شهید غلامحسین اسداللهی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mehtari9705 در ‏۳۰ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۶

2018-10-22T09:56:59Z

Arameshi9706 در ‏۱۸ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۸

2018-09-09T13:28:49Z

Atashbar97: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شه ی د : 6201437 تار ی خ تولد : 1319/01/02 نام : غلامحس ی ن‌ محل تولد : تربت جام نام خا...» ایجاد کرد

2018-09-08T05:40:38Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شه ی د : 6201437 تار ی خ تولد : 1319/01/02 نام : غلامحس ی ن‌ محل تولد : تربت جام نام خا...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شه ی د : 6201437 تار ی خ تولد : 1319/01/02

نام : غلامحس ی ن‌ محل تولد : تربت جام

نام خانوادگ ی : اسدالله ی‌ تار ی خ شهادت : 1362/12/12

نام پدر : عبداله‌ مکان شهادت : مجنون

تحص ی لات : ابتدا یی منطقه شهادت : منطقه عمل ی ات ی خ ی بر

شغل : پاسدار انقلاب اسلام ی ی گان خدمت ی : ت ی پ 21امامرضا - گردان رعد

گروه مربوط : فرماندهان شه ی د خراسان

نوع عضو ی ت : فرمانده هان رده دو مسئول ی ت : جانش ی ن گردان

گلزار : بهشت‌رضا

زندگی نامه

قائم مقام فرمانده گردان رعدت ی پ 21امام رضا(ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلام ی )

در دوم فرورد ی ن سال 1319،‌ در روستا ی باغ نو از توابع شهرستان تربت جام به دن ی ا آمد. در هفت سالگ ی پدر و در هشت سالگ ی مادرش را از دست داد. و بعد از چند سال با برادر و خواهرش به مشهد آمد و به کفاش ی و کار در قهوه خانه و قناد ی پرداخت. دوره ابتدا یی را به طور شبانه خواند و علاقه ز ی اد ی به درس و قرآن داشت .

او در 18 سالگ ی برا ی خدمت سرباز ی به ب ی رجند و سپس به زابل اعزام شد.اوقات فراغتش را ب ی شتر مطالعه م ی کرد و در فعال ی تها ی اجتماع ی ن ی ز شرکت داشت .

در سال 1344 و در سن 24 سالگ ی ،‌ ازدواج کرد که مراسم عقد و ازدواج بس ی ار ساده برگزار شد .

او سال‌ها قبل از انقلاب،‌ از طر ی ق روحان ی ون مبارز با انقلاب آشنا شد و ارتباط تنگاتنگ و نزد ی ک ی با روحان ی ون داشت .

با شروع انقلاب در سال 1356- 1357،‌ به صفوف به هم فشرده مردم پ ی وست و در راهپ ی ما یی‌ ها و اعتصابات حضور ی افت و در زم ی نه ته ی ه و تکث ی ر اعلام ی ه ها ی امام خم ی ن ی ن ی ز فعال ی ت ی گسترده داشت .

او به امام خم ی ن ی علاقه داشت و به همه سفارش م ی کرد که ا ی شان را تنها نگذارند. و هنگام ی که کس ی به امام و روحان ی ت ب ی احترام ی م ی کرد بس ی ار عصبان ی م ی شد و م ی گفت: با او رفت و آمد نداشته باش ی د .

در مورد انقلاب م ی گفت: انشاءالله اگر امام ب ی ا ی د و انقلاب پ ی روز شود،‌ ا ی ران گلستان م ی شود .

او قبل از انقلاب جوشکار بود ول ی بعد از پ ی روز ی انقلاب ا ی ن کار را کنار گذاشت و عضو سپاه شد .

او با گروهک ها ی ضد انقلاب مخالف بود و با آنان سخت مبارزه م ی کرد و به خاطر نابود ی و جنگ با آنان، عازم کردستان شد و مدت دو ماه با آنان به نبرد پرداخت .

به خاطر هم ی ن مخالفت‌ها و فعال ی ت‌ها بارها مورد تهد ی د قرار گرفت،‌ ول ی از مبارزات و فعال ی تها ی ش دست بر نم ی داشت .

