شهید محمد جهانگیری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parsasirat98 در ‏۱۸ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۵۳

2020-07-08T07:53:28Z

Parsasirat98 در ‏۱۸ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۵۲

2020-07-08T07:52:13Z

Taghavi98 در ‏۲۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۲۵

2020-01-19T13:25:46Z

Salimpour98 در ‏۲۸ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۱۷

2020-01-18T15:17:10Z

Taghavi98 در ‏۲۸ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۳۸

2020-01-18T11:38:03Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد جهانگیری نام پدر اصلان نام مادر ستاره محل شهادت جزیره مج...» ایجاد کرد

2020-01-18T10:29:55Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد جهانگیری نام پدر اصلان نام مادر ستاره محل شهادت جزیره مج...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی
نام محمد جهانگیری
نام پدر اصلان
نام مادر ستاره
محل شهادت جزیره مجنون
محل تولد تاکستان تاریخ تولد ۱۳۴۴/۰۱/۰۱
محل شهادت جزیره مجنون تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۷/۰۸
استان محل شهادت بصره شهر محل شهادت -
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات دوم راهنمائی رشته -
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - تاکستان

زندگی نامه
جهانگیری، محمد: یکم فروردین ۱۳۴۴، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش اصلان، کشاورز بود و مادرش ستاره نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هشتم مهر ۱۳۶۴، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیت نامه
شهید، محمد جهانگیری: پدر و مادر جان! خوشحال هستم از این که سرباز شدم؛ چرا که لااقل می توانم خدمتی ناچیز به مملکتم بکنم. مادر جان! افتخار می کنم از این که از پستان مادری شیر خورده ام که پاک بوده و مرا به سوی جبهه روان داشته است. خوشحالم از این که با زحمت بسیار کار کردی و مرا بزرگ نمودی و به جبهه ها فرستادی تا از این مزر و بوم اسلامی دفاع کنم. مادر! بر پایت و پدر! بر دست پینه بسته ات، بوسه می زنم. پدر و مادر! افتخار می کنم از این که در خانواده ای زحمتکش و با خدا پرورش یافته ام و یک فرد مسلمان و وطن دوست شده ام. مادر! به شما می گویم که مرگ حق است و هیچ کس نمی تواند انکار کند و می خواهم چیزی را که در سربازی برایم اتفاق افتاده است، برای شما بیان کنم: مادر جان! من خواب شهید شدنم را دیده ام و شهید خواهم شد و از شما خواهش می کنم برایم زیاد گریه نکنید و صبور باشید که خداوند صبرکنندگان را دوست دارد و موقع تشییع جنازه ام چنان شعار دهید که دشمنان اسلام بدانند که ما هرگز از جنگ خسته نشده ایم. پدر جان! به شما گفته بودم که آن گوسفندان را پروار کن نه برای عروسی؛ بلکه برای جشن شهادت من. مادر! به خدا قسم، دست خودم نیست، شهادت را دوست دارم؛ چون که آقایم ابا عبدالله الحسین(ع) شهادت را دوست داشت و من از پیروان آقایم هستم. پدر جان! در مجلس ختمم، وصیتنامه را بخوانید تا همگان بدانند که این جنگ یک نعمت است و امتحانی است از طرف خداوند برای آزمایش بندگانش. ...و اما سخنی چند با هموطنان دارم: سنگرها را خالی نکنید و امام را تنها نگذارید و به مردم دنیا بفهمانید که ایرانی هرگز از جنگ خسته نخواهد شد و دفاع از قرآن، اسلام و مملکت را برای خود عبادت می داند و همیشه از مملکت و رهبرش دفاع می کند. صدام و آمریکا جز خودکشی هیچ راهی ندارند و بعد از ما خداوند راه کربلا را باز خواهد کرد؛ پس در صحن ابا عبدالله(ع) از ما هم یادی کنید و به علی اکبر حسین(ع)بگویید که رفیقانت در ایران به پیروی از مکتب پدرت، با دشمن ستمگر جنگیدند و هرگز زیر بار ذلت نرفتند. همگی شما را به خدای بزرگ می سپارم و همه را به دفاع از مملکت و رهبرش سفارش می کنم که تداوم بخش راه شهیدان باشید.۱ (۱۲۰۲۸۱۹) دوستدار همیشگی شما؛ پسرت، محمد جهانگیری
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1499

