شهید مهراب بازوبندی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Kolahkaj9706 در ‏۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۸

2020-07-24T10:48:48Z

Jafarnezhad98 در ‏۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۱۰

2020-07-23T07:10:14Z

Rasouli98 در ‏۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۰۷

2020-07-23T06:07:15Z

Hasani98: /* زندگی نامه */

2019-07-31T18:16:11Z

‏زندگی نامه

Hoseininasab9802 در ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۲۱

2019-05-14T08:21:00Z

Khoshkenar9712: صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د مهراب بازوبند ی تار ی خ تولد :1341/01/10 تار ی خ شهادت : 1363/01/20 محل شهادت : نا...» ایجاد کرد

2019-05-13T20:19:53Z

صفحه‌ای جدید حاوی «شه ی د مهراب بازوبند ی تار ی خ تولد :1341/01/10 تار ی خ شهادت : 1363/01/20 محل شهادت : نا...» ایجاد کرد

صفحهٔ جدید

شه ی د مهراب بازوبند ی

تار ی خ تولد :1341/01/10

تار ی خ شهادت : 1363/01/20

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :فارس - مرودشت – مرودشت

زندگی نامه: شه ی د مهراب بازوبند ی فرزند افراس ی اب بازوبند ی در سال 1341 در روستا ی شهر خواست کربال به دن ی ا آمد. در روستا یی چشم به دن ی ا گشود که از ه ی چ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حت ی آب آشام ی دن محروم بود در ده ی بدن ی ا آمده بود که مانند کل ی ه ساکن ی ن آن محل از غذا ی خوب که سلامت ی بدن را تأم ی ن نما ی د ب ی بهره بود و در نت ی جه در آن روستا بزرگ م ی شد و با آن همه کمبودها خود انس م ی گرفت تا ا ی نکه دوران تحص ی ل ی ابتدا یی خود را در آن محل با همه بدبخت ی ها به پا ی ان رسان ی د و چون علاقه ی ز ی اد ی به خواندن درس و ادامه تحص ی ل داشت به مرود شت آمد. منزل مادربزرگش و دا یی خود با توجه به ا ی نکه وضع مال ی خانواده دا یی ش رضا ی ت بخش نبود مجبور بود در روزها ی تعط ی ل به کارها ی روزمزد ی پرداخت و هم ی شه ز ی ر لب ا ی ن کلمه را تکرار م ی کرد و بدبخت ی هم ی شه شامل تعداد ی م ی باشد و تعداد ی در رفاه و آسا ی ش زندگ ی م ی کنند تا ا ی نکه الحمدلله در سال 1357 انقلاب رنگ گرفت و با راهپ ی ما یی و تظاهرات مردم و رهبر ی امام عز ی ز امام خم ی ن ی انقلاب به ثمر رس ی د و ا ی ن شه ی د ی ک ی از فرزندان صد ی ق و باوفا ی انقلاب بود و در کل ی ه تظاهرات و راه پ ی ما یی ها با ی ک علاقه ز ی اد شرکت م ی کرد و خود را پ ی روزمندانه حس م ی کرد و ام ی دوار بود که با شه ی د شدن جوانان بالاخره انقلاب پ ی روز شده و آزاد ی را به کل ی ه ا ی ن ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ا ی از فعال ی ت دست نم ی کش ی د و با ا ی نکه درس را ادامه م ی داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلام ی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد امام رضا (ع) بود و تا پاس ی از شب ها در کوچه وخ ی ابان به نگهبان ی و محافظت از مال و ناموس مردم م ی پرداخت و شبها تا سحرگاه به نماز شب و خواندن قرآن و دعا به جان امام امت و رزمندگان اسلام م ی پرداخت و هم ی شه شهادت را آرزو و مقصد افراد با ا ی مان و هدف خود م ی دانست و پس از پ ی روز ی انقلاب علاقه به امام و معتقد به ولا ی ت فق ی ه بود و هم ی شه اظهار م ی داشت ولا ی ت فق ی ه امر ی است اله ی و کشور ی که ولا ی ت فق ی ه در رأس آن باشد شکست ناپذ ی ر م ی باشد و در نت ی جه پس از اخذ د ی پلم تار ی خ 1362/01/15 به منظور خدمت سرباز ی به تهران اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزش ی با درجه گروهبان سوم به جبهه دهلران منتقل گرد ی د و مدت ی کسال در جبهه دهلران با بعث ی ون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ا ی آرام و قرار نم ی گرفت و از اعضا ی فعال ا ی دئولوژ ی اسلام ی ارتش بود و موقع ی که به مرخص ی م ی آمد هنوز چند روز از مرخص ی مانده بود بر م ی گشت و اظهار م ی داشت در جبهه احت ی اج مبرم به ن ی رو م ی باشد تا ا ی نکه در تار ی خ 1363/01/20 در جز ی ره مجنون با اصابت خمپاره بعث ی ون عراق ی آن مزدوران از خدا ب ی خبر به لقاءاله و به آرزو ی د ی ر ی نه خود رس ی د و چون پروانه که عاشق شمع م ی باشد ا ی نقدر چرخ ی د ت ا ا ی نکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدا ی آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پ ی روز ا ی ن گوشه ا ی از خاطرات آن شه ی د را ب ی ان نمود رفتارش در خانواده طور ی بود که خانواده شان نم ی توانند لحظه ا ی از فکرش غافل شوند.

