شهید مهدی عزیزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fazayemajazi در ‏۷ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۰۵

2019-09-29T15:05:04Z

Alipor98 در ‏۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۱۹

2019-08-23T12:19:33Z

نمایش تغییرات

Birgani97 در ‏۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۵۰

2018-11-25T18:50:41Z

Beiranvand97 در ‏۲۷ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۴۳

2018-07-18T21:43:52Z

Shahid taefi در ‏۲۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۸

2018-07-14T12:08:26Z

Tajik9704: صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مهدی عزیزی زندگینامه یکی از دوستانش می گوید: مهدی همواره می گفت شهدا زند...» ایجاد کرد

2018-07-14T07:10:53Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شهید مهدی عزیزی زندگینامه یکی از دوستانش می گوید: مهدی همواره می گفت شهدا زند...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شهید مهدی عزیزی
زندگینامه
یکی از دوستانش می گوید: مهدی همواره می گفت شهدا زنده اند و به این حرف اعتقاد قلبی داشت. ما این را در رفتار و عمل مهدی به عینه مشاهده می کردیم. برای همین همیشه به رفتار و کردارش توجه داشت، چون خود را در محضر خدا و شهدا می دید. هر زمان از کنار عکس شهیدی رد می شدیم، سلام می داد. یک بار از کنار عکس شهید [[ابراهیم هادی]] عبور کردیم. مهدی سلام کرد. با تعجب به مهدی گفتم: «مهدی جان حمدی بخوان، صلواتی بفرست.» چرا سلام می کنی؟ در جوابم گفت: «ابراهیم زنده است و داره ما رو می بینه» بعد از شهادتش تازه متوجه شدم که معنای حرف های مهدی چه بود. من او را بعد از شهادتش شناختم...
مهدی خیلی کارهایش با حساب و کتاب بود. قبل از رفتن کارت عابر بانکش را داد و به من سفارش کرد حساب مانده اش را بپردازم. دو روز قبل از شهادتش هم تماس گرفت تا بررسی کند کارها را انجام داده ام یا نه!...
هر کسی با هر منش و رفتاری بود، ا گر با او ارتباط برقرار می کرد، با او رفیق می شد. مهدی می گفت که شاید این رفتار و این اخلاق من تاثیر خودش را بگذارد و از راه اشتباهی که انتخاب کرده اند بگردند. مهدی در عمل جذب حداکثری داشت.
زیاد اهل عکس و فیلم و .... نبود. هر چه امروز عکس از این شهید عزیز می بینید، کار دوستانش است. یک عکس مربوط به عید سال 1392 یعنی چند ماه قبل از شهادتش دارد. رفته بودیم [[پادگان دو کوهه]] در جنوب کشور، یکی از بچه ها که به او می گفتند [[حاج همت]] ، چهره اش خیلی شبیه شهید همت بود. در حال کندن زمین بود تا برای حمام دو کوهه لوله گذاری کند.
من گوشه ای نشستم اما مهدی رفت کلنگ را برداشت و شروع کرد به کندن زمین. با همه ی وجود ضربه می زد. من هم می خندیدم و می گفتم مهدی چرا این طوری ضربه می زنی؟ می خواست کار هر چه زودتر تمام شود. کمی بعد خسته شد. نشست تا خستگی اش را در کند. به محض اینکه نشست من هم عکس را از مهدی انداختم. عکس هم ماند تا زمان شهادتش...
پنجشنبه دهم مرداد ماه بود که زنگ زد به برادرش و گفت سال خمسی ام رسیده. یه ماشین دربست بگیر و برو قم خمس من رو بده و برگرد.
مهدی رفت و در 11 مرداد 1392، در سوریه به شهادت رسید. او به همراه گروهی که برای شناسایی شهر رفته بودند، به کمین تروریست های داعش برخوردند و به شهادت رسیدند.
مادر مهدی می گوید: من یکی از دلایل عاقبت به خیری مهدی را همان رزق حلالی می دانم که همسرم همواره به آن تاکید داشت. پدر مهدی نظامی بود و همواره در میادین نبرد حاضر بود. آمدن مهدی تحولات زیادی در زندگی ما ایجاد کرد. مهدی برکت خانه عزیزی ها شده بود.
دخترم همیشه سر به سرم می گذاشت و می گفت مامان ترک ها پسر دوست هستند. به خاطر آن است که مهدی را آن قدر دوست داری؟ اما من هیچ گاه نتوانستم مهدی را یک دل سیر نگاه کنم.
