شهید غلامحسین قاسمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۵۸

2020-08-15T13:58:13Z

Rahime98: /* خاطرات */

2020-08-14T05:35:34Z

‏خاطرات

Bozorgmehr98 در ‏۲۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۱۴

2020-08-13T08:14:25Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۰۳

2020-08-13T02:03:08Z

Panahi در ‏۲۱ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۹

2020-08-11T09:59:08Z

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6123214 تاریخ تولد : نام : غلامحسین‌ محل تولد : بیرجند نام خانو...» ایجاد کرد

2020-08-11T04:46:21Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6123214 تاریخ تولد : نام : غلامحسین‌ محل تولد : بیرجند نام خانو...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6123214 تاریخ تولد :
نام : غلامحسین‌ محل تولد : بیرجند
نام خانوادگی : قاسمی‌ تاریخ شهادت : 1361/04/23
نام پدر : محمدعلی‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : شماره‌یک‌
خاطرات
پیش بینی شهادت
موضوع پيش بيني شهادت
راوی خداداد حسنی
متن کامل خاطره

یادم هست وقتی غلام حسین برای اولین بار از منطقه به خانه آمد برای ما نقل می کرد که در یک ماموریت که ما را به تنگه ی چزابه فرستاده بودند ما در یک منطقه ی صحرایی قرار گرفته بودیم و تعدادی از بچه ها تا سه روز به آنها آب و غذا نرسید به خاطر این که اسلحه ی آنها به دست کسی نیفتد آنها را در بین رمل پنهان کرده بودند وقتی ما بچه ها را پیدا کردیم اسلحه های انها را برداشتیم و آنها را به عقب اوردیم ولی در جایی که ما قرار داشتیم هم غذا کم بود ما از سهمیه ی خود به آنها دادیم و به جنگ خودمان ادامه دادیم تا این که الحمدالله به نتیجه ی مطلوب رسیدیم و توانستیم خود و دوستانمان را از آن محلکه نجات دهیم.
عشق شهادت
موضوع عشق شهادت
راوی خداداد حسنی
متن کامل خاطره

ییادم هست اولین شهید را که در روستا تشییع می کردند و با بلندگو صدا می زدند تا مردم بفهمند و به تشییع جنازه بروند. ما در خانه بودیم و آماده شده بودیم تا به مراسم برویم که غلام حسین به مادرش می گفت: به امید خدا شهید بعدی که بیاورند من هستم و درست یک هفته بعد از آن موضوع او به جبهه رفت و دیگر برنگشت و درست مثل گفته ی خودش دومین شهید روستایمان شد.
عشق به جهاد
موضوع عشق به جهاد
راوی سارا دهقانی
متن کامل خاطره

یادم هست وقتی غلام حسین پس از گذراندن دوره ی اموزشی به خانه امده بود خیلی خوشحال بود و در پوست خود نمی گنجید و می گفت خدا را شکر که عاقبت قسمت شد تا من هم سهمی از مبارزه با تجاوزگر و دفاع از اسلام و مسلمین داشته باشم و بتوانم به وظیفه ی دینی خودم عمل کنم.
پیش بینی شهادت
موضوع پيش بيني شهادت
راوی رمضان اسماعیلی
متن کامل خاطره

یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.
منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16374