منبع:سایت شهدای ارتش

http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شهید مهراب بازوبندی
+شه ی د مهراب بازوبند ی
-تاریخ تولد :1341/01/10
+تار ی خ تولد :1341/01/10
-تاریخ شهادت : 1363/01/20
+تار ی خ شهادت : 1363/01/20
 محل شهادت : نامشخص
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
-==زندگی نامه==
+زندگی نامه: شه ی د مهراب بازوبند ی فرزند افراس ی اب بازوبند ی در سال 1341 در روستا ی شهر خواست کربال به دن ی ا آمد. در روستا یی چشم به دن ی ا گشود که از ه ی چ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حت ی آب آشام ی دن محروم بود در ده ی بدن ی ا آمده بود که مانند کل ی ه ساکن ی ن آن محل از غذا ی خوب که سلامت ی بدن را تأم ی ن نما ی د ب ی بهره بود و در نت ی جه در آن روستا بزرگ م ی شد و با آن همه کمبودها خود انس م ی گرفت تا ا ی نکه دوران تحص ی ل ی ابتدا یی خود را در آن محل با همه بدبخت ی ها به پا ی ان رسان ی د و چون علاقه ی ز ی اد ی به خواندن درس و ادامه تحص ی ل داشت به مرود شت آمد. منزل مادربزرگش و دا یی خود با توجه به ا ی نکه وضع مال ی خانواده دا یی ش رضا ی ت بخش نبود مجبور بود در روزها ی تعط ی ل به کارها ی روزمزد ی پرداخت و هم ی شه ز ی ر لب ا ی ن کلمه را تکرار م ی کرد و بدبخت ی هم ی شه شامل تعداد ی م ی باشد و تعداد ی در رفاه و آسا ی ش زندگ ی م ی کنند تا ا ی نکه الحمدلله در سال 1357 انقلاب رنگ گرفت و با راهپ ی ما یی و تظاهرات مردم و رهبر ی امام عز ی ز امام خم ی ن ی انقلاب به ثمر رس ی د و ا ی ن شه ی د ی ک ی از فرزندان صد ی ق و باوفا ی انقلاب بود و در کل ی ه تظاهرات و راه پ ی ما یی ها با ی ک علاقه ز ی اد شرکت م ی کرد و خود را پ ی روزمندانه حس م ی کرد و ام ی دوار بود که با شه ی د شدن جوانان بالاخره انقلاب پ ی روز شده و آزاد ی را به کل ی ه ا ی ن ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ا ی از فعال ی ت دست نم ی کش ی د و با ا ی نکه درس را ادامه م ی داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلام ی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد امام رضا (ع) بود و تا پاس ی از شب ها در کوچه وخ ی ابان به نگهبان ی و محافظت از مال و ناموس مردم م ی پرداخت و شبها تا سحرگاه به نماز شب و خواندن قرآن و دعا به جان امام امت و رزمندگان اسلام م ی پرداخت و هم ی شه شهادت را آرزو و مقصد افراد با ا ی مان و هدف خود م ی دانست و پس از پ ی روز ی انقلاب علاقه به امام و معتقد به ولا ی ت فق ی ه بود و هم ی شه اظهار م ی داشت ولا ی ت فق ی ه امر ی است اله ی و کشور ی که ولا ی ت فق ی ه در رأس آن باشد شکست ناپذ ی ر م ی باشد و در نت ی جه پس از اخذ د ی پلم تار ی خ 1362/01/15 به منظور خدمت سرباز ی به تهران اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزش ی با درجه گروهبان سوم به جبهه دهلران منتقل گرد ی د و مدت ی کسال در جبهه دهلران با بعث ی ون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ا ی آرام و قرار نم ی گرفت و از اعضا ی فعال ا ی دئولوژ ی اسلام ی ارتش بود و موقع ی که به مرخص ی م ی آمد هنوز چند روز از مرخص ی مانده بود بر م ی گشت و اظهار م ی داشت در جبهه احت ی اج مبرم به ن ی رو م ی باشد تا ا ی نکه در تار ی خ 1363/01/20 در جز ی ره مجنون با اصابت خمپاره بعث ی ون عراق ی آن مزدوران از خدا ب ی خبر به لقاءاله و به آرزو ی د ی ر ی نه خود رس ی د و چون پروانه که عاشق شمع م ی باشد ا ی نقدر چرخ ی د ت ا ا ی نکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدا ی آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پ ی روز ا ی ن گوشه ا ی از خاطرات آن شه ی د را ب ی ان نمود رفتارش در خانواده طور ی بود که خانواده شان نم ی توانند لحظه ا ی از فکرش غافل شوند.<ref>[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117 سایت شهدای ارتش]</ref>
-[[شهید مهراب بازوبندی]] فرزند افراسیاب بازوبندی در سال [[1341]] در روستای شهر خواست کربال به دنیا آمد. در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن محروم بود در دهی بدنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن را تأمین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ می شد و با آن همه کمبودها خود انس می گرفت تا اینکه دوران تحصیلی ابتدایی خود را در آن محل با همه بدبختی ها به پایان رسانید و چون علاقه ی زیادی به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد. منزل مادربزرگش و دایی خود با توجه به اینکه وضع مالی خانواده داییش رضایت بخش نبود مجبور بود در روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کنند