كام((حسين)) را شيرين كرد …

آخرين روز شهريورماه و پايان ((پنگ بر))بود. آفتاب در حال فرود از پلكان آسمان بود ،((حسين)) خستگي ناپذير،اما خواب عرق آلوده ظهر را محتاج! بالشت نيمه فرسوده را مرتب كرد و كمر به زبري گليم دادتا بياسايد . ((مدينه)) هم ،كاسه تهي از دوغ را برداشت و به همراه سفره((بلي)) از كنار همسر آرام گرفته دور كرد …

خواب عصر حسين به پايان خود نزديك شد . مدينه كه آن روز هم بچه ها را به حريم استراحت حسين راه نداده بود – تا تنها شاشي را جولانگاه بازي هاي كودكانه قرار دهند- خود به بيدار كردن ناخودآگاه حسين آمد !

درد آميخته با انتظار زاييدن ،مدينه را وادار به ناله هاي شيرين ساخت … دردي كه زن كهنه كار شهنيايي آن را درماني گوارا مي دانست و اشتياق نه ماهه اش را به پاياني شوق انگيز مي رساند … درد زا را تا غروب بر خود هموار كرد …

خورشيد سر در لحاف سرخ رنگش كشيد … شب،شريك ادامه درد روشن مدينه شد تب و تاب حسين در برون و صداهاي درهم فرو پيچيده و نامفهوم زن هاي هم ولايتي از درون … خانه را پرده اي تاريك از سياهي شب فرو پوشانده بود كه ناگهان گريه شيرين نوزادي همچون آذرخشي كوچك كه شبي ديجور را بشكافد ،صداهاي مبهم زن ها را شكافت و صداي صلواتي زنانه به گوش رسيد … و بدين سان ((علي))در حريم درد((مدينه)) پاي به خانه گلي((حسين)) گذارد …

هفت تابستان پياپي را بر ترت ماسه هاي بادي شهنيا گذراند . بازي شادي، دويدن ها، افتادن ها و … را با پاهاي كودكانه به تجربه نشست . در همين سالها بود،كه با ذكاوتي تمام روزگار را ادراك كرد و جاي حال و روز پدر و معيشت در خانه او را ،در طاقچه هاي رنگ به رنگ روزگار مشخص ساخت . هم گيوه چوپاني را به پا كرد و هم گرسنگي گاه گاه شب هاي بي نان را تجربه نمود .پدر و مادر را در قلب كوچك خود به سلطاني نشانده بود و خود را گداي مهرباني دست هاي پينه بسته اشان مي ديد … خلق و خلقش – حتي نسبت به برادرانش ديگرگونه تر بود .

خوش قد و قامت،دوست داشتني و مودب . و حسين چه مي خواست از خدا ،جز آنچه عنايت ازليش بود و چنين جلوه كرده بود – در سايه ديوار خاري حياطش - …

مرحوم ((ملا علي زارعي))كتاب خوانده با سواد ده بود . همسايه و همدل اهل خانه اش … مرحوم((مشهدي غلامرضا الوندي)) يكي دو خانه آن طرف تر ،مكتب دار و روضه خوان و دعانويس شهنياييها … مرحوم ((مشهدي حيدر حيدري)) نيزهمچنين … توفيقي براي ((علي))تا به امر پدربه خانه آن سه مرد با سواد برود و بوي خوش دانستن را در خانه هاي ساده آن خوبان با عطر خوش فراگيري قران درآميزد …

مدرسه((حافظ)) ميزبان نخستين روزهاي هفت سالگي ((علي)) شد پنجمين سال دبستان رادر حال آغاز كردن بود كه رنج بي غنج روزگار،پدرش را بي دست و پاي ،در گوشه خانه انداخت . كيف و كتاب را در طاقچه خانه كاهگلي اشان گذاشت تا چرخ كارگاه حصير بافي پدراز كار نايستد . روزگاري چند گذشت و پدر مفلوج او رخت به سرايي ديگر كشيد،تا علي به استقبال يتيمي هم پاي پيش بگذارد . با خلق و خوي شيريني كه داشت،براي هر كاري كه اراده مي كرد دست پيش رويش نمي گذاشتند : شاگردي ميني بوس ((حاج ماندني))(1)،كار بنايي به همراه بناهاي معروف منطقه و … تا به جاي ((بابا)) ((نان)) خانواده را تامين كند .