همه را به حفظ ارزش‌ها و آرمان‌ها ی انقلاب و ا ی ستادن در مقابل ضد انقلاب و منافق ی ن سفارش م ی کرد .

با شروع جنگ تحم ی ل ی پ ی وسته در جبهه ها ی نبرد شرکت داشت. هر چهل و پنج روز ی ا سه ماه به مرخص ی م ی آمد و هنگام ی که م ی خواست به جبهه برگردد به همسرش م ی گفت: شما اجازه بده ی د من به جبهه بروم؛ نصف ثواب مال شما باشد. با روح ی ه بس ی ار عال ی به م ی دان نبرد م ی رفت .

در سا ل 1359 در منطقه سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره مجروح و درب ی مارستان ی در اهواز بستر ی شد. ی ک بار د ی گر هم مجروح شد و در ی ک ی از ب ی مارستان‌ها ی تهران بستر ی شد،‌ ول ی به خاطر خانواده چ ی ز ی نگفت. جبهه رفتن و جنگ ی دن با دشمن را افتخار م ی دانست .

در عمل ی ات‌ها ی ز ی اد ی شرکت کرده بود که از جمله م ی توان به عمل ی ات والفجر مقدمات ی ،‌ والفجر 1، والفجر 3،‌ و عمل ی ات خ ی بر اشاره کرد .

او به علت داشتن شجاعت و خوشرو یی ،‌ بس ی ار مورد توجه فرماندهان رده بالا بود و هم ی ن خصوص ی ات باعت دلگرم ی ز ی ر دستان او ن ی ز شده بود .

از خصوص ی ات بارز او شجاعت بود .

در عمل ی ات خ ی بر و در محور عمل ی ات ی جز ی ره مجنون،‌ او به همراه دو تن از دوستانش پ ی شرو ی م ی کنند،‌ تا ا ی نکه از آب دجله و فرات م ی گذرند و هر چه به ا ی ن سه نفر اعلام م ی کنند که عقب نش ی ن ی کن ی د،‌ م ی گو ی ند : اگر عقب نش ی ن ی کن ی م . تلفات ز ی اد ی م ی ده ی م . و به ا ی ن ترت ی ب به پ ی شرو ی ادامه م ی دهند،‌ تا ا ی ن که او پس از مقاومت سر سختانه،‌ بر اثر اصابت ترکش به سر در 8 اسفند سال 1362 به شهادت رس ی د .

پ ی کر مطهر او در جبهه باق ی ماند،‌ اما تمثال ی به ی ادگار از او تش یی ع و در بهشت رضا (ع) به خاک سپرده شد. از او چهار فرزند به ی ادگار مانده است .

منبع : "فرهنگ جاودانه ها ی تار ی خ، زندگ ی نامه فرماندهان شه ی د خراسان" نوشته ی س ی د سع ی د موسو ی ، نشر شاهد، تهران – 1386

ازوص ی ت نامه

... برادران و خواهران،‌ نشستن در ا ی ن موقع جنا ی ت ی است به اسلام و مسلم ی ن . آگاه باش ی د ا ی ن جا به دل ی ل مسئول ی ت‌ها یی که داشتم، مجبور شدم برا ی اسلام و ی ار ی قرآن حرکت کنم …

کتب

عنوان ی اران خراسان ی

نو ی سنده عل ی رضا قربان ی و همکاران

ناشر ستاره ها

تار ی خ نشر 1388/07/01

چک ی ده

ی اران خراسان ی عنوان کتاب ی‌ است که عل ی رضا قربان ی و همکارانش به همت نشر ستاره‌ها وابسته به کنگره بزرگداشت شهدا ی خراسان نخست ی ن چاپ آن را در مهر 1388 روانه بازار کتاب کردند. ا ی ن کتاب که تا کنون ب ی ش از 120هزار نسخه از آن چاپ و منتشر شده‌است، علاوه بر معرف ی کوت اه ی از نقش خراسان در دفاع مقدس، به معرف ی ی ادمان‌ها ی دفاع مقدس ی م ی‌ پردازد که کاروان ی ان راه ی ان نور به هنگام سفر با کاروان راه ی ان نور از آنجا بازد ی د م ی کنند .

