شهید محمدحسن اصلی تبریزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Arameshi9706 در ‏۱۱ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۵

2019-11-02T19:35:38Z

Pakniyat98 در ‏۹ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۳۱

2019-10-31T15:31:22Z

Pakniyat98 در ‏۹ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۵

2019-10-31T15:25:45Z

Raesipoor98 در ‏۹ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۱

2019-10-31T08:51:25Z

Hoseininasab9802 در ‏۸ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۲۴

2019-10-30T16:24:43Z

Shams98 در ‏۸ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۶

2019-10-30T13:36:32Z

Rajabi98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام: محمد حسن اصلی تبریزی نام پدر: جعفر نام مادر: سکینه خانم محل...» ایجاد کرد

2019-10-30T09:58:52Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام: محمد حسن اصلی تبریزی نام پدر: جعفر نام مادر: سکینه خانم محل...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی

نام: محمد حسن اصلی تبریزی

نام پدر: جعفر

نام مادر: سکینه خانم

محل تولد: قزوین تاریخ تولد: ۱۳۴۳/۰۵/۰۴

محل شهادت: شلمچه تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۱/۲۷

استان محل شهادت: خوزستان شهرمحل شهادت: خرمشهر

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات سطح 1 ـاتمام لمعتین رشته حوزوی

عملیات سال تفحص 1376

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - قزوین

rId4

زندگی نامه

اصلی‌تبریزی، محمدحسن : چهارم مرداد ۱۳۴۳ ، در شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش جعفر، فروشنده بود و مادرش سکینه‌خانم نام داشت . تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند . طلبه بود . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۵ ، در شلمچه به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد .

وصیت نامه

شهید، حجت الاسلام محمدحسن اصلی تبریزی : خدای من ! به یادت تمام وجود من قرار می گیرد و آرامش در سراسر بدن من جریان پیدا می کند . چه لطف هایی که در حق من نمودی و چه نعمت های زیادی به ملت ما و یکایک افراد مسلمان عنایت نمودی . اگر قرار باشد یکی یکی نعمت های تو را بِشمُرم عاجز هستم؛ کدام نعمت تو را بشمارم؟ نعمت حکومت اسلامی؟ نعمت رهبری نایب مهدی ( عج ) ؟ نعمت جنگ؟ نعمت طلبه بودن؟ نعمت خانواده ی خوب داشتن؟ هر قدر از نعمت های تو را بشمارم، باز هم می بینم نعمات دیگری باقی است . خدای من ! خیلی نعمت به ما دادی؛ خیلی زیاد به ما توجه کردی؛ ولی خدای من ! شکر نعمت های تو را به جا نیاوردم و نتوانستم از شما خدای بزرگ، تشکر کنم . خدای من ! تصمیم گرفتم به جبهه بیایم و در کنار سایر رزمندگان قرار گیرم تا شاید با جهاد خود، شُکر تو را بجای آورم؛ شاید با شهادت خود، شُکر تو را بجای آورم؛ ولی دیدم جهاد و شهادت هم یکی از نعمت های تو است و خود جهادکردن احتیاج به شُکر دارد و خود شهادت هم سعادت بزرگی است و احتیاج به شُکری عظیم دارد . خدای من ! پروردگار من ! ای کسی که به من حیات بخشیدی و هر موقع هم صلاح بدانی جان مرا میگیری ! من از شُکر نعمت تو بر نمی آیم . تو خودت، به بزرگیات، به عظمت بی نهایتت، لطفی نما و گوشهی چشمی و نظری به ما بیفکن تا آنجا که می توانیم شُکرت را بجای آوریم . خدای من ! پروردگار من ! نه تنها شُکرت را بجای نیاورده ام؛ بلکه چه گناهانی از من سر زده است که هر وقت به یاد می آورم شرمم می گیرد . خدای من ! ای کسی که گناهان را تو می بخشی ! تمام گناهان مرا ندیده بگیر . پدر و مادر عزیزم ! در این لحظاتی که می خواهم به کارهای خود سر و سامان بدهم، شب حمله خیلی، خیلی نزدیک است و هر دقیقه احتمال دارد به دشمن هجوم ببریم؛ تصمیم گرفتم چند کلمه ای به عنوان وصیت با شما در میان بگذارم . پدر و مادر عزیزم ! شما خیلی زحمت کشیدید و مرا بزرگ نمودید و با اخلاق بد من ساختید و تمام سختی های مرا متحمل شدید . من نمی توانم چگونه از خدمات شما سپاسگزاری کنم و کاری کنم تا توانسته باشم خشنودی شما را جلب کنم؛ امّا امیدوارم اگر خدا توفیقی داد و شهادت را نصیب من کرد و اگر اجازه ی شفاعت به من داد، داخل بهشت نروم، مگر این که همراه شما و در خدمت شما و همراه هم به بهشت برویم . پدر گرامی و بزرگوارم ! شما به عنوان وصی و ولی من می باشید؛ خودتان می دانید که من از مال دنیا چیزی ندارم . یک مقداری کتاب هست - آن هم اگر استفاده می کنید که هیچ؛ ولی اگر احتیاجی ندارید - به مصرف کار خیر برسانید و به افرادی که احتیاج دارند یا کتابخانه ای بدهید . از همه می خواهم اگر خطایی از من سر زده است، اگر حقی بر گردن من دارند، مرا عفو نمایند؛ چرا که عذاب آخرت خیلی عظیم است و این گوشت های نرم و استخوان های ظریف من قدرت تحمل کمترین عذابی را ندارد، چه برسد به عذاب آخرت !۱ (۱۰۵۳۳۴۴) محمدحسن اصلی تبریزی ۳۰/۱۰/۱۳۶۵