((علي)) مجموعه اي از شوخ طبعي،دوستي با مردم و بي آزاري بود كه در لفافه اي از ايمان و اعتقادي ساده پيچيده شده بود . با آغاز جنگ تحميلي،شور و شوق حضور در ميادين دفاع از ميهن اسلامي در وجود او

نيز به جنبش آمد . هرچند به عنوان سرباز پاي به جبهه گذارده بود بايد به نوعي حضور او را داوطلبانه بدانيم، چرا كه فرصتي و بهانه اي جز اين نبود،تا او خود را براي تنها گذاردن خانواده در گرفتاري و انديشناكي روزگار راضي سازد .

سربازي علي از تاريخ ۱۵/۸/۱۳۶۰ آغاز شد . پس از اتمام دوره آموزش نظامي به مد ت ۲ ماه در كردستان خدمت كرد . نزديك به ۹ ماه از خدمت سربازي را بدين منوال گذرانده بود كه در تاريخ ۲۱/۴/۶۱ سر را به چوگان عشق به امام (ره) و نظام اسلامي در ميدان رضا به بازي تقدير سپرد و به شهادت رسيد .

پيكر پاك آن شهيد،پس از چند روز به شهنيا باز گردانده شد و بر روي دست هاي مردم ده و آباديهاي اطراف در ميان نوحه و عزاداري زايدالوصفي در كنار مقبره شاهزاده محمد به خاك سپرده شد . همان جايي كه از آن پس،نام ((گلزار شهداي شهنيا )) به خود گرفت .

((علي خياط)) در سادگي خود،در حالي كه محبوبيت خاصي در ميان مردم ساده دل شهنيا داشت، نخستين بوي شهادت را در هواي شرجي آلوده شهنيا پيچاند،تا((هميدون ها))(1)،((ليموها))،((سپستان ها)) و ((بلنزيرها))ي شهنيا،نامش را به خاطر بسپارند.

كردو كار تقسيم چاي بين مستمعين را انجام مي داد . از موقعي كه به سربازي رفت تا هنگام شهادتش،جايش در همه مجلس ها و مراسم هاي مذهبي خالي بود، اما جالب بود كه در ماه رمضان،ايام شهادت حضرت علي(ع) خبر شهادتش را به ما دادند . آن زمان من گفتم : مولايش علي(ع) در چنين ايامي شهيد شده و ((علي)) من هم در چنين ايامي . معلوم است كه همان خدمت هاي ناچيزش (خدمتگزاري در مراسم ماه رمضان) مورد قبول حق و عنايت مولا اميرالمومنين (ع) بوده است …

==خاطرات==

- عيسي خياط (برادر شهيد) :

چيزي كه بايد بگويم مهربانيهاي اوست . من از او كوچكتر بودم . يادم مي آيد پولي كه از كار كردن به دست مي آورد،هيچگاه براي خودش خرج نمي كرد . از كار كه برمي گشت هيچ منتي بر كسي نمي گذاشت،حتي پس از كار روزانه اش،در خانه هم به كارهاي منزل مي پرداخت بدون اينكه اظهار خستگي كند .

- جواد عابدي(دوست،هم كلاسي و هم بازی ) :

روزگار نوجواني ما در شهنيا،مخصوصا تابستانها،روزها در سايه نخل ها مي گذشت و شب ها مخصوصا اگر شب هاي مهتابي بود – روي تل و تپه هاي ماسه اي به بازي مشغول مي شديم . يكي از بازيهاي محلي آن زمان ((خرك چه خرك)) بود … در جريان يكي از اين بازيها من به اشتباه تسمه اي كه در هوا مي چرخاندم به صورت ((علي))زدم . فهميدم كه ضربه خيلي شديد بود … هم ترسيدم و هم خيلي ناراحت شدم . علي كمي دست روي چشمش گذاشت و بدون اينكه اظهاردرد كند اولين جمله اش اين بود كه ((نترس! چيزي نشده ! … )) اين جمله او باعث شد كه من خيلي احساس خجالت و شرمندگي كنم . لذا چند دقيقه بعد،او با همان دوستي و مهرباني و مظلوميتش داشت مي خنديد ولي من به گريه افتاده بودم چون خيلي رفتارش مرا تحت تاثير قرار داده بود و دلم برايش مي سوخت .

حال از زبان دوست شنيدن چه خوش بود

يا از زبان آن كه شنيد از زبان دوست …

rId6

منبع:سایت نویدشاهد

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 حال از زبان دوست شنیدن چه خوش بود
 یا  از  زبان  آن  كه  شنید  از زبان دوست
-منبع:سایت نویدشاهد

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==زندگینامه==
-(شهنيا)) در  سال   ۱۳۴۰   هجري  خورشيدي  به   بازيار خسته اي مي مانست ،كه در حاشيه خرمن زرد خويش به پهلو دراز كشيده،دست خويش بر زير سر گذارده و در خوابي خوش فرو رفته باشد . از دو كيلومتري غرب(([[مغدان]] ))تا چهار كيلو متري شمال شرقي ]]بردخون ]]و ((احشام كهنه))به طول ۲/۵ كيلومتر،خانه هاي كاهگلي شهنياييها ،يك به يك ،در يك رديف قرار گرفته و همچون واگن هاي قطاري فرسوده ،به صف ايستاده بودند . روستاي طولاني بدون عرضي كه از شمال هاشوري سبز از نخلها را در حاشيه خود مي د يد و از جنوب تپه هاي زرد رويايي ماسه هاي بادي  …
+(شهنيا)) در  سال   ۱۳۴۰   هجري  خورشيدي  به   بازيار خسته اي مي مانست ،كه در حاشيه خرمن زرد خويش به پهلو دراز كشيده،دست خويش بر زير سر گذارده و در خوابي خوش فرو رفته باشد . از دو كيلومتري غرب(([[مغدان]] ))تا چهار كيلو متري شمال شرقي [[بردخون]] و ((احشام كهنه))به طول ۲/۵ كيلومتر،خانه هاي كاهگلي شهنياييها ،يك به يك ،در يك رديف قرار گرفته و همچون واگن هاي قطاري فرسوده ،به صف ايستاده بودند . روستاي طولاني بدون عرضي كه از شمال هاشوري سبز از نخلها را در حاشيه خود مي د يد و از جنوب تپه هاي زرد رويايي ماسه هاي بادي  …
 شهنيا و نخل هاي حاشيه اش مرز سراب هاي تفتيده و ماسه هاي نرم و داغ بود . باران هاي زمستاني، سراب ها (سبخ زارها)ي شمال آن را از ((كاكل)) سبز مي پوشاندند و تپه ماسه هاي باديش را در جنوب چون تپه ماهورهايي از ((خپه))،((توله))و  …  چشم اندازي زيبا مي بخشيدند .با آغاز تابستان طولاني منطقه جامه هاي نگارين و سبز شهنيا از تنش بيرون مي آمد و لخت و عور در موازات تنهايي و خشكي اندوهناك خود ،تن به تازيانه بادهاي موسمي مي سپرد .

