شهید مهدی باکری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Salehniya: /* نگارخانه‌ تصاویر */

2020-01-20T09:21:07Z

‏نگارخانه‌ تصاویر

Salehniya: /* خاطرات */

2020-01-20T09:19:40Z

‏خاطرات

Salehniya: /* خاطرات */

2020-01-14T15:54:10Z

‏خاطرات

Salehniya: /* خاطرات */

2020-01-14T15:48:36Z

‏خاطرات

Salehniya: /* خاطرات */

2020-01-14T15:47:27Z

‏خاطرات

نمایش تغییرات

Salehniya در ‏۱۸ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۵

2019-12-09T19:15:40Z

Mahmodzade9805: /* خاطرات */

2019-12-05T03:29:54Z

‏خاطرات

Mahmodzade9805: /* خاطرات */

2019-12-05T03:29:12Z

‏خاطرات

Mahmodzade9805: /* خاطرات */

2019-12-05T03:28:22Z

‏خاطرات

Fazayemajazi: /* نگارخانه‌ تصاویر */

2019-11-28T05:39:34Z

‏نگارخانه‌ تصاویر

@@ سطر ۲۲۷: / سطر ۲۲۷: @@
 Image:1 (18).jpg
 Image:1 (19).jpg
+photo_2020-01-19_12-38-10.jpg
 </gallery>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۹
سطر ۱۸۹:		سطر ۱۸۹:

	فکش اذیتش می کرد. باید عکس می گرفت. عکسش که آماده شد، رفتیم دکتر بیند. وسط راه غیبش زد. توی راه روهای بیمارستان دنبالش می گشتیم. یک نفر را کول کرده بود داشت از پله ها می برد بالا . یک پیرمرد را.<ref>صدخاطره </ref>		فکش اذیتش می کرد. باید عکس می گرفت. عکسش که آماده شد، رفتیم دکتر بیند. وسط راه غیبش زد. توی راه روهای بیمارستان دنبالش می گشتیم. یک نفر را کول کرده بود داشت از پله ها می برد بالا . یک پیرمرد را.<ref>صدخاطره </ref>
		+
		+	*فیلم بازی کن!
		+
		+	بعد مدت ها برگشته بودیم ارومیه. شب خانه ی یکی از آشنا ها بودیم. صبح که برای نماز پا شدیم، بهم گفت: « گمونم اینا واسه نماز پا نشدن. سر صبحونه باید یه فیلم کوچیک بازی کنی!»
		+	گفتم«یعنی چی؟» گفت« مثلا من از دست تو عصبانی می شم که چرا پا نشدی نمازت رو بخونی. چرا بی توجهی کردی و از این حرفا. به در میگم که دیوار بشنوه.»
		+	گفتم «نه، من نمی تونم.» گفت«واسه چی؟ این جوری بهش تذکر می دیم. یه جوری که ناراحت نشه.» گفتم«آخه تا حالا ندیده ام چه جوری عصبانی میشی. همین که دهنت رو باز کنی تا سرم داد بزنی، خنده م میگیره، همه چی معلوم میشه. زشته.»
		+	هر چه اصرار کرد که لازمه، گفتم « نمیتونم خب خنده م میگیره.»
		+	بعد ها آن بنده ی خدا یک نامه از مهدی نشانم داد. درباره نماز و اهمیتش.<ref>یادگاران/ ص 22</ref>

