شهید غلام علی علی زاده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۵

2020-09-15T10:35:24Z

Khazaee99 در ‏۲۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۶

2020-09-13T09:56:46Z

Bozorgmehr98 در ‏۲۲ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۰۳

2020-07-12T06:03:35Z

Bazi9802 در ‏۱۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۵

2020-07-05T15:45:19Z

Jafarnezhad98 در ‏۱۳ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۲

2020-07-03T11:42:47Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6408470 تاریخ تولد : نام : غلامعلی‌ محل تولد : تایباد نام خانوا...» ایجاد کرد

2020-07-03T09:01:45Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6408470 تاریخ تولد : نام : غلامعلی‌ محل تولد : تایباد نام خانوا...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 6408470 تاریخ تولد :
نام : غلامعلی‌ محل تولد : تایباد
نام خانوادگی : علیزاده‌ تاریخ شهادت : 1364/11/21
نام پدر : اسماعیل‌ مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
گلزار :
خاطرات
عشق به ائمه اطهار
موضوع عشق به ائمه اطهار
راوی مریم صالحی
متن کامل خاطره

آخرین باری بود که با هم به مشهد مقدّس رفته بودیم و آخرین سفر زیارتی بود که با ایشان داشتیم. وقتی برای زیارت مرقد مطهر وارد حرم شدیم بر لبانش خنده و بر چشمانش گریه بود گویی بهترین دوست خود را می دید و از من فراموش کرده بود. وارد حرم شدیم و روانه ضریح مطهر شدیم. حرم خیلی خلوت بود و من بعد از خواندن نماز بیرون آمدم. ولی ایشان را ندیدم و برگشتم و ضریح را دیدم و متوجه راز و نیاز او با امامش شدم غرق عبادت بود وحدود نیم ساعت بود که سر از سجده بر نمی داشت . وقتی بلند شد دیدم دستها را به طرف معبود خود دراز کرد و گریه کنان چیزهایی را از خدا می خواست. بعد از دعا به طرف ضریح رفت و گریه می کرد که ناگهان از هوش رفت و افتاد . بعد خدّام او را بیرون آوردند بعد از اینکه به هوش آمد با هم به کنار پنجره رفتیم دوباره پنجره ها را محکم گرفت و گفت : امام رضا شهادت را نصیبم کن و دوباره شروع به گریه کرد. با من هیچ صحبتی نکرد تا از حرم بیرون آمدیم هرچه از او پرسیدم او چیزی نگفت و نمی دانست که من نظاره گر رفتار او هستم. او اتفاقاً همین که به محل سکونتمان روستای قلعه نو رفتیم او به جبهه رفت و ضمن خداحافظی از تمام فامیلها به جبهه اعزام گشت. و این آخرین باری بود که او را دیدم زیرا بعد از 6 هفته خبر مفقود شدنش را شنیدم.
منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15130

