شهید محمد کبیری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Jafarnezhad98 در ‏۳ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۹

2020-09-24T18:29:23Z

Panahi در ‏۳ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۳۶

2020-09-24T07:36:35Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 7700274 تاریخ تولد : نام : محمد محل تولد : سایر نام خانوادگی : کبیری تاریخ...» ایجاد کرد

2020-09-16T22:56:25Z

صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 7700274 تاریخ تولد : نام : محمد محل تولد : سایر نام خانوادگی : کبیری تاریخ...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

کد شهید: 7700274 تاریخ تولد :
نام : محمد محل تولد : سایر
نام خانوادگی : کبیری تاریخ شهادت :
نام پدر : حسین مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر
گلزار :
خاطرات
لحظه و نحوه شهادت
موضوع لحظه و نحوه شهادت
راوی سعید رضا وطنی
متن کامل خاطره

محمد کبیری در جاده سلمانیه مسئول گروه جنگ مین بود بعد از اتمام کار ایشان رفته بودند تا منطقه را بررسی کنند که عراقی ها معبر نزده باشند یا برای شناسایی نیامده باشند وقتی که توی شیار مشغول راه رفتم بودند ، گویا عراقی ها ایشان را دیده بودند و یک نارنجک تفنگی به سمت ایشان شلیک کرده بودند که به مین ضد تانک که قدرت انفجاری بسیار بالایی دارد اصابت می کند و مین ضد تانک منفجر می شود و موج انفجار این مین تمام بدن محمد را فرا می گیرد ،بعد از اینکه پیکر نیمه جانش را به عقب منتقل کردند در جلسه 7 سوره که هر شب برگزار می شد همه برای زنده ماندن ایشانئ دعا می کردند ولی متاسفانه چند روز بعد خبر شهادتش را شنیدیم.
پیش بینی شهادت
موضوع پيش بيني شهادت
راوی سعید رضا وطنی
متن کامل خاطره

شهید کبیری در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ، خدایا اگر شهادتی در راه است طوری نصیبم کن که بدنم در محضر شهدای کربلا خجل نباشد و در ادامه همین وصیت نامه از خدا خواسته بود بدنم را آنطور ساز که همچون زهرای اطهر ( س) از سینه ام درد بر آید و صورتم نیلی گردد . بعد از موج انفجار بچه ها می گفتند : تمام بدنش کبود شده بود . قفسه ی دنده های سینه اش شکسته بود ، یعنی هنگامی که بلندش می کردند تنها صدایی که از او بلند می شده ناله اش بوده است . همچنین از خدا خواسته بود که حنجره ام همچون علی اصغر پاره گردد و همانطور هم شد . در هواپیما نزدیک تهران دیدند حالت خفگی دارد . پرستارها و کسانی که از ایشان مراقبت می کردند تشخیص دادند که باید حنجره اش سوراخ شود همانطور که در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ولی با وجود تمام تلاشها برای زنده ماندنش به خواسته خودش رسید و جام شهادت را سر کشید .
تلاش و پشتکار
موضوع تلاش و پشتکار
راوی سعید رضا وطنی
متن کامل خاطره

یکى از شهداى عزیز تخریب لشگر 5 نصر، شهید محمد کبیرى است.در این نوشتار ان شاء ا... سعى مى‏کنم گوشه‏اى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مى‏کرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچه‏هاى تخریب به جزیره مجنون آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جاده‏اى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن غواصان عراقى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدى‏ها به خط مقدم نمى‏بردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقه‏اى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مى‏بایست به داخل شاخه‏هاى خورشیدى مى‏رفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مى‏کرد. آن شب مى‏دیدم که محمد در منطقه‏اى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن )فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود( به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدى‏ها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مى‏کرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوق‏العاده زیاد ایشان بود. شب‏هاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچه‏ها لباس غواصى پوشیدند و این خورشیدى‏ها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مى‏دادند. گاهى که ایشان را براى کار نمى‏بردیم دوستان تعریف مى‏کردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مى‏نشست و گریهمى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مى‏شد و بیش از حد توانش فعالیت مى‏کرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار هور که گاهى غواصان عراقى تا آنجا مى‏آمدند بدون ترس نگهبانى مى‏داد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مى‏شد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مى‏رسید و همه مى‏دانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مى‏خواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح شلمچه در جبهه خرمال به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مین‏هاى (M91) ضد تانک، خمپاره دشمن در کنارش به زمین مى‏خورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء)س( مى‏گفته است. در نهایت در یکى از بیمارستان‏هاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت.
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۳۶
سطر ۲۸:		سطر ۲۸:

	یکى از شهداى عزیز تخریب لشگر 5 نصر، شهید محمد کبیرى است.در این نوشتار ان شاء ا... سعى مى‏کنم گوشه‏اى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مى‏کرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچه‏هاى تخریب به جزیره مجنون آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جاده‏اى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن غواصان عراقى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدى‏ها به خط مقدم نمى‏بردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقه‏اى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مى‏بایست به داخل شاخه‏هاى خورشیدى مى‏رفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مى‏کرد. آن شب مى‏دیدم که محمد در منطقه‏اى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن )فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود( به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدى‏ها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مى‏کرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوق‏العاده زیاد ایشان بود. شب‏هاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچه‏ها لباس غواصى پوشیدند و این خورشیدى‏ها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مى‏دادند. گاهى که ایشان را براى کار نمى‏بردیم دوستان تعریف مى‏کردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مى‏نشست و گریهمى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مى‏شد و بیش از حد توانش فعالیت مى‏کرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار هور که گاهى غواصان عراقى تا آنجا مى‏آمدند بدون ترس نگهبانى مى‏داد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مى‏شد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مى‏رسید و همه مى‏دانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مى‏خواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح شلمچه در جبهه خرمال به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مین‏هاى (M91) ضد تانک، خمپاره دشمن در کنارش به زمین مى‏خورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء)س( مى‏گفته است. در نهایت در یکى از بیمارستان‏هاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت.		یکى از شهداى عزیز تخریب لشگر 5 نصر، شهید محمد کبیرى است.در این نوشتار ان شاء ا... سعى مى‏کنم گوشه‏اى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مى‏کرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچه‏هاى تخریب به جزیره مجنون آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جاده‏اى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن غواصان عراقى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدى‏ها به خط مقدم نمى‏بردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقه‏اى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مى‏بایست به داخل شاخه‏هاى خورشیدى مى‏رفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مى‏کرد. آن شب مى‏دیدم که محمد در منطقه‏اى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن )فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود( به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدى‏ها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مى‏کرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوق‏العاده زیاد ایشان بود. شب‏هاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچه‏ها لباس غواصى پوشیدند و این خورشیدى‏ها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مى‏دادند. گاهى که ایشان را براى کار نمى‏بردیم دوستان تعریف مى‏کردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مى‏نشست و گریهمى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مى‏شد و بیش از حد توانش فعالیت مى‏کرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار هور که گاهى غواصان عراقى تا آنجا مى‏آمدند بدون ترس نگهبانى مى‏داد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مى‏شد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مى‏رسید و همه مى‏دانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مى‏خواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح شلمچه در جبهه خرمال به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مین‏هاى (M91) ضد تانک، خمپاره دشمن در کنارش به زمین مى‏خورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء)س( مى‏گفته است. در نهایت در یکى از بیمارستان‏هاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت.
−	~~منبع سایت:~~ http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248	+	<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248 یاران رضا]</ref>
		+
		+	==پانویس==
		+	<references/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 کد شهید:	7700274	تاریخ تولد :
 نام :	محمد	محل تولد :	سایر
@@ سطر ۹: / سطر ۴۰: @@
 نوع عضویت :	سایر شهدا	مسئولیت :	سایر
 گلزار :
-خاطرات
+==خاطرات==
-لحظه و نحوه شهادت
