شهید غلام حسن گذر خراستانه‌ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Rasouli98 در ‏۶ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۹

2021-01-25T17:29:04Z

Azadi99 در ‏۲۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۵

2020-11-18T21:05:09Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6125776 تاریخ تولد : نام : غلامحسن‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : گذرخر...» ایجاد کرد

2020-10-22T18:02:18Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 6125776 تاریخ تولد : نام : غلامحسن‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : گذرخر...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6125776 تاریخ تولد :
نام : غلامحسن‌ محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : گذرخراستانه‌ تاریخ شهادت : 1361/01/11
نام پدر : غلامرضا مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار : بهشت‌شهدابحرابا
خاطرات
عشق به جهاد
موضوع عشق به جهاد
راوی حسین بزنجانی
متن کامل خاطره

در اسفند سال 60 بعد از جمع آوری کمک های مردمی برای جبهة جنگ ، تعداد پانزده نفر از بچه های محلة بحرآباد به نامهای شهید گذری ، حاج عباس صالحی و ... و شهیدان دلاور حسن نوری ، شهید عزیز احمد یزدی و خودم (حسیین بزنجانی ) به استان خوزستان اعزام شدیم . تعدادی از بچه های شهر مقدس مشهد که یکی از آن ها سردار شهید محمد پلیان بود ، بعد از چند روز به پادگان 92 زرهی اهواز اعزام و ر آنجا مستقر شدیم . بعد از استراحت کوتاهی به شهر بستان اعزام شدیم و یک هفته مشغول آموزش نظامی و آشنا شدن با خط مقدم ( به نام شهید دینوی که دست راست تنگة چزابه قرار داشت ) شدیم . اکنون می خواهم چگونگی شهادت شهید گذری را برای شما تعریف نمایم . روحانی شهید گذری برای همة ما وصیت نامه نوشت . فرماندهان در ابتدا با اعزام ایشان به خط مقدم موافق نبودند و خودم با چشمانم دیدم که شهید گذری به خاطر عدم موافقت فرماندهان با اعزام ایشان به خط در وسط جاده خوابید . گفت : یا باید به خط اعزام شوم یا ماشین ها از روی من عبور کنند . با صدای بلند ادامه داد و گفت : مگر من با این جونان چه فرقی دارم؟ خلاصه به خط مقدم رسیدیم و ما را از یکدیگر جدا کردند و در سراسر خط تقسیم شدیم . من ، حاج عباس صالحی و شهید گذری از هم صد متر فاصله داشتیم . بنده بعد از دو روز که شهادت نصیب غلامحسن گذری شد ، اطلاع یافتم . فرمانده گروهان به من گفت : یکی دیگر از بچه های محله تان بنام حاج عباس صالحی در آن تپّه مستقر است . فاصله اش با سنگر ما صد متر بود . بقدری آتش زیاد بود که نمی شد از سنگر بیرون بیاییم . فاصلة ما با عراقی ها هفتاد متر بود . شهید گذری به داخل سنگرها می رفت و مسئلة دینی برای رزمنده ها می گفت . روز دوم به اتّفاق فرمانده گروهان به طرف سنگرها می آمدند ، که عراقی ها با خمپارة شصت، روحانی عزیز را به شهادت می رسانند و فرمانده دست راستش مجروح می شود و پیکر مطهر آن عزیز را به عقب منتقل کردند . آنجا فهمیدم عباس صالحی فاصله ای با من نداشته ایشان رفتم . حاجی گفت : چی شده چرا رنگت پریده است؟ گفتم : هیچی یکی از هم سنگریهایم شهید شده است . به حاج عباس گفتم موضوع مربوط به شهید شدن شهید گذری است من را بغل گرفت و گریه کردیم . سه روز برای ایشان داخل سنگرها تعذیه گرفتیم .
