شهید قدرت الله خاکسار - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kheyri9803: /* وصیت نامه */

2019-10-17T10:29:21Z

‏وصیت نامه

Beiranvand297 در ‏۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۵۶

2018-12-05T06:56:13Z

Barzegar97 در ‏۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۵

2018-12-05T05:35:58Z

Barzegar97 در ‏۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۴

2018-12-05T05:34:54Z

Atashbar97: صفحه‌ای جدید حاوی « نام : خاکسار / قدرت اله نام پدر : عباسعلی تاریخ تولد : ۱۳۴۶-۴-۵ محل تولد : مح...» ایجاد کرد

2018-12-04T11:55:38Z

صفحه‌ای جدید حاوی « نام : خاکسار / قدرت اله نام پدر : عباسعلی تاریخ تولد : ۱۳۴۶-۴-۵ محل تولد : مح...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

نام : خاکسار / قدرت اله

نام پدر : عباسعلی

تاریخ تولد : ۱۳۴۶-۴-۵

محل تولد : محله دهنو مبارکه

تاریخ شهادت : ۱۳۶۵-۱۲-۱۰

محل شهادت : شلمچه

شهرستان : مبارکه

یگان :

مسئولیت :

تحصیلات :

محل تحصیل :

گلزار : گلزار شهدای دهنو

زندگی نامه

روحانی شهید: قدرت خاکسار در استان دلاورخیز اصفهان، شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة «امام محمدتقی(علیه ‌ السلام)» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب امام عصر( عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه قم را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، فاطمة معصومه(سلام ‌ الله ‌ علیها) سکنی گزید و در مدرسة «امام محمدباقر(علیه ‌ السلام)» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز امر به معروف و نهی از منکر ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای ایران، به سال 1365 در آسودن گاه «شلمچه» سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید شلمچه به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم

وصیت نامه

«روحانی شهید: قدرت الله خاکسار» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها حضرت محمد(ص) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، حجه ابن الحسن(ع) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. قرآن کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به امام زمان(عج) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365

منبع سایت شهدای خین

http://khayyen.ir/shahid/187

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۵۶
سطر ۳۹:		سطر ۳۹:


−	زندگی نامه	+	==زندگی نامه==


سطر ۴۷:		سطر ۴۷:


−	وصیت نامه	+	==وصیت نامه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۵
سطر ۴۲:		سطر ۴۲:


−	روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]] در استان دلاورخیز [[اصفهان] ، شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة «[[امام محمدتقی]]([[علیه ‌ السلام]])» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب [[امام عصر]]( [[عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه]]) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه [[قم]] را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، [[فاطمة معصومه]]([[سلام ‌ الله ‌ علیها]]) سکنی گزید و در مدرسة «[[امام محمدباقر]]([[علیه ‌ السلام]])» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای [[ایران]] ، به سال 1365 در آسودن گاه «[[شلمچه]]» سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید [[شلمچه]] به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم	+	روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]] در استان دلاورخیز [[اصفهان]] ، شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة «[[امام محمدتقی]]([[علیه ‌ السلام]])» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب [[امام عصر]]( [[عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه]]) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه [[قم]] را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، [[فاطمة معصومه]]([[سلام ‌ الله ‌ علیها]]) سکنی گزید و در مدرسة «[[امام محمدباقر]]([[علیه ‌ السلام]])» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای [[ایران]] ، به سال 1365 در آسودن گاه «[[شلمچه]]» سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید [[شلمچه]] به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم


سطر ۵۰:		سطر ۵۰:


−	«روحانی شهید: قدرت الله ~~خاکسار»~~ یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، [[حجه ابن الحسن]]([[ع]]) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. [[قرآن]] کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به [[امام زمان]]([[عج]]) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365	+	«روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]]» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، [[حجه ابن الحسن]]([[ع]]) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. [[قرآن]] کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به [[امام زمان]]([[عج]]) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۴
سطر ۴۲:		سطر ۴۲:


