شهید محمدرضا قدیری نقندر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kolahkaj9706 در ‏۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۱۹

2020-08-27T14:19:48Z

Azizi در ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۷

2020-08-23T14:57:00Z

Panahi در ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۵

2020-08-23T10:05:36Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۹ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۶

2020-08-19T11:46:49Z

Jafarnezhad98 در ‏۲۹ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۳۸

2020-08-19T11:38:16Z

Rahimi98: صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 7000958 تاریخ تولد : نام : محمدرضا محل تولد : مشهد نام خانوادگ...» ایجاد کرد

2020-08-19T05:47:36Z

صفحه‌ای جدید حاوی « کد شهید: 7000958 تاریخ تولد : نام : محمدرضا محل تولد : مشهد نام خانوادگ...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 7000958 تاریخ تولد :
نام : محمدرضا محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : قدیری‌نقندر تاریخ شهادت : 1370/02/12
نام پدر : محمد مکان شهادت : چنانه‌

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده گروهان-ادوات
گلزار : خواجه‌ربیع‌
خاطرات
تولد و کودکی
موضوع تولد و کودکي
راوی مجید موسوی نژاد
متن کامل خاطره

در دوران کودکی، محمّدرضا طرحی ریخته و ابتکاری به خرج داد، بدین صورت که خود را به درجه سرگروهبانی ارتقاء داده و به من نیز نقش سرباز خود را سپرد. او از کامواهای مادر بزرگش سیم برای بی سیم و از عصا پدربزرگم اسلحه ای برای خود و از نی قلیان مادر مرحومه ام هم اسلحه کوچکتری برای من ترتیب داد. سپس به من دستور داد که به بالای درخت سپیدار بروم. چون در صحن حیاط منزل ما چندین درخت سپیدار بود که اکثر سرگرمیهای من و محمّدرضا در اطراف آنها بود و من هم که طبق تمرینات قبلی از عهده بالا رفتن از درخت برمی آمدم دستور را اطاعت کرده و در بالای درخت مستقر شدم. از قضا درخت بلندتری را انتخاب کرده بودم که بر حرکات دشمن بیشتر مسلط باشم. در هر صورت، بنده وظیفه داشتم که همه حرکات دشمن فرضی را به سرگروهبان که در پایین درخت نشسته بود گزارش دهم. عملیات شروع شد: الو، الو.... از عقاب به شاهین، شاهین صدای من را می شنوی؟.. که ناگهان شاخه زیر پایم شکست و به طرف پایین سقوط نمودم..... دیگر نفهمیدم که چه شد... ،فقط احساس کردم که روی شانه های سرگروهبان محمدرضا افتاده ام و او که سرش به زانوهایش خورده و لبهایش خون شده بود زار زار گریه می کرد. ......و نمی دانستم که سرگروهبان چه توبیخ و تنبیهی برایم درنظر خواهد گرفت. و بالاخره پس از شنیدن غرزدنهای سرگروهبان، قرار شد که شب را در خانه ما بماند، چرا که اگر پدرش می فهمید ماجرا بدتر می شد.
منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16607

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{جعبه اطلاعات افراد نظامی
 |نام فرد                = محمدرضا قدیری نقندر
-|تصویر                  = jpg12 KBInsert link
+|تصویر                  =
 |توضیح تصویر            =
 |ملیت                   = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
		+	\|نام فرد = محمدرضا قدیری نقندر
		+	\|تصویر = jpg12 KBInsert link
		+	\|توضیح تصویر =
		+	\|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png\|22px]] ایرانی
		+	\|شهرت =
		+	\|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
		+	\|تولد = [[ مشهد ]]
		+	\|شهادت = [[۱۳۷۰/۲/۱۲]]،[[چنانه]]
		+	\|وفات =
		+	\|مرگ =
		+	\|محل دفن = گلزار خواجه الربیع
		+	\|مفقود =
		+	\|جانباز =
		+	\|اسارت =
		+	\|نیرو =
		+	\|یگانهای خدمت =
		+	\|طول خدمت =
		+	\|درجه =
		+	\|سمت‌ها = فرمانده گروهان - ادوات
		+	\|جنگ‌‌ها = [[جنگ ایران و عراق]]
		+	\|نشان‌های لیاقت =
		+	\|عملیات‌ =
		+	\|فعالیت‌ها =
		+	\|تحصیلات = نامشخص
		+	\|تخصص‌ها =
		+	\|شغل =
		+	\|خانواده = نام پدر [[ محمد]]
		+	}}