تا اینکه الحمدلله در سال 1357 [[انقلاب]] رنگ گرفت و با راهپیمایی و تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز [[امام خمینی]] انقلاب به ثمر رسید و این [[شهید]] یکی از فرزندان صدیق و باوفای انقلاب بود و در کلیه تظاهرات و راهپیمایی ها با یک علاقه زیاد شرکت می کرد و خود را پیروزمندانه حس می کرد و امیدوار بود که با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شده و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه می داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد [[امام رضا (ع)]] بود و تا پاسی از شب ها در کوچه وخیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شبها تا سحرگاه به [[نماز شب]] و خواندن [[قرآن]] و دعا به جان امام امت و رزمندگان [[اسلام]] می پرداخت و همیشه [[شهادت]] را آرزو و مقصد افراد با [[ایمان]] و هدف خود می دانست و پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به [[ولایت فقیه]] بود و همیشه اظهار می داشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در رأس آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 1362/01/15 به منظور [[خدمت سربازی]] به [[تهران]] اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه [[گروهبان سوم]] به جبهه [[دهلران]] منتقل گردید و مدت یکسال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال ایدئولوژ ی اسلامی [[ارتش]] بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود برمی گشت و اظهار می داشت در [[جبهه]] احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 1363/01/20 در [[جزیره مجنون]] با اصابت [[خمپاره]] بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاءاله و به آرزوی دیرینه خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز این گوشه ای از خاطرات آن شهید را بیان نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمی توانند لحظه ای از فکرش غافل شوند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شه ی د مهراب بازوبند ی
+شهید مهراب بازوبندی
-تار ی خ تولد :1341/01/10
+تاریخ تولد :1341/01/10
-تار ی خ شهادت : 1363/01/20
+تاریخ شهادت : 1363/01/20
 محل شهادت : نامشخص
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==زندگی نامه==
-[[شهید مهراب بازوبندی]] فرزند افراسیاب بازوبندی در سال [[1341]] در روستای شهر خواست کربال به دنیا آمد. در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن محروم بود در دهی بدنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن را تأمین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ می شد و با آن همه کمبودها خود انس می گرفت تا اینکه دوران تحصیلی ابتدایی خود را در آن محل با همه بدبختی ها به پایان رسانید و چون علاقه ی زیادی به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد. منزل مادربزرگش و دایی خود با توجه به اینکه وضع مالی خانواده داییش رضایت بخش نبود مجبور بود در روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کنند تا اینکه الحمدلله در سال 1357 [[انقلاب]] رنگ گرفت و با راهپیمایی و تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز [[امام خمینی]] انقلاب به ثمر رسید و این [[شهید]] یکی از فرزندان صدیق و باوفای انقلاب بود و در کلیه تظاهرات و راهپیمایی ها با یک علاقه زیاد شرکت می کرد و خود را پیروزمندانه حس می کرد و امیدوار بود که با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شده و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه می داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد [[امام رضا (ع)]] بود و تا پاسی از شب ها در کوچه وخیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شبها تا سحرگاه به [[نماز شب]] و خواندن [[قرآن]] و دعا به جان امام امت و رزمندگان [[اسلام]] می پرداخت و همیشه [[شهادت]] را آرزو و مقصد افراد با [[ایمان]] و هدف خود می دانست و پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به [[ولایت فقیه]] بود و همیشه اظهار می داشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در رأس آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 1362/01/15 به منظور [[خدمت سربازی]] به [[تهران]] اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه [[گروهبان سوم]] به جبهه [[دهلران]] منتقل گردید و مدت یکسال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال ایدئولوژ ی اسلامی [[ارتش]] بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود برمی گشت و اظهار می داشت در [[جبهه]] احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 1363/01/20 در [[جزیره مجنون]] با اصابت [[خمپاره]] بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاءاله و به آرزوی دیرینه خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز این گوشه ای از خاطرات آن شهید را بیان نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمی توانند لحظه ای از فکرش غافل شوند.<ref>[[ http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117|سایت شهدای ارتش]]</ref>