-موضوع	لحظه و نحوه شهادت
-راوی	سعید رضا وطنی
-متن کامل خاطره
-محمد کبیری در جاده سلمانیه مسئول گروه جنگ مین بود بعد از اتمام کار ایشان رفته بودند تا منطقه را بررسی کنند که عراقی ها معبر نزده باشند یا برای شناسایی نیامده باشند وقتی که توی شیار مشغول راه رفتم بودند ، گویا عراقی ها ایشان را دیده بودند و یک نارنجک تفنگی به سمت ایشان شلیک کرده بودند که به مین ضد تانک که قدرت انفجاری بسیار بالایی دارد اصابت می کند و مین ضد تانک منفجر می شود و موج انفجار این مین تمام بدن محمد را فرا می گیرد ،بعد از اینکه پیکر نیمه جانش را به عقب منتقل کردند در جلسه 7 سوره که هر شب برگزار می شد همه برای زنده ماندن ایشانئ دعا می کردند ولی متاسفانه چند روز بعد خبر شهادتش را شنیدیم.
+* موضوع	لحظه و نحوه شهادت
-پیش بینی شهادت
-موضوع	پيش بيني شهادت
-راوی	سعید رضا وطنی
-متن کامل خاطره
-شهید کبیری در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ، خدایا اگر شهادتی در راه است طوری نصیبم کن که بدنم در محضر شهدای کربلا خجل نباشد و در ادامه همین وصیت نامه از خدا خواسته بود بدنم را آنطور ساز که همچون زهرای اطهر ( س) از سینه ام درد بر آید و صورتم نیلی گردد . بعد از موج انفجار بچه ها می گفتند : تمام بدنش کبود شده بود . قفسه ی دنده های سینه اش شکسته بود ، یعنی هنگامی که بلندش می کردند تنها صدایی که از او بلند می شده ناله اش بوده است . همچنین از خدا خواسته بود که حنجره ام همچون علی اصغر پاره گردد و همانطور هم شد . در هواپیما نزدیک تهران دیدند حالت خفگی دارد . پرستارها و کسانی که از ایشان مراقبت می کردند تشخیص دادند که باید حنجره اش سوراخ شود همانطور که در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ولی با وجود تمام تلاشها برای زنده ماندنش به خواسته خودش رسید و جام شهادت را سر کشید .
+محمد کبیری در جاده سلمانیه مسئول گروه جنگ مین بود بعد از اتمام کار ایشان رفته بودند تا منطقه را بررسی کنند که [[عراق]]ی ها معبر نزده باشند یا برای شناسایی نیامده باشند وقتی که توی شیار مشغول راه رفتم بودند، گویا [[عراق]]ی ها ایشان را دیده بودند و یک [[نارنجک]] تفنگی به سمت ایشان شلیک کرده بودند که به مین ضد [[تانک]] که قدرت انفجاری بسیار بالایی دارد اصابت می کند و [[مین]] ضد [[تانک]] منفجر می شود و موج انفجار این [[مین]] تمام بدن محمد را فرا می گیرد، بعد از اینکه پیکر نیمه جانش را به عقب منتقل کردند در جلسه 7 سوره که هر شب برگزار می شد همه برای زنده ماندن ایشانئ دعا می کردند ولی متاسفانه چند روز بعد خبر [[شهادت]]ش را شنیدیم. راوی	سعید رضا وطنی
-تلاش و پشتکار
-موضوع	تلاش و پشتکار
 راوی	سعید رضا وطنی
-متن کامل خاطره
-یکى از شهداى عزیز تخریب لشگر 5 نصر، شهید محمد کبیرى است.در این نوشتار ان شاء ا... سعى مى‏کنم گوشه‏اى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مى‏کرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچه‏هاى تخریب به جزیره مجنون آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جاده‏اى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن غواصان عراقى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدى‏ها به خط مقدم نمى‏بردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقه‏اى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مى‏بایست به داخل شاخه‏هاى خورشیدى مى‏رفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مى‏کرد. آن شب مى‏دیدم که محمد در منطقه‏اى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن )فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود( به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدى‏ها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مى‏کرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوق‏العاده زیاد ایشان بود. شب‏هاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچه‏ها لباس غواصى پوشیدند و این خورشیدى‏ها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مى‏دادند. گاهى که ایشان را براى کار نمى‏بردیم دوستان تعریف مى‏کردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مى‏نشست و گریهمى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مى‏شد و بیش از حد توانش فعالیت مى‏کرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار هور که گاهى غواصان عراقى تا آنجا مى‏آمدند بدون ترس نگهبانى مى‏داد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مى‏شد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مى‏رسید و همه مى‏دانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مى‏خواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح شلمچه در جبهه خرمال به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مین‏هاى (M91) ضد تانک، خمپاره دشمن در کنارش به زمین مى‏خورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء)س( مى‏گفته است. در نهایت در یکى از بیمارستان‏هاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت.
+* موضوع	پيش بيني شهادت
-<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248 یاران رضا]</ref>
 ==پانویس==
 <references/>