شهید قرباعلی گونجی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Arameshi9706 در ‏۱۰ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۱۱

2019-11-01T17:11:22Z

Bazi9802 در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۲

2019-10-29T22:32:47Z

Gharagozlu98 در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۰۹

2019-10-29T17:09:22Z

Barkhordari در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۱۲

2019-10-29T08:12:22Z

Barkhordari در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۱۱

2019-10-29T08:11:46Z

Shojaea98 در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۰۷

2019-10-29T07:07:32Z

Rajabi98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام: قربان علی گونجی نام پدر: آقامعلی نام مادر: صدیقه محل تولد: ق...» ایجاد کرد

2019-10-29T06:21:08Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام: قربان علی گونجی نام پدر: آقامعلی نام مادر: صدیقه محل تولد: ق...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی

نام: قربان علی گونجی

نام پدر: آقامعلی

نام مادر: صدیقه

محل تولد: قزوین - بخش طارم سفلی تاریخ تولد؛ ۱۳۴۵/۰۱/۰۱

محل شهادت: مهران ـ تپه 270 تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۰/۲۶

استان محل شهادت: ایلام شهر محل شهادت مهران

وضعیت تاهل: متاهل درجه نظامی

تعداد پسر ۲ تعداد دختر ۰

تحصیلات - رشته -

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

rId4

زندگی نامه

گونجی، قربانعلی : یکم فروردین ۱۳۴۵ ، در بخش طارم سفلا از توابع شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش آقامعلی، کارگر بود و مادرش صدیقه نام داشت . خواندن و نوشتن نمی‌دانست . او نیز کارگری می‌کرد . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد . به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت . بیست و ششم دی ۱۳۶۵ ، اطراف تپه ۲۷۰ مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است .

وصیت نامه

شهید، قربانعلی گونجی : خدایا، بارالها، پروردگارا ! با چه رویی وصیت کنم؟ ! با این جسم مملو از گناه؟ ! چگونه و از چه ناله کنم؟ به خدا قسم، به پیامبران خدا ( ص ) قسم، به مهدی ( عج ) قسم، به خون گلوی حسین ( ع ) قسم و به پهلوی شکسته زهرا ( س ) قسم، زبانم بریده، قلمم شکسته و دستم - از اینکه بخواهم برایتان وصیت کنم - عاجز است . من که هستم وصیت کنم؟ !... ولی می دانم وصیتم پدر و مادرم و اقوام و دوستانم را خوشحال می کند . از خدا می خواهم مرا از آنهایی که پیوسته به یاد خدا هستند و پیمانشان را نمی شکنند، قرار دهد . سلام و درود نثار ولی خدا روی زمین، حضرت مهدی ( عج ) ؛ سلام به تو ای خوارکننده ی کافران، ای مولای من، صاحب الزمان ( عج ) ؛ سلام به تو ای آموزنده ی احکام قرآن و پراکنده کننده ی عدل در سراسر جهان؛ دوستان عزیزم ! به خدا قسم دلم طاقت دوری ندارد؛ تاب و توان آن را ندارم صحبت کنم؛ دستم توان نوشتن ندارد؛ من که تا به حال سعادت دیدار رهبر انقلاب، امام جماران را نداشتم - با این بار سنگین گناهانم - چگونه می توانم مهدی فاطمه را ببینم؟ ای ملت غیور مسلمان ایران ! فرمان رهبر را از جان و دل گوش کنید و پیرو امر ولایت فقیه باشید و بدانید جبههْ تجلی بخش آرمان های قلبی رزمندگان و جایگاه مهدی ( عج ) است؛ جبههْ جای عارفان خداست . « عاشق چو شوی، تیغ به سر باید خورد / زهری که رسد، همچو شِکر باید خورد » مگر خون ما از خون سید مظلومان، ابا عبدالله الحسین ( ع ) با ارزشتر است؟ نه، هرگز ! نباید سنگر ابی عبدالله ( ع ) را خالی گذاشت؛ سنگری که علی اکبر، قاسم و علی اصغر و هفتاد و دوتن در آن به شهادت رسیدند . پدر و مادرم ! سلامی از فرسنگ ها راه دور بر قلب پُر مهر و محبت هر دوی شما؛ من در حق شما کوتاهی کردم و در مدت عُمْرم نتوانستم خدمتی به شما بکنم و همیشه موجب ناراحتی شما بودم . از قول من به خواهرم و همسرم سلام برسانید و بگویید : همانند زینب ( س) باشید و حجاب را - که الگوی حضرت زهرا ( س ) است - رعایت و با حفظ آن، دین خدا را یاری کنید و بدانید شهید، زنده است و یادش در دل ها است .۱ (۱۶۵۱۲۷۱)

