شهید محمد مهدی میرزا محمدیها - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Rasouli98 در ‏۶ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۵

2020-02-25T19:35:45Z

Salimpour98 در ‏۱۱ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۱۹

2020-01-31T08:19:15Z

Shams98 در ‏۵ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۰۶

2020-01-25T14:06:21Z

Sghanbari97: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد مهدی میرزا محمدیها نام پدر حبیب نام مادر عذرا محل شهادت ط...» ایجاد کرد

2020-01-15T15:11:27Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محمد مهدی میرزا محمدیها نام پدر حبیب نام مادر عذرا محل شهادت ط...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی
نام محمد مهدی میرزا محمدیها
نام پدر حبیب
نام مادر عذرا
محل شهادت طلائیه
محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۳۹/۱۱/۰۹
محل شهادت طلائیه تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۱/۱۳
استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت خرمشهر
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات دیپلم رشته تجربی
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین

زندگی نامه
میرزامحمدی‌ها، محمدمهدی: نهم بهمن ۱۳۳۹، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حبیب و مادرش عذراباب(شهادت۱۳۶۶) نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سیزدهم فروردین ۱۳۶۴، در طلائیه بر اثر اصابت ترکش به کتف و کمر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
وصیت نامه
شهید، مهدى میرزامحمّدیها: با درود بر انسان هایى که رهبرىِ امامت برخواسته از مکتب محمّدى را برگزیدند و با پیروى از امامت راستین جامعه انقلابى، امتى اسلامى را تشکیل دادند و سلام به شهیدانى که در راه عقیده و شناخت، پیکر خویش را فدا کردند و به سوى ملکوت اعلى پَرکشیدند. سخنى که مى گویم این طور نیست که خود به آن عمل کرده باشم؛ بلکه آنچه را که مى فهمم و مفید مى دانم بازگو مى کنم. در رابطه با دوستان وابسته این را عرض مى کنم که در همه ی زمینه ها رشد داشته باشند؛ چه دینى و چه سیاسى و یا عرفان و اجتماعى. مثلِ این نباشد که یک بال رشد کند و بال دیگر کوتاه بماند؛ بلکه هر دو بال باید قوى باشند تا بتوانند پرواز کنند و نمونه و الگوى جامعه بشرى گردند؛ چرا که شناخت و آگاهى، مسؤولیت طلب مى کند و این مسؤولیت است که تعهد و تعبد مى آورد که آن حرکتى على گونه است و این حرکت، «سیر الی الله» را جهت مى بخشد. بارى! اینجا هوایى دیگر دارد و مَمْلو از تعالى روح و عرفان خالص و بى دغدغه است و تا کسى اینجا را تجربه نکند، نمى تواند با هیچ سنجش و نوشتارى بفهمد؛ باید دید و به درک آن رسید. اینجا دریاى متلاطم عشق است که موج هاى شور و عشق از آن می خروشد؛ آن حالت ارزشمند روحى و آن نیاز والاى انسانی. سلام به شما پدر و مادرم که با تربیت و سرپرستی تان مرا سرافراز کردید و به محبت خاندان حضرت زهرا(س) آشنا گرداندید. شما حق بزرگى بر من دارید؛ ولى من هرگز نتوانستم، ذره اى از زحمات شما را جبران و دِیْنَم را ادا نمایم. از شما طلب بخشش دارم و مى خواهم هم چنان عشق به خانواده على(ع) را زنده نگه دارید و بدانید که دادن این قربانى در راه خدا، اَمرى واجب است؛ چرا که پیرو حسین(ع) بودن و شناختن خدا و دینش، خون مى خواهد. (۱۷۵۰۲۸۳) محمّد مهدى میرزا محمّدیها ۲۸/۴/۱۳۶۳
منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1412

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۰۶
سطر ۱۹:		سطر ۱۹:
	منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین		منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
	http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1412		http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1412
		+
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:محمد_مهدی_میرزا_محمدیها}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین]]