او از همان کلاس اول با قرآن مانوس شد. از مخاطبان مشتاق درس هایی از قرآن آقای قرائتی بود.
در کلاس های قرآن شرکت داشت. من که شروع به خواندن قرآن می کردم او هم در کنار من معنای فارسی قرآن را زمزمه می کرد. همیشه می گفت: مامان قرآن را با معنی بخوان.
خیلی با مسجد عجین شده بود. صبح های زود با مادربزرگش به مسجد می رفت، مکبر بود. در خانه هم تمرین می کرد. از خانه تا پایگاه بسیجی که می رفت فاصله زیاد بود اما او همه پنجشنبه و جمعه اش را در بسیج می گذراند.
بزرگتر که شد، می گفت مامان، این دنیا با همه قشنگی هایش تمام می شود. بستگی به ما دارد که چطور انتخاب کنیم. مامان شهدا زنده اند. سر نمازهایش به مدت طولانی دستش بالا بود. من هم به خدا می گفتم: خدایا! من که نمی دانم چه میخواهد هر چی می خواهد به او بده. می دانستم دنبال شهادت بود.
به مسائل و احکام توجه ویژه ای نشان می داد. مهدی معلم من شده بود. درس مهدی خیلی خوب بود. زمان شهادتش هم دانشجوی علوم سیاسی بود. خیلی ولایتی بود. عاشق امام خامنه ای بود. گوش به فرمان آقا بود.
از مال دنیا برای خودش چیزی نخواست. می گفتم تو آینده نمی خواهی؟ همه را نبخش، می گفت: من این ها را که می دهم فقط برای خودم می ماند.
بعد از شهادتش تازه متوجه علت کارهای خیر مهدی و احسان هایش شدیم. هیچ وقت لباس نو نمی پوشید.
در میلاد و مراسم جشن ها،دو تا لباس رنگی داشت. یک بار گفتم: مهدی جان همیشه لباس رنگی بپوش، همه فکر می کنند که ما عزاداریم. گفت: کی گفته ما عزاداریم نیستیم؟ ما تا قیام قیامت عزادار حسین (ع) و زهرا (ع) و فرزندانش هستیم.
مهدی همه زندگی ام بود. شب های جمعه می رفت بهشت زهرا (ع)، صبح های جمعه دعای ندبه اش در بهشت زهرا ترک نمی شد. می گفتم خسته می شی بخواب.
می گفت مامان آدم با شهدا صفا می کند. به ما هم می گفت هر چه می خواهید از شهدا بگیرید.
همیشه از در خانه که داخل می آمد صدا می زد سلام سردار... سلام مولا!
بار آخر به من گفت: مامان یک سوال دارم از ته دلت جوابم را بده. اگر زمان امام حسین (ع) بود و من می خواستم بروم به سپاه امام حسین ع! تو چه می گفتی؟ من هم گفتم: صد تا چون تو فدای امام حسین (ع).
گفت من خودم راهم را انتخاب کردم، فردا نکند ناراضی شوی که این کار شیطان است... بعد شهادتم دلخوری نکن کار شیطان است و رفت ..من هم به او افتخار می کنم.
هر وقت هم که از مامویت می آمد می گفت: مامان شرمنده ساک خاکی را برایت آورده ام.
اما در آخرین اعزام قلبم داشت از سینه ام بیرون می زد! هیچ کاری نمی توانستم بکنم. خواهرش آمد و ساک مهدی را آماده کرد . هر چی در ساکش می گذاشتیم بر میداشت. من احساس می کردم اما نمی توانستم به همه بگویم این آخرین دیدار ما است.
رفتم در اتاق پناه گرفتم. می خواستم رفتنش را نبینم. هر کاری کرد من از اتاق بیرون نیامدم. می خواستم بغض من را نبیند.
وقتی داشت از در بیرون می رفت صدایم کرد و گفت: مامان من دارم می روم، بغضم را قورت دادم، آمدم از اتاق بیرون. گفتم با خواهر زاده ات عکس نداری، یک عکس بنداز. با دستان لرزانم عکس گرفتم. دخترم از زیر قرآن ردش کرد. مهدی برگشت و به چشمانم نگاه کرد. گفت: مامان چی شده، بغض کردی؟! گفتم: نه؟!
گفت: خیالم راحت؟ گفتم: آره برو... رفت و کمی بعد خبر شهادتش بود که من را به سجده شکر انداخت. خدا را شکر فدایی زینب (ع) را به حضرت زهرا (ع) هدیه کردم.
بعدها یادم هست که عباس آقا خادم مسجد امام رضا (ع) تعریف می کرد: یک روز نشسته بودم توی حیاط مسجد. مهدی آمد کنار من نشست. یک دفعه چشمش افتاد به عکس شهدا که بالای دیوارهای مسجد نصب شده بود. رو به من کرد و با حسرت گفت: یعنی می شه یک روز هم عکس من را بزنند آن بالا پیش شهدا؟
گفتم: آن ها برای زمان خودشان بودند. تو باید بروی زمان خودت را پیدا کنی. حالا عباس آقا داشت دنبال عکس مهدی می گشت تا بزند آن بالا پیش شهدا.
منبع:سایت نویدشاهد