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1830

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==وصیت نامه==
-شهید، حجت الاسلام محمدحسن اصلی تبریزی : خدای من ! به یادت تمام وجود من قرار می گیرد و آرامش در سراسر بدن من جریان پیدا می کند . چه لطف هایی که در حق من نمودی و چه نعمت های زیادی به ملت ما و یکایک افراد مسلمان عنایت نمودی . اگر قرار باشد یکی یکی نعمت های تو را بِشمُرم عاجز هستم؛ کدام نعمت تو را بشمارم؟ نعمت حکومت اسلامی؟ نعمت رهبری نایب مهدی ( عج ) ؟ نعمت جنگ؟ نعمت طلبه بودن؟ نعمت خانواده ی خوب داشتن؟ هر قدر از نعمت های تو را بشمارم، باز هم می بینم نعمات دیگری باقی است . خدای من ! خیلی نعمت به ما دادی؛ خیلی زیاد به ما توجه کردی؛ ولی خدای من ! شکر نعمت های تو را به جا نیاوردم و نتوانستم از شما خدای بزرگ، تشکر کنم . خدای من ! تصمیم گرفتم به جبهه بیایم و در کنار سایر رزمندگان قرار گیرم تا شاید با جهاد خود، شُکر تو را بجای آورم؛ شاید با شهادت خود، شُکر تو را بجای آورم؛ ولی دیدم جهاد و شهادت هم یکی از نعمت های تو است و خود جهادکردن احتیاج به شُکر دارد و خود شهادت هم سعادت بزرگی است و احتیاج به شُکری عظیم دارد . خدای من ! پروردگار من ! ای کسی که به من حیات بخشیدی و هر موقع هم صلاح بدانی جان مرا میگیری ! من از شُکر نعمت تو بر نمی آیم . تو خودت، به بزرگیات، به عظمت بی نهایتت، لطفی نما و گوشهی چشمی و نظری به ما بیفکن تا آنجا که می توانیم شُکرت را بجای آوریم . خدای من ! پروردگار من ! نه تنها شُکرت را بجای نیاورده ام؛ بلکه چه گناهانی از من سر زده است که هر وقت به یاد می آورم شرمم می گیرد . خدای من ! ای کسی که گناهان را تو می بخشی ! تمام گناهان مرا ندیده بگیر . پدر و مادر عزیزم ! در این لحظاتی که می خواهم به کارهای خود سر و سامان بدهم، شب حمله خیلی، خیلی نزدیک است و هر دقیقه احتمال دارد به دشمن هجوم ببریم؛ تصمیم گرفتم چند کلمه ای به عنوان وصیت با شما در میان بگذارم . پدر و مادر عزیزم ! شما خیلی زحمت کشیدید و مرا بزرگ نمودید و با اخلاق بد من ساختید و تمام سختی های مرا متحمل شدید . من نمی توانم چگونه از خدمات شما سپاسگزاری کنم و کاری کنم تا توانسته باشم خشنودی شما را جلب کنم؛ امّا امیدوارم اگر خدا توفیقی داد و شهادت را نصیب من کرد و اگر اجازه ی شفاعت به من داد، داخل بهشت نروم، مگر این که همراه شما و در خدمت شما و همراه هم به بهشت برویم . پدر گرامی و بزرگوارم ! شما به عنوان وصی و ولی من می باشید؛ خودتان می دانید که من از مال دنیا چیزی ندارم . یک مقداری کتاب هست - آن هم اگر استفاده می کنید که هیچ؛ ولی اگر احتیاجی ندارید - به مصرف کار خیر برسانید و به افرادی که احتیاج دارند یا کتابخانه ای بدهید . از همه می خواهم اگر خطایی از من سر زده است، اگر حقی بر گردن من دارند، مرا عفو نمایند؛ چرا که عذاب آخرت خیلی عظیم است و این گوشت های نرم و استخوان های ظریف من قدرت تحمل کمترین عذابی را ندارد، چه برسد به عذاب آخرت !۱ (۱۰۵۳۳۴۴) محمدحسن اصلی تبریزی ۳۰/۱۰/۱۳۶۵
