شهید محمد رضا حسن رضایی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafari9809 در ‏۳ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۰۳

2020-02-22T19:03:23Z

Kheyri9803: /* وصیت نامه */

2019-10-22T12:17:26Z

‏وصیت نامه

Shams98 در ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۸

2019-09-16T18:58:15Z

Asadollahi9711 در ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۶

2019-09-16T17:26:41Z

Raesipoor98 در ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۴۴

2019-09-16T03:44:46Z

Raesipoor98 در ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۴۳

2019-09-16T03:43:32Z

Bazi9802 در ‏۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۱۲

2019-09-15T22:12:48Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد رضا حسن رضایی نام پدر حسین نام مادر بلور محل شهادت حاج عم...» ایجاد کرد

2019-09-15T21:04:24Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد رضا حسن رضایی نام پدر حسین نام مادر بلور محل شهادت حاج عم...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی
نام محمد رضا حسن رضایی
نام پدر حسین
نام مادر بلور
محل شهادت حاج عمران
محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۴۸/۰۳/۰۱
محل شهادت حاج عمران تاریخ شهادت ۱۳۶۵/۰۶/۱۰
استان محل شهادت - شهر محل شهادت -
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات سطح1ـاتمام لمعتین رشته حوزوی
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه
حسن‌رضایی، محمدرضا: یکم خرداد ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسین، تعمیرکار خودرو بود و مادرش بلور نام داشت. تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند. طلبه بود و از سوی مرکز اعزام روحانی در جبهه حضور یافت. دهم شهریور ۱۳۶۵، در حاج عمران توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیت نامه
شهید، محمدرضا حسن رضایی: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم. هم چنین لازم دانستم بنا بر وظیفه (اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ این حقیر هستید) چند چیز را به شما به صورت پیام، وصیت کنم: اول؛ این که: این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می گیرد؛ لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و حضرت ولی عصر (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان، حضرت امام امت، جدا نشوید؛ جدا شدن از امام -حتی به قدر یک لحظه- جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از ولایت فقیه است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده ی همه ی مسلمین -حتی به قدر یک لحظه- جدا نشوید. دوم؛ این که: این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت، کناره گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند؛ لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه تر در نماز جمعه ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» (آلعمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. سوم؛ از خواهران و برادران گرامی ام می خواهم که: شؤون اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه ی مسلمین بیفزایند و با حضور هر چه با شکوه تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار جنگ را یکسره کنند و کسانی هم که نمی توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. چهارم؛ از همه ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده ی شهدا بی حرمتی نکنند. لازم می دانم به شما خانواده ی گرامی ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول؛ از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) و برای سلامت حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم؛ وحدت اسلامی را حفظ و نماز و روزه و دیگر شؤون اسلامی را رعایت کنید. سوم؛ در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه ی بر زمین افتاده ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت ها و بی ادبی های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده خاطر شده اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان، پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این، سوگ نیست و افتخار است. می دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ ولی هر چه هست در فراقم، مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب هایم را وقف کتابخانه ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک قم است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید.۱ (۱۲۲۲۸۰۰) محمدرضا حسن رضایی ۲۷/۰۳/ ۱۳۶۵
دست نوشته
محمدرضا حسن‌رضایی: این زمان، زمان وحدت اسلامی است و از وحدت فاصله نگیرید. به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و اطلاع کافی نداریم و جزئی می باشد وحدت خود را به هم نزنیم، این دسیسه شیطان و دشمنان اسلام است که می خواهد وحدت اسلامی مسلمین را به هم بزند.
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1621

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 <gallery>
-Image:1874.jpg
+Image:شهید محمد رضا حسن رضایی7.jpg
-Image:1868.jpg
+Image:شهید محمد رضا حسن رضایی.jpg
-Image:1871.jpg
+Image:شهید محمد رضا حسن رضایی1.jpg
-Image:1869.jpg
+Image:شهید محمد رضا حسن رضایی2.jpg
-Image:min-picture (8).jpg
+Image:شهید محمد رضا حسن رضایی3.jpg
 </gallery>
 ==پانویس==
@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۵: @@
 [[رده: شهدای ایران]]
 [[رده: شهدای استان  قزوین]]