+[[شهید مهراب بازوبندی]] فرزند افراسیاب بازوبندی در سال [[1341]] در روستای شهر خواست کربال به دنیا آمد. در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن محروم بود در دهی بدنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن را تأمین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ می شد و با آن همه کمبودها خود انس می گرفت تا اینکه دوران تحصیلی ابتدایی خود را در آن محل با همه بدبختی ها به پایان رسانید و چون علاقه ی زیادی به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد. منزل مادربزرگش و دایی خود با توجه به اینکه وضع مالی خانواده داییش رضایت بخش نبود مجبور بود در روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کنند تا اینکه الحمدلله در سال 1357 [[انقلاب]] رنگ گرفت و با راهپیمایی و تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز [[امام خمینی]] انقلاب به ثمر رسید و این [[شهید]] یکی از فرزندان صدیق و باوفای انقلاب بود و در کلیه تظاهرات و راهپیمایی ها با یک علاقه زیاد شرکت می کرد و خود را پیروزمندانه حس می کرد و امیدوار بود که با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شده و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه می داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد [[امام رضا (ع)]] بود و تا پاسی از شب ها در کوچه وخیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شبها تا سحرگاه به [[نماز شب]] و خواندن [[قرآن]] و دعا به جان امام امت و رزمندگان [[اسلام]] می پرداخت و همیشه [[شهادت]] را آرزو و مقصد افراد با [[ایمان]] و هدف خود می دانست و پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به [[ولایت فقیه]] بود و همیشه اظهار می داشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در رأس آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 1362/01/15 به منظور [[خدمت سربازی]] به [[تهران]] اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه [[گروهبان سوم]] به جبهه [[دهلران]] منتقل گردید و مدت یکسال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال ایدئولوژ ی اسلامی [[ارتش]] بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود برمی گشت و اظهار می داشت در [[جبهه]] احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 1363/01/20 در [[جزیره مجنون]] با اصابت [[خمپاره]] بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاءاله و به آرزوی دیرینه خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز این گوشه ای از خاطرات آن شهید را بیان نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمی توانند لحظه ای از فکرش غافل شوند.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117 سایت شهدای ارتش]</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==زندگی نامه==
-[[شهید مهراب بازوبندی]] فرزند افراسیاب بازوبندی در سال [[1341]] در روستای شهر خواست کربال به دنیا آمد. در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن محروم بود در دهی بدنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن را تأمین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ می شد و با آن همه کمبودها خود انس می گرفت تا اینکه دوران تحصیلی ابتدایی خود را در آن محل با همه بدبختی ها به پایان رسانید و چون علاقه ی زیادی به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد. منزل مادربزرگش و دایی خود با توجه به اینکه وضع مالی خانواده داییش رضایت بخش نبود مجبور بود در روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کنند تا اینکه الحمدلله در سال 1357 [[انقلاب]] رنگ گرفت و با راهپیمایی و تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز [[امام خمینی]] انقلاب به ثمر رسید و این [[شهید]] یکی از فرزندان صدیق و باوفای انقلاب بود و در کلیه تظاهرات و راهپیمایی ها با یک علاقه زیاد شرکت می کرد و خود را پیروزمندانه حس می کرد و