ی اران خراسان ی همچن ی ن در هر فصل علاوه بر معرف ی عمل ی ات‌ها یی که در منطقه مورد بازد ی د راه ی ان نور انجام شده، به معرف ی فرماندهان شه ی د خراسان ی که در آن منطقه به شهادت رس ی ده‌اند م ی‌ پردازد .

کتاب ی اران خراسان ی همچن ی ن در پا ی ان هر فصل مطالب ی شامل داستان کوتاه، فرهنگ جبهه و شعر ن ی ز در بر دارد .

شهدا ی مرتبط با ا ی ن کتاب: شه ی د غلامرضا مخبر ی‌ - شه ی د نورعل ی شوشتر ی - شه ی د عل ی ص ی اد ش ی راز ی - شه ی د پرو ی ز حبران ی‌ - شه ی د محمود منظ‌م‌ تولائ ی‌ - شه ی د عبدالحس ی ن‌ برونس ی‌ - شه ی د رمضان‌ عل ی عامل گوشه نش ی ن - شه ی د س ی د عبدالکر ی م هاشم ی نژاد - شه ی د ی وسف کلاهدوز - شه ی د محمود کاوه‌ - شه ی د س ی د محمد تق ی‌ رضو ی ‌مبرقع‌ - شه ی د بابامحمد رستم ی‌ رهورد - شه ی د س ی دعل ی‌ حس ی ن ی ‌ابراه ی م ‌آباد ی - شه ی د حسن‌ آقاس ی‌ زاده‌شعرباف‌ - شه ی د محمد ناصر ناصر ی - شه ی د محمدمهد ی‌ خادم‌الشر ی عه‌ - شه ی د محمدجواد مهد ی ان‌پور - شه ی د عز ی زاله‌ جعفر ی‌ - شه ی د رجب عل ی محمدزاده - شه ی د محمد حسن نظر نژاد - شه ی د حسن‌ عل ی مردان ی‌ - شه ی د مهد ی‌ صبور ی‌ پورباباد ی‌ - شه ی د عل ی‌ اصغر صاحب‌الزمان ی‌ - شه ی د محمد پارسا - شه ی د محمود لاچ ی ن ی‌ - شه ی د غلام‌محمد ن ی ک‌ع ی ش‌ - شه ی د ابوالفضل‌ رف ی ع ی‌ س ی ج‌ - شه ی د حس ی ن‌ کارگر - شه ی د حسن‌ آزاد ی‌ - ش ه ی د عل ی رضا نعمان ی‌ - شه ی د غلامحس ی ن‌ اسدالله ی‌ - شه ی د مسعود افشار ی ان‌ شاند ی ز - شه ی د س ی د محمود سب ی ل ی ان‌ - شه ی د ابوالقاسم‌ ش ی خ‌ الاسلام ی‌ - شه ی د غلامرضا پروانه‌ - شه ی د حس ی ن‌ ام ی ن ی‌ مقدم - شه ی د محمد حس ی ن‌ مهاجر قوچان ی‌ - شه ی د ول ی‌ اله‌ چراغچ ی ‌مسجد ی‌ - شه ی د محم درضا ارفع ی‌ - شه ی د محمدحس ی ن‌ بص ی ر - شه ی د س ی دخل ی ل‌ بهشت ی‌ مسئله‌گو - شه ی د محمدعل ی‌ حافظ ی عسکر ی - شه ی د صادق‌ سم ی ع ی‌ دلوئ ی‌ - شه ی د محمد حصار ی - شه ی د حسن‌ درو ی ش ی‌ - شه ی د اسماع ی ل‌ ب ی ت‌اله ی‌ - شه ی د جواد جام ی‌ خراسان ی‌ - شه ی د عل ی‌ اصغر ناج ی‌ م ی دان ی‌ - شه ی د س ی دحس ی ن‌ فا ضل‌الحس ی ن ی‌ - شه ی د احمد رمضان ی ‌ثان ی‌ - شه ی د س ی دابراه ی م‌ شج ی ع ی‌ - شه ی د محمد رضا نظافت ی زد ی - شه ی د محمد فرومند ی‌ - شه ی د حسن‌ انفراد ی - شه ی د رضا خضرائ ی‌ راد - شه ی د عل ی‌ اصغر حس ی ن ی محراب‌ - شه ی د عل ی رضا آزما ی ش‌ - شه ی د س ی دمحمدعل ی‌ مهرداد آ ی سک‌ - شه ی د گل‌محمد غزنو ی‌ - شه ی د محمدباقر صادق‌جواد ی‌ - شه ی د ابراه ی م‌ محبوب‌ - شه ی د محمدحسن‌ ستوده‌ - شه ی د حس ی ن جوانان - شه ی د مهد ی‌ فرود ی‌ - شه ی د ناصر سازگار - شه ی د قاسم‌ ا ی مان‌پرست‌ - شه ی د نورالله‌ کاظم ی ان - شه ی د س ی انوش (مصطف ی ) رحمان ی - شه ی د حس ی نعل ی‌ امجد ی‌ زاده‌ - شه ی د حس ی نعل ی امام‌دوست - شه ی د مصطف ی تق ی جراح - شه ی د س ی دعباس‌ موسو ی‌ قوچان ی