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 دست نوشته
 محمدرضا حسن‌رضایی: این زمان، زمان وحدت اسلامی است و از وحدت فاصله نگیرید. به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و اطلاع کافی نداریم و جزئی می باشد وحدت خود را به هم نزنیم، این دسیسه شیطان و دشمنان اسلام است که می خواهد وحدت اسلامی مسلمین را به هم بزند.<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1621 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۸
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references />		<references />
		+
		+
		+
		+	==رده==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_رضا_حسن_رضایی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان قزوین]]

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 [[شهید محمد رضا حسن رضایی]]: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم. هم چنین لازم دانستم بنا بر وظیفه (اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ این حقیر هستید) چند چیز را به شما به صورت پیام، وصیت کنم: اول؛ این که: این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می گیرد؛ لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و [[حضرت ولی عصر]] (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان، حضرت امام امت، جدا نشوید؛ جدا شدن از امام -حتی به قدر یک لحظه- جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از ولایت فقیه است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده ی همه ی مسلمین -حتی به قدر یک لحظه- جدا نشوید. دوم؛ این که: این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت، کناره گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند؛ لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه تر در نماز جمعه ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» (آلعمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. سوم؛ از خواهران و برادران گرامی ام می خواهم که: شؤون اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه ی مسلمین بیفزایند و با حضور هر چه با شکوه تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار [[جنگ]] را یکسره کنند و کسانی هم که نمی توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. چهارم؛ از همه ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده ی شهدا بی حرمتی نکنند. لازم می دانم به شما خانواده ی گرامی ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول؛ از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) و برای سلامت حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم؛ وحدت اسلامی را حفظ و [[نماز]] و [[روزه]] و دیگر شؤون اسلامی را رعایت کنید. سوم؛ در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه ی بر زمین افتاده ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت ها و بی ادبی های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده خاطر شده اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان، پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این، سوگ نیست و افتخار است. می دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ ولی هر چه هست در فراقم، مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب هایم را وقف کتابخانه ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک [[قم]] است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید.۱ (۱۲۲۲۸۰۰) محمدرضا حسن رضایی ۲۷/۰۳/ ۱۳۶۵
 دست نوشته
-محمدرضا حسن‌رضایی: این زمان، زمان وحدت اسلامی است و از وحدت فاصله نگیرید. به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و اطلاع کافی نداریم و جزئی می باشد وحدت خود را به هم نزنیم، این دسیسه شیطان و دشمنان اسلام است که می خواهد وحدت اسلامی مسلمین را به هم بزند.
+محمدرضا حسن‌رضایی: این زمان، زمان وحدت اسلامی است و از وحدت فاصله نگیرید. به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و اطلاع کافی نداریم و جزئی می باشد وحدت خود را به هم نزنیم، این دسیسه شیطان و دشمنان اسلام است که می خواهد وحدت اسلامی مسلمین را به هم بزند.<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1621 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
-منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
+==پانویس==
-http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1621
+<references />