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 جهانگیری، محمد: یکم فروردین ۱۳۴۴، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش اصلان، کشاورز بود و مادرش ستاره نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هشتم مهر ۱۳۶۴، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 ==وصیت نامه==
-شهید، محمد جهانگیری: پدر و مادر جان! خوشحال هستم از این که سرباز شدم؛ چرا که لااقل می توانم خدمتی ناچیز به مملکتم بکنم. مادر جان! افتخار می کنم از این که از پستان مادری شیر خورده ام که پاک بوده و مرا به سوی جبهه روان داشته است. خوشحالم از این که با زحمت بسیار کار کردی و مرا بزرگ نمودی و به جبهه ها فرستادی تا از این مزر و بوم اسلامی دفاع کنم. مادر! بر پایت و پدر! بر دست پینه بسته ات، بوسه می زنم. پدر و مادر! افتخار می کنم از این که در خانواده ای زحمتکش و با خدا پرورش یافته ام و یک فرد مسلمان و وطن دوست شده ام. مادر! به شما می گویم که مرگ حق است و هیچ کس نمی تواند انکار کند و می خواهم چیزی را که در سربازی برایم اتفاق افتاده است، برای شما بیان کنم: مادر جان! من خواب شهید شدنم را دیده ام و شهید خواهم شد و از شما خواهش می کنم برایم زیاد گریه نکنید و صبور باشید که خداوند صبرکنندگان را دوست دارد و موقع تشییع جنازه ام چنان شعار دهید که دشمنان اسلام بدانند که ما هرگز از جنگ خسته نشده ایم. پدر جان! به شما گفته بودم که آن گوسفندان را پروار کن نه برای عروسی؛ بلکه برای جشن شهادت من. مادر! به خدا قسم، دست خودم نیست، شهادت را دوست دارم؛ چون که آقایم ابا عبدالله الحسین(ع) شهادت را دوست داشت و من از پیروان آقایم هستم. پدر جان! در مجلس ختمم، وصیتنامه را بخوانید تا همگان بدانند که این جنگ یک نعمت است و امتحانی است از طرف خداوند برای آزمایش بندگانش. ...و اما سخنی چند با هموطنان دارم: سنگرها را خالی نکنید و امام را تنها نگذارید و به مردم دنیا بفهمانید که ایرانی هرگز از جنگ خسته نخواهد شد و دفاع از قرآن، اسلام و مملکت را برای خود عبادت می داند و همیشه از مملکت و رهبرش دفاع می کند. صدام و آمریکا جز خودکشی هیچ راهی ندارند و بعد از ما خداوند راه کربلا را باز خواهد کرد؛ پس در صحن ابا عبدالله(ع) از ما هم یادی کنید و به علی اکبر حسین(ع)بگویید که رفیقانت در ایران به پیروی از مکتب پدرت، با دشمن ستمگر جنگیدند و هرگز زیر بار ذلت نرفتند. همگی شما را به خدای بزرگ می سپارم و همه را به دفاع از مملکت و رهبرش سفارش می کنم که تداوم بخش راه شهیدان باشید.۱ (۱۲۰۲۸۱۹) دوستدار همیشگی شما؛ پسرت، محمد جهانگیری
+شهید، محمد جهانگیری: پدر و مادر جان! خوشحال هستم از این که سرباز شدم؛ چرا که لااقل می توانم خدمتی ناچیز به مملکتم بکنم. مادر جان! افتخار می کنم از این که از پستان مادری شیر خورده ام که پاک بوده و مرا به سوی جبهه روان داشته است. خوشحالم از این که با زحمت بسیار کار کردی و مرا بزرگ نمودی و به جبهه ها فرستادی تا از این مزر و بوم اسلامی دفاع کنم. مادر! بر پایت و پدر! بر دست پینه بسته ات، بوسه می زنم. پدر و مادر! افتخار می کنم از این که در خانواده ای زحمتکش و با خدا پرورش یافته ام و یک فرد مسلمان و وطن دوست شده ام. مادر! به شما می گویم که مرگ حق است و هیچ کس نمی تواند انکار کند و می خواهم چیزی را که در سربازی برایم اتفاق افتاده است، برای شما بیان کنم: مادر جان! من خواب شهید شدنم را دیده