یاران رضا

http:// yaranereza.ir/ShowSoldier .aspx?SID=2082

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۶
سطر ۷۹:		سطر ۷۹:

	منبع : "فرهنگ جاودانه ها ی تار ی خ، زندگ ی نامه فرماندهان شه ی د خراسان" نوشته ی س ی د سع ی د موسو ی ، نشر شاهد، تهران – 1386		منبع : "فرهنگ جاودانه ها ی تار ی خ، زندگ ی نامه فرماندهان شه ی د خراسان" نوشته ی س ی د سع ی د موسو ی ، نشر شاهد، تهران – 1386
		+
		+
		+	زندگینامه
		+	غلامحسين اسداللهى - پنجمين فرزند عبدالله - در دوم فروردين سال‏1319، در روستاى باغنو - از توابع شهرستان تربت جام - به دنيا آمد. در هفت سالگى پدر و در هشت سالگى مادر خود را از دست داد و بعد از چند سال با برادر و خواهرانش به مشهد آمد و به كفاشى و كار در قهوه‏خانه و قنادى پرداخت. دوره ابتدايى را به طور شبانه خواند و علاقه زيادى به درس و قرآن داشت.
		+	او در 18 سالگى براى خدمت سربازى ابتدا به بيرجند و سپس به زابل اعزام شد.
		+	اوقات فراغتش را بيشتر مطالعه مى‏كرد و در فعاليت هاى اجتماعى نيز شركت داشت.
		+	در سال 1344 و در بيست و چهار سالگى، با خانم ليلى‏نژاد - كه دخترى از خانواده ‏اى مذهبى بود - ازدواج كرد و مراسم عقد و ازدواج بسيار ساده برگزار شد.
		+	او سالها قبل از انقلاب، از طريق روحانيون مبارز با انقلاب آشنا شد و ارتباط تنگاتنگ و نزديكى با روحانيون داشت.
		+	با شروع انقلاب در سال هاى 1356 و 1357، به صفوف به هم فشرده مردم پيوست و در راهپيمايي ها و اعتصابات حضور يافت و در زمينه تهيه و تكثير اعلاميه‏ هاى امام(ره) نيز فعاليتى گسترده داشت.
		+	او به امام(ره) علاقه داشت و به همه سفارش مى‏ كرد كه ايشان را تنها نگذارند. و هنگامى كه كسى به امام(ره) و روحانيت بى‏ احترامى مى ‏كرد بسيار عصبانى مى‏ شد و مى‏ گفت: «با او رفت وآمد نداشته باشيد.»
		+	در مورد انقلاب مى‏ گفت: «ان شاءالله اگر امام بيايند و انقلاب پيروز شود، ايران گلستان مى ‏شود.»
		+	او قبل از انقلاب جوشكار بود ولى بعداز پيروزى انقلاب اين كار را كنار گذاشت و عضو سپاه شد.
		+	او با گروه‏ هاى ضد انقلاب بسيار مخالف بود و با آنان سخت مبارزه مى‏ كرد و به خاطر نابودى و جنگ با آنان، عازم جبهه كردستان شد و به مدت دو ماه با آنان به نبرد پرداخت.
		+	به خاطر همين مخالفتها و فعاليتها بارها مورد تهديد قرار گرفت، ولى از مبارزات و فعاليت هايش دست بر نمى‏ داشت.
		+	همه را به حفظ ارزشها و آرمانهاى انقلاب و ايستادن در مقابل ضد انقلاب و منافقين سفارش مى‏ كرد.
		+	با شروع جنگ تحميلى پيوسته در جبهه ‏هاى نبرد شركت داشت. هر چهل و پنج روز يا سه ماه يك بار مرخصى مى ‏آمد و هنگامى كه مى‏ خواست به جبهه برگردد به همسرش مى ‏گفت: «شما اجازه بدهيد من به جبهه بروم، نصف ثواب مال شما باشد.» با روحيه خوب و بسيار عالى به ميدان نبرد مى‏ رفت.
		+	در سال 1359 در منطقه سوسنگرد بر اثر اصابت تركش خمپاره مجروح و در بيمارستانى در اهواز بسترى شد. يك‏ بار ديگر هم مجروح شد و در يكى از بيمارستانهاى تهران بسترى شد، ولى به خانواده خود چيزى نگفت.
		+	او جبهه رفتن و جنگيدن با دشمنان را افتخار مى ‏دانست.