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 حسن‌رضایی، محمدرضا: یکم خرداد [[۱۳۴۸]] ، در شهر [[قزوین]] به دنیا آمد. پدرش حسین، تعمیرکار خودرو بود و مادرش بلور نام داشت. تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند. طلبه بود و از سوی مرکز اعزام روحانی در [[جبهه]] حضور یافت. دهم شهریور [[۱۳۶۵]]، در [[حاج عمران]] توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 ==وصیت نامه==
-[[شهید محمدرضا حسن رضایی]]: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم. هم چنین لازم دانستم بنا بر وظیفه (اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ این حقیر هستید) چند چیز را به شما به صورت پیام، وصیت کنم: اول؛ این که: این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می گیرد؛ لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و [[حضرت ولی عصر]] (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان، حضرت امام امت، جدا نشوید؛ جدا شدن از امام -حتی به قدر یک لحظه- جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از ولایت فقیه است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده ی همه ی مسلمین -حتی به قدر یک لحظه- جدا نشوید. دوم؛ این که: این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت، کناره گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند؛ لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه تر در نماز جمعه ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» (آلعمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. سوم؛ از خواهران و برادران گرامی ام می خواهم که: شؤون اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه ی مسلمین بیفزایند و با حضور هر چه با شکوه تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار [[جنگ]] را یکسره کنند و کسانی هم که نمی توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. چهارم؛ از همه ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده ی شهدا بی حرمتی نکنند. لازم می دانم به شما خانواده ی گرامی ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول؛ از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) و برای سلامت حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم؛ وحدت اسلامی را حفظ و [[نماز]] و [[روزه]] و دیگر شؤون اسلامی را رعایت کنید. سوم؛ در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه ی بر زمین افتاده ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت ها و بی ادبی های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده خاطر شده اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان، پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این، سوگ نیست و افتخار است. می دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ ولی هر چه هست در فراقم، مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب هایم را وقف کتابخانه ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک [[قم]] است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید.۱ (۱۲۲۲۸۰۰) محمدرضا حسن رضایی ۲۷/۰۳/ ۱۳۶۵
+[[شهید محمد رضا حسن رضایی]]: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم. هم چنین لازم دانستم بنا بر وظیفه (اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ این حقیر هستید) چند چیز را به شما به صورت پیام، وصیت کنم: اول؛ این که: این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می گیرد؛ لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و [[حضرت ولی عصر]] (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان، حضرت امام امت، جدا نشوید؛ جدا شدن از امام -حتی به قدر یک لحظه- جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از ولایت فقیه است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده ی همه ی مسلمین -حتی به قدر یک لحظه- جدا نشوید. دوم؛ این که: این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت، کناره گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند؛ لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه تر در نماز جمعه ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» (آلعمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. سوم؛ از خواهران و برادران گرامی ام می خواهم که: شؤون اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه ی مسلمین بیفزایند و با حضور هر چه با شکوه تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار [[جنگ]] را یکسره کنند و کسانی هم که نمی توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. چهارم؛ از همه ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده ی شهدا بی حرمتی نکنند. لازم می دانم به شما خانواده ی گرامی ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول؛ از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) و برای سلامت حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم؛ وحدت اسلامی را حفظ و [[نماز]] و [[روزه]] و دیگر شؤون اسلامی را رعایت کنید. سوم؛ در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه ی بر زمین افتاده ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت ها و بی ادبی های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده خاطر شده اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان، پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این، سوگ نیست و افتخار است. می دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ ولی هر چه هست در فراقم، مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب هایم را وقف کتابخانه ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک [[قم]] است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید.۱ (۱۲۲۲۸۰۰) محمدرضا حسن رضایی ۲۷/۰۳/ ۱۳۶۵
 دست نوشته
 محمدرضا حسن‌رضایی: این زمان، زمان وحدت اسلامی است و از وحدت فاصله نگیرید. به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و اطلاع کافی نداریم و جزئی می باشد وحدت خود را به هم نزنیم، این دسیسه شیطان و دشمنان اسلام است که می خواهد وحدت اسلامی مسلمین را به هم بزند.
 منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1621