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1884

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==وصیت نامه==
-[[شهید، قربانعلی گونجی]]: خدایا، بارالها، پروردگارا ! با چه رویی وصیت کنم؟ ! با این جسم مملو از گناه؟ ! چگونه و از چه ناله کنم؟ به خدا قسم، به پیامبران خدا ( ص ) قسم، به مهدی ( عج ) قسم، به خون گلوی حسین ( ع ) قسم و به پهلوی شکسته زهرا ( س ) قسم، زبانم بریده، قلمم شکسته و دستم - از اینکه بخواهم برایتان وصیت کنم - عاجز است . من که هستم وصیت کنم؟ !... ولی می دانم وصیتم پدر و مادرم و اقوام و دوستانم را خوشحال می کند . از خدا می خواهم مرا از آنهایی که پیوسته به یاد خدا هستند و پیمانشان را نمی شکنند، قرار دهد . سلام و درود نثار ولی خدا روی زمین، [[حضرت مهدی ( عج )]] ؛ سلام به تو ای خوارکننده ی کافران، ای مولای من، صاحب الزمان ( عج ) ؛ سلام به تو ای آموزنده ی احکام [[قرآن]] و پراکنده کننده ی عدل در سراسر جهان؛ دوستان عزیزم ! به خدا قسم دلم طاقت دوری ندارد؛ تاب و توان آن را ندارم صحبت کنم؛ دستم توان نوشتن ندارد؛ من که تا به حال سعادت دیدار [[رهبر انقلاب]]، امام جماران را نداشتم - با این بار سنگین گناهانم - چگونه می توانم مهدی فاطمه را ببینم؟ ای ملت غیور مسلمان ایران ! فرمان رهبر را از جان و دل گوش کنید و پیرو امر ولایت فقیه باشید و بدانید جبههْ تجلی بخش آرمان های قلبی رزمندگان و جایگاه مهدی ( عج ) است؛ جبههْ جای عارفان خداست . « عاشق چو شوی، تیغ به سر باید خورد / زهری که رسد، همچو شِکر باید خورد » مگر خون ما از خون سید مظلومان، [[ابا عبدالله الحسین ( ع )]] با ارزشتر است؟ نه، هرگز ! نباید سنگر ابی عبدالله ( ع ) را خالی گذاشت؛ سنگری که علی اکبر، قاسم و علی اصغر و هفتاد و دوتن در آن به شهادت رسیدند . پدر و مادرم ! سلامی از فرسنگ ها راه دور بر قلب پُر مهر و محبت هر دوی شما؛ من در حق شما کوتاهی کردم و در مدت عُمْرم نتوانستم خدمتی به شما بکنم و همیشه موجب ناراحتی شما بودم . از قول من به خواهرم و همسرم سلام برسانید و بگویید : همانند [[زینب ( س)]] باشید و حجاب را - که الگوی حضرت زهرا ( س ) است - رعایت و با حفظ آن، دین خدا را یاری کنید و بدانید شهید، زنده است و یادش در دل ها است .۱ (۱۶۵۱۲۷۱)
+[[شهید، قربانعلی گونجی]]: خدایا، بارالها، پروردگارا ! با چه رویی وصیت کنم؟ ! با این جسم مملو از گناه؟ ! چگونه و از چه ناله کنم؟ به خدا قسم، به پیامبران خدا ( ص ) قسم، به مهدی ( عج ) قسم، به خون گلوی حسین ( ع ) قسم و به پهلوی شکسته زهرا ( س ) قسم، زبانم بریده، قلمم شکسته و دستم - از اینکه بخواهم برایتان وصیت کنم - عاجز است . من که هستم وصیت کنم؟ !... ولی می دانم وصیتم پدر و مادرم و اقوام و دوستانم را خوشحال می کند . از خدا می خواهم مرا از آنهایی که پیوسته به یاد خدا هستند و پیمانشان را نمی شکنند، قرار دهد . سلام و درود نثار ولی خدا روی زمین، [[حضرت مهدی ( عج )]] ؛ سلام به تو ای خوارکننده ی کافران، ای مولای من، صاحب الزمان ( عج ) ؛ سلام به تو ای آموزنده ی احکام [[قرآن]] و پراکنده کننده ی عدل در سراسر جهان؛ دوستان عزیزم ! به خدا قسم دلم طاقت دوری ندارد؛ تاب و توان آن را ندارم صحبت کنم؛ دستم توان نوشتن ندارد؛ من که تا به حال سعادت دیدار [[رهبر انقلاب]]، امام جماران را نداشتم - با این بار سنگین گناهانم - چگونه می توانم مهدی فاطمه را ببینم؟ ای ملت غیور مسلمان ایران ! فرمان رهبر را از جان و دل گوش کنید و پیرو امر ولایت فقیه باشید و بدانید جبههْ تجلی بخش آرمان های قلبی رزمندگان و جایگاه مهدی ( عج ) است؛ جبههْ جای عارفان خداست . « عاشق چو شوی، تیغ به سر باید خورد / زهری که رسد، همچو شِکر باید خورد » مگر خون ما از خون سید مظلومان، [[ابا عبدالله الحسین ( ع )]] با ارزشتر است؟ نه، هرگز ! نباید سنگر ابی عبدالله ( ع ) را خالی گذاشت؛ سنگری که علی اکبر، قاسم و علی اصغر و هفتاد و دوتن در آن به شهادت رسیدند . پدر و مادرم ! سلامی از فرسنگ ها راه دور بر قلب پُر مهر و محبت هر دوی شما؛ من در حق شما کوتاهی کردم و در مدت عُمْرم نتوانستم خدمتی به شما بکنم و همیشه موجب ناراحتی شما بودم . از قول من به خواهرم و همسرم سلام برسانید و بگویید : همانند [[زینب ( س)]] باشید و حجاب را - که الگوی حضرت زهرا ( س ) است - رعایت و با حفظ آن، دین خدا را یاری کنید و بدانید شهید، زنده است و یادش در دل ها است .۱ (۱۶۵۱۲۷۱)<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1884 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
+==پانویس==
-منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
+<references/>
-−
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1884
 == رده‌ها ==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:قربان_علی_گونجی}}