امیدوار بود که با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شده و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه می داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد [[امام رضا (ع)]] بود و تا پاسی از شب ها در کوچه وخیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شبها تا سحرگاه به [[نماز شب]] و خواندن [[قرآن]] و دعا به جان امام امت و رزمندگان [[اسلام]] می پرداخت و همیشه [[شهادت]] را آرزو و مقصد افراد با [[ایمان]] و هدف خود می دانست و پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به [[ولایت فقیه]] بود و همیشه اظهار می داشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در رأس آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 1362/01/15 به منظور [[خدمت سربازی]] به [[تهران]] اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه [[گروهبان سوم]] به جبهه [[دهلران]] منتقل گردید و مدت یکسال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال ایدئولوژ ی اسلامی [[ارتش]] بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود برمی گشت و اظهار می داشت در [[جبهه]] احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 1363/01/20 در [[جزیره مجنون]] با اصابت [[خمپاره]] بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاءاله و به آرزوی دیرینه خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز این گوشه ای از خاطرات آن شهید را بیان نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمی توانند لحظه ای از فکرش غافل شوند.
+[[شهید مهراب بازوبندی]] فرزند افراسیاب بازوبندی در سال [[1341]] در روستای شهر خواست کربال به دنیا آمد. در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن محروم بود در دهی بدنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن را تأمین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ می شد و با آن همه کمبودها خود انس می گرفت تا اینکه دوران تحصیلی ابتدایی خود را در آن محل با همه بدبختی ها به پایان رسانید و چون علاقه ی زیادی به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد. منزل مادربزرگش و دایی خود با توجه به اینکه وضع مالی خانواده داییش رضایت بخش نبود مجبور بود در روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کنند تا اینکه الحمدلله در سال 1357 [[انقلاب]] رنگ گرفت و با راهپیمایی و تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز [[امام خمینی]] انقلاب به ثمر رسید و این [[شهید]] یکی از فرزندان صدیق و باوفای انقلاب بود و در کلیه تظاهرات و راهپیمایی ها با یک علاقه زیاد شرکت می کرد و خود را پیروزمندانه حس می کرد و امیدوار بود که با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شده و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه می داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد [[امام رضا (ع)]] بود و تا پاسی از شب ها در کوچه وخیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شبها تا سحرگاه به [[نماز شب]] و خواندن [[قرآن]] و دعا به جان امام امت و رزمندگان [[اسلام]] می پرداخت و همیشه [[شهادت]] را آرزو و مقصد افراد با [[ایمان]] و هدف خود می دانست و پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به [[ولایت فقیه]] بود و همیشه اظهار می داشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در رأس آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 1362/01/15 به منظور [[خدمت سربازی]] به [[تهران]] اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه [[گروهبان سوم]] به جبهه [[دهلران]] منتقل گردید و مدت یکسال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال ایدئولوژ ی اسلامی [[ارتش]] بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود برمی گشت و اظهار می داشت در [[جبهه]] احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 1363/01/20 در [[جزیره مجنون]] با اصابت [[خمپاره]] بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاءاله و به آرزوی دیرینه خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز این گوشه ای از خاطرات آن شهید را بیان نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمی توانند لحظه ای از فکرش غافل شوند.<ref>[[ http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117|سایت شهدای ارتش]]</ref>
+==پانویس==
+<references />
-منبع:سایت شهدای ارتش
-−
 http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/37117

