شهید علی محمد زواری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Azizi در ‏۶ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۱۳

2020-02-25T17:13:38Z

Dorostkar98: پانویس

2020-02-17T18:56:23Z

پانویس

Salimpour98 در ‏۲۸ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۸

2020-02-17T16:08:03Z

Salimpour98 در ‏۲۸ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۷

2020-02-17T16:07:42Z

Bagheri9711: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید : 6306948 تاریخ تولد : نام : علی‌محمد محل تولد : تربت جام نام خانوادگی : زو...» ایجاد کرد

2020-02-16T03:26:52Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید : 6306948 تاریخ تولد : نام : علی‌محمد محل تولد : تربت جام نام خانوادگی : زو...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید : 6306948 تاریخ تولد :

نام : علی‌محمد محل تولد : تربت جام

نام خانوادگی : زواری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22

نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :

شغل : یگان خدمتی :

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .

نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌

گلزار :

خاطرات:

- در دوران کودکی علی محمد می خواست به ما نماز یاد بدهد . بعد از نماز مغرب و عشا من و علی محمد و آقای رضوی نژاد سه نفری به بالای پشت بام رفتیم . یکی از همسایه ها ما را دیده بود و به کمیته گزارش داده بود که دو، سه نفر نمی دانم روی پشت بام با هم چه کار می کنند . ما را گرفتند و پرسیدند این جا چه کار می کنید گفتیم : علی محمد دارد به ما نماز یاد می دهد .

- علی محمد رفته بود با تانکر از روستا آب بیاورد . در حین برگشتن یک شیب و سرازیری تندی بود که باید خیلی آرام و یواش با تراکتور می آمد . فکر می کنم تراکتور از دنده خارج شده بود . که علی محمد و راننده خودشان را از تراکتور پایین انداختند و تراکتور و تانکر با هم به دره رفته بودند .

- هنگامی که من و علی محمد و رضا برزین می خواستیم به جبهه برویم، به خاطر سن کمی که داشتم ما را قبول نمی کردند و گفتند دو سال بعد بیایید . ما متولد چهل و هشت بودیم و رفتیم شناسنامه هایمان را دست کاری کردیم و سنمان را متولد چهل و شش کردیم . دفعه ی بعدی که برای اعزام به جبهه رفتیم ما را قبول کردند و هر سه عازم جبهه شدیم .

- دوستانش نقل می کنند زمانی که جنگ شدت گرفت، یک روز ظهر، علی محمد تیربار مجید را که مجروح شده بود گرفت و به سمت دشمن تیراندازی کرد . هر چه به او گفتم علی تو مسئولیت حمل مجروح را داری ولی توجه نکرد . دشمن نقطه ای را که او در حال تیراندازی بود هدف می گیرد و گلوله ی خمپاره ای شلیک می کند . به طوری که یک چفیه اش داخل شکمش می رود و به شهادت می رسد .

- آخرین باری که به مرخصی آمده بود، یک شب با هم برای نگهبانی به مسجد روستا رفته بودیم . علی محمد می گفت : این بار که به جبهه برگردم شهید می شوم . چهره اش نورانی و آرام شده بود . گویی با خدا قرار گذاشته بود و مرا به رفتن جبهه تشویق می کرد و می گفت باید از دین و ناموسمان دفاع کنیم .

- یک شب به علی محمد گفتم، دلم برای روستا تنگ شده . مادرم نیز از دنیا رفته بود . علی محمد مرا دلداری داد و گفت : خدا بزرگ است، نگران نباش . تا خدا و دوازده امام علیه السلام را داری وحشت را به خود راه نده . بمان شب خواب مادرم را دیدم . صبح که بیدار شدم، علی محمد گفت : من که شهید می شوم . ان شاءالله دفعه ی بعد با برادرم به جبهه بیایی .

منبع : سایت یاران رضا

http://yaranere za.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11039

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۱۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~کد شهید~~ : ~~6306948 تاریخ~~ تولد :	+	{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
		+	\|نام فرد = علی محمد زواری
		+	\|تصویر = jpg12 KBInsert link
		+	\|توضیح تصویر =
		+	\|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png\|22px]] ایرانی
		+	\|شهرت =
		+	\|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
		+	\|تولد = [[تربت جام]]
		+	\|شهادت = [[۱۳۶۳/۱۲/۲۲]]
		+	\|وفات =
		+	\|مرگ =
		+	\|محل دفن =
		+	\|مفقود =
		+	\|جانباز =
		+	\|اسارت =
		+	\|نیرو =
		+	\|یگانهای خدمت =
		+	\|طول خدمت =
		+	\|درجه =
		+	\|سمت‌ها = رزمنده
		+	\|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
		+	\|نشان‌های لیاقت =
		+	\|عملیات‌ =
		+	\|فعالیت‌ها =
		+	\|تحصیلات =
		+	\|تخصص‌ها =
		+	\|شغل =
		+	\|خانواده =
		+	}}