		+	همسرش در مورد عشق و علاقه او به جبهه مى‏گويد: «هنگامى كه به او مى ‏گفتيم كه چرا از جبهه دير مى ‏آييد يا اينكه بيشتر بياييد و مرخصى بگيريد، ناراحت مى ‏شد و مى ‏گفت: شما بايد بگوييد بيشتر بروم، زيرا آنجا به ما بيشتر نياز دارند.»
		+	خواهر او نيز در اين زمينه مى ‏گويد: «بزرگ ترين آرزويش جبهه و شهادت بود. روزى كه خرمشهر آزاد شد گريه مى ‏كرد كه چرا من در خرمشهر نبودم؟»
		+	در مورد اخلاق و رفتار او در خانواده، يكى از فرزندانش مى ‏گويد: «برخورد ايشان در خانه با ما بسيار خوب بود و هميشه به ما توصيه مى ‏كردند كه درس بخوانيم و در كارها به مادرم كمك كنيم. خود ايشان نيز در كارهاى خانه به مادرم كمك مى كردند و مى‏ گفتند كه عدالت را بايد از خانه شروع كرد. پدرم حتى هنگامى كه ما كار غلطى انجام مى ‏داديم، تنها با نصيحت و چند روز حرف نزدن، ما را تنبيه مى‏ كردند و در اين صورت بود كه ما مى ‏فهميديم كه پدرمان واقعاً از دست ما عصبانى هستند.»
		+	آقاى نظرنژاد - يكى از دوستان شهيد - در مورد خصوصيات اخلاقى وى مى‏گويد: «از زمانى كه او را شناختم از نظر برخورد با مردم استثنايى بود و خيلى متين و بردبار و باوقار با مردم گفتگو و برخورد مى‏ كرد.»
		+	او در بسيارى از مجالس مذهبى از جمله: نماز جماعت و جمعه شركت مى ‏كرد و هنگام نماز خواندن چهره معنوى و روحانى داشت و با حالتى خاص با معبود خويش به راز و نياز مى ‏پرداخت و در نمازهاى شب خود نيز خالصانه در دل شب با خداى خويش مناجات مى ‏كرد. او در اخلاق نمونه و بسيار مهربان، صبور، خوش قلب و متين بود. به بچه‏ ها علاقه زيادى داشت و از بازى كردن با بچه‏ ها و ديدن چهره شاد آنها لذت مى‏ برد. او فردى بسيار اجتماعى بود و سعى مى ‏كرد مشكلات ديگران را حل كند. رابطه ‏اش با همه اقوام و آشنايان خوب بود و به همه احترام مى ‏گذاشت.
		+	به محرومين و مستمندان كمك مى ‏كرد و اگر كسى مشكلى داشت در حل آن مى‏ كوشيد. همسرش در اين مورد مى ‏گويد: «هنگامى كه خانه ما در خيابان مصطفى خمينى بود، يك روز برف سنگينى آمده بود و او به پيرمرد همسايه كمك كرد تا پشت بام منزلش را برف روبى كند و بعد از شهادت او، آن پيرمرد هميشه از او ياد مى ‏كرد.»
		+	شهيد اسداللهى در عمليات هاى زيادى شركت كرده بود كه از آن جمله مى ‏توان به عمليات والفجر مقدماتى، والفجر 1، والفجر3 و عمليات خيبر اشاره كرد.
		+	او به علت داشتن شجاعت و خوشرويى، بسيار مورد توجه فرماندهان رده بالا بود و همين خصوصيات باعث دلگرمى زير دستان او نيز شده بود. از خصوصيات بارز او شجاعت بود. آقاى نظرنژاد مى ‏گويد: «در عمليات خيبر دشمن ما را از كنار رود دجله و فرات به عقب رانده بود. ما در كنار دژ آرايش گرفته بوديم و جنگ تن به تن آغاز شد؛ شهيد را ديدم كه يك تنه در مقابل تانكهاى دشمن مى ‏جنگيد و مى‏ گفت: بياييد ياران حسين، فرار نكنيد.»
		+	معتقد بود كه همه بايد به جبهه بروند يا در امورى كه مربوط به جبهه است كمك كنند تا جنگ به نفع اسلام و مسلمين تمام شود.»
		+	آقاى سعيد رئوف يكى از همرزمان شهيد مى‏ گويد: «از كوتاهى در كارها عصبانى مى ‏شد، مثلاً وقتى در عملياتها مى ‏گفت: تيربار بياوريد و دير مى ‏آوردند، بسيار عصبانى مى ‏شد. اما وقتى كار تمام مى‏ شد اگر هم او را عصبانى مى ‏كرديم، فقط مى‏ خنديد و وقتى به او مى ‏گفتيم كه چرا عصبانى مى‏شوى؟ مى‏گفت: اگر در كار كوتاهى كنيم بسيار شهيد خواهيم داد. عصبانيتش تنها به خاطر خدا بود نه نفس خودش. از آرزوهايش سلامتى و تندرسى امام(ره) بود و مى ‏گفت: دعا مى‏ كنم كه از عمرم كم شود و بر عمر ايشان افزوده شود.»