−	~~کد شهید: 7000958 تاریخ تولد :~~
−	~~نام : محمدرضا محل تولد : مشهد~~
−	~~نام خانوادگی : قدیری‌نقندر تاریخ شهادت : 1370/02/12~~
−	~~نام پدر : محمد مکان شهادت : چنانه‌~~

−	~~تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :~~
−	~~شغل : یگان خدمتی :~~
−	~~گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.~~
−	~~نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : فرمانده گروهان-ادوات~~
−	~~گلزار : خواجه‌ربیع‌~~
	خاطرات		خاطرات
	تولد و کودکی		تولد و کودکی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
@@ سطر ۴۲: / سطر ۱۱: @@
 نوع عضویت :    سایر شهدا    مسئولیت :    فرمانده گروهان-ادوات
 گلزار :    خواجه‌ربیع‌
-==خاطرات==
+خاطرات
-* موضوع    تولد و کودکي
+در دوران کودکی، محمّدرضا طرحی ریخته و ابتکاری به خرج داد، بدین صورت که خود را به درجه سرگروهبانی ارتقاء داده و به من نیز نقش سرباز خود را سپرد. او از کامواهای مادر بزرگش سیم برای بی سیم و از عصا پدربزرگم اسلحه ای برای خود و از نی قلیان مادر مرحومه ام هم اسلحه کوچکتری برای من ترتیب داد. سپس به من دستور داد که به بالای درخت سپیدار بروم. چون در صحن حیاط منزل ما چندین درخت سپیدار بود که اکثر سرگرمیهای من و محمّدرضا در اطراف آنها بود و من هم که طبق تمرینات قبلی از عهده بالا رفتن از درخت برمی آمدم دستور را اطاعت کرده و در بالای درخت مستقر شدم. از قضا درخت بلندتری را انتخاب کرده بودم که بر حرکات دشمن بیشتر مسلط باشم. در هر صورت، بنده وظیفه داشتم که همه حرکات دشمن فرضی را به سرگروهبان که در پایین درخت نشسته بود گزارش دهم. عملیات شروع شد: الو، الو.... از عقاب به شاهین، شاهین صدای من را می شنوی؟که ناگهان شاخه زیر پایم شکست و به طرف پایین سقوط نمودم دیگر نفهمیدم که چه شد،فقط احساس کردم که روی شانه های سرگروهبان محمدرضا افتاده ام و او که سرش به زانوهایش خورده و لبهایش خون شده بود زار زار گریه می کردو نمی دانستم که سرگروهبان چه توبیخ و تنبیهی برایم درنظر خواهد گرفت. و بالاخره پس از شنیدن غرزدنهای سرگروهبان، قرار شد که شب را در خانه ما بماند، چرا که اگر پدرش می فهمید ماجرا بدتر می شد.
 ==پانویس==
-<references />
+<references/>
-==نگارخانه تصاویر==
-<gallery>
-Image:16607.jpg
-</gallery>
-==رده==
-{{ترتیب‌پیش‌فرض: محمدرضا_قدیری‌نقندر}}
-[[رده: شهدا]]
-[[رده: شهدای دفاع مقدس]
-[[رده: شهدای ایران]]
-[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
-[[رده: شهدای شهرستان مشهد]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 |وفات                   =
 |مرگ                    =
-|محل دفن                =خواجه ربیع
+|محل دفن                =[[خواجه ربیع]]
 |مفقود                  =
 |جانباز                 =
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 |طول خدمت               =
 |درجه                   =
-|سمت‌ها                  = فرمانده گروهان-ادوات
+|سمت‌ها                  = [[فرمانده گروهان-ادوات]]
 |جنگ‌‌ها                  =
 |نشان‌های لیاقت          =