+شهید، حجت الاسلام محمدحسن اصلی تبریزی : خدای من ! به یادت تمام وجود من قرار می گیرد و آرامش در سراسر بدن من جریان پیدا می کند . چه لطف هایی که در حق من نمودی و چه نعمت های زیادی به ملت ما و یکایک افراد مسلمان عنایت نمودی . اگر قرار باشد یکی یکی نعمت های تو را بِشمُرم عاجز هستم؛ کدام نعمت تو را بشمارم؟ نعمت حکومت اسلامی؟ نعمت رهبری نایب مهدی ( عج ) ؟ نعمت جنگ؟ نعمت طلبه بودن؟ نعمت خانواده ی خوب داشتن؟ هر قدر از نعمت های تو را بشمارم، باز هم می بینم نعمات دیگری باقی است . خدای من ! خیلی نعمت به ما دادی؛ خیلی زیاد به ما توجه کردی؛ ولی خدای من ! شکر نعمت های تو را به جا نیاوردم و نتوانستم از شما خدای بزرگ، تشکر کنم . خدای من ! تصمیم گرفتم به جبهه بیایم و در کنار سایر رزمندگان قرار گیرم تا شاید با جهاد خود، شُکر تو را بجای آورم؛ شاید با شهادت خود، شُکر تو را بجای آورم؛ ولی دیدم جهاد و شهادت هم یکی از نعمت های تو است و خود جهادکردن احتیاج به شُکر دارد و خود شهادت هم سعادت بزرگی است و احتیاج به شُکری عظیم دارد . خدای من ! پروردگار من ! ای کسی که به من حیات بخشیدی و هر موقع هم صلاح بدانی جان مرا میگیری ! من از شُکر نعمت تو بر نمی آیم . تو خودت، به بزرگیات، به عظمت بی نهایتت، لطفی نما و گوشهی چشمی و نظری به ما بیفکن تا آنجا که می توانیم شُکرت را بجای آوریم . خدای من ! پروردگار من ! نه تنها شُکرت را بجای نیاورده ام؛ بلکه چه گناهانی از من سر زده است که هر وقت به یاد می آورم شرمم می گیرد . خدای من ! ای کسی که گناهان را تو می بخشی ! تمام گناهان مرا ندیده بگیر . پدر و مادر عزیزم ! در این لحظاتی که می خواهم به کارهای خود سر و سامان بدهم، شب حمله خیلی، خیلی نزدیک است و هر دقیقه احتمال دارد به دشمن هجوم ببریم؛ تصمیم گرفتم چند کلمه ای به عنوان وصیت با شما در میان بگذارم . پدر و مادر عزیزم ! شما خیلی زحمت کشیدید و مرا بزرگ نمودید و با اخلاق بد من ساختید و تمام سختی های مرا متحمل شدید . من نمی توانم چگونه از خدمات شما سپاسگزاری کنم و کاری کنم تا توانسته باشم خشنودی شما را جلب کنم؛ امّا امیدوارم اگر خدا توفیقی داد و شهادت را نصیب من کرد و اگر اجازه ی شفاعت به من داد، داخل بهشت نروم، مگر این که همراه شما و در خدمت شما و همراه هم به بهشت برویم . پدر گرامی و بزرگوارم ! شما به عنوان وصی و ولی من می باشید؛ خودتان می دانید که من از مال دنیا چیزی ندارم . یک مقداری کتاب هست - آن هم اگر استفاده می کنید که هیچ؛ ولی اگر احتیاجی ندارید - به مصرف کار خیر برسانید و به افرادی که احتیاج دارند یا کتابخانه ای بدهید . از همه می خواهم اگر خطایی از من سر زده است، اگر حقی بر گردن من دارند، مرا عفو نمایند؛ چرا که عذاب آخرت خیلی عظیم است و این گوشت های نرم و استخوان های ظریف من قدرت تحمل کمترین عذابی را ندارد، چه برسد به عذاب آخرت !۱ (۱۰۵۳۳۴۴) محمدحسن اصلی تبریزی ۳۰/۱۰/۱۳۶۵<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1830 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
+==پانویس==
-منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
+<references/>
-−
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1830
-−
 == رده‌ها ==
 {{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_حسن_اصلی_تبریزی}}