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
+==زندگینامه==
-−
-وصیت‌نامه‌ شهید«مهدی عزیزی»
-−
-من که خود می‌دانم در زندگى به اسلام و مسلمین خدمتى نکرده، امیدوارم که این حرکت من که همانا خط انبیا و خط سیر آن است طى کرده و گفته‌ها و کلمات قرآن که در حدود 500 آیه آن درباره جهاد است عمل کرده باشم و امیدوارم که از این راه توانسته باشم که رضاى خداوند و فرزند فاطمه زهرا مهدى موعود نائب برحق او این عصاره پاک شیعیان جهان و قلب تپنده شیعیان جهان را خشنود کرده و باعث خشنودى حق تعالى گردد.
-−
-−
-−
 شهید «مهدی عزیزی» 9 خرداد 1337 چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد. مهدی سرانجام 25 بهمن 1362 در منطقه عملیاتی جفیر به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
-متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:
+==وصیت نامه==
-−
 «به نام خداوند ایزد تبارک و تعالى
 به نام خدایى که پروردگار جهانیان است و تمام عزت و شرف قوم به دست اوست و او است که به وسیله حرکت قوم عزت و شرف به آنان عطا می‌فرماید.به نام تنها پروردگارى که صاحب اختیار تمام قلب‌هاست و اوست که به درون قلب‌هاى مؤمنان راه دارد. هم‌اکنون که این قلم دارد بفرمان من به رقص در می‌آید چیزهایى را در خود بررسى می‌کند که شاید تمام مدت عمر خود وقت را لحظه‌شمارى نکرده بود و آن این است که تمام عمر خود را در یک لحظه خلاصه می‌کنم که آن هم خود را در اختیار معبود قرار دادم.
 به نام خدایى که پروردگار جهانیان است و تمام عزت و شرف قوم به دست اوست و او است که به وسیله حرکت قوم عزت و شرف به آنان عطا می‌فرماید.
-−
 به نام تنها پروردگارى که صاحب اختیار تمام قلب‌هاست و اوست که به درون قلب‌هاى مؤمنان راه دارد. هم‌اکنون که این قلم دارد بفرمان من به رقص در می‌آید چیزهایى را در خود بررسى می‌کند که شاید تمام مدت عمر خود وقت را لحظه‌شمارى نکرده بود و آن این است که تمام عمر خود را در یک لحظه خلاصه می‌کنم که آن هم خود را در اختیار معبود قرار دادم.
-−
 من که خود می‌دانم در زندگى به اسلام و مسلمین خدمتى نکرده، امیدوارم که این حرکت من که همانا خط انبیا و خط سیر آن است طى کرده و گفته‌ها و کلمات قرآن که در حدود 500 آیه آن درباره جهاد است عمل کرده باشم و امیدوارم که از این راه توانسته باشم که رضاى خداوند و فرزند فاطمه زهرا مهدى موعود نائب برحق او این عصاره پاک شیعیان جهان و قلب تپنده شیعیان جهان را خشنود کرده و باعث خشنودى حق تعالى گردد.
 در پایان من کوچک‌تر از آنم که بتوانم گفته‌اى در پایان راه باقى بگذارم تا مورد دید برادران واقع گردد. من خوب دلم می‌خواهد این را تمام اهل دنیا بدانید که: من به دلخواه خود که همانا وظیفه شرعى را در خود احساس می‌کردم به جبهه رفتم و اگر حرکت من، راه و روش من، طرز فکر من، حرکت زمان این راه را براى من بوجود آورد؛ من خود نیز رضاى دل که همانا راه و روش مؤمنان حقیقى است می‌کردم و از تمامى برادران و خواهران حزب الله ایران خواستارم که این مطلب را درک کرده باشند که وارث خون شهیدان هستند.
 و در آخر چند کلمه کوتاه با پدر و مادر: امیدوارم که شما اى پدر و مادر گرامى و مهربانم و تو اى همسر گرامى از درگاه ایزد تبارک و تعالى خواستار شوید که مرا رستگار کند و گناهان مرا ببخشید و اگر در مدت زندگى اذیت و آزارى از جانب من به شما وارد گردید، مرا ببخشید و براى من طلب مغفرت کنید.
 از برادرانم نیز می‌خواهم که راه مرا ادامه دهنده و از شما خواهشمندم که براى طول عمر رهبر انقلاب دعا کنید و همچنین براى پیروزى اسلام و مسلمین بر کفر جهانى.
-مهدى عزیزى 62/11/11»
+مهدى عزیزى 62/11/11»<ref>[http://www.fatehan.ir/page.aspx?pid=123&postid=105128 سایت فاتحان]</ref>
+==پانویس==
-منبع : سایت فاتحان
+	<references />
-پایگاه تحصصی و اطلاع رسانی دفاع مقدس
 http://www.fatehan.ir/page.aspx?pid=123&postid=105128
-بایادش صلوات
-اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
		+	\|نام فرد = مهدی عزیزی
		+	\|تصویر = Mehdi-azizi.jpg
		+	\|توضیح تصویر =
		+	\|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png\|22px]] ایرانی
		+	\|شهرت =
		+	\|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
		+	\|تولد = [[زادروزهای 1 مهر\|1361/07/01]]
		+	\|شهادت = [[الگو:شهدای 11 مرداد\|1392/05/11]]
		+	\|وفات =
		+	\|مرگ =
		+	\|محل دفن =
		+	\|مفقود =
		+	\|جانباز =
		+	\|اسارت =
		+	\|نیرو =
		+	\|یگانهای خدمت =
		+	\|طول خدمت =
		+	\|درجه =
		+	\|سمت‌ها =
		+	\|جنگ‌‌ها =
		+	\|نشان‌های لیاقت =
		+	\|عملیات‌ =
		+	\|فعالیت‌ها =
		+	\|تحصیلات =
		+	\|تخصص‌ها =
		+	\|شغل =
		+	\|خانواده =
		+	}}
		+
		+
	شهید مهدی عزیزی		شهید مهدی عزیزی
	زندگینامه		زندگینامه