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۶
سطر ۱۱:		سطر ۱۱:

	==زندگی نامه==		==زندگی نامه==
−	~~شه ی د~~ مهراب ~~بازوبند ی~~ فرزند ~~افراس ی اب بازوبند ی~~ در سال 1341 در ~~روستا ی~~ شهر خواست کربال به ~~دن ی ا~~ آمد. در ~~روستا یی~~ چشم به ~~دن ی ا~~ گشود که از ~~ه ی چ~~ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و ~~حت ی~~ آب ~~آشام ی دن~~ محروم بود در ~~ده ی بدن ی ا~~ آمده بود که مانند ~~کل ی ه ساکن ی ن~~ آن محل از ~~غذا ی~~ خوب که ~~سلامت ی~~ بدن را ~~تأم ی ن نما ی د ب ی~~ بهره بود و در ~~نت ی جه~~ در آن روستا بزرگ ~~م ی~~ شد و با آن همه کمبودها خود انس ~~م ی~~ گرفت تا ~~ا ی نکه~~ دوران ~~تحص ی ل ی ابتدا یی~~ خود را در آن محل با همه ~~بدبخت ی~~ ها به ~~پا ی ان رسان ی د~~ و چون علاقه ی ~~ز ی اد ی~~ به خواندن درس و ادامه ~~تحص ی ل~~ داشت به ~~مرود شت~~ آمد. منزل مادربزرگش و ~~دا یی~~ خود با توجه به ~~ا ی نکه~~ وضع ~~مال ی~~ خانواده ~~دا یی ش رضا ی ت~~ بخش نبود مجبور بود در ~~روزها ی تعط ی ل~~ به ~~کارها ی روزمزد ی~~ پرداخت و ~~هم ی شه ز ی ر~~ لب ~~ا ی ن~~ کلمه را تکرار ~~م ی~~ کرد و ~~بدبخت ی هم ی شه~~ شامل ~~تعداد ی م ی~~ باشد و ~~تعداد ی~~ در رفاه و ~~آسا ی ش زندگ ی م ی~~ کنند تا ~~ا ی نکه~~ الحمدلله در سال 1357 انقلاب رنگ گرفت و با ~~راهپ ی ما یی~~ و تظاهرات مردم و ~~رهبر ی~~ امام ~~عز ی ز~~ امام ~~خم ی ن ی~~ انقلاب به ثمر ~~رس ی د~~ و ~~ا ی ن شه ی د ی ک ی~~ از فرزندان ~~صد ی ق~~ و ~~باوفا ی~~ انقلاب بود و در ~~کل ی ه~~ تظاهرات و ~~راه پ ی ما یی~~ ها با ~~ی ک~~ علاقه ~~ز ی اد~~ شرکت ~~م ی~~ کرد و خود را ~~پ ی روزمندانه~~ حس ~~م ی~~ کرد و ~~ام ی دوار~~ بود که با ~~شه ی د~~ شدن جوانان بالاخره انقلاب ~~پ ی روز~~ شده و ~~آزاد ی~~ را به ~~کل ی ه ا ی ن~~ ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ~~ا ی~~ از ~~فعال ی ت~~ دست ~~نم ی کش ی د~~ و با ~~ا ی نکه~~ درس را ادامه ~~م ی~~ داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن ~~اسلام ی~~ بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد امام رضا (ع) بود و تا ~~پاس ی~~ از شب ها در کوچه ~~وخ ی ابان~~ به ~~نگهبان ی~~ و محافظت از مال و ناموس مردم ~~م ی~~ پرداخت و شبها تا سحرگاه به نماز شب و خواندن قرآن و دعا به جان امام امت و رزمندگان اسلام ~~م ی~~ پرداخت و ~~هم ی شه~~ شهادت را آرزو و مقصد افراد با ~~ا ی مان~~ و هدف خود ~~م ی~~ دانست و پس از ~~پ ی روز ی~~ انقلاب علاقه به امام و معتقد به ~~ولا ی ت فق ی ه~~ بود و ~~هم ی شه~~ اظهار ~~م ی~~ داشت ~~ولا ی ت فق ی ه امر ی~~ است ~~اله ی~~ و ~~کشور ی~~ که ~~ولا ی ت فق ی ه~~ در رأس آن باشد شکست ~~ناپذ ی ر م ی~~ باشد و در ~~نت ی جه~~ پس از اخذ ~~د ی پلم تار ی خ~~ 1362/01/15 به منظور خدمت ~~سرباز ی~~ به تهران اعزام شد و پس از گذراندن دوره ~~آموزش ی~~ با درجه گروهبان سوم به جبهه دهلران منتقل ~~گرد ی د~~ و مدت ~~ی کسال~~ در جبهه دهلران با ~~بعث ی ون~~ کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ~~ا ی~~ آرام و قرار ~~نم ی~~ گرفت و از ~~اعضا ی~~ فعال ~~ا ی دئولوژ ی اسلام~~ ی ارتش بود و ~~موقع ی~~ که به ~~مرخص ی م ی~~ آمد هنوز چند روز از ~~مرخص ی~~ مانده بود ~~بر م ی~~ گشت و اظهار ~~م ی~~ داشت در جبهه ~~احت ی اج~~ مبرم به ~~ن ی رو م ی~~ باشد تا ~~ا ی نکه~~ در ~~تار ی خ~~ 1363/01/20 در ~~جز ی ره~~ مجنون با اصابت خمپاره ~~بعث ی ون عراق ی~~ آن مزدوران از خدا ~~ب ی~~ خبر به لقاءاله و به ~~آرزو ی د ی ر ی نه~~ خود ~~رس ی د~~ و چون پروانه که عاشق شمع ~~م ی~~ باشد ~~ا ی نقدر چرخ ی د ت ا ا ی نکه~~ با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را ~~فدا ی~~ آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش ~~پ ی روز ا ی ن~~ گوشه ~~ا ی~~ از خاطرات آن ~~شه ی د~~ را ~~ب ی ان~~ نمود رفتارش در خانواده ~~طور ی~~ بود که خانواده شان ~~نم ی~~ توانند لحظه ~~ا ی~~ از فکرش غافل شوند.	