		+	همرزمانش از تقوا و پارسايى او نيز بسيار ياد مى ‏كنند. يكى از دوستانش به نام غلامحسين نظرنژاد - در اين زمينه مى‏گويد: «وقتى نام حضرت زهرا(س) برده مى ‏شد يا نام ائمه(ع) بيان مى ‏شد، در او يك انقلاب درونى ديده مى‏ شد و شانه‏ هايش مى ‏لرزيد و گريه مى ‏كرد. وقتى به مرخصى مى ‏آمد، بيشتر با بچه‏ ها بازى مى ‏كرد و آنها را بيرون مى ‏برد و همچنين در منزل به همسرش كمك مى ‏كرد ويا به مطالعه رساله امام(ره) و نهج ‏البلاغه يا به خواندن كتابهاى مختلف مى ‏پرداخت.
		+	از غيبت و دروغ بدش مى ‏آمد و كسى جرئت نداشت پيش او از ديگران غيبت كند. بزرگ ‏ترين آرزويش شهادت بود.
		+	به نماز بسيار اهميت مى‏ داد و در اين مورد مى‏ گفت: «اگر هنگام نماز است و كارى داريد، كارتان را كنار بگذاريد و نمازتان را بخوانيد وسپس كارتان را انجام دهيد.»
		+	آخرين بار كه به جبهه اعزام مى ‏شد، از روحيه بسيار بالايى برخوردار بود. همسرش در مورد خوابى كه شب قبل از شهادت او ديده است، مى ‏گويد: «ديدم شهيد روى بلندى ايستاده و من پايين بلندى هستم و به او مى‏ گويم: چرا پايين نمى ‏آييد؟ و او گفت: ان شاءالله مى ‏آيم. در آن لحظه اسبى سفيد و سه كبوتر آمدند و كبوترها شروع به پرواز كردند و او در حالى كه افسار اسب در دستش بود ناپديد شد و من اين خواب را به شهادت او تعبير كردم.»
		+	در عمليات خيبر و در محور عملياتى جزيره مجنون، او به همراه دو تن از دوستانش پيشروى مى ‏كنند، تا اينكه از آب دجله و فرات مى‏ گذرند و هرچه به اين سه نفر اعلام مى‏ شود كه عقب‏نشينى كنيد، مى ‏گويند: «اگر عقب ‏نشينى كنيم، تلفات زيادى مى ‏دهيم.» و به اين ترتيب به پيشروى ادامه مى ‏دهند، تا اين‏كه او پس از مقاومت سرسختانه، بر اثر اصابت تركش به سر در 8 اسفند 1362 به شهادت مى ‏رسد.
		+	آقاى حسن نظرنژاد - از دوستانش - در مورد نحوه شهادت او مى ‏گويد: «وقتى ما از دجله به سوى هور عقب رانده شديم، بر روى دژ با دشمن درگيرى تن به تن ايجاد شد، او باتيربارى كه دردستش بود به بالاى دژ رفت و به نيروهاى عراقى حمله كرد و در آنجا به شهادت رسيد. در آن موقع كه او را روى دژ ديدم شهيد شده بود و صورتش مثل خورشيد مى ‏درخشيد.»
		+	صغرى اسداللهى در مورد شهادت برادرش مى ‏گويد: «روزى سر قبر ايشان رفتيم. چند نفر جوان كه تازه ازدواج كرده بودند سر قبر ايشان گريه مى ‏كردند، وقتى من شروع به درد دل با شهيد كردم، يكى از آنها پيش من آمد و گفت: شهيد جان 800 تن از ما را خريد، ايشان ما را نجات دادند تا زير تانك نرويم، اما خودشان شهيد شدند.»
		+	يكى از همرزمانش شب قبل از عمليات او را در حال نماز و راز و نياز با خدا مى ‏بيند. وقتى جوياى حال او مى ‏شود، مى‏ گويد: «مى‏ترسم شهادت نصيبم نشود.»
		+	از او چهار فرزند به نامهاى محمدرضا (متولد1347 )، فاطمه (متولد 1347)، مهدى (متولد 1355) و مريم (متولد1360 ) به يادگار مانده است.
		+	پيكر مطهر او در جبهه باقى ماند، اما تمثالى به يادگار از او تشييع و در بهشت رضا(ع) به خاك سپرده شد.
		+
		+	منبع سایت نوید شاهد
		+	http://navideshahed.com/fa/news/438190
		+