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==زندگینامه==
 (شهنيا)) در  سال   ۱۳۴۰   هجري  خورشيدي  به   بازيار خسته اي مي مانست ،كه در حاشيه خرمن زرد خويش به پهلو دراز كشيده،دست خويش بر زير سر گذارده و در خوابي خوش فرو رفته باشد . از دو كيلو متري غرب((مغدان))تا چهار كيلو متري شمال شرقي بردخون و ((احشام كهنه))به طول ۲/۵ كيلومتر،خانه هاي كاهگلي شهنياييها ،يك به يك ،در يك رديف قرار گرفته و همچون واگن هاي قطاري فرسوده ،به صف ايستاده بودند . روستاي طولاني بدون عرضي كه از شمال هاشوري سبز از نخلها را در حاشيه خود مي د يد و از جنوب تپه هاي زرد رويايي ماسه هاي بادي  …
- ((شهنيا)) در  سال   ۱۳۴۰   هجري  خورشيدي  به   بازيار خسته اي مي مانست ،كه در حاشيه خرمن زرد خويش به پهلو دراز كشيده،دست خويش بر زير سر گذارده و در خوابي خوش فرو رفته باشد . از دو كيلو متري غرب((مغدان))تا چهار كيلو متري شمال شرقي بردخون و ((احشام كهنه))به طول ۲/۵ كيلومتر،خانه هاي كاهگلي شهنياييها ،يك به يك ،در يك رديف قرار گرفته و همچون واگن هاي قطاري فرسوده ،به صف ايستاده بودند . روستاي طولاني بدون عرضي كه از شمال هاشوري سبز از نخلها را در حاشيه خود مي د يد و از جنوب تپه هاي زرد رويايي ماسه هاي بادي  …
 شهنيا و نخل هاي حاشيه اش مرز سراب هاي تفتيده و ماسه هاي نرم و داغ بود . باران هاي زمستاني، سراب ها (سبخ زارها)ي شمال آن را از ((كاكل)) سبز مي پوشاندند و تپه ماسه هاي باديش را در جنوب چون تپه ماهورهايي از ((خپه))،((توله))و  …  چشم اندازي زيبا مي بخشيدند .با آغاز تابستان طولاني منطقه جامه هاي نگارين و سبز شهنيا از تنش بيرون مي آمد و لخت و عور در موازات تنهايي و خشكي اندوهناك خود ،تن به تازيانه بادهاي موسمي مي سپرد .
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۲: @@
 ==خاطرات==
--     عيسي خياط (برادر شهيد) :
+* راوی عيسي خياط برادر شهيد:
-−
 چيزي كه بايد بگويم مهربانيهاي اوست . من از او كوچكتر بودم . يادم مي آيد پولي كه از كار كردن به دست مي آورد،هيچگاه براي خودش خرج نمي كرد . از كار كه برمي گشت هيچ منتي بر كسي نمي گذاشت،حتي پس از كار روزانه اش،در خانه هم به كارهاي منزل مي پرداخت بدون اينكه اظهار خستگي كند  .
--     جواد عابدي(دوست،هم كلاسي و هم بازی ) :
+* راوی جواد عابدي دوست،هم كلاسي و هم بازی:
 روزگار نوجواني ما در شهنيا،مخصوصا تابستانها،روزها در سايه نخل ها مي گذشت و شب ها مخصوصا اگر شب هاي مهتابي بود  –  روي تل و تپه    هاي ماسه اي به بازي مشغول مي شديم . يكي از بازيهاي محلي آن زمان ((خرك چه خرك)) بود  …  در جريان يكي از اين بازيها من به اشتباه تسمه اي كه در هوا مي چرخاندم به صورت ((علي))زدم . فهميدم كه ضربه خيلي شديد بود  …  هم ترسيدم و هم خيلي ناراحت شدم . علي كمي دست روي چشمش گذاشت و بدون اينكه اظهاردرد كند اولين جمله اش اين بود كه ((نترس! چيزي نشده !  … )) اين جمله او باعث شد كه من خيلي احساس خجالت و شرمندگي كنم . لذا چند دقيقه بعد،او با همان دوستي و مهرباني و مظلوميتش داشت مي خنديد ولي من به گريه افتاده بودم چون خيلي رفتارش مرا تحت تاثير قرار داده بود و دلم برايش مي سوخت  .
 حال از زبان دوست شنيدن چه خوش بود
 يا  از  زبان  آن  كه  شنيد  از زبان دوست
-                                   يا  از  زبان  آن  كه  شنيد  از زبان دوست  …
-−
-−
- rId6
 منبع:سایت نویدشاهد