شهید محمد جعفر هاشمی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafari9809 در ‏۴ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۴

2020-02-23T08:54:48Z

Jafari9809 در ‏۴ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۳۷

2020-02-23T08:37:44Z

Hasani98: /* وصیت نامه */

2019-10-29T19:00:18Z

‏وصیت نامه

Hasani98: /* زندگینامه */

2019-10-29T18:55:32Z

‏زندگینامه

Kheyri9803: /* وصیت نامه */

2019-10-22T09:28:23Z

‏وصیت نامه

Fazayemajazi در ‏۲۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۲

2019-08-17T12:32:13Z

Hoseininasab9802 در ‏۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۴

2019-07-31T05:34:33Z

Rqyhfhlylny98: صفحه‌ای جدید حاوی «محمد جعفر مهدی هاشمی تاریخ تولد :1345/01/01 تاریخ شهادت: 1362/01/17 زندگینامه: مهدی‌...» ایجاد کرد

2019-07-30T09:51:45Z

صفحه‌ای جدید حاوی «محمد جعفر مهدی هاشمی تاریخ تولد :1345/01/01 تاریخ شهادت: 1362/01/17 زندگینامه: مهدی‌...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

محمد جعفر مهدی هاشمی
تاریخ تولد :1345/01/01
تاریخ شهادت: 1362/01/17

زندگینامه:
مهدی‌هاشمی، محمدجعفر: یکم فروردین ۱۳۴۵، در روستای خوزنین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفدهم فروردین ۱۳۶۲، در سردشت هنگام درگیری با نیروهای حزب کومله بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیت نامه:
شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت جانباز یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها ایمان کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه اسلام و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه خمینى و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى انقلاب اسلامى حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی
منبع:سایت شهدای ارتش
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1014

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==وصیت نامه==
-شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت [[جانباز]] یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها [[ایمان]] کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه [[اسلام]] و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه [[خمینى]] و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى [[انقلاب اسلامى]] حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1014 <ref>سایت خط سرخ</ref>]</ref>
+شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت [[جانباز]] یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها [[ایمان]] کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه [[اسلام]] و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه [[خمینى]] و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى [[انقلاب اسلامى]] حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1014 سایت خط سرخ]</ref>
 ==نگارخانه تصاویر==

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==وصیت نامه==
-شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت [[جانباز]] یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها [[ایمان]] کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه [[اسلام]] و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه [[خمینى]] و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى [[انقلاب اسلامى]] حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی
+شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت [[جانباز]] یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها [[ایمان]] کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه [[اسلام]] و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه [[خمینى]] و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى [[انقلاب اسلامى]] حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1014 <ref>سایت خط سرخ</ref>]</ref>
 ==نگارخانه تصاویر==
-<gallery>
+[[File:شهید محمد جعفر هاشمی.jpg]]
-Image:min-picture (3).jpg
+==پانویس==
+<references />
-−
-</gallery>
-−
-منبع سایت خاک سرخ
-http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1014

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==وصیت نامه==
-شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت جانباز یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها ایمان کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه اسلام و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه خمینى و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى انقلاب اسلامى حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی
+شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت [[جانباز]] یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها [[ایمان]] کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه [[اسلام]] و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه [[خمینى]] و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى [[انقلاب اسلامى]] حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی
 ==نگارخانه تصاویر==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==زندگینامه==
-مهدی‌هاشمی، محمدجعفر: یکم فروردین ۱۳۴۵، در روستای خوزنین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفدهم فروردین ۱۳۶۲، در سردشت هنگام درگیری با نیروهای حزب کومله بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
+مهدی‌هاشمی، محمدجعفر: یکم فروردین [[۱۳۴۵]]، در روستای خوزنین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی [[بسیج]] در [[جبهه]] حضور یافت. هفدهم فروردین ۱۳۶۲، در [[سردشت]] هنگام درگیری با نیروهای حزب کومله بر اثر اصابت [[گلوله]] به [[شهادت]] رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 ==وصیت نامه==

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ==زندگینامه==
 مهدی‌هاشمی، محمدجعفر: یکم فروردین ۱۳۴۵، در روستای خوزنین از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفدهم فروردین ۱۳۶۲، در سردشت هنگام درگیری با نیروهای حزب کومله بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 وصیت نامه==
-==شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت جانباز یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها ایمان کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه اسلام و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه خمینى و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى انقلاب اسلامى حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی
+==وصیت نامه==
-==منبع==
+شهید، محمّدجعفر مهدی هاشمى: من مدت ها بود که آرزوى رفتن به جبهه را داشتم تا این که امروز ۲۴/۱/۶۱ این توفیق حاصل شد. احساس آرامش مى کنم و از عذاب وجدانم کمى آسوده شدم؛ زیرا هر وقت جانباز یا شهیدی را مى دیدم، با خود مى گفتم: «چرا من نباشم؟... مگر خون من از آن ها رنگین تر است؟» اما وقتى مى دیدم آن ها ایمان کامل دارند و من ضعیفم، احساس کوچکى مى کردم؛ تا این که امروز -به حول و قوه الهى- آماده شدم تا به جنگ در راه اسلام و جمهورى نوپاى اسلامى بروم و بتوانم خون ناقابل خود را در راه خمینى و ایران عزیز اهدا نمایم تا شاید خون من، مقبول درگاه احدیت قرار گیرد؛ -ان شاء الله. پدر و مادر عزیزم! تا دیروز وجودم ارزشى براى شما و ایران نداشت؛ شاید امروز ارزش خود را به دست آورد! مى روم تا علیه صدام و منافقین وطن فروش بجنگم، که یا آنان را از بین بِبَرَم و یا خود فدا شوم و قطرات خونم را -در سرزمین قهرمان پرور ایران- بِریزم، تا شاید از آن لاله رُوید. پدر و مادر دلبندم! آن قدر هیجان به من دست داده است که نمى توانم دُرُست بنویسم و هم چون مرغى مى مانم که مى خواهد هر چه زودتر قفس تن را شکسته و به سوى معبود پرواز کند. امید داشتم در پیرى عصاى دست شما باشم؛ اما نشد! پس در حَقَّم دعا و مرا حلال کنید؛ اگر چه -در این جهان بى وفا- کسى نتوانسته است حق پدر و مادر را ادا نماید. از تمامى مردم شهیدپرور ایران مى خواهم که از درخت نوپاى انقلاب اسلامى حراست نمایند؛ زیرا این درخت با خون هزاران شهید روییده است، پس از آن پاسدارى کنید! (۱۷۴۳۸۱۰) محمّدجعفر مهدی هاشمی
-سایت شهدای ارتش
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1014