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 |عملیات‌                 =
 |فعالیت‌ها               =
-|تحصیلات                 = سطح اول حوزوی
+|تحصیلات                 = سطح یک حوزوی
 |تخصص‌ها                 =
 |شغل                    = طلبه

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-بسمه تعالی
+{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
+|نام فرد                = محمد حسن اصلی تبریزی
-نام: محمد حسن اصلی تبریزی
+|تصویر                  = م14.jpg
+|توضیح تصویر            =
-نام پدر: جعفر
+|ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
+|شهرت                   =
-نام مادر: سکینه خانم
+|دین و مذهب             = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
+|تولد                   = قزوین[[زادروزهای|1343/05/04]]
-محل تولد: قزوین  تاریخ تولد: ۱۳۴۳/۰۵/۰۴
+|شهادت                  = ایران،خوزستان، شلمچه[[الگو:شهدای 27دی|1365/10/27]]
+|وفات                   =
-محل شهادت: شلمچه  تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۱/۲۷
+|مرگ                    =
+|محل شهادت              = [[ایران]]
-استان محل شهادت: خوزستان شهرمحل شهادت: خرمشهر
+|محل دفن                = گلزار شهداى قزوین
+|مفقود                  =
-وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی
+|جانباز                 =
+|اسارت                  =
-تحصیلات سطح 1 ـاتمام لمعتین رشته حوزوی
+|نیرو                   =
+|یگانهای خدمت           =
-عملیات سال تفحص 1376
+|طول خدمت               =
+|درجه                   =
-محل کار بنیاد تحت پوشش
+|سمت‌ها                  = بسیجی
+|جنگ‌‌ها                  =
-مزار شهید قزوین - قزوین
+|نشان‌های لیاقت          =
+|عملیات‌                 =
- rId4
+|فعالیت‌ها               =
+|تحصیلات                 = سطح اول حوزوی
 ==زندگی نامه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۱
سطر ۲۷:		سطر ۲۷:
	==زندگی نامه==		==زندگی نامه==

−	اصلی‌تبریزی، محمدحسن : چهارم مرداد ۱۳۴۳ ، در شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش جعفر، فروشنده بود و مادرش سکینه‌خانم نام داشت . تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند . طلبه بود . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۵ ، در شلمچه به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد .	+	اصلی‌تبریزی، محمدحسن : چهارم مرداد ۱۳۴۳ ، در شهر [[قزوین]] به دنیا آمد . پدرش جعفر، فروشنده بود و مادرش سکینه‌خانم نام داشت . تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند . طلبه بود . از سوی [[بسیج]] در [[جبهه]] حضور یافت . بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۵ ، در [[شلمچه]] به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد .