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 کد شهید:    6408470
@@ سطر ۲۳: / سطر ۵۴: @@
 عشق به ائمه اطهار
-راوی    مریم صالحی
+آخرین باری بود که با هم به مشهد مقدّس رفته بودیم و آخرین سفر زیارتی بود که با ایشان داشتیم. وقتی برای زیارت مرقد مطهر وارد حرم شدیم بر لبانش خنده و بر چشمانش گریه بود گویی بهترین دوست خود را می دید و از من فراموش کرده بود. وارد حرم شدیم و روانه ضریح مطهر شدیم. حرم خیلی خلوت بود و من بعد از خواندن نماز بیرون آمدم. ولی ایشان را ندیدم و برگشتم و ضریح را دیدم و متوجه راز و نیاز او با امامش شدم غرق عبادت بود وحدود نیم ساعت بود که سر از سجده بر نمی داشت . وقتی بلند شد دیدم دستها را به طرف معبود خود دراز کرد و گریه کنان چیزهایی را از خدا می خواست. بعد از دعا به طرف ضریح رفت و گریه می کرد که ناگهان از هوش رفت و افتاد . بعد خدّام او را بیرون آوردند بعد از اینکه به هوش آمد با هم به کنار پنجره رفتیم دوباره پنجره ها را محکم گرفت و گفت : امام رضا [[شهادت]] را نصیبم کن و دوباره شروع به گریه کرد. با من هیچ صحبتی نکرد تا از حرم بیرون آمدیم هرچه از او پرسیدم او چیزی نگفت و نمی دانست که من نظاره گر رفتار او هستم. او اتفاقاً همین که به محل سکونتمان روستای قلعه نو رفتیم او به جبهه رفت و ضمن خداحافظی از تمام فامیلها به جبهه اعزام گشت. و این آخرین باری بود که او را دیدم زیرا بعد از 6 هفته خبر مفقود شدنش را شنیدم.راوی    مریم صالحی
-−
-−
 آخرین باری بود که با هم به مشهد مقدّس رفته بودیم و آخرین سفر زیارتی بود که با ایشان داشتیم. وقتی برای زیارت مرقد مطهر وارد حرم شدیم بر لبانش خنده و بر چشمانش گریه بود گویی بهترین دوست خود را می دید و از من فراموش کرده بود. وارد حرم شدیم و روانه ضریح مطهر شدیم. حرم خیلی خلوت بود و من بعد از خواندن نماز بیرون آمدم. ولی ایشان را ندیدم و برگشتم و ضریح را دیدم و متوجه راز و نیاز او با امامش شدم غرق عبادت بود وحدود نیم ساعت بود که سر از سجده بر نمی داشت . وقتی بلند شد دیدم دستها را به طرف معبود خود دراز کرد و گریه کنان چیزهایی را از خدا می خواست. بعد از دعا به طرف ضریح رفت و گریه می کرد که ناگهان از هوش رفت و افتاد . بعد خدّام او را بیرون آوردند بعد از اینکه به هوش آمد با هم به کنار پنجره رفتیم دوباره پنجره ها را محکم گرفت و گفت : امام رضا شهادت را نصیبم کن و دوباره شروع به گریه کرد. با من هیچ صحبتی نکرد تا از حرم بیرون آمدیم هرچه از او پرسیدم او چیزی نگفت و نمی دانست که من نظاره گر رفتار او هستم. او اتفاقاً همین که به محل سکونتمان روستای قلعه نو رفتیم او به جبهه رفت و ضمن خداحافظی از تمام فامیلها به جبهه اعزام گشت. و این آخرین باری بود که او را دیدم زیرا بعد از 6 هفته خبر مفقود شدنش را شنیدم.
 <ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15130 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==نگارخانه تصاویر==
 <gallery>
 Image:شهید غلام علی علی زاده .jpg
 </gallery>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۶
سطر ۳۷:		سطر ۳۷:
	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]		[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
	[[رده: شهدای ایران]]		[[رده: شهدای ایران]]
		+
		+	==نگارخانه تصاویر==
		+	<gallery>
		+	Image:شهید غلام علی علی زاده .jpg
		+	</gallery>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۵
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references />		<references />
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:غلام_علی_علی_زاده}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-کد شهید:    6408470    تاریخ تولد :
+کد شهید:    6408470
-نام :    غلامعلی‌    محل تولد :    تایباد
-نام خانوادگی :    علیزاده‌    تاریخ شهادت :    1364/11/21
+نام :    غلامعلی‌
-نام پدر :    اسماعیل‌    مکان شهادت :
-تحصیلات :    نامشخص    منطقه شهادت :
+نام خانوادگی :    علیزاده‌
-شغل :        یگان خدمتی :
 گروه مربوط :    گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
 نوع عضویت :    سایر شهدا    مسئولیت :    رزمنده‌
-گلزار :
+نوع عضویت :    سایر شهدا
 خاطرات
 عشق به ائمه اطهار
-موضوع    عشق به ائمه اطهار
 راوی    مریم صالحی
 آخرین باری بود که با هم به مشهد مقدّس رفته بودیم و آخرین سفر زیارتی بود که با ایشان داشتیم. وقتی برای زیارت مرقد مطهر وارد حرم شدیم بر لبانش خنده و بر چشمانش گریه بود گویی بهترین دوست خود را می دید و از من فراموش کرده بود. وارد حرم شدیم و روانه ضریح مطهر شدیم. حرم خیلی خلوت بود و من بعد از خواندن نماز بیرون آمدم. ولی ایشان را ندیدم و برگشتم و ضریح را دیدم و متوجه راز و نیاز او با امامش شدم غرق عبادت بود وحدود نیم ساعت بود که سر از سجده بر نمی داشت . وقتی بلند شد دیدم دستها را به طرف معبود خود دراز کرد و گریه کنان چیزهایی را از خدا می خواست. بعد از دعا به طرف ضریح رفت و گریه می کرد که ناگهان از هوش رفت و افتاد . بعد خدّام او را بیرون آوردند بعد از اینکه به هوش آمد با هم به کنار پنجره رفتیم دوباره پنجره ها را محکم گرفت و گفت : امام رضا شهادت را نصیبم کن و دوباره شروع به گریه کرد. با من هیچ صحبتی نکرد تا از حرم بیرون آمدیم هرچه از او پرسیدم او چیزی نگفت و نمی دانست که من نظاره گر رفتار او هستم. او اتفاقاً همین که به محل سکونتمان روستای قلعه نو رفتیم او به جبهه رفت و ضمن خداحافظی از تمام فامیلها به جبهه اعزام گشت. و این آخرین باری بود که او را دیدم زیرا بعد از 6 هفته خبر مفقود شدنش را شنیدم.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15130 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />