شهید محسن حیدری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۱۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۷

2020-09-02T17:57:03Z

Khazaee99 در ‏۱۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۵۵

2020-09-01T19:55:53Z

Panahi در ‏۳ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۴۷

2020-06-23T21:47:39Z

Hoseininasab9802 در ‏۲۵ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۰۶

2020-06-14T18:06:49Z

Rahime98 در ‏۲۴ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۴۰

2020-06-13T04:40:34Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۲ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۶

2020-06-11T12:56:33Z

Bagheri9711: صفحه‌ای جدید حاوی «نام : محسن‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : حیدری‌ تاریخ شهادت : 1366/11/01 نا...» ایجاد کرد

2020-06-11T10:04:02Z

صفحه‌ای جدید حاوی «نام : محسن‌ محل تولد : مشهد نام خانوادگی : حیدری‌ تاریخ شهادت : 1366/11/01 نا...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

نام : محسن‌ محل تولد : مشهد

نام خانوادگی : حیدری‌

تاریخ شهادت : 1366/11/01

نام پدر : محمد

مسئولیت : رزمنده‌

خاطرات:

- دفعه آخری که محسن می خواست به جبهه اعزام شود در حالی که شیرینی پخش می کرد، باخنده به آقای کاوشی و صالح آبادی که آنها هم عازم جبهه بودند. گفت: ما سه نفر با جعبه برمی گردیم که اتفاقاً همین طور هم شد و هر سه نفرشان به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند .

- یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .

- دو روز بعد از عملیات کربلای 2 در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .

- قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یک روز دیدم کسی درب می زند. وقتی رفتم درب منزل را باز کردم دیدم فرزند یکی از مأمورین شاه است. به من گفت: چرا جلوی بچه ات را نمیگیری ؟ روی دیوار نوشته مرگ بر شاه. درود بر خمینی ، من با او پرخاش کردم و او را از آنجا دور کردم.

سایت یاران رضا

http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7642

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نام : محسن‌        محل تولد : مشهد
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
 نام خانوادگی : حیدری‌
 تاریخ شهادت : 1366/11/01
@@ سطر ۹: / سطر ۴۲: @@
 مسئولیت : رزمنده‌
-خاطرات:
+==خاطرات==
--     دفعه آخری که محسن می خواست به جبهه اعزام شود در حالی که شیرینی پخش می کرد، باخنده به آقای کاوشی و صالح آبادی که آنها هم عازم جبهه بودند. گفت: ما سه نفر با جعبه برمی گردیم که اتفاقاً همین طور هم شد و هر سه نفرشان به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند .
+* دفعه آخری که محسن می خواست به جبهه اعزام شود در حالی که شیرینی پخش می کرد، باخنده به آقای کاوشی و صالح آبادی که آنها هم عازم جبهه بودند. گفت: ما سه نفر با جعبه برمی گردیم که اتفاقاً همین طور هم شد و هر سه نفرشان به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند .
--     یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .
+* یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .
--     دو روز بعد از عملیات کربلای 2 در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .
+* دو روز بعد از عملیات [[کربلای 2]] در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .
--     قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یک روز دیدم کسی درب می زند. وقتی رفتم درب منزل را باز کردم دیدم فرزند یکی از مأمورین شاه است. به من گفت: چرا جلوی بچه ات را نمیگیری ؟ روی دیوار نوشته مرگ بر شاه. درود بر خمینی ، من با او پرخاش کردم و او را از آنجا دور کردم.
+* قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یک روز دیدم کسی درب می زند. وقتی رفتم درب منزل را باز کردم دیدم فرزند یکی از مأمورین شاه است. به من گفت: چرا جلوی بچه ات را نمیگیری ؟ روی دیوار نوشته مرگ بر شاه. درود بر خمینی ، من با او پرخاش کردم و او را از آنجا دور کردم.
 <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7642 یاران رضا]</ref>
@@ سطر ۲۷: / سطر ۶۰: @@
 Image:شهید محسن حیدری.jpg
 </gallery>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۵۵
سطر ۲۲:		سطر ۲۲:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references/>
		+
		+	==نگارخانه تصاویر==
		+	<gallery>
		+	Image:شهید محسن حیدری.jpg
		+	</gallery>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 مسئولیت : رزمنده‌
-==خاطرات==
+خاطرات:
-*دفعه آخری که محسن می خواست به جبهه اعزام شود در حالی که شیرینی پخش می کرد، باخنده به آقای کاوشی و صالح آبادی که آنها هم عازم جبهه بودند. گفت: ما سه نفر با جعبه برمی گردیم که اتفاقاً همین طور هم شد و هر سه نفرشان به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند .
-*یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .
+-     دفعه آخری که محسن می خواست به جبهه اعزام شود در حالی که شیرینی پخش می کرد، باخنده به آقای کاوشی و صالح آبادی که آنها هم عازم جبهه بودند. گفت: ما سه نفر با جعبه برمی گردیم که اتفاقاً همین طور هم شد و هر سه نفرشان به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند .
-*دو روز بعد از عملیات کربلای 2 در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .
+-     یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .
-*قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یک روز دیدم کسی درب می زند. وقتی رفتم درب منزل را باز کردم دیدم فرزند یکی از مأمورین شاه است. به من گفت: چرا جلوی بچه ات را نمیگیری ؟ روی دیوار نوشته مرگ بر شاه. درود بر خمینی ، من با او پرخاش کردم و او را از آنجا دور کردم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7642 سایت یاران رضا]</ref>
+-     دو روز بعد از عملیات کربلای 2 در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .
-==پانویس==
-<references />
-== رده‌ها ==
+==پانویس==
-{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_حیدری}}
+<references/>
-[[رده: شهدا]]
-[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
-[[رده: شهدای ایران]]
-[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
-[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۰۶
سطر ۱۹:		سطر ۱۹:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references />		<references />
		+
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_حیدری}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 مسئولیت : رزمنده‌
-خاطرات:
+==خاطرات==
--     دفعه آخری که محسن می خواست به جبهه اعزام شود در حالی که شیرینی پخش می کرد، باخنده به آقای کاوشی و صالح آبادی که آنها هم عازم جبهه بودند. گفت: ما سه نفر با جعبه برمی گردیم که اتفاقاً همین طور هم شد و هر سه نفرشان به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند .
+*یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .
--     یک روز محسن به من گفت: پدر تا بحال چند مرتبه به جبهه رفته ای ، من گفتم: پنج مرتبه گفت: آیا شما برای توزیع به جبهه می روید که افتخار شهادت را به این خانه نمی آورید . من گفتم: ما برای تبلیغ میرویم. محسن گفت: ولی اگر ما بچه بسیجی ها به جبهه نرویم افتخار شهادت را به خانه می آوریم .
+*دو روز بعد از عملیات کربلای 2 در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .
--     دو روز بعد از عملیات کربلای 2 در منطقه حاج عمران نزدیک صبح بود که در حال برگشتن از عملیات بودم. در نزدیکی بیمارستان مادر، حدود 200 متر جلوتر از من صدای انفجار شدیدی من را متوقف کرد و پس از چند لحظه که سرم از موج انفحار به درد آمده بود کمی بهتر شد. به طرفم حل انفجار رفتم که دیدم 20 الی 30 نفر از رزمندگان در محل انفجار افتاده اند. بعضی مجروح و بعضی هم به شهادت رسیده بودند و از جمله آن شهداء آقای مرتضی صالح آبادی بود. من در حالی که متحیر شده بودم صدای آشنایی نظرم را به خود جلب کرد و آن آقای کاوشی بود که قسمت زیادی از ران پایش جدا شده بود و روی زمین افتاده بود و ناله می زد تا نزدیک ایشان رسیدم دوباره صدای دیگری شنیدم که مرا صدا می زد. برگشتم و نگاه کردم که محسن حیدری را دیدم که مجروح شده و شکستگی دو پایش او را زمین گیر کرده و در این حال ذکر (( یا مهدی )) و (( یا حسین )) می گفت. مقداری آب به او دادم و پاهایش را بستم و در کنارش نشستم تا ا اینکه آمبولانس آمد و من زیر بغل ایشان را گرفتم و به طرف آمبولانس می بردم که ناگهان سرش به یک طرف افتاد و من به خیال اینکه شهید شده است و به علت کثرت مجروحین او را روی زمین گذاشتم و بقیه مجروین را با کمک امدادگران به محل آمبولانس حمل نمودیم، آمبولانس رفت و من همانجا ایستادم تا آمبولانس مجدداً برگردد. چند لحظه بعد از رفتن آمبولانس آقای حیدری که بیهوش شده بود به هوش آمد و گفت: آمبولانس نیامده و من نیز حقیقت را برایش گفتم و در کنارش بودم تا اینکه آمبولانس آمد و ایشان را به عقب منتقل کردیم ولی بعد از مدتی که در نیشابور بودم خبر شهادت ایشان را شنیدم .
+*قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یک روز دیدم کسی درب می زند. وقتی رفتم درب منزل را باز کردم دیدم فرزند یکی از مأمورین شاه است. به من گفت: چرا جلوی بچه ات را نمیگیری ؟ روی دیوار نوشته مرگ بر شاه. درود بر خمینی ، من با او پرخاش کردم و او را از آنجا دور کردم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7642 سایت یاران رضا]</ref>
-−
--     قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یک روز دیدم کسی درب می زند. وقتی رفتم درب منزل را باز کردم دیدم فرزند یکی از مأمورین شاه است. به من گفت: چرا جلوی بچه ات را نمیگیری ؟ روی دیوار نوشته مرگ بر شاه. درود بر خمینی ، من با او پرخاش کردم و او را از آنجا دور کردم.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=7642 سایت یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references />