ام و شهید خواهم شد و از شما خواهش می کنم برایم زیاد گریه نکنید و صبور باشید که خداوند صبرکنندگان را دوست دارد و موقع تشییع جنازه ام چنان شعار دهید که دشمنان اسلام بدانند که ما هرگز از جنگ خسته نشده ایم. پدر جان! به شما گفته بودم که آن گوسفندان را پروار کن نه برای عروسی؛ بلکه برای جشن شهادت من. مادر! به خدا قسم، دست خودم نیست، شهادت را دوست دارم؛ چون که آقایم ابا عبدالله الحسین(ع) شهادت را دوست داشت و من از پیروان آقایم هستم. پدر جان! در مجلس ختمم، وصیتنامه را بخوانید تا همگان بدانند که این جنگ یک نعمت است و امتحانی است از طرف خداوند برای آزمایش بندگانش.
 <ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1499 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۲۵
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references />		<references />
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:شهید محمد جهانگیری }}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین ]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان تاکستان ]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 مزار شهید	قزوین - تاکستان
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 جهانگیری، محمد: یکم فروردین ۱۳۴۴، در شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش اصلان، کشاورز بود و مادرش ستاره نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هشتم مهر ۱۳۶۴، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
-وصیت نامه
+==وصیت نامه==
-شهید، محمد جهانگیری: پدر و مادر جان! خوشحال هستم از این که سرباز شدم؛ چرا که لااقل می توانم خدمتی ناچیز به مملکتم بکنم. مادر جان! افتخار می کنم از این که از پستان مادری شیر خورده ام که پاک بوده و مرا به سوی جبهه روان داشته است. خوشحالم از این که با زحمت بسیار کار کردی و مرا بزرگ نمودی و به جبهه ها فرستادی تا از این مزر و بوم اسلامی دفاع کنم. مادر! بر پایت و پدر! بر دست پینه بسته ات، بوسه می زنم. پدر و مادر! افتخار می کنم از این که در خانواده ای زحمتکش و با خدا پرورش یافته ام و یک فرد مسلمان و وطن دوست شده ام. مادر! به شما می گویم که مرگ حق است و هیچ کس نمی تواند انکار کند و می خواهم چیزی را که در سربازی برایم اتفاق افتاده است، برای شما بیان کنم: مادر جان! من خواب شهید شدنم را دیده ام و شهید خواهم شد و از شما خواهش می کنم برایم زیاد گریه نکنید و صبور باشید که خداوند صبرکنندگان را دوست دارد و موقع تشییع جنازه ام چنان شعار دهید که دشمنان اسلام بدانند که ما هرگز از جنگ خسته نشده ایم. پدر جان! به شما گفته بودم که آن گوسفندان را پروار کن نه برای عروسی؛ بلکه برای جشن شهادت من. مادر! به خدا قسم، دست خودم نیست، شهادت را دوست دارم؛ چون که آقایم ابا عبدالله الحسین(ع) شهادت را دوست داشت و من از پیروان آقایم هستم. پدر جان! در مجلس ختمم، وصیتنامه را بخوانید تا همگان بدانند که این جنگ یک نعمت است و امتحانی است از طرف خداوند برای آزمایش بندگانش. ...