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
@@ سطر ۱۱: / سطر ۴۲: @@
 نوع عضویت :    سایر شهدا    مسئولیت :    فرمانده گروهان-ادوات
 گلزار :    خواجه‌ربیع‌
-خاطرات
+==خاطرات==
-    تولد و کودکی
-موضوع    تولد و کودکي
+* موضوع    تولد و کودکي
-راوی    مجید موسوی نژاد
-متن کامل خاطره
-در دوران کودکی، محمّدرضا طرحی ریخته و ابتکاری به خرج داد، بدین صورت که خود را به درجه سرگروهبانی ارتقاء داده و به من نیز نقش سرباز خود را سپرد. او از کامواهای مادر بزرگش سیم برای بی سیم و از عصا پدربزرگم اسلحه ای برای خود و از نی قلیان مادر مرحومه ام هم اسلحه کوچکتری برای من ترتیب داد. سپس به من دستور داد که به بالای درخت سپیدار بروم. چون در صحن حیاط منزل ما چندین درخت سپیدار بود که اکثر سرگرمیهای من و محمّدرضا در اطراف آنها بود و من هم که طبق تمرینات قبلی از عهده بالا رفتن از درخت برمی آمدم دستور را اطاعت کرده و در بالای درخت مستقر شدم. از قضا درخت بلندتری را انتخاب کرده بودم که بر حرکات دشمن بیشتر مسلط باشم. در هر صورت، بنده وظیفه داشتم که همه حرکات دشمن فرضی را به سرگروهبان که در پایین درخت نشسته بود گزارش دهم. عملیات شروع شد: الو، الو.... از عقاب به شاهین، شاهین صدای من را می شنوی؟.. که ناگهان شاخه زیر پایم شکست و به طرف پایین سقوط نمودم..... دیگر نفهمیدم که چه شد... ،فقط احساس کردم که روی شانه های سرگروهبان محمدرضا افتاده ام و او که سرش به زانوهایش خورده و لبهایش خون شده بود زار زار گریه می کرد. ......و نمی دانستم که سرگروهبان چه توبیخ و تنبیهی برایم درنظر خواهد گرفت. و بالاخره پس از شنیدن غرزدنهای سرگروهبان، قرار شد که شب را در خانه ما بماند، چرا که اگر پدرش می فهمید ماجرا بدتر می شد.
+در دوران کودکی، محمّدرضا طرحی ریخته و ابتکاری به خرج داد، بدین صورت که خود را به درجه سرگروهبانی ارتقاء داده و به من نیز نقش سرباز خود را سپرد. او از کامواهای مادر بزرگش سیم برای بی سیم و از عصا پدربزرگم اسلحه ای برای خود و از نی قلیان مادر مرحومه ام هم اسلحه کوچکتری برای من ترتیب داد. سپس به من دستور داد که به بالای درخت سپیدار بروم. چون در صحن حیاط منزل ما چندین درخت سپیدار بود که اکثر سرگرمیهای من و محمّدرضا در اطراف آنها بود و من هم که طبق تمرینات قبلی از عهده بالا رفتن از درخت برمی آمدم دستور را اطاعت کرده و در بالای درخت مستقر شدم. از قضا درخت بلندتری را انتخاب کرده بودم که بر حرکات دشمن بیشتر مسلط باشم. در هر صورت، بنده وظیفه داشتم که همه حرکات دشمن فرضی را به سرگروهبان که در پایین درخت نشسته بود گزارش دهم. عملیات شروع شد: الو، الو.... از عقاب به شاهین، شاهین صدای من را می شنوی؟.. که ناگهان شاخه زیر پایم شکست و به طرف پایین سقوط نمودم..... دیگر نفهمیدم که چه شد... ،فقط احساس کردم که روی شانه های سرگروهبان محمدرضا افتاده ام و او که سرش به زانوهایش خورده و لبهایش خون شده بود زار زار گریه می کرد. ......و نمی دانستم که سرگروهبان چه توبیخ و تنبیهی برایم درنظر خواهد گرفت. و بالاخره پس از شنیدن غرزدنهای سرگروهبان، قرار شد که شب را در خانه ما بماند، چرا که اگر پدرش می فهمید ماجرا بدتر می شد.راوی    مجید موسوی نژاد
-منبع سایت: http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16607
+<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16607 سایت یاران رضا]</ref>