شهید مهدی محمدرضایی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Shams98 در ‏۱۳ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۹

2019-11-04T21:09:24Z

Shams98 در ‏۱۳ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۸

2019-11-04T21:08:57Z

Arameshi9706 در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۳۳

2019-10-29T20:33:28Z

Shojaea98 در ‏۷ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۴

2019-10-29T09:44:08Z

Hoseininasab9802 در ‏۶ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۰۰

2019-10-28T18:00:44Z

Rajabi98: صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام : مهدی محمدرضایی نام پدر: غلام نام مادر : زیور محل تولد: بوئی...» ایجاد کرد

2019-10-28T09:29:57Z

صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعالی نام : مهدی محمدرضایی نام پدر: غلام نام مادر : زیور محل تولد: بوئی...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

بسمه تعالی

نام : مهدی محمدرضایی

نام پدر: غلام

نام مادر : زیور

محل تولد: بوئین زهرا - شال تاریخ تولد: ۱۳۴۸/۰۶/۳۰

محل شهادت : شلمچه: تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۰/۲۸

استان محل شهادت : خوزستان شهر محل شهادت : خرمشهر

وضعیت تاهل: مجرد درجه نظامی

تحصیلات : دوم متوسطه رشته

-

عملیات سال تفحص

محل کار بنیاد تحت پوشش

مزار شهید قزوین - بوئین‌زهرا – شال

�

زندگی نامه

محمدرضایی، مهدی: سی‌ام شهریور ۱۳۴۸، در روستای شال از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش غلام، کارگر بود و مادرش زیور نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم دی ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

شهید، مهدی محمدرضایی: احساس می کنم خداوند می گوید: مهدی! می خواهم تو را کُشته ببینم! من در حالی که می دانستم با آمدن به جبهه کُشته خواهم شد، پا به این وادی نهادم و پروردگارم را صد بار ستایش می کنم که دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا استجاب نمود و مرا به راهی که بهترین راه ها است، هدایت کرد. ...و به امام نیز می گویم که اگر صدها بار شهید شوم و دوباره زنده شوم، باز هم می

گویم: «الله اکبر!» ...و به اسلام نیز می گویم که من زباناً و قلباً گفته ام و می خواهم کتباً هم بنویسم و امضا کنم که: ای اسلام غریب و ای اسلام تنها! تا آخرین لحظه ی حیاتم یاریت خواهم کرد. دوست دارم مثل علی اکبر حسین(ع) در صحرایی مانند صحرای کربلا، قطعه قطعه شوم تا این که بندگی خداوند را کنم. ...و اما پدر و مادر عزیزم! جملاتی که برای شما می نویسم، شاید آخرین حرف هایم باشد که از سینه ی پُر دردم بیرون می آید؛ ولی به خدا قسم، هرگز فراموش تان نخواهم کرد و از این که مدت ها از عُمرم می گذرد و برای شما کاری نکرده ام، احساس ناراحتی می کنم و از شما می خواهم مرا حلال کنید. (۱۶۶۹۵۴۵) مهدی محمدرضایی ۲۰/۱۰/۶۵

منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین

� HYPERLINK "http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1904" �http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1904�

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 [[رده: شهدا]]
 [[رده: شهدای دفاع مقدس]]
 [[رده: شهدای ایران]]
 [[رده: شهدای استان قزوین]]
 [[رده: شهدای شهرستان بوئین زهرا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۸
سطر ۴۰:		سطر ۴۰:
	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references/>
		+
		+	== رده‌ها ==
		+	{{ترتیب‌پیش‌فرض:مهدی_محمد_رضایی}}
		+	[[رده: شهدا]]
		+	[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
		+	[[رده: شهدای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]
		+	[[رده: شهدای ایران]]
		+	[[رده: شهدای استان قزوین]]
		+	[[رده: شهدای شهرستان بوئین زهرا]]