و اما سخنی چند با هموطنان دارم: سنگرها را خالی نکنید و امام را تنها نگذارید و به مردم دنیا بفهمانید که ایرانی هرگز از جنگ خسته نخواهد شد و دفاع از قرآن، اسلام و مملکت را برای خود عبادت می داند و همیشه از مملکت و رهبرش دفاع می کند. صدام و آمریکا جز خودکشی هیچ راهی ندارند و بعد از ما خداوند راه کربلا را باز خواهد کرد؛ پس در صحن ابا عبدالله(ع) از ما هم یادی کنید و به علی اکبر حسین(ع)بگویید که رفیقانت در ایران به پیروی از مکتب پدرت، با دشمن ستمگر جنگیدند و هرگز زیر بار ذلت نرفتند. همگی شما را به خدای بزرگ می سپارم و همه را به دفاع از مملکت و رهبرش سفارش می کنم که تداوم بخش راه شهیدان باشید.۱ (۱۲۰۲۸۱۹) دوستدار همیشگی شما؛ پسرت، محمد جهانگیری<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1499 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
+شهید، محمد جهانگیری: پدر و مادر جان! خوشحال هستم از این که سرباز شدم؛ چرا که لااقل می توانم خدمتی ناچیز به مملکتم بکنم. مادر جان! افتخار می کنم از این که از پستان مادری شیر خورده ام که پاک بوده و مرا به سوی جبهه روان داشته است. خوشحالم از این که با زحمت بسیار کار کردی و مرا بزرگ نمودی و به جبهه ها فرستادی تا از این مزر و بوم اسلامی دفاع کنم. مادر! بر پایت و پدر! بر دست پینه بسته ات، بوسه می زنم. پدر و مادر! افتخار می کنم از این که در خانواده ای زحمتکش و با خدا پرورش یافته ام و یک فرد مسلمان و وطن دوست شده ام. مادر! به شما می گویم که مرگ حق است و هیچ کس نمی تواند انکار کند و می خواهم چیزی را که در سربازی برایم اتفاق افتاده است، برای شما بیان کنم: مادر جان! من خواب شهید شدنم را دیده ام و شهید خواهم شد و از شما خواهش می کنم برایم زیاد گریه نکنید و صبور باشید که خداوند صبرکنندگان را دوست دارد و موقع تشییع جنازه ام چنان شعار دهید که دشمنان اسلام بدانند که ما هرگز از جنگ خسته نشده ایم. پدر جان! به شما گفته بودم که آن گوسفندان را پروار کن نه برای عروسی؛ بلکه برای جشن شهادت من. مادر! به خدا قسم، دست خودم نیست، شهادت را دوست دارم؛ چون که آقایم ابا عبدالله الحسین(ع) شهادت را دوست داشت و من از پیروان آقایم هستم. پدر جان! در مجلس ختمم، وصیتنامه را بخوانید تا همگان بدانند که این جنگ یک نعمت است و امتحانی است از طرف خداوند برای آزمایش بندگانش. ...و اما سخنی چند با هموطنان دارم: سنگرها را خالی نکنید و امام را تنها نگذارید و به مردم دنیا بفهمانید که ایرانی هرگز از جنگ خسته نخواهد شد و دفاع از قرآن، اسلام و مملکت را برای خود عبادت می داند و همیشه از مملکت و رهبرش دفاع می کند. صدام و آمریکا جز خودکشی هیچ راهی ندارند و بعد از ما خداوند راه کربلا را باز خواهد کرد؛ پس در صحن ابا عبدالله(ع) از ما هم یادی کنید و به علی اکبر حسین(ع)بگویید که رفیقانت در ایران به پیروی از مکتب پدرت، با دشمن ستمگر جنگیدند و هرگز زیر بار ذلت نرفتند. همگی شما را به خدای بزرگ می سپارم و همه را به دفاع از مملکت و رهبرش سفارش می کنم که تداوم بخش راه شهیدان باشید.۱ (۱۲۰۲۸۱۹) دوستدار همیشگی شما؛ پسرت، محمد جهانگیری
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 بسمه تعالی
 نام	محمد جهانگیری
-نام پدر	اصلان
+نام	:محمد جهانگیری
 نام مادر	ستاره
-محل شهادت	جزیره مجنون
+نام پدر	:اصلان
 محل تولد	تاکستان	تاریخ تولد	۱۳۴۴/۰۱/۰۱
-محل شهادت	جزیره مجنون	تاریخ شهادت	۱۳۶۴/۰۷/۰۸
+نام مادر	:ستاره
-استان محل شهادت	بصره	شهر محل شهادت	-
-وضعیت تاهل	مجرد	درجه نظامی
+محل شهادت	:جزیره مجنون
-تحصیلات	دوم راهنمائی	رشته	-
-عملیات		سال تفحص
+محل تولد	:تاکستان
 محل کار		بنیاد تحت پوشش
-مزار شهید	قزوین - تاکستان
+تاریخ تولد	:۱۳۴۴/۰۱/۰۱
 ==زندگی نامه==