شهید محمد بهرامیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kheyri9803: /* زندگینامه */

2019-10-21T10:34:31Z

‏زندگینامه

Fazayemajazi: /* خاطرات */

2019-09-29T13:01:03Z

‏خاطرات

Hejazi9708 در ‏۱۳ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۵

2018-12-04T11:55:19Z

Birgani97 در ‏۲۱ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۴

2018-11-12T09:34:43Z

Atashbar97: صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1332/10/01 نام : محمد محل تولد : مشهد نام خانوادگی : بهرامیه‌ تاریخ شه...» ایجاد کرد

2018-11-05T14:29:10Z

صفحه‌ای جدید حاوی «تاریخ تولد : 1332/10/01 نام : محمد محل تولد : مشهد نام خانوادگی : بهرامیه‌ تاریخ شه...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۳۴
سطر ۶۰:		سطر ۶۰:

	همسر شهید میگوید: بعد از شهادت ایـشان احـساس کـردم، مـسئولیت سـنگینى بـر دوش مـن گذاشته شد و سعى کردم فرزندانم را طورى تربیت کنم که ایشان می‌خواستند. بعد از شهادت شهید بهرامیه عده‌اى از مردم روستاى بهرامیه عازم جبهه‌هاى حق علیه باطل شـدند تا راه او را ادامه دهند.		همسر شهید میگوید: بعد از شهادت ایـشان احـساس کـردم، مـسئولیت سـنگینى بـر دوش مـن گذاشته شد و سعى کردم فرزندانم را طورى تربیت کنم که ایشان می‌خواستند. بعد از شهادت شهید بهرامیه عده‌اى از مردم روستاى بهرامیه عازم جبهه‌هاى حق علیه باطل شـدند تا راه او را ادامه دهند.
		+	==نگارخانه تصاویر==
		+	<gallery>

		+	Image:4364 (1).jpg
		+
		+	</gallery>

	==خاطرات==		==خاطرات==

@@ سطر ۱۲۰: / سطر ۱۲۰: @@
 -     یک روز که در اتاق برادر بهرامیه حضور داشتیم، ایشان از قسمت خواهران مسئول آنها را جهت برپایی جلسه ای فرا خواند. این خواهر آمدند و چند لحظه ای که گذشت ایشان به این خواهر گفتند بفرمائید خواهر، شما کاری داشتید؟ مسئول خواهران گفتند: شما خودتان گفتید: بیائید اینجا جلسه است! این خواهر متعجب شد که چطور برادر بهرامیه این ویژگی را داشت که به خواهران مراجعه کننده نگاه نمی کرد به طوری که حتی خواهرانی را که با ایشان همکار بودند نمی شناخت !
--     در شلمچه یک منطقه گلوگاهی بود که خیلی از بچه ها در آنجا شهید شده بودند . جنازه هایشان دیده می شد ولی به دلیل اینکه تله های انفجاری در آنجا کار گذاشته بودند کسی جرأت نمی کرد که برود و جنازه ها را بیاورد. آن منطقه قتلگاه بسیار بدی بود. ظاهراً برادر بهرامیه خودش به آن منطقه جهت آوردن شهدا رفته بود چون در مشهد خانواده های مفقودین و شهدا به ایشان خیلی مراجعه می کردند و ایشان می گفت: هر جور شده باید آن جنازه ها به عقب منتقل گردد. چون معلوم بود که اینها شهید شده اند ولی تا جنازه هایشان به عقب منتقل نمی شد وضعیتشان روشن نمی شد. ظاهراً ایشان به اتفاق چند نفر در قالب یک تیم گشتی عملیاتی یا تیم های اطلاعاتی رفته بودند که آن منطقه را شناسایی بکنند که ایشان را با آر. پی. جی زده بودند و به طوری جنازه اش سوخته بود و به قدری دلخراش بود که حتی کسی تحمل دیدن عکس جنازه ایشان را هم نداشت !<ref>[http://%20%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=%204364 سایت یاران رضا]</ref>
+-     در شلمچه یک منطقه گلوگاهی بود که خیلی از بچه ها در آنجا شهید شده بودند . جنازه هایشان دیده می شد ولی به دلیل اینکه تله های انفجاری در آنجا کار گذاشته بودند کسی جرأت نمی کرد که برود و جنازه ها را بیاورد. آن منطقه قتلگاه بسیار بدی بود. ظاهراً برادر بهرامیه خودش به آن منطقه جهت آوردن شهدا رفته بود چون در مشهد خانواده های مفقودین و شهدا به ایشان خیلی مراجعه می کردند و ایشان می گفت: هر جور شده باید آن جنازه ها به عقب منتقل گردد. چون معلوم بود که اینها شهید شده اند ولی تا جنازه هایشان به عقب منتقل نمی شد وضعیتشان روشن نمی شد. ظاهراً ایشان به اتفاق چند نفر در قالب یک تیم گشتی عملیاتی یا تیم های اطلاعاتی رفته بودند که آن منطقه را شناسایی بکنند که ایشان را با آر. پی. جی زده بودند و به طوری جنازه اش سوخته بود و به قدری دلخراش بود که حتی کسی تحمل دیدن عکس جنازه ایشان را هم نداشت !<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=4364 سایت یاران رضا]</ref>
-−
-−
-−
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۵
سطر ۱۶:		سطر ۱۶:


−	rId6	+	rId6

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
-زندگینامه
+==زندگینامه==
 محمد بهرامیه - فرزند حسینعلى - در اول دىماه سال 1332 در روستاى بهرامیه بخـشى جـوین از توابع شهرستان سبزوار به دنیا آمد. در پنج سالگى به همراه پدر و مادرش به کربلا مشرّف شد. بودن در جوار مرقـد امـام حـسین(ع) رابسیار دوست داشت. بعد از اتمام دوره ى ابتدایى، به جهت علاقه بـه تحـصیل دروس حـوزوى بـه مـشهد مقـدس رفـت. می‌گفت: تحصیل در مدرسه‌ى دروس حوزوى بهترین جایى اسـت کـه انـسان سـاخته می‌شـود و مسائل دینى را به خوبی فرا میگیرد. او همزمان با تحصیل دروس حوزه توانست تحصیلات خود را تا دیپلم ادامه دهد کـه پـس از آن بـه کار مشغول شد. فردى مهربان، صادق و خوشرو و به دلیل سجایاى اخلاقى‌اش مورد احترام دیگران بود. به مدت چهارسال در گمرک تهران به کار مشغول بود که پس از آن به مشهد برگشت.
@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
-خاطرات
+==خاطرات==
 -     حدود 50 ، 60 روز از شهادت برادر بهرامیه که مسئول مستقیم من بودند می گذشت و من خیلی ناراحت بودم که دراین مقطع ناچار هستم ازدواج کنم ، برایم خیلی این مساله سنگین بود تا اینکه حدود چهار روز به برپایی مراسم ازدواجم مانده بود که برادر بهرامیه را درخواب دیدم که خیلی خوشحال و خرم و راضی بود وقتی از خواب بیدار شدم دیگر این اکراه و دو دلی را نداشتم که آیا حالا مراسم ازدواج بگیرم یا نه البته مراسمی که گرفتیم یکی از زینتهایی که سفره ی عقد ما داشت ، عکس این بزرگوار و تصویر شهید آیت ا… دکتر بهشتی بود و مجلس هم با حضور خانواده ی شهدا وبرادرهای سپاه در شهرستان بیرجندبرگزار شد وتزئین حیاطی که به عنوان منزل عروس بر پا کردیم پوستر شهدا بود .
@@ سطر ۱۲۰: / سطر ۱۲۰: @@
 -     یک روز که در اتاق برادر بهرامیه حضور داشتیم، ایشان از قسمت خواهران مسئول آنها را جهت برپایی جلسه ای فرا خواند. این خواهر آمدند و چند لحظه ای که گذشت ایشان به این خواهر گفتند بفرمائید خواهر، شما کاری داشتید؟ مسئول خواهران گفتند: شما خودتان گفتید: بیائید اینجا جلسه است! این خواهر متعجب شد که چطور برادر بهرامیه این ویژگی را داشت که به خواهران مراجعه کننده نگاه نمی کرد به طوری که حتی خواهرانی را که با ایشان همکار بودند نمی شناخت !
--     در شلمچه یک منطقه گلوگاهی بود که خیلی از بچه ها در آنجا شهید شده بودند . جنازه هایشان دیده می شد ولی به دلیل اینکه تله های انفجاری در آنجا کار گذاشته بودند کسی جرأت نمی کرد که برود و جنازه ها را بیاورد. آن منطقه قتلگاه بسیار بدی بود. ظاهراً برادر بهرامیه خودش به آن منطقه جهت آوردن شهدا رفته بود چون در مشهد خانواده های مفقودین و شهدا به ایشان خیلی مراجعه می کردند و ایشان می گفت: هر جور شده باید آن جنازه ها به عقب منتقل گردد. چون معلوم بود که اینها شهید شده اند ولی تا جنازه هایشان به عقب منتقل نمی شد وضعیتشان روشن نمی شد. ظاهراً ایشان به اتفاق چند نفر در قالب یک تیم گشتی عملیاتی یا تیم های اطلاعاتی رفته بودند که آن منطقه را شناسایی بکنند که ایشان را با آر. پی. جی زده بودند و به طوری جنازه اش سوخته بود و به قدری دلخراش بود که حتی کسی تحمل دیدن عکس جنازه ایشان را هم نداشت !
+-     در شلمچه یک منطقه گلوگاهی بود که خیلی از بچه ها در آنجا شهید شده بودند . جنازه هایشان دیده می شد ولی به دلیل اینکه تله های انفجاری در آنجا کار گذاشته بودند کسی جرأت نمی کرد که برود و جنازه ها را بیاورد. آن منطقه قتلگاه بسیار بدی بود. ظاهراً برادر بهرامیه خودش به آن منطقه جهت آوردن شهدا رفته بود چون در مشهد خانواده های مفقودین و شهدا به ایشان خیلی مراجعه می کردند و ایشان می گفت: هر جور شده باید آن جنازه ها به عقب منتقل گردد. چون معلوم بود که اینها شهید شده اند ولی تا جنازه هایشان به عقب منتقل نمی شد وضعیتشان روشن نمی شد. ظاهراً ایشان به اتفاق چند نفر در قالب یک تیم گشتی عملیاتی یا تیم های اطلاعاتی رفته بودند که آن منطقه را شناسایی بکنند که ایشان را با آر. پی. جی زده بودند و به طوری جنازه اش سوخته بود و به قدری دلخراش بود که حتی کسی تحمل دیدن عکس جنازه ایشان را هم نداشت !<ref>[http://%20%20http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=%204364 سایت یاران رضا]</ref>
-http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID= 4364