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 ==خاطرات==
-موضوع    پيش بيني شهادت
+* موضوع    پيش بيني شهادت
-راوی    خداداد حسنی
+یادم هست وقتی غلام حسین برای اولین بار از منطقه به خانه آمد برای ما نقل می کرد که در یک ماموریت که ما را به تنگه ی چزابه فرستاده بودند ما در یک منطقه ی صحرایی قرار گرفته بودیم و تعدادی از بچه ها تا سه روز به آنها آب و غذا نرسید به خاطر این که اسلحه ی آنها به دست کسی نیفتد آنها را در بین رمل پنهان کرده بودند وقتی ما بچه ها را پیدا کردیم اسلحه های انها را برداشتیم و آنها را به عقب اوردیم ولی در جایی که ما قرار داشتیم هم غذا کم بود ما از سهمیه ی خود به آنها دادیم و به جنگ خودمان ادامه دادیم تا این که الحمدالله به نتیجه ی مطلوب رسیدیم و توانستیم خود و دوستانمان را از آن محلکه نجات دهیم.راوی    خداداد حسنی
-*یادم هست وقتی غلام حسین برای اولین بار از منطقه به خانه آمد برای ما نقل می کرد که در یک ماموریت که ما را به تنگه ی چزابه فرستاده بودند ما در یک منطقه ی صحرایی قرار گرفته بودیم و تعدادی از بچه ها تا سه روز به آنها آب و غذا نرسید به خاطر این که اسلحه ی آنها به دست کسی نیفتد آنها را در بین رمل پنهان کرده بودند وقتی ما بچه ها را پیدا کردیم اسلحه های انها را برداشتیم و آنها را به عقب اوردیم ولی در جایی که ما قرار داشتیم هم غذا کم بود ما از سهمیه ی خود به آنها دادیم و به جنگ خودمان ادامه دادیم تا این که الحمدالله به نتیجه ی مطلوب رسیدیم و توانستیم خود و دوستانمان را از آن محلکه نجات دهیم.
+* موضوع    عشق شهادت
-موضوع    عشق شهادت
+* موضوع    عشق به جهاد
-راوی    خداداد حسنی
+یادم هست وقتی غلام حسین پس از گذراندن دوره ی اموزشی به خانه امده بود خیلی خوشحال بود و در پوست خود نمی گنجید و می گفت خدا را شکر که عاقبت قسمت شد تا من هم سهمی از مبارزه با تجاوزگر و دفاع از اسلام و مسلمین داشته باشم و بتوانم به وظیفه ی دینی خودم عمل کنم.راوی    سارا دهقانی
-*یادم هست اولین شهید را که در روستا تشییع می کردند و با بلندگو صدا می زدند تا مردم بفهمند و به تشییع جنازه بروند. ما در خانه بودیم و آماده شده بودیم تا به مراسم برویم که غلام حسین به مادرش می گفت: به امید خدا شهید بعدی که بیاورند من هستم و درست یک هفته بعد از آن موضوع او به جبهه رفت و دیگر برنگشت و درست مثل گفته ی خودش دومین شهید روستایمان شد.
+* موضوع    پيش بيني شهادت
-−
-−
-موضوع    عشق به جهاد
-−
-راوی    سارا دهقانی
-−
-−
-*یادم هست وقتی غلام حسین پس از گذراندن دوره ی اموزشی به خانه امده بود خیلی خوشحال بود و در پوست خود نمی گنجید و می گفت خدا را شکر که عاقبت قسمت شد تا من هم سهمی از مبارزه با تجاوزگر و دفاع از اسلام و مسلمین داشته باشم و بتوانم به وظیفه ی دینی خودم عمل کنم.
-−
-−
-−
 موضوع    پيش بيني شهادت
-−
-راوی    رمضان اسماعیلی
-−
-*یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.
-−
-<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16374 یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 راوی    خداداد حسنی
-یادم هست وقتی غلام حسین برای اولین بار از منطقه به خانه آمد برای ما نقل می کرد که در یک ماموریت که ما را به تنگه ی چزابه فرستاده بودند ما در یک منطقه ی صحرایی قرار گرفته بودیم و تعدادی از بچه ها تا سه روز به آنها آب و غذا نرسید به خاطر این که اسلحه ی آنها به دست کسی نیفتد آنها را در بین رمل پنهان کرده بودند وقتی ما بچه ها را پیدا کردیم اسلحه های انها را برداشتیم و آنها را به عقب اوردیم ولی در جایی که ما قرار داشتیم هم غذا کم بود ما از سهمیه ی خود به آنها دادیم و به جنگ خودمان ادامه دادیم تا این که الحمدالله به نتیجه ی مطلوب رسیدیم و توانستیم خود و دوستانمان را از آن محلکه نجات دهیم.
+*یادم هست وقتی غلام حسین برای اولین بار از منطقه به خانه آمد برای ما نقل می کرد که در یک ماموریت که ما را به تنگه ی چزابه فرستاده بودند ما در یک منطقه ی صحرایی قرار گرفته بودیم و تعدادی از بچه ها تا سه روز به آنها آب و غذا نرسید به خاطر این که اسلحه ی آنها به دست کسی نیفتد آنها را در بین رمل پنهان کرده بودند وقتی ما بچه ها را پیدا کردیم اسلحه های انها را برداشتیم و آنها را به عقب اوردیم ولی در جایی که ما قرار داشتیم هم غذا کم بود ما از سهمیه ی خود به آنها دادیم و به جنگ خودمان ادامه دادیم تا این که الحمدالله به نتیجه ی مطلوب رسیدیم و توانستیم خود و دوستانمان را از آن محلکه نجات دهیم.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 راوی    خداداد حسنی
-ییادم هست اولین شهید را که در روستا تشییع می کردند و با بلندگو صدا می زدند تا مردم بفهمند و به تشییع جنازه بروند. ما در خانه بودیم و آماده شده بودیم تا به مراسم برویم که غلام حسین به مادرش می گفت: به امید خدا شهید بعدی که بیاورند من هستم و درست یک هفته بعد از آن موضوع او به جبهه رفت و دیگر برنگشت و درست مثل گفته ی خودش دومین شهید روستایمان شد.
+*یادم هست اولین شهید را که در روستا تشییع می کردند و با بلندگو صدا می زدند تا مردم بفهمند و به تشییع جنازه بروند. ما در خانه بودیم و آماده شده بودیم تا به مراسم برویم که غلام حسین به مادرش می گفت: به امید خدا شهید بعدی که بیاورند من هستم و درست یک هفته بعد از آن موضوع او به جبهه رفت و دیگر برنگشت و درست مثل گفته ی خودش دومین شهید روستایمان شد.
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
-یادم هست وقتی غلام حسین پس از گذراندن دوره ی اموزشی به خانه امده بود خیلی خوشحال بود و در پوست خود نمی گنجید و می گفت خدا را شکر که عاقبت قسمت شد تا من هم سهمی از مبارزه با تجاوزگر و دفاع از اسلام و مسلمین داشته باشم و بتوانم به وظیفه ی دینی خودم عمل کنم.
+*یادم هست وقتی غلام حسین پس از گذراندن دوره ی اموزشی به خانه امده بود خیلی خوشحال بود و در پوست خود نمی گنجید و می گفت خدا را شکر که عاقبت قسمت شد تا من هم سهمی از مبارزه با تجاوزگر و دفاع از اسلام و مسلمین داشته باشم و بتوانم به وظیفه ی دینی خودم عمل کنم.
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 راوی    رمضان اسماعیلی
-یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.
+*یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.
 <ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16374 یاران رضا]</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۹
سطر ۳۴:		سطر ۳۴:

	یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.		یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.
−	~~منبع سایت:~~ http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16374	+	<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16374 یاران رضا]</ref>
		+
		+	==پانویس==
		+	<references/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-کد شهید:    6123214    تاریخ تولد :
+کد شهید:    6123214
-نام :    غلامحسین‌    محل تولد :    بیرجند
-نام خانوادگی :    قاسمی‌    تاریخ شهادت :    1361/04/23
+نام :    غلامحسین‌
-نام پدر :    محمدعلی‌    مکان شهادت :
-تحصیلات :    نامشخص    منطقه شهادت :
+نام خانوادگی :    قاسمی
-شغل :        یگان خدمتی :
 گروه مربوط :    گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
 نوع عضویت :    سایر شهدا    مسئولیت :    رزمنده‌
 گلزار :    شماره‌یک‌
-یادم هست وقتی غلام حسین برای اولین بار از منطقه به خانه آمد برای ما نقل می کرد که در یک ماموریت که ما را به تنگه ی چزابه فرستاده بودند ما در یک منطقه ی صحرایی قرار گرفته بودیم و تعدادی از بچه ها تا سه روز به آنها آب و غذا نرسید به خاطر این که اسلحه ی آنها به دست کسی نیفتد آنها را در بین رمل پنهان کرده بودند وقتی ما بچه ها را پیدا کردیم اسلحه های انها را برداشتیم و آنها را به عقب اوردیم ولی در جایی که ما قرار داشتیم هم غذا کم بود ما از سهمیه ی خود به آنها دادیم و به جنگ خودمان ادامه دادیم تا این که الحمدالله به نتیجه ی مطلوب رسیدیم و توانستیم خود و دوستانمان را از آن محلکه نجات دهیم.راوی    خداداد حسنی
+==خاطرات==
-* موضوع    عشق به جهاد
+موضوع    پيش بيني شهادت
-یادم هست وقتی غلام حسین پس از گذراندن دوره ی اموزشی به خانه امده بود خیلی خوشحال بود و در پوست خود نمی گنجید و می گفت خدا را شکر که عاقبت قسمت شد تا من هم سهمی از مبارزه با تجاوزگر و دفاع از اسلام و مسلمین داشته باشم و بتوانم به وظیفه ی دینی خودم عمل کنم.راوی    سارا دهقانی
+راوی    رمضان اسماعیلی
-* موضوع    پيش بيني شهادت
+یادم هست یک دفعه که با غلام حسین به همراه چند نفر رزمنده به مشهد می رفتیم تا از آن جا به جبهه بروند در بین راه که از بیرجند می آمدیم همه ی آن رزمنده ها که همراهمان بودند خوابیدن و تنها کسی بیدار ماند غلام حسین بود و تا نزدیکی مشهد که رسیدیم با خود زمزمه می کرد و دعا زیر لب می خواند وقتی به تپه ای که از آن جا حرم امام رضا علیه السلام مشخص بود و به تپه سلام معروف است رسیدیم و او بی اختیار از جا بلند شد و با صدای بلند گفت السلام علیک یابن الزهرا سلام الله با صدای او تمامی بچه ها بیدار شدند . و او به من گفت اسماعیل این آخرین باری است که من شما را می بینم وبه من الهام شده است که شهید می شوم مرا حلال کن من به او گفتم ان شاءالله به سلامت با افتخار بر می گردی و به مشهد رسیدیم و از من خداحافظی کرد و رفت. تا چند وقت از او خبری نداشتم تا این که یک روز خبر شهادت او را از یکی از دوستانم فهمیدم.
 <ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16374 یاران رضا]</ref>