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 قربانعلی گونجی یکم فروردین ۱۳۴۵ ، در بخش طارم سفلا از توابع شهر [[قزوین]] به دنیا آمد . پدرش آقامعلی، کارگر بود و مادرش صدیقه نام داشت . خواندن و نوشتن نمی‌دانست . او نیز کارگری می‌کرد . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد . به عنوان [[سرباز]] [[ارتش]] در [[جبهه]] حضور یافت . بیست و ششم دی ۱۳۶۵ ، اطراف تپه ۲۷۰ [[مهران]] توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت [[ترکش]] به سر، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است .
-وصیت نامه
+==وصیت نامه==
 [[شهید، قربانعلی گونجی]]: خدایا، بارالها، پروردگارا ! با چه رویی وصیت کنم؟ ! با این جسم مملو از گناه؟ ! چگونه و از چه ناله کنم؟ به خدا قسم، به پیامبران خدا ( ص ) قسم، به مهدی ( عج ) قسم، به خون گلوی حسین ( ع ) قسم و به پهلوی شکسته زهرا ( س ) قسم، زبانم بریده، قلمم شکسته و دستم - از اینکه بخواهم برایتان وصیت کنم - عاجز است . من که هستم وصیت کنم؟ !... ولی می دانم وصیتم پدر و مادرم و اقوام و دوستانم را خوشحال می کند . از خدا می خواهم مرا از آنهایی که پیوسته به یاد خدا هستند و پیمانشان را نمی شکنند، قرار دهد . سلام و درود نثار ولی خدا روی زمین، [[حضرت مهدی ( عج )]] ؛ سلام به تو ای خوارکننده ی کافران، ای مولای من، صاحب الزمان ( عج ) ؛ سلام به تو ای آموزنده ی احکام [[قرآن]] و پراکنده کننده ی عدل در سراسر جهان؛ دوستان عزیزم ! به خدا قسم دلم طاقت دوری ندارد؛ تاب و توان آن را ندارم صحبت کنم؛ دستم توان نوشتن ندارد؛ من که تا به حال سعادت دیدار [[رهبر انقلاب]]، امام جماران را نداشتم - با این بار سنگین گناهانم - چگونه می توانم مهدی فاطمه را ببینم؟ ای ملت غیور مسلمان ایران ! فرمان رهبر را از جان و دل گوش کنید و پیرو امر ولایت فقیه باشید و بدانید جبههْ تجلی بخش آرمان های قلبی رزمندگان و جایگاه مهدی ( عج ) است؛ جبههْ جای عارفان خداست . « عاشق چو شوی، تیغ به سر باید خورد / زهری که رسد، همچو شِکر باید خورد » مگر خون ما از خون سید مظلومان، [[ابا عبدالله الحسین ( ع )]] با ارزشتر است؟ نه، هرگز ! نباید سنگر ابی عبدالله ( ع ) را خالی گذاشت؛ سنگری که علی اکبر، قاسم و علی اصغر و هفتاد و دوتن در آن به شهادت رسیدند . پدر و مادرم ! سلامی از فرسنگ ها راه دور بر قلب پُر مهر و محبت هر دوی شما؛ من در حق شما کوتاهی کردم و در مدت عُمْرم نتوانستم خدمتی به شما بکنم و همیشه موجب ناراحتی شما بودم . از قول من به خواهرم و همسرم سلام برسانید و بگویید : همانند [[زینب ( س)]] باشید و حجاب را - که الگوی حضرت زهرا ( س ) است - رعایت و با حفظ آن، دین خدا را یاری کنید و بدانید شهید، زنده است و یادش در دل ها است .۱ (۱۶۵۱۲۷۱)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-بسمه تعالی
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
 زندگی نامه
-گونجی، قربانعلی : یکم فروردین ۱۳۴۵ ، در بخش طارم سفلا از توابع شهر [[قزوین]] به دنیا آمد . پدرش آقامعلی، کارگر بود و مادرش صدیقه نام داشت . خواندن و نوشتن نمی‌دانست . او نیز کارگری می‌کرد . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد . به عنوان [[سرباز]] [[ارتش]] در [[جبهه]] حضور یافت . بیست و ششم دی ۱۳۶۵ ، اطراف تپه ۲۷۰ [[مهران]] توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت [[ترکش]] به سر، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است .
+قربانعلی گونجی یکم فروردین ۱۳۴۵ ، در بخش طارم سفلا از توابع شهر [[قزوین]] به دنیا آمد . پدرش آقامعلی، کارگر بود و مادرش صدیقه نام داشت . خواندن و نوشتن نمی‌دانست . او نیز کارگری می‌کرد . سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد . به عنوان [[سرباز]] [[ارتش]] در [[جبهه]] حضور یافت . بیست و ششم دی ۱۳۶۵ ، اطراف تپه ۲۷۰ [[مهران]] توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت [[ترکش]] به سر، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است .

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 [[رده: شهدا]]
 [[رده: شهدای دفاع مقدس]]
-[[رده: شهدای ارتش انقلاب اسلامی]]
+[[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی]]
 [[رده: شهدای ایران]]
 [[رده: شهدای استان قزوین]]
 [[رده: شهدای شهرستان قزوین]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۱۱
سطر ۳۹:		سطر ۳۹:

	http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1884		http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1884
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:قربان_علی_گونجی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ارتش انقلاب اسلامی]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان قزوین]]