	==آثار==		==آثار==

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 شهید باکری در آغاز جنگ یک جوان دانشجو است که تازه فارغ التحصیل شده... در عملیات بیت‌المقدس، در عملیات خیبر، قبل آن در عملیات فتح‌المبین، این جوان یک فرمانده‌ی زبده‌ی نظامی است که میتواند یک لشکر را، در بعضی جاها یک قرارگاه را حرکت بدهد و هدایت کند و کار کند.
 مقام معظم رهبری ۱۳۹۲/۰۹/۲۵
@@ سطر ۹۸: / سطر ۹۹: @@
 شهیدان سرافراز انقلاب اسلامی و سردارانی چون شهید باکری، الگوی مناسبی برای جوانان میهن اسلامی به شمار می‌‌روند و در راه معرفی آنها به جامعه باید تلاش بیشتری صورت گیرد.
 مقام معظم رهبری ۱۳۷۵/۰۶/۲۷
@@ سطر ۱۴۵: / سطر ۱۴۷: @@
 در جریان عملیات، جنگ تن به تانکی پیش آمده بود و پشت بی‌سیم با احمد کاظمی که فرمانده‌مان بود، وضعیت را شرح می‌دادم که شنیدم یکی به آذری گفت: «سرباز امام زمان (عج)، وایسین که من خودم دارم میام.» مدتی بعد، دیدم همان راننده چند روز پیش سر و کله‌اش پیدا شد و وقتی احمد کاظمی او را معرفی کرد، تازه فهمیدم با چه کسی آن طور برخوردم کردم. احمد کاظمی گفت: «ایشون آقا مهدی باکری، جانشین تیپ هستند.»
 راوی: مصطفی مولوی
@@ سطر ۱۵۲: / سطر ۱۵۵: @@
 آقا مهدی، وقتی حرف‌های او را شنید، حسابی ناراحت شد و توی جمع شروع کرد با آن راننده صحبت کردن و گفت: «می‌دونی چیه؟ بدبختی ما از همین‌جاست که شروع می‌شه. تا دیروز می‌زدیم توی سر طاغوتی‌ها و اسراف‌کارها و زیاده‌خواه‌ها و کسایی که دنبال پول و مادیاتن که چرا مثل ما نمی‌شین، حالا توی سر خودمون می‌زنیم که چرا مثل اونا نمی‌شیم. تا دیروز می‌گفتیم که همه حفظ بیت‌المال و قناعت و پاکیزگی و ایثار رو سرمشق خودشون قرار بدن، اما حالا توی سر خودمون می‌زنیم و می‌گیم که چرا ما نباید از ماشین‌های مدل بالا استفاده کنیم، یا چرا از بیت‌المال استفاده کافی رو نبریم.» در آخر هم گفت: «برادر جان، این ره که تو می‌روی به ترکستان است. باید با همین ماشین سر کنی و ماشین دیگه‌ای هم نداریم.» آن راننده وقتی حرف‌های آقا مهدی را شنید، سرش را پایین انداخت و رفت پی کارش.
 راوی: قهرمان زارع
@@ سطر ۱۶۰: / سطر ۱۶۴: @@
 یک بار که در جاده منتظر ماشین بود، یکی از ماشین‌ها که اتفاقاً از ماشین‌های لشکر هم بود، ایشان را سوار می‌کند. سرعت ماشین بیش از حد مجاز بوده، آقا مهدی به راننده تذکر می‌دهد که «فرمانده لشکرتون دستور داده تند نرین، شما چرا این‌قدر تند میری؟» راننده می‌گوید: «فرمانده لشکر گفته؟» و بعد از اینکه با زدن دنده چهار، سرعت ماشین را بیشتر می‌کند. می‌گوید: «این هم به عشق فرمانده لشکر.»
-وقتی نزدیک مقر لشکر می‌شوند، راننده می‌بیند که همه به آقا مهدی احترام می‌گذارند. از او می‌پرسد: «تو کی هستی که این‌قدر همه بهت احترام می‌ذارن؟» آقا مهدی جواب می‌دهد: «همونی که به عشقش زدی دنده چهار.» راننده دستپاچه می‌شود و نمی‌داند چه بگوید و چه بکند که آقا مهدی او را نصیحت می‌کند و از او می‌خواهد که به دستورات احترام بگذارد.راوی: قهرمان زارع
+وقتی نزدیک مقر لشکر می‌شوند، راننده می‌بیند که همه به آقا مهدی احترام می‌گذارند. از او می‌پرسد: «تو کی هستی که این‌قدر همه بهت احترام می‌ذارن؟» آقا مهدی جواب می‌دهد: «همونی که به عشقش زدی دنده چهار.» راننده دستپاچه می‌شود و نمی‌داند چه بگوید و چه بکند که آقا مهدی او را نصیحت می‌کند و از او می‌خواهد که به دستورات احترام بگذارد.
 *جنازه‌های عراقی
@@ سطر ۱۷۹: / سطر ۱۸۵: @@
 از شهردای یک بنز داده بودند بهش . سوارش نمی شد. فقط یک بار داد ازش استفاده کردند؛ داد به پرورشگاه. عروسی یکی از دخترا بود. گفت « ماشینو گل بزنین واسه ی عروس.»<ref>کتاب باکری</ref>
 ==آثار==