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17836

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 متن کامل خاطره
-در اسفند سال 60 بعد از جمع آوری کمک های مردمی برای جبهة جنگ ، تعداد پانزده نفر از بچه های محلة بحرآباد به نامهای شهید گذری ، حاج عباس صالحی و ... و شهیدان دلاور حسن نوری ، شهید عزیز احمد یزدی و خودم (حسیین بزنجانی ) به استان خوزستان اعزام شدیم . تعدادی از بچه های شهر مقدس مشهد که یکی از آن ها سردار شهید محمد پلیان بود ، بعد از چند روز به پادگان 92 زرهی اهواز اعزام و ر آنجا مستقر شدیم . بعد از استراحت کوتاهی به شهر بستان اعزام شدیم و یک هفته مشغول آموزش نظامی و آشنا شدن با خط مقدم ( به نام شهید دینوی که دست راست تنگة چزابه قرار داشت ) شدیم . اکنون می خواهم چگونگی شهادت شهید گذری را برای شما تعریف نمایم . روحانی شهید گذری برای همة ما وصیت نامه نوشت . فرماندهان در ابتدا با اعزام ایشان به خط مقدم موافق نبودند و خودم با چشمانم دیدم که شهید گذری به خاطر عدم موافقت فرماندهان با اعزام ایشان به خط در وسط جاده خوابید . گفت : یا باید به خط اعزام شوم یا ماشین ها از روی من عبور کنند . با صدای بلند ادامه داد و گفت : مگر من با این جونان چه فرقی دارم؟ خلاصه به خط مقدم رسیدیم و ما را از یکدیگر جدا کردند و در سراسر خط تقسیم شدیم . من ، حاج عباس صالحی و شهید گذری از هم صد متر فاصله داشتیم . بنده بعد از دو روز که شهادت نصیب غلامحسن گذری شد ، اطلاع یافتم . فرمانده گروهان به من گفت : یکی دیگر از بچه های محله تان بنام حاج عباس صالحی در آن تپّه مستقر است . فاصله اش با سنگر ما صد متر بود . بقدری آتش زیاد بود که نمی شد از سنگر بیرون بیاییم . فاصلة ما با عراقی ها هفتاد متر بود . شهید گذری به داخل سنگرها می رفت و مسئلة دینی برای رزمنده ها می گفت . روز دوم به اتّفاق فرمانده گروهان به طرف سنگرها می آمدند ، که عراقی ها با خمپارة شصت، روحانی عزیز را به شهادت می رسانند و فرمانده دست راستش مجروح می شود و پیکر مطهر آن عزیز را به عقب منتقل کردند . آنجا فهمیدم عباس صالحی فاصله ای با من نداشته ایشان رفتم . حاجی گفت : چی شده چرا رنگت پریده است؟ گفتم : هیچی یکی از هم سنگریهایم شهید شده است . به حاج عباس گفتم موضوع مربوط به شهید شدن شهید گذری است من را بغل گرفت و گریه کردیم . سه روز برای ایشان داخل سنگرها تعذیه گرفتیم .
+در اسفند سال 60 بعد از جمع آوری کمک های مردمی برای جبهة جنگ ، تعداد پانزده نفر از بچه های محلة بحرآباد به نامهای شهید گذری ، حاج عباس صالحی و ... و شهیدان دلاور حسن نوری ، شهید عزیز احمد یزدی و خودم (حسیین بزنجانی ) به استان خوزستان اعزام شدیم . تعدادی از بچه های شهر مقدس مشهد که یکی از آن ها سردار شهید محمد پلیان بود ، بعد از چند روز به پادگان 92 زرهی اهواز اعزام و ر آنجا مستقر شدیم . بعد از استراحت کوتاهی به شهر بستان اعزام شدیم و یک هفته مشغول آموزش نظامی و آشنا شدن با خط مقدم ( به نام شهید دینوی که دست راست تنگة چزابه قرار داشت ) شدیم . اکنون می خواهم چگونگی شهادت شهید گذری را برای شما تعریف نمایم . روحانی شهید گذری برای همة ما وصیت نامه نوشت . فرماندهان در ابتدا با اعزام ایشان به خط مقدم موافق نبودند و خودم با چشمانم دیدم که شهید گذری به خاطر عدم موافقت فرماندهان با اعزام ایشان به خط در وسط جاده خوابید . گفت : یا باید به خط اعزام شوم یا ماشین ها از روی من عبور کنند . با صدای بلند ادامه داد و گفت : مگر من با این جونان چه فرقی دارم؟ خلاصه به خط مقدم رسیدیم و ما را از یکدیگر جدا کردند و در سراسر خط تقسیم شدیم . من ، حاج عباس صالحی و شهید گذری از هم صد متر فاصله داشتیم . بنده بعد از دو روز که شهادت نصیب غلامحسن گذری شد ، اطلاع یافتم . فرمانده گروهان به من گفت : یکی دیگر از بچه های محله تان بنام حاج عباس صالحی در آن تپّه مستقر است . فاصله اش با سنگر ما صد متر بود . بقدری آتش زیاد بود که نمی شد از سنگر بیرون بیاییم . فاصلة ما با عراقی ها هفتاد متر بود . شهید گذری به داخل سنگرها می رفت و مسئلة دینی برای رزمنده ها می گفت . روز دوم به اتّفاق فرمانده گروهان به طرف سنگرها می آمدند ، که عراقی ها با خمپارة شصت، روحانی عزیز را به شهادت می رسانند و فرمانده دست راستش مجروح می شود و پیکر مطهر آن عزیز را به عقب منتقل کردند . آنجا فهمیدم عباس صالحی فاصله ای با من نداشته ایشان رفتم . حاجی گفت : چی شده چرا رنگت پریده است؟ گفتم : هیچی یکی از هم سنگریهایم شهید شده است . به حاج عباس گفتم موضوع مربوط به شهید شدن شهید گذری است من را بغل گرفت و گریه کردیم . سه روز برای ایشان داخل سنگرها تعذیه گرفتیم .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17836 سایت یاران رضا]</ref>
-منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17836
-Fatemeh:
+==پانویس==
 ==رده==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:غلام-حسن-گذرخراسانه}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۵
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:
	در اسفند سال 60 بعد از جمع آوری کمک های مردمی برای جبهة جنگ ، تعداد پانزده نفر از بچه های محلة بحرآباد به نامهای شهید گذری ، حاج عباس صالحی و ... و شهیدان دلاور حسن نوری ، شهید عزیز احمد یزدی و خودم (حسیین بزنجانی ) به استان خوزستان اعزام شدیم . تعدادی از بچه های شهر مقدس مشهد که یکی از آن ها سردار شهید محمد پلیان بود ، بعد از چند روز به پادگان 92 زرهی اهواز اعزام و ر آنجا مستقر شدیم . بعد از استراحت کوتاهی به شهر بستان اعزام شدیم و یک هفته مشغول آموزش نظامی و آشنا شدن با خط مقدم ( به نام شهید دینوی که دست راست تنگة چزابه قرار داشت ) شدیم . اکنون می خواهم چگونگی شهادت شهید گذری را برای شما تعریف نمایم . روحانی شهید گذری برای همة ما وصیت نامه نوشت . فرماندهان در ابتدا با اعزام ایشان به خط مقدم موافق نبودند و خودم با چشمانم دیدم که شهید گذری به خاطر عدم موافقت فرماندهان با اعزام ایشان به خط در وسط جاده خوابید . گفت : یا باید به خط اعزام شوم یا ماشین ها از روی من عبور کنند . با صدای بلند ادامه داد و گفت : مگر من با این جونان چه فرقی دارم؟ خلاصه به خط مقدم رسیدیم و ما را از یکدیگر جدا کردند و در سراسر خط تقسیم شدیم . من ، حاج عباس صالحی و شهید گذری از هم صد متر فاصله داشتیم . بنده بعد از دو روز که شهادت نصیب غلامحسن گذری شد ، اطلاع یافتم . فرمانده گروهان به من گفت : یکی دیگر از بچه های محله تان بنام حاج عباس صالحی در آن تپّه مستقر است . فاصله اش با سنگر ما صد متر بود . بقدری آتش زیاد بود که نمی شد از سنگر بیرون بیاییم . فاصلة ما با عراقی ها هفتاد متر بود . شهید گذری به داخل سنگرها می رفت و مسئلة دینی برای رزمنده ها می گفت . روز دوم به اتّفاق فرمانده گروهان به طرف سنگرها می آمدند ، که عراقی ها با خمپارة شصت، روحانی عزیز را به شهادت می رسانند و فرمانده دست راستش مجروح می شود و پیکر مطهر آن عزیز را به عقب منتقل کردند . آنجا فهمیدم عباس صالحی فاصله ای با من نداشته ایشان رفتم . حاجی گفت : چی شده چرا رنگت پریده است؟ گفتم : هیچی یکی از هم سنگریهایم شهید شده است . به حاج عباس گفتم موضوع مربوط به شهید شدن شهید گذری است من را بغل گرفت و گریه کردیم . سه روز برای ایشان داخل سنگرها تعذیه گرفتیم .		در اسفند سال 60 بعد از جمع آوری کمک های مردمی برای جبهة جنگ ، تعداد پانزده نفر از بچه های محلة بحرآباد به نامهای شهید گذری ، حاج عباس صالحی و ... و شهیدان دلاور حسن نوری ، شهید عزیز احمد یزدی و خودم (حسیین بزنجانی ) به استان خوزستان اعزام شدیم . تعدادی از بچه های شهر مقدس مشهد که یکی از آن ها سردار شهید محمد پلیان بود ، بعد از چند روز به پادگان 92 زرهی اهواز اعزام و ر آنجا مستقر شدیم . بعد از استراحت کوتاهی به شهر بستان اعزام شدیم و یک هفته مشغول آموزش نظامی و آشنا شدن با خط مقدم ( به نام شهید دینوی که دست راست تنگة چزابه قرار داشت ) شدیم . اکنون می خواهم چگونگی شهادت شهید گذری را برای شما تعریف نمایم . روحانی شهید گذری برای همة ما وصیت نامه نوشت . فرماندهان در ابتدا با اعزام ایشان به خط مقدم موافق نبودند و خودم با چشمانم دیدم که شهید گذری به خاطر عدم موافقت فرماندهان با اعزام ایشان به خط در وسط جاده خوابید . گفت : یا باید به خط اعزام شوم یا ماشین ها از روی من عبور کنند . با صدای بلند ادامه داد و گفت : مگر من با این جونان چه فرقی دارم؟ خلاصه به خط مقدم رسیدیم و ما را از یکدیگر جدا کردند و در سراسر خط تقسیم شدیم . من ، حاج عباس صالحی و شهید گذری از هم صد متر فاصله داشتیم . بنده بعد از دو روز که شهادت نصیب غلامحسن گذری شد ، اطلاع یافتم . فرمانده گروهان به من گفت : یکی دیگر از بچه های محله تان بنام حاج عباس صالحی در آن تپّه مستقر است . فاصله اش با سنگر ما صد متر بود . بقدری آتش زیاد بود که نمی شد از سنگر بیرون بیاییم . فاصلة ما با عراقی ها هفتاد متر بود . شهید گذری به داخل سنگرها می رفت و مسئلة دینی برای رزمنده ها می گفت . روز دوم به اتّفاق فرمانده گروهان به طرف سنگرها می آمدند ، که عراقی ها با خمپارة شصت، روحانی عزیز را به شهادت می رسانند و فرمانده دست راستش مجروح می شود و پیکر مطهر آن عزیز را به عقب منتقل کردند . آنجا فهمیدم عباس صالحی فاصله ای با من نداشته ایشان رفتم . حاجی گفت : چی شده چرا رنگت پریده است؟ گفتم : هیچی یکی از هم سنگریهایم شهید شده است . به حاج عباس گفتم موضوع مربوط به شهید شدن شهید گذری است من را بغل گرفت و گریه کردیم . سه روز برای ایشان داخل سنگرها تعذیه گرفتیم .
	منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17836		منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17836
		+	Fatemeh:
		+	==رده==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلام-حسن-گذرخراسانه}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]