−	~~نام : علی‌محمد محل تولد : تربت جام~~
−
−	~~نام خانوادگی : زواری‌ تاریخ شهادت : 1363/12/22~~
−
−	~~نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت :~~
−
−
−	~~تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :~~
−
−	~~شغل : یگان خدمتی :~~
−
−	~~گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .~~
−
−	~~نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌~~
−
−	~~گلزار :~~

	==خاطرات==		==خاطرات==

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 *آخرین باری که به مرخصی آمده بود، یک شب با هم برای نگهبانی به مسجد روستا رفته بودیم . علی محمد می گفت : این بار که به جبهه برگردم شهید می شوم . چهره اش نورانی و آرام شده بود . گویی با خدا قرار گذاشته بود و مرا به رفتن جبهه تشویق می کرد و می گفت باید از دین و ناموسمان دفاع کنیم .
-*یک شب به علی محمد گفتم، دلم برای روستا تنگ شده . مادرم نیز از دنیا رفته بود . علی محمد مرا دلداری داد و گفت : خدا بزرگ است، نگران نباش . تا خدا و دوازده امام علیه السلام را داری وحشت را به خود راه نده . بمان شب خواب مادرم را دیدم . صبح که بیدار شدم، علی محمد گفت : من که شهید می شوم . ان شاءالله دفعه ی بعد با برادرم به جبهه بیایی .
+*یک شب به علی محمد گفتم، دلم برای روستا تنگ شده . مادرم نیز از دنیا رفته بود . علی محمد مرا دلداری داد و گفت : خدا بزرگ است، نگران نباش . تا خدا و دوازده امام علیه السلام را داری وحشت را به خود راه نده . بمان شب خواب مادرم را دیدم . صبح که بیدار شدم، علی محمد گفت : من که شهید می شوم . ان شاءالله دفعه ی بعد با برادرم به جبهه بیایی .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11039 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع : سایت یاران رضا
+==پانویس==
+<references/>
-http://yaranere za.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11039

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 *هنگامی که من و علی محمد و رضا برزین می خواستیم به جبهه برویم، به خاطر سن کمی که داشتم ما را قبول نمی کردند و گفتند دو سال بعد بیایید . ما متولد چهل و هشت بودیم و رفتیم شناسنامه هایمان را دست کاری کردیم و سنمان را متولد چهل و شش کردیم . دفعه ی بعدی که برای اعزام به جبهه رفتیم ما را قبول کردند و هر سه عازم جبهه شدیم .
--     دوستانش نقل می کنند زمانی که جنگ شدت گرفت، یک روز ظهر، علی محمد تیربار مجید را که مجروح شده بود گرفت و به سمت دشمن تیراندازی کرد . هر چه به او گفتم علی تو مسئولیت حمل مجروح را داری ولی توجه نکرد . دشمن نقطه ای را که او در حال تیراندازی بود هدف می گیرد و گلوله ی خمپاره ای شلیک می کند . به طوری که یک چفیه اش داخل شکمش می رود و به شهادت می رسد .
+*دوستانش نقل می کنند زمانی که جنگ شدت گرفت، یک روز ظهر، علی محمد تیربار مجید را که مجروح شده بود گرفت و به سمت دشمن تیراندازی کرد . هر چه به او گفتم علی تو مسئولیت حمل مجروح را داری ولی توجه نکرد . دشمن نقطه ای را که او در حال تیراندازی بود هدف می گیرد و گلوله ی خمپاره ای شلیک می کند . به طوری که یک چفیه اش داخل شکمش می رود و به شهادت می رسد .
 *آخرین باری که به مرخصی آمده بود، یک شب با هم برای نگهبانی به مسجد روستا رفته بودیم . علی محمد می گفت : این بار که به جبهه برگردم شهید می شوم . چهره اش نورانی و آرام شده بود . گویی با خدا قرار گذاشته بود و مرا به رفتن جبهه تشویق می کرد و می گفت باید از دین و ناموسمان دفاع کنیم .