−	روحانی شهید: قدرت خاکسار در استان دلاورخیز ~~اصفهان،~~ شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة ~~«امام~~ محمدتقی(علیه ‌ السلام)» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب امام عصر( عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه قم را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، فاطمة معصومه(سلام ‌ الله ‌ علیها) سکنی گزید و در مدرسة ~~«امام~~ محمدباقر(علیه ‌ السلام)» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز امر به معروف و نهی از منکر ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای ~~ایران،~~ به سال 1365 در آسودن گاه ~~«شلمچه»~~ سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید شلمچه به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم	+	روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]] در استان دلاورخیز [[اصفهان] ، شهری صبور، آرمیده است که در سالهایی نه چندان دور، در سالهای پر خاطرة دود و آتش، گرانبهاترین اندوخته ‌ های خود را؛ عزیزترین جوانان خود را؛ تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی کرد. شاید برخی از این جوانان سفر کرده، امروز در گمنامی ثانیه ‌ های بی ‌ بازگشت خاطرهای از یادرفته باشند؛ ولی مردمان روستای «دهنو» نام روحانی دلاور، «قدرت خاکسار» را که خاک آن روستا از نام او جاودانه است، از یاد نخواهند برد. هنوز خاطرة روزهای بودنش، زینت زبان ‌ ها است و چهرة آفتابی ‌ اش بر تارک شهر قهرمان «مبارکه» می ‌ درخشد. در سال 1336 در «دهنو» خورشید تابان عمرش بر پهنة آسمان لاجوردی «مبارکه» طلوع کرد و دل به محبت نگاه پدر و مادر بست. از کودکی طعم تلخ فقر را چشید و پینة دستهای رنج ‌ آشنای پدر را لمس کرد. تحصیلات ابتدایی را در روستا سپری کرد و همزمان جنگ خون با شمشیر و پیروزی آن را به چشم دید و لبریز از شادمانی و غرور گشت. در این مبارزه، نقش هر چند کوچک خود را ایفا کرد و خویش را برای فرداهای بزرگ آماده ساخت. با پایان تحصیلات راهنمایی و گذشت دو سال از ورود وی به دبیرستان، هیچگاه رؤیای دل نشین خوشه چینی از معارف ناب اسلامی و دستیابی به معنویت را دست یافته ندید. پس راه را عوض کرد و گام در شاهراه رسیدن به کمال نهاد. راهی بزرگ و پر پیچ و خم که جز وارستگان بدان تن ندهند و جز با تلاش تهجد، به مقصد نرسد. به حوزة «[[امام محمدتقی]]([[علیه ‌ السلام]])» مبارکه رفت و نام خود را در دفتر خادمان ارباب [[امام عصر]]( [[عجل ‌ الله ‌ تعالی ‌ فرجه]]) نوشت و علوم حوزوی را تا «سیوطی و مغنی» فرا گرفت. شهید خاکسار، آن گاه که آمادگی حضور در محضر اساتید و فرزانگان حوزه [[قم]] را پیدا نمود، رهسپار دیار فقه و فقاهت گشت و در جوار بارگاه ملکوتی دخت امامت و دریای کرامت، [[فاطمة معصومه]]([[سلام ‌ الله ‌ علیها]]) سکنی گزید و در مدرسة «[[امام محمدباقر]]([[علیه ‌ السلام]])» جرعه نوشی از بادة ناب معارف فقه جعفری را ادامه داد. آرزویش رسیدن به معبود و تنها هدفش، انجام تکلیف و عمل به وظیفه بود. او در پرسشنامه ‌ ای که از سوی مسؤولین مدرسه به وی داده بودند، در جواب این سؤال که انگیزه وهدف شما از تحصیل علوم دینی چیست؟ این چنین نگاشته بود: «امیدوارم که خداوند بزرگ منت نهاده و به همة ما اخلاص عنایت فرماید. هدفی جز خدمت به اسلام و زینت اسلام ندارم. هدفی جز رضای خدای متعال، جز [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] ندارم.» و بر اساس و پایة همین تکلیف، آن هنگام که گام نهادن بر وادی خطرخیز جبهه را بر خود واجب دید، درس و بحث و کرسی و قلم را رها کرد که دیگر جای درنگ نبود. اسلحه بر دست و عمامه بر سر، لباس رزم پوشید و عقال دنیا و هر چه در اوست از تن رهانید. رزمید و چون سیلی بنیان کن کشتی سیاه زبونان بعثی را که بر ساحل پاک ایران لنگر انداخته بود، درهم شکست. شهید خاکسار، که سرانجام در راه خدمت به اسلام و میهن، در کربلایی ‌ ترین روزهای [[ایران]] ، به سال 1365 در آسودن گاه «[[شلمچه]]» سر بر آستان یار نهاد و شربت شیرین شهادت نوشید. اینک غروب هر خورشید [[شلمچه]] به یاد خون سرخ او و هزاران شقایق زخمی دیگر، رنگ خون دارد و هر صبح خاک تفتیدة آن دیار را به چشم عظمت می ‌ نگرد. شکوه، شکوه، شکوه، سهم همان ‌ ها که رفتنـد اندوه، اندوه، اندوه، سهم مـن و تو که ماندیم


سطر ۵۰:		سطر ۵۰:


−	«روحانی شهید: قدرت الله خاکسار» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها حضرت محمد(ص) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، حجه ابن الحسن(ع) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. قرآن کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به امام زمان(عج) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365	+	«روحانی شهید: قدرت الله خاکسار» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، [[حجه ابن الحسن]]([[ع]]) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. [[قرآن]] کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به [[امام زمان]]([[عج]]) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365