@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 بعدها یادم هست که عباس آقا خادم مسجد امام رضا (ع) تعریف می کرد: یک روز نشسته بودم توی حیاط مسجد. مهدی آمد کنار من نشست. یک دفعه چشمش افتاد به عکس شهدا که بالای دیوارهای مسجد نصب شده بود. رو به من کرد و با حسرت گفت: یعنی می شه یک روز هم عکس من را بزنند آن بالا پیش شهدا؟
 گفتم: آن ها برای زمان خودشان بودند. تو باید بروی زمان خودت را پیدا کنی. حالا عباس آقا داشت دنبال عکس مهدی می گشت تا بزند آن بالا پیش شهدا.
-منبع:سایت نویدشاهد
+<ref>سایت نویدشاهد</ref>

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 شهید مهدی عزیزی
-زندگینامه
+==زندگینامه==
 یکی از دوستانش می گوید: مهدی همواره می گفت شهدا زنده اند و به این حرف اعتقاد قلبی داشت. ما این را در رفتار و عمل مهدی به عینه مشاهده می کردیم. برای همین همیشه به رفتار و کردارش توجه داشت، چون خود را در محضر خدا و شهدا می دید. هر زمان از کنار عکس شهیدی رد می شدیم، سلام می داد. یک بار از کنار عکس شهید [[ابراهیم هادی]] عبور کردیم. مهدی سلام کرد. با تعجب به مهدی گفتم: «مهدی جان حمدی بخوان، صلواتی بفرست.» چرا سلام می کنی؟ در جوابم گفت: «ابراهیم زنده است و داره ما رو می بینه» بعد از شهادتش تازه متوجه شدم که معنای حرف های مهدی چه بود. من او را بعد از شهادتش شناختم...
 مهدی خیلی کارهایش با حساب و کتاب بود. قبل از رفتن کارت عابر بانکش را داد و به من سفارش کرد حساب مانده اش را بپردازم. دو روز قبل از شهادتش هم تماس گرفت تا بررسی کند کارها را انجام داده ام یا نه!...