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
   rId4
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 اصلی‌تبریزی، محمدحسن : چهارم مرداد ۱۳۴۳ ، در شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش جعفر، فروشنده بود و مادرش سکینه‌خانم نام داشت . تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند . طلبه بود . از سوی بسیج در جبهه حضور یافت . بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۵ ، در شلمچه به شهادت رسید . پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد .
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
-وصیت نامه
+==وصیت نامه==
 شهید، حجت الاسلام محمدحسن اصلی تبریزی : خدای من ! به یادت تمام وجود من قرار می گیرد و آرامش در سراسر بدن من جریان پیدا می کند . چه لطف هایی که در حق من نمودی و چه نعمت های زیادی به ملت ما و یکایک افراد مسلمان عنایت نمودی . اگر قرار باشد یکی یکی نعمت های تو را بِشمُرم عاجز هستم؛ کدام نعمت تو را بشمارم؟ نعمت حکومت اسلامی؟ نعمت رهبری نایب مهدی ( عج ) ؟ نعمت جنگ؟ نعمت طلبه بودن؟ نعمت خانواده ی خوب داشتن؟ هر قدر از نعمت های تو را بشمارم، باز هم می بینم نعمات دیگری باقی است . خدای من ! خیلی نعمت به ما دادی؛ خیلی زیاد به ما توجه کردی؛ ولی خدای من ! شکر نعمت های تو را به جا نیاوردم و نتوانستم از شما خدای بزرگ، تشکر کنم . خدای من ! تصمیم گرفتم به جبهه بیایم و در کنار سایر رزمندگان قرار گیرم تا شاید با جهاد خود، شُکر تو را بجای آورم؛ شاید با شهادت خود، شُکر تو را بجای آورم؛ ولی دیدم جهاد و شهادت هم یکی از نعمت های تو است و خود جهادکردن احتیاج به شُکر دارد و خود شهادت هم سعادت بزرگی است و احتیاج به شُکری عظیم دارد . خدای من ! پروردگار من ! ای کسی که به من حیات بخشیدی و هر موقع هم صلاح بدانی جان مرا میگیری ! من از شُکر نعمت تو بر نمی آیم . تو خودت، به بزرگیات، به عظمت بی نهایتت، لطفی نما و گوشهی چشمی و نظری به ما بیفکن تا آنجا که می توانیم شُکرت را بجای آوریم . خدای من ! پروردگار من ! نه تنها شُکرت را بجای نیاورده ام؛ بلکه چه گناهانی از من سر زده است که هر وقت به یاد می آورم شرمم می گیرد . خدای من ! ای کسی که گناهان را تو می بخشی ! تمام گناهان مرا ندیده بگیر . پدر و مادر عزیزم ! در این لحظاتی که می خواهم به کارهای خود سر و سامان بدهم، شب حمله خیلی، خیلی نزدیک است و هر دقیقه احتمال دارد به دشمن هجوم ببریم؛ تصمیم گرفتم چند کلمه ای به عنوان وصیت با شما در میان بگذارم . پدر و مادر عزیزم ! شما خیلی زحمت کشیدید و مرا بزرگ نمودید و با اخلاق بد من ساختید و تمام سختی های مرا متحمل شدید . من نمی توانم چگونه از خدمات شما سپاسگزاری کنم و کاری کنم تا توانسته باشم خشنودی شما را جلب کنم؛ امّا امیدوارم اگر خدا توفیقی داد و شهادت را نصیب من کرد و اگر اجازه ی شفاعت به من داد، داخل بهشت نروم، مگر این که همراه شما و در خدمت شما و همراه هم به بهشت برویم . پدر گرامی و بزرگوارم ! شما به عنوان وصی و ولی من می باشید؛ خودتان می دانید که من از مال دنیا چیزی ندارم . یک مقداری کتاب هست - آن هم اگر استفاده می کنید که هیچ؛ ولی اگر احتیاجی ندارید - به مصرف کار خیر برسانید و به افرادی که احتیاج دارند یا کتابخانه ای بدهید . از همه می خواهم اگر خطایی از من سر زده است، اگر حقی بر گردن من دارند، مرا عفو نمایند؛ چرا که عذاب آخرت خیلی عظیم است و این گوشت های نرم و استخوان های ظریف من قدرت تحمل کمترین عذابی را ندارد، چه برسد به عذاب آخرت !۱ (۱۰۵۳۳۴۴) محمدحسن اصلی تبریزی ۳۰/۱۰/۱۳۶۵
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1830
 == رده‌ها ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۶
سطر ۳۸:		سطر ۳۸:

	http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1830		http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1830
		+
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_حسن_اصلی_تبریزی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان قزوین]]