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 مزار شهید	قزوین - قزوین
-زندگی نامه
+==زندگی نامه==
 حسن‌رضایی، محمدرضا: یکم خرداد ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسین، تعمیرکار خودرو بود و مادرش بلور نام داشت. تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند. طلبه بود و از سوی مرکز اعزام روحانی در جبهه حضور یافت. دهم شهریور ۱۳۶۵، در حاج عمران توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
-وصیت نامه
+==وصیت نامه==
 شهید، محمدرضا حسن رضایی: امت بیدار و هوشیار و ملت قهرمان ایران و مسلمین بیدار جهان! من افتخار می کنم که برای خدا و اسلام و برای اطاعت کردن و لبیک گفتن به فرمان حضرت امام و دفاع از حریم میهن اسلامی، به جبهه رفتم و به فیض شهادت رسیدم. هم چنین لازم دانستم بنا بر وظیفه (اگر چه شما ملت عزیز، سرور و بزرگ این حقیر هستید) چند چیز را به شما به صورت پیام، وصیت کنم: اول؛ این که: این زمان، زمان دفاع از اسلام و حریم خداوندی است و این دفاع هم به وسیله ی یک رهنما، راهور و رهبر انجام می گیرد؛ لذا برای دفاع، هیچ موقع و در هیچ زمان و مکان و هیچ شرایطی از یاد خداوند و حضرت ولی عصر (عج) غافل نباشید و از رهبر عزیزمان، حضرت امام امت، جدا نشوید؛ جدا شدن از امام -حتی به قدر یک لحظه- جدا شدن از خدا و امام زمان (عج) و جدا شدن از اسلام است و در آخر جدا شدن از ولایت فقیه است؛ لذا از شما خواهشمندم که از رهبر عزیزمان و نور دیده ی همه ی مسلمین -حتی به قدر یک لحظه- جدا نشوید. دوم؛ این که: این زمان، زمان وحدت اسلامی است. از وحدت، کناره گیری نکنید و به خاطر چیزهایی که نمی دانیم و از آن اطلاع کافی نداریم و جزیی می باشد، وحدت خود را بر هم نزنیم. این دسیسه ی شیطان و دشمنان اسلام است، که می خواهند وحدت اسلامی مسلمین را بر هم بزنند؛ لذا شما باید با حضور خود در مراسم شهدا، تشییع جنازه ها و نمازهای جماعت و مخصوصاً با حضور هر چه باشکوه تر در نماز جمعه ها، پاسخ مثبتی به ندای خداوند که می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» (آلعمران/۱۰۳) و نیز پاسخ دشمن کوب به دشمنان اسلام و شیاطین شرق و غرب بدهید. سوم؛ از خواهران و برادران گرامی ام می خواهم که: شؤون اسلامی را با حفظ حجاب و غیره رعایت کنند و بر وقار جامعه ی مسلمین بیفزایند و با حضور هر چه با شکوه تر در جبهه، هم خدا و هم حضرت ولی عصر (عج) و هم قلب مبارک و عزیز رهبرمان را شاد و کار جنگ را یکسره کنند و کسانی هم که نمی توانند در جبهه حضور به هم رسانند و همچنین خواهران و غیره، در پشت جبهه با کمک های نقدی و جنسی خود، آنها را یاری دهند. چهارم؛ از همه ی برادران و خواهران تقاضا دارم به خانواده ی شهدا بی حرمتی نکنند. لازم می دانم به شما خانواده ی گرامی ام نیز چند امور را تذکر بدهم: اول؛ از ذکر خدا غافل نباشید و همیشه برای فرج آقا امام زمان (عج) و برای سلامت حضرت امام و دیگر علمای اسلام دعا کنید و از رهبر عزیزمان نیز غافل نباشید و همیشه دعاگوی ایشان باشید. دوم؛ وحدت اسلامی را حفظ و نماز و روزه و دیگر شؤون اسلامی را رعایت کنید. سوم؛ در نماز جماعات شرکت فعال داشته باشید و اگر برادرم قادر به رفتن جبهه بود، با رضایت خودتان به جبهه رهسپارش کنید تا اسلحه ی بر زمین افتاده ی مرا بردارد. پدرم و مادرم! در طول زندگی از زحمات بی دریغ شما بسیار متشکرم و چه کنم که زبان من قادر به تشکر از شما نیست. مرا حلال کنید و جسارت ها و بی ادبی های مرا ببخشید و احیاناً اگر از من رنجیده خاطر شده اید، مرا حلال کنید. باشد که خداوند شما را از جمیع گناهان، پاک و حلال گرداند. در سوگ من گریه نکنید؛ چون که این، سوگ نیست و افتخار است. می دانم در طول زندگی به من عشق و علاقه داشتید؛ ولی هر چه هست در فراقم، مادر و پدر عزیزم! گریه نکنید و برای آمرزش گناهان من دعا کنید. کتاب هایم را وقف کتابخانه ی مدرسه کنید و مقدار مالی را از شهریه که حدود ۶ هزار تومان است، به جبهه بدهید و مقدار پولی را که در بانک قم است، آن را نیز تقدیم جبهه کنید.۱ (۱۲۲۲۸۰۰) محمدرضا حسن رضایی ۲۷/۰۳/ ۱۳۶۵
 دست نوشته