شهید محمود نوری فرد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hasani98: /* وصیت نامه */

2019-11-02T19:27:22Z

‏وصیت نامه

Hasani98: /* زندگی نامه */

2019-11-02T19:25:30Z

‏زندگی نامه

Bazi9802 در ‏۲۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۳۲

2019-10-20T20:32:57Z

Kheyri9803: /* وصیت */

2019-09-22T09:52:55Z

‏وصیت

Bazi9802 در ‏۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۰

2019-08-04T10:40:56Z

Ghanbari98: صفحه‌ای جدید حاوی «محمود نوری فرد تاریخ تولد:1342/03/1 تاریخ شهادت : 1362/12/07 زندگینامه: نوری‌فرد، مح...» ایجاد کرد

2019-08-04T10:19:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی «محمود نوری فرد تاریخ تولد:1342/03/1 تاریخ شهادت : 1362/12/07 زندگینامه: نوری‌فرد، مح...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

محمود نوری فرد
تاریخ تولد:1342/03/1
تاریخ شهادت : 1362/12/07

زندگینامه:
نوری‌فرد، محمود: یکم خرداد ۱۳۴۲، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدتقی، کفاش بود و مادرش سکینه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. هفتم اسفند ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۵ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش احمد نیز به شهادت رسیده است.
وصیت:
شهید، محمود نوری فرد: این نامه را در جبهه های نبرد حق علیه باطل می نویسم و شاید آخرین شب عُمْرَم باشد که در این دنیای فانی و پُر از فریب، نیرنگ، حسد، کینه و عشق، محبت، ایثار و شهادت، زندگی می کنم. پیام من به همه ی عزیزانم این است که اگر لیاقت شهادت را یافتم و به «لقاء الله» پیوستم، کسی برایم گریه نکند و صبر و تحمل داشته باشد و اگر مجروح یا مفقودالاثر گردیدم، راضی به رضای خدا باشید؛ من نیز رضایم فقط به رضای خداست و از او خواستم اگر کُشته شدم، از گناهانم درگُذرد و در آخرین لحظات عُمْرم، جمال نورانی امام (عج) را ببینم و سپاه اسلام بر سپاه کفر پیروز گردد و عُمْر امام امت، خمینی کبیر را -تا ظهور حضرت مهدی(عج)- پایدار نماید و اگر زنده ماندم، توفیق عبادت خویش را نصیبم گرداند. اینجا محل ایثار و گذشت از خود -که بالاترین گذشت ها است - می باشد. سربازان شجاع امام زمان(عج)، حماسه های صدر اسلام و کربلای خونین امام حسین(ع) را دوباره زنده کردند؛ چنان که دشمن زبون، با اولین حمله روحیه ی خود را می بازد و با دست پاچگی و بدون هدف، شروع به تیراندازی کرده و خود را تسلیم سپاه اسلام می کند. این صحنه ها را به غیر از امام زمان(عج)، کس دیگری رهبری نمی کند. معجزاتی در این درگیری ها مشاهده می شود، که باورکردنی نیست؛ جوانان بی تجربه، با اسلحه ی سبک و با یک حمله ی غیورانه، دشمن زبون را -که با سنگین ترین و مجهزترین سلاح ها مسلح است- از پای در می آورند. در خاتمه درود و سلام من به همسر و فرزندم -که به اندازه ی یک دنیا آن ها را دوست دارم- و به پدر، مادر، خواهر و برادرم؛ از همه ی فامیل می خواهم مرا حلال نمایند، تا شاید -به این وسیله ی- خدا نیز از گناهانم بگذرد و مرا ببخشد. (۱۸۰۲۲۰۶) محمود نوری فرد
منبع :سایت خط سرخ
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1036