@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۵: @@
 مادرم نمی گذاشت ما غذا درست کنیم پدرم نسبت به غذا حساس بود؛ اگر خراب می شد، ناراحت می شد.تا قبل از عروسی برنج درست نکرده بودم. شب اولیکه تنها شدیم، آمد خانه و گفت « ما هیچ مراسمی نگرفتیم. بچه ها میخوان بیان دیدن . می تونی شام درست کنی؟» کته ام شفته شده بود. همان را آورد، گذاشت جلوی دوست هاش. گفت « خانم من آشپزیش حرف نداره ، فقط برنج این دفعه ای خوب نبوده وا رفته.»<ref>کتاب باکری</ref>
 *شهید نخبه
@@ سطر ۹۵: / سطر ۹۴: @@
 شهر دار ارومیه که بود، دوهزار و هشت صد تومان حقوق می گرفت. یک روز به م گفت« بیا این ماه هرچی خرجی داریم رو کاغذ بنویسیم، تا اگه آخرش چیزی اضافه اومد بدیم به یه فقیر.» همه چی را نوشتم ؛ از واکس کفش گرفته تا گوشت و نان و تخم مرغ. آخر ماه که حساب کردیم، شد دوهزار و ششصد و پنجاه تومان. بقیه ی پول را داد لوازم التحریر خرید، داد به یکی از کسانی که شناسایی کرده بود و می دانست محتاجند. گفت « اینم کفاره ی گناهای این ماهمون.»<ref>کتاب باکری</ref>
 *الگوی جوانان
@@ سطر ۱۴۱: / سطر ۱۳۹: @@
 مهدی مرا فرستاد سراغ نیروهای سمت شهرک؛ نمی‌خواست من آن جا باشم. اما آن روز مدام نگران مهدی بودم. سریع پیام او را به نیروها رساندم و برگشتم. دوباره گفت: برو به جمشید سری بزن ببین در چه وضعی است؟ خودش هم آرپی‌جی به دست از سیل بند بالا رفت. هنوز چند قدمی از او فاصله نگرفته بودم که صدای گلوله ای بلند شد. برای خودم هم عجیب بودم که در میان آن همه صدای تیراندازی، صدای گلوله ای برجا میخکوبم کند. دلم فرو ریخت. دلواپس آقای مهدی بودم. می‌دانستم که پیشانی بلندش شامه تمامی اسلحه‌ها را تحریک می‌کند. یک لحظه به عقب نگاه کردم. فرمانده لشکر عاشورا با فرقی شکافته در قتلگاه بود. بچه‌ها او را سریع در قایق گذاشتند تا به عقب برگردند. اما آرپی‌جی زن‌های عراقی همزمان به تنها قایق روی آب شلیک کردند و دیگر هیچ نشان و اثری از مهدی باکری سالار کربلای ایران باقی نمی‌ماند.
 راوی: شهید علی اکبرکاملی
 *راننده تویوتا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۵
سطر ۲۰۲:		سطر ۲۰۲:

	راوی: محمدجعفر اسدی<ref>[http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=25 سایت صبح]</ref>		راوی: محمدجعفر اسدی<ref>[http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=25 سایت صبح]</ref>
		+
		+	*بگو بخند
		+
		+	دير به دير می آمد خانه، اما تا پايش به خانه می رسيد بگو بخندمان شروع می شد.
		+	خانه مان کوچک بود؛ گاهی اوقات صدايمان می رفت طبقه پايين.
		+	يک روز همسايه پايينی بهم گفت: "به خدا اين قدر دلم ميخواد يه روز که آقا مهدی مياد خونه، لای در باز باشه، من ببينم شما دو تا زن و شوهر به هم چی می گيد اينقدر می خنديد؟"<ref> به رنگ صبح، ص۸۹</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۲۹
سطر ۲۰۴:		سطر ۲۰۴:


−	*وسایل تحمیلی
−
−	~~برای عروسی از هیچ کس هیچ هدیه ای نگرفتیم. فکر می کردم چرا باید بعضی از وسایل تحمیلی وارد زندگیمان شود؟~~
−	~~تمام وسایل زندگیمان هم همین بود: دوتا موکت، یک کمد، یک ضبط صوت، چند جلد کتاب، یک اجاق گاز دو شعله.~~
−	~~با هم قرار گذاشته بودیم که فقط لوازم ضروریمان را بخریم نه بیشتر.~~
−
−	~~همسر شهید مهدی باکری~~
−	~~<ref/>شام عروسی ص ۵۱<ref>~~

	==آثار==		==آثار==

@@ سطر ۲۱۱: / سطر ۲۱۱: @@
 همسر شهید مهدی باکری
-<ref/>شام عروسی ص ۵۱</ref>
+<ref/>شام عروسی ص ۵۱<ref>
 ==آثار==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۲۸
سطر ۲۰۴:		سطر ۲۰۴:


		+	*وسایل تحمیلی
		+
		+	برای عروسی از هیچ کس هیچ هدیه ای نگرفتیم. فکر می کردم چرا باید بعضی از وسایل تحمیلی وارد زندگیمان شود؟
		+	تمام وسایل زندگیمان هم همین بود: دوتا موکت، یک کمد، یک ضبط صوت، چند جلد کتاب، یک اجاق گاز دو شعله.
		+	با هم قرار گذاشته بودیم که فقط لوازم ضروریمان را بخریم نه بیشتر.
		+
		+	همسر شهید مهدی باکری
		+	<ref/>شام عروسی ص ۵۱</ref>

	==آثار==		==آثار==

@@ سطر ۲۱۷: / سطر ۲۱۷: @@
 Image:1 (1).jpg
 Image:1 (2).jpg
 Image:1 (3).jpg