@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 «روحانی [[شهید قدرت الله خاکسار]]» یا ایهاالذین امنوا هل ادُلُّکم علی تجارهٍ تُنجیکم من عذابٍ الیم تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ان کنتم تعلمون یَغفِر لَکم ذُنوبُکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار و مَساکِن طیبه فی جَنات عدنٍ ذلک الفوز العظیم. ای اهل ایمان، آیا شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک (آخرت) ‌ نجات بخشد دلالت کنم، آن تجارت این است که به خدا و رسول او ایمان آورید و با مال و جان در راه خدا جهاد کنید، این کار (ازهرتجارت) اگر دانا باشید، برای شما بهتر است تا خدا گناهان شما را ببخشد و در بهشتی که در زیر درختانش نهرهایی جاری است، داخل گرداند و در بهشتهای عدن و جاویدان منزل ‌ های نیکو عطا فرماید، این همان رستگاری بزرگ است. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند اندرآن ظلمت شب آب حیــاتم دادند سپاس و حمد خدای عزیز و رحمان و جباری که با عدم وجود صلاحیت، ندای پر برکت جهاد را به این بنده بی ‌ توشه، مرحمت فرمود. سلام و صلوات بی ‌ نهایت بر انبیاء بزرگ، خصوصاً خاتم آنها [[حضرت محمد]]([[ص]]) و اوصیاء گرامیش خصوصاً امام عزیز و قائم آل محمد(ص)، [[حجه ابن الحسن]]([[ع]]) و درود بر رهبر و کلیه خدمتگذاران به انقلاب، تهنیت بر امت و تهنیت بر خانواده ‌ ام. اینجانب قدرت ‌ الله خاکسار رفتم بی ‌ زاد وتوشه، ولی مردم، قبل از مرگ، زاد وتوشه تهیه کنید که بهترین توشه، تقواست، یعنی اجتناب از گناهان و انجام کارهای نیک با نیت پاک. بیاد مرگ زیاد باشید که غفلت، مرضی است مهلک و ساقط کننده انسانیت، سحرها بیدار شوید و خدا را یاد کنید تا به خدا متقرب شوید و گرفتاریها رفع شود. بکوشید جهل و ندانستن را از خود دور کنید که ارزش هر کسی به اندازه مقدار دانش اوست و تقوای کامل با علم بدست می آید. [[قرآن]] کریم را زیاد بخوانید و با او دوست شوید که روگردانان از آن ذلیل و آخرالامر نادم وپشیمان ‌ اند. بخوانید آن را، بفهمید و عمل کنید، اقلاً روزی ده آیه از آن را بخوانید و در آن فکر کنید، زیرا نورانی و بی گناه می ‌ شوید، قلبتان محل فرود آمدن ملائک خداوند و رحمت ‌ الله می ‌ شود و لذا از لذایذ شیطانی می برید و عارف می شوید. ای مردم شهید پرور، حق الله (خمس و...) را بپردازید و کسی که خمس نمی ‌ دهد، نمازش نه تنها قبول نیست، بلکه صحیح هم نیست و باطل است، در طول زندگی از دو حال خارج نشوید یا صبر و استقامت یا شاکر نعمتها، خواب زیاد و غفلت از مرگ دل را می میراند. زیاد به فکر باشید و وقتی که خروارها خاک بر روی شما می ریزند و شما را در دل زمین مدفون می کنند و وقتی بر سر شما می آیند و از شما بازخواست می کنند، این عمل صالح است که فقط دادرس شماست، تفکر قلب را زنده می کند. مردم، مؤمنین، عزم و تصمیم بر عمل به گفته ‌ هایم بگیرید و این وصیت را بخوانید و عمل کنید. به امام عزیز وفادار و او را دعا کنید و حرفهای او را گوش و در مسیر انقلاب حرکت و از خطرات ضد انقلابها متابعت نکنید. رهبر عزیز را یاری کنید و به جبهه ‌ ها روی آورید تا زمانی که جنگ است، و جنگ را سرلوحه افعال خود قرار داده که عزت در جهاد است. پدر و مادرم، از شما عاجزانه می خواهم که مرا حلال کنید و ببخشید که من نتوانستم حق فرزندی را ادا نمایم. من خاک پای مادرم وپدرم را بر چشم می کنم و اگر عصاگیر دنیایتان نشدم انشاءالله در آخرت در کنارتان هستم ، از برادرانم وخواهرانم خصوصاً و خویشان و اقوام عموماً تقاضای عفو و گذشت وحلالیت می کنم. از مردم شهید پرور دهنو، تقاضای عفو می کنم واگر بدی از این جانب دیدند به بزرگی خودشان ببخشند و مرا حلال کنند. خدایا به [[امام زمان]]([[عج]]) رضایت از دست این بنده بی بضاعت، به امام عزت وسلامت، به رزمندگان استقامت، به اسرا نجات، به مردم ایران بصیرت، به جوانان عفت، به مسلمانان مقاومت، به طلاب عمل به معلومات و به پدر و مادرم صبر و استقامت عنایت بفرما. «والسلام» قدرت الله خاکسار ظهر روز 27/11/1365
 منبع سایت شهدای خین
 http://khayyen.ir/shahid/187