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 [[شهید، مهدی محمدرضایی]]: احساس می کنم خداوند می گوید: مهدی! می خواهم تو را کُشته ببینم! من در حالی که می دانستم با آمدن به جبهه کُشته خواهم شد، پا به این وادی نهادم و پروردگارم را صد بار ستایش می کنم که دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا استجاب نمود و مرا به راهی که بهترین راه ها است، هدایت کرد. ...و به امام نیز می گویم که اگر صدها بار شهید شوم و دوباره زنده شوم، باز هم می
-گویم: «الله اکبر!» ...و به اسلام نیز می گویم که من زباناً و قلباً گفته ام و می خواهم کتباً هم بنویسم و امضا کنم که: ای اسلام غریب و ای اسلام تنها! تا آخرین لحظه ی حیاتم یاریت خواهم کرد. دوست دارم مثل علی اکبر حسین(ع) در صحرایی مانند صحرای کربلا، قطعه قطعه شوم تا این که بندگی خداوند را کنم. ...و اما پدر و مادر عزیزم! جملاتی که برای شما می نویسم، شاید آخرین حرف هایم باشد که از سینه ی پُر دردم بیرون می آید؛ ولی به خدا قسم، هرگز فراموش تان نخواهم کرد و از این که مدت ها از عُمرم می گذرد و برای شما کاری نکرده ام، احساس ناراحتی می کنم و از شما می خواهم مرا حلال کنید. (۱۶۶۹۵۴۵) مهدی محمدرضایی ۲۰/۱۰/۶۵
+گویم: «الله اکبر!» ...و به اسلام نیز می گویم که من زباناً و قلباً گفته ام و می خواهم کتباً هم بنویسم و امضا کنم که: ای اسلام غریب و ای اسلام تنها! تا آخرین لحظه ی حیاتم یاریت خواهم کرد. دوست دارم مثل علی اکبر حسین(ع) در صحرایی مانند صحرای کربلا، قطعه قطعه شوم تا این که بندگی خداوند را کنم. ...و اما پدر و مادر عزیزم! جملاتی که برای شما می نویسم، شاید آخرین حرف هایم باشد که از سینه ی پُر دردم بیرون می آید؛ ولی به خدا قسم، هرگز فراموش تان نخواهم کرد و از این که مدت ها از عُمرم می گذرد و برای شما کاری نکرده ام، احساس ناراحتی می کنم و از شما می خواهم مرا حلال کنید. (۱۶۶۹۵۴۵) مهدی محمدرضایی ۲۰/۱۰/۶۵<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1904 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>
-� HYPERLINK "http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1904" �http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1904�
+==پانویس==

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ==زندگی نامه==
-محمدرضایی، مهدی: سی‌ام شهریور ۱۳۴۸، در روستای شال از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش غلام، کارگر بود و مادرش زیور نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم دی ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
+محمدرضایی، مهدی: سی‌ام شهریور ۱۳۴۸، در روستای شال از توابع شهر [[بوئین‌زهرا]] به دنیا آمد. پدرش غلام، کارگر بود و مادرش زیور نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه بود. از سوی [[بسیج]] در [[جبهه]] حضور یافت. بیست و هشتم دی ۱۳۶۵، در [[شلمچه]] بر اثر اصابت [[ترکش]] به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 ==وصیت نامه==
-شهید، مهدی محمدرضایی: احساس می کنم خداوند می گوید: مهدی! می خواهم تو را کُشته ببینم! من در حالی که می دانستم با آمدن به جبهه کُشته خواهم شد، پا به این وادی نهادم و پروردگارم را صد بار ستایش می کنم که دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا استجاب نمود و مرا به راهی که بهترین راه ها است، هدایت کرد. ...و به امام نیز می گویم که اگر صدها بار شهید شوم و دوباره زنده شوم، باز هم می
+[[شهید، مهدی محمدرضایی]]: احساس می کنم خداوند می گوید: مهدی! می خواهم تو را کُشته ببینم! من در حالی که می دانستم با آمدن به جبهه کُشته خواهم شد، پا به این وادی نهادم و پروردگارم را صد بار ستایش می کنم که دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا استجاب نمود و مرا به راهی که بهترین راه ها است، هدایت کرد. ...و به امام نیز می گویم که اگر صدها بار شهید شوم و دوباره زنده شوم، باز هم می
 گویم: «الله اکبر!» ...و به اسلام نیز می گویم که من زباناً و قلباً گفته ام و می خواهم کتباً هم بنویسم و امضا کنم که: ای اسلام غریب و ای اسلام تنها! تا آخرین لحظه ی حیاتم یاریت خواهم کرد. دوست دارم مثل علی اکبر حسین(ع) در صحرایی مانند صحرای کربلا، قطعه قطعه شوم تا این که بندگی خداوند را کنم. ...و اما پدر و مادر عزیزم! جملاتی که برای شما می نویسم، شاید آخرین حرف هایم باشد که از سینه ی پُر دردم بیرون می آید؛ ولی به خدا قسم، هرگز فراموش تان نخواهم کرد و از این که مدت ها از عُمرم می گذرد و برای شما کاری نکرده ام، احساس ناراحتی می کنم و از شما می خواهم مرا حلال کنید. (۱۶۶۹۵۴۵) مهدی محمدرضایی ۲۰/۱۰/۶۵