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==وصیت نامه==
-شهید، محمود نوری فرد: این نامه را در جبهه های نبرد حق علیه باطل می نویسم و شاید آخرین شب عُمْرَم باشد که در این دنیای فانی و پُر از فریب، نیرنگ، حسد، کینه و عشق، محبت، ایثار و شهادت، زندگی می کنم. پیام من به همه ی عزیزانم این است که اگر لیاقت شهادت را یافتم و به «لقاء الله» پیوستم، کسی برایم گریه نکند و صبر و تحمل داشته باشد و اگر مجروح یا مفقودالاثر گردیدم، راضی به رضای خدا باشید؛ من نیز رضایم فقط به رضای خداست و از او خواستم اگر کُشته شدم، از گناهانم درگُذرد و در آخرین لحظات عُمْرم، جمال نورانی امام (عج) را ببینم و سپاه اسلام بر سپاه کفر پیروز گردد و عُمْر امام امت، خمینی کبیر را -تا ظهور حضرت مهدی(عج)- پایدار نماید و اگر زنده ماندم، توفیق عبادت خویش را نصیبم گرداند. اینجا محل ایثار و گذشت از خود -که بالاترین گذشت ها است - می باشد. سربازان شجاع امام زمان(عج)، حماسه های صدر اسلام و کربلای خونین امام حسین(ع) را دوباره زنده کردند؛ چنان که دشمن زبون، با اولین حمله روحیه ی خود را می بازد و با دست پاچگی و بدون هدف، شروع به تیراندازی کرده و خود را تسلیم سپاه اسلام می کند. این صحنه ها را به غیر از امام زمان(عج)، کس دیگری رهبری نمی کند. معجزاتی در این درگیری ها مشاهده می شود، که باورکردنی نیست؛ جوانان بی تجربه، با اسلحه ی سبک و با یک حمله ی غیورانه، دشمن زبون را -که با سنگین ترین و مجهزترین سلاح ها مسلح است- از پای در می آورند. در خاتمه درود و سلام من به همسر و فرزندم -که به اندازه ی یک دنیا آن ها را دوست دارم- و به پدر، مادر، خواهر و برادرم؛ از همه ی فامیل می خواهم مرا حلال نمایند، تا شاید -به این وسیله ی- خدا نیز از گناهانم بگذرد و مرا ببخشد. (۱۸۰۲۲۰۶) محمود نوری فرد
+شهید، محمود نوری فرد: این نامه را در جبهه های نبرد حق علیه باطل می نویسم و شاید آخرین شب عُمْرَم باشد که در این دنیای فانی و پُر از فریب، نیرنگ، حسد، کینه و عشق، محبت، [[ایثار]] و شهادت، زندگی می کنم. پیام من به همه ی عزیزانم این است که اگر لیاقت شهادت را یافتم و به «لقاء الله» پیوستم، کسی برایم گریه نکند و صبر و تحمل داشته باشد و اگر مجروح یا مفقودالاثر گردیدم، راضی به رضای خدا باشید؛ من نیز رضایم فقط به رضای خداست و از او خواستم اگر کُشته شدم، از گناهانم درگُذرد و در آخرین لحظات عُمْرم، جمال نورانی امام (عج) را ببینم و سپاه [[اسلام]] بر سپاه کفر پیروز گردد و عُمْر امام امت، خمینی کبیر را -تا ظهور [[حضرت مهدی(عج)]]- پایدار نماید و اگر زنده ماندم، توفیق عبادت خویش را نصیبم گرداند. اینجا محل ایثار و گذشت از خود -که بالاترین گذشت ها است - می باشد. سربازان شجاع امام زمان(عج)، حماسه های صدر اسلام و کربلای خونین [[امام حسین(ع)]] را دوباره زنده کردند؛ چنان که دشمن زبون، با اولین حمله روحیه ی خود را می بازد و با دست پاچگی و بدون هدف، شروع به تیراندازی کرده و خود را تسلیم سپاه اسلام می کند. این صحنه ها را به غیر از امام زمان(عج)، کس دیگری رهبری نمی کند. معجزاتی در این درگیری ها مشاهده می شود، که باورکردنی نیست؛ جوانان بی تجربه، با اسلحه ی سبک و با یک حمله ی غیورانه، دشمن زبون را -که با سنگین ترین و مجهزترین سلاح ها مسلح است- از پای در می آورند. در خاتمه درود و سلام من به همسر و فرزندم -که به اندازه ی یک دنیا آن ها را دوست دارم- و به پدر، مادر، خواهر و برادرم؛ از همه ی فامیل می خواهم مرا حلال نمایند، تا شاید -به این وسیله ی- خدا نیز از گناهانم بگذرد و مرا ببخشد. (۱۸۰۲۲۰۶) محمود نوری فرد
 منبع :سایت خط سرخ
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1036

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ==زندگی نامه==
 نوری‌فرد، محمود: یکم خرداد ۱۳۴۲، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدتقی، کفاش بود و مادرش سکینه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. هفتم اسفند ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۵ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش احمد نیز به شهادت رسیده است.
-==وصیت==
+==وصیتنامه==
 شهید، محمود نوری فرد: این نامه را در جبهه های نبرد حق علیه باطل می نویسم و شاید آخرین شب عُمْرَم باشد که در این دنیای فانی و پُر از فریب، نیرنگ، حسد، کینه و عشق، محبت، ایثار و شهادت، زندگی می کنم. پیام من به همه ی عزیزانم این است که اگر لیاقت شهادت را یافتم و به «لقاء الله» پیوستم، کسی برایم گریه نکند و صبر و تحمل داشته باشد و اگر مجروح یا مفقودالاثر گردیدم، راضی به رضای خدا باشید؛ من نیز رضایم فقط به رضای خداست و از او خواستم اگر کُشته شدم، از گناهانم درگُذرد و در آخرین لحظات عُمْرم، جمال نورانی امام (عج) را ببینم و سپاه اسلام بر سپاه کفر پیروز گردد و عُمْر امام امت، خمینی کبیر را -تا ظهور حضرت مهدی(عج)- پایدار نماید و اگر زنده ماندم، توفیق عبادت خویش را نصیبم گرداند. اینجا محل ایثار و گذشت از خود -که بالاترین گذشت ها است - می باشد. سربازان شجاع امام زمان(عج)، حماسه های صدر اسلام و کربلای خونین امام حسین(ع) را دوباره زنده کردند؛ چنان که دشمن زبون، با اولین حمله روحیه ی خود را می بازد و با دست پاچگی و بدون هدف، شروع به تیراندازی کرده و خود را تسلیم سپاه اسلام می کند. این صحنه ها را به غیر از امام زمان(عج)، کس دیگری رهبری نمی کند. معجزاتی در این درگیری ها مشاهده می شود، که باورکردنی نیست؛ جوانان بی تجربه، با اسلحه ی سبک و با یک حمله ی غیورانه، دشمن زبون را -که با سنگین ترین و مجهزترین سلاح ها مسلح است- از پای در می آورند. در خاتمه درود و سلام من به همسر و فرزندم -که به اندازه ی یک دنیا آن ها را دوست دارم- و به پدر، مادر، خواهر و برادرم؛ از همه ی فامیل می خواهم مرا حلال نمایند، تا شاید -به این وسیله ی- خدا نیز از گناهانم بگذرد و مرا ببخشد. (۱۸۰۲۲۰۶) محمود نوری فرد
 منبع :سایت خط سرخ
 http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1036