	==وصیتنامه==		==وصیتنامه==

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 قائم مقام فرمانده گردان رعدت ی پ 21امام رضا(ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلام ی )
@@ سطر ۸۰: / سطر ۸۰: @@
 منبع : "فرهنگ جاودانه ها ی تار ی خ، زندگ ی نامه فرماندهان شه ی د خراسان" نوشته ی س ی د سع ی د موسو ی ، نشر شاهد، تهران – 1386
 ازوص ی ت نامه
 ... برادران و خواهران،‌ نشستن در ا ی ن موقع جنا ی ت ی است به اسلام و مسلم ی ن . آگاه باش ی د ا ی ن جا به دل ی ل مسئول ی ت‌ها یی که داشتم، مجبور شدم برا ی اسلام و ی ار ی قرآن حرکت کنم …
-کتب
+==کتب==
 عنوان ی اران خراسان ی
@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۸: @@
 تار ی خ نشر 1388/07/01
-چک ی ده
+*چک ی ده
 ی اران خراسان ی عنوان کتاب ی‌ است که عل ی رضا قربان ی و همکارانش به همت نشر ستاره‌ها وابسته به کنگره بزرگداشت شهدا ی خراسان  نخست ی ن چاپ آن را در مهر 1388 روانه بازار کتاب کردند. ا ی ن کتاب که تا کنون ب ی ش از 120هزار نسخه از آن چاپ و منتشر شده‌است، علاوه بر معرف ی کوت اه ی از نقش خراسان در دفاع مقدس، به معرف ی ی ادمان‌ها ی دفاع مقدس ی م ی‌ پردازد که کاروان ی ان راه ی ان نور به هنگام سفر با کاروان راه ی ان نور از آنجا بازد ی د م ی کنند .