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 میرزامحمدی‌ها، محمدمهدی: نهم بهمن ۱۳۳۹، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حبیب و مادرش عذراباب(شهادت۱۳۶۶) نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سیزدهم فروردین ۱۳۶۴، در طلائیه بر اثر اصابت ترکش به کتف و کمر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 ==وصیت نامه==
-شهید، مهدى میرزامحمّدیها: با درود بر انسان هایى که رهبرىِ امامت برخواسته از مکتب محمّدى را برگزیدند و با پیروى از امامت راستین جامعه انقلابى، امتى اسلامى را تشکیل دادند و سلام به شهیدانى که در راه عقیده و شناخت، پیکر خویش را فدا کردند و به سوى ملکوت اعلى پَرکشیدند. سخنى که مى گویم این طور نیست که خود به آن عمل کرده باشم؛ بلکه آنچه را که مى فهمم و مفید مى دانم بازگو مى کنم. در رابطه با دوستان وابسته این را عرض مى کنم که در همه ی زمینه ها رشد داشته باشند؛ چه دینى و چه سیاسى و یا عرفان و اجتماعى. مثلِ این نباشد که یک بال رشد کند و بال دیگر کوتاه بماند؛ بلکه هر دو بال باید قوى باشند تا بتوانند پرواز کنند و نمونه و الگوى جامعه بشرى گردند؛ چرا که شناخت و آگاهى، مسؤولیت طلب مى کند و این مسؤولیت است که تعهد و تعبد مى آورد که آن حرکتى على گونه است و این حرکت، «سیر الی الله» را جهت مى بخشد. بارى! اینجا هوایى دیگر دارد و مَمْلو از تعالى روح و عرفان خالص و بى دغدغه است و تا کسى اینجا را تجربه نکند، نمى تواند با هیچ سنجش و نوشتارى بفهمد؛ باید دید و به درک آن رسید. اینجا دریاى متلاطم عشق است که موج هاى شور و عشق از آن می خروشد؛ آن حالت ارزشمند روحى و آن نیاز والاى انسانی. سلام به شما پدر و مادرم که با تربیت و سرپرستی تان مرا سرافراز کردید و به محبت خاندان حضرت زهرا(س) آشنا گرداندید. شما حق بزرگى بر من دارید؛ ولى من هرگز نتوانستم، ذره اى از زحمات شما را جبران و دِیْنَم را ادا نمایم. از شما طلب بخشش دارم و مى خواهم هم چنان عشق به خانواده على(ع) را زنده نگه دارید و بدانید که دادن این قربانى در راه خدا، اَمرى واجب است؛ چرا که پیرو حسین(ع) بودن و شناختن خدا و دینش، خون مى خواهد. (۱۷۵۰۲۸۳) محمّد مهدى میرزا محمّدیها ۲۸/۴/۱۳۶۳
+شهید، مهدى میرزامحمّدیها: با درود بر انسان هایى که رهبرىِ امامت برخواسته از مکتب محمّدى را برگزیدند و با پیروى از امامت راستین جامعه انقلابى، امتى اسلامى را تشکیل دادند و سلام به شهیدانى که در راه عقیده و شناخت، پیکر خویش را فدا کردند و به سوى ملکوت اعلى پَرکشیدند. سخنى که مى گویم این طور نیست که خود به آن عمل کرده باشم؛ بلکه آنچه را که مى فهمم و مفید مى دانم بازگو مى کنم. در رابطه با دوستان وابسته این را عرض مى کنم که در همه ی زمینه ها رشد داشته باشند؛ چه دینى و چه سیاسى و یا عرفان و اجتماعى. مثلِ این نباشد که یک بال رشد کند و بال دیگر کوتاه بماند؛ بلکه هر دو بال باید قوى باشند تا بتوانند پرواز کنند و نمونه و الگوى جامعه بشرى گردند؛ چرا که شناخت و آگاهى، مسؤولیت طلب مى کند و این مسؤولیت است که تعهد و تعبد مى آورد که آن حرکتى على گونه است و این حرکت، «سیر الی الله» را جهت مى بخشد. بارى! اینجا هوایى دیگر دارد و مَمْلو از تعالى روح و عرفان خالص و بى دغدغه است و تا کسى اینجا را تجربه نکند، نمى تواند با هیچ سنجش و نوشتارى بفهمد؛ باید دید و به درک آن رسید. اینجا دریاى متلاطم عشق است که موج هاى شور و عشق از آن می خروشد؛ آن حالت ارزشمند روحى و آن نیاز والاى انسانی. سلام به شما پدر و مادرم که با تربیت و سرپرستی تان مرا سرافراز کردید و به محبت خاندان حضرت زهرا(س) آشنا گرداندید. شما حق بزرگى بر من دارید؛ ولى من هرگز نتوانستم، ذره اى از زحمات شما را جبران و دِیْنَم را ادا نمایم. از شما طلب بخشش دارم و مى خواهم هم چنان عشق به خانواده على(ع) را زنده نگه دارید و بدانید که دادن این قربانى در راه خدا، اَمرى واجب است؛ چرا که پیرو حسین(ع) بودن و شناختن خدا و دینش، خون مى خواهد. (۱۷۵۰۲۸۳) محمّد مهدى میرزا محمّدیها ۲۸/۴/۱۳۶۳<ref> [http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1412 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
-منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1412
 == رده‌ها ==