+	[[شهید مهراب بازوبندی]] فرزند افراسیاب بازوبندی در سال [[1341]] در روستای شهر خواست کربال به دنیا آمد. در روستایی چشم به دنیا گشود که از هیچ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حتی آب آشامیدن محروم بود در دهی بدنیا آمده بود که مانند کلیه ساکنین آن محل از غذای خوب که سلامتی بدن را تأمین نماید بی بهره بود و در نتیجه در آن روستا بزرگ می شد و با آن همه کمبودها خود انس می گرفت تا اینکه دوران تحصیلی ابتدایی خود را در آن محل با همه بدبختی ها به پایان رسانید و چون علاقه ی زیادی به خواندن درس و ادامه تحصیل داشت به مرودشت آمد. منزل مادربزرگش و دایی خود با توجه به اینکه وضع مالی خانواده داییش رضایت بخش نبود مجبور بود در روزهای تعطیل به کارهای روزمزدی پرداخت و همیشه زیر لب این کلمه را تکرار می کرد و بدبختی همیشه شامل تعدادی می باشد و تعدادی در رفاه و آسایش زندگی می کنند تا اینکه الحمدلله در سال 1357 [[انقلاب]] رنگ گرفت و با راهپیمایی و تظاهرات مردم و رهبری امام عزیز [[امام خمینی]] انقلاب به ثمر رسید و این [[شهید]] یکی از فرزندان صدیق و باوفای انقلاب بود و در کلیه تظاهرات و راهپیمایی ها با یک علاقه زیاد شرکت می کرد و خود را پیروزمندانه حس می کرد و امیدوار بود که با شهید شدن جوانان بالاخره انقلاب پیروز شده و آزادی را به کلیه این ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ای از فعالیت دست نمی کشید و با اینکه درس را ادامه می داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلامی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد [[امام رضا (ع)]] بود و تا پاسی از شب ها در کوچه وخیابان به نگهبانی و محافظت از مال و ناموس مردم می پرداخت و شبها تا سحرگاه به [[نماز شب]] و خواندن [[قرآن]] و دعا به جان امام امت و رزمندگان [[اسلام]] می پرداخت و همیشه [[شهادت]] را آرزو و مقصد افراد با [[ایمان]] و هدف خود می دانست و پس از پیروزی انقلاب علاقه به امام و معتقد به [[ولایت فقیه]] بود و همیشه اظهار می داشت ولایت فقیه امری است الهی و کشوری که ولایت فقیه در رأس آن باشد شکست ناپذیر می باشد و در نتیجه پس از اخذ دیپلم تاریخ 1362/01/15 به منظور [[خدمت سربازی]] به [[تهران]] اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزشی با درجه [[گروهبان سوم]] به جبهه [[دهلران]] منتقل گردید و مدت یکسال در جبهه دهلران با بعثیون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ای آرام و قرار نمی گرفت و از اعضای فعال ایدئولوژ ی اسلامی [[ارتش]] بود و موقعی که به مرخصی می آمد هنوز چند روز از مرخصی مانده بود برمی گشت و اظهار می داشت در [[جبهه]] احتیاج مبرم به نیرو می باشد تا اینکه در تاریخ 1363/01/20 در [[جزیره مجنون]] با اصابت [[خمپاره]] بعثیون عراقی آن مزدوران از خدا بی خبر به لقاءاله و به آرزوی دیرینه خود رسید و چون پروانه که عاشق شمع می باشد اینقدر چرخید تا اینکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدای آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پیروز این گوشه ای از خاطرات آن شهید را بیان نمود رفتارش در خانواده طوری بود که خانواده شان نمی توانند لحظه ای از فکرش غافل شوند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۲۱
سطر ۱۰:		سطر ۱۰:


−	زندگی نامه: شه ی د مهراب بازوبند ی فرزند افراس ی اب بازوبند ی در سال 1341 در روستا ی شهر خواست کربال به دن ی ا آمد. در روستا یی چشم به دن ی ا گشود که از ه ی چ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حت ی آب آشام ی دن محروم بود در ده ی بدن ی ا آمده بود که مانند کل ی ه ساکن ی ن آن محل از غذا ی خوب که سلامت ی بدن را تأم ی ن نما ی د ب ی بهره بود و در نت ی جه در آن روستا بزرگ م ی شد و با آن همه کمبودها خود انس م ی گرفت تا ا ی نکه دوران تحص ی ل ی ابتدا یی خود را در آن محل با همه بدبخت ی ها به پا ی ان رسان ی د و چون علاقه ی ز ی اد ی به خواندن درس و ادامه تحص ی ل داشت به مرود شت آمد. منزل مادربزرگش و دا یی خود با توجه به ا ی نکه وضع مال ی خانواده دا یی ش رضا ی ت بخش نبود مجبور بود در روزها ی تعط ی ل به کارها ی روزمزد ی پرداخت و هم ی شه ز ی ر لب ا ی ن کلمه را تکرار م ی کرد و بدبخت ی هم ی شه شامل تعداد ی م ی باشد و تعداد ی در رفاه و آسا ی ش زندگ ی م ی کنند تا ا ی نکه الحمدلله در سال 1357 انقلاب رنگ گرفت و با راهپ ی ما یی و تظاهرات مردم و رهبر ی امام عز ی ز امام خم ی ن ی انقلاب به ثمر رس ی د و ا ی ن شه ی د ی ک ی از فرزندان صد ی ق و باوفا ی انقلاب بود و در کل ی ه تظاهرات و راه پ ی ما یی ها با ی ک علاقه ز ی اد شرکت م ی کرد و خود را پ ی روزمندانه حس م ی کرد و ام ی دوار بود که با شه ی د شدن جوانان بالاخره انقلاب پ ی روز شده و آزاد ی را به کل ی ه ا ی ن ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ا ی از فعال ی ت دست نم ی کش ی د و با ا ی نکه درس را ادامه م ی داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلام ی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد امام رضا (ع) بود و تا پاس ی از شب ها در کوچه وخ ی ابان به نگهبان ی و محافظت از مال و ناموس مردم م ی پرداخت و شبها تا سحرگاه به نماز شب و خواندن قرآن و دعا به جان امام امت و رزمندگان اسلام م ی پرداخت و هم ی شه شهادت را آرزو و مقصد افراد با ا ی مان و هدف خود م ی دانست و پس از پ ی روز ی انقلاب علاقه به امام و معتقد به ولا ی ت فق ی ه بود و هم ی شه اظهار م ی داشت ولا ی ت فق ی ه امر ی است اله ی و کشور ی که ولا ی ت فق ی ه در رأس آن باشد شکست ناپذ ی ر م ی باشد و در نت ی جه پس از اخذ د ی پلم تار ی خ 1362/01/15 به منظور خدمت سرباز ی به تهران اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزش ی با درجه گروهبان سوم به جبهه دهلران منتقل گرد ی د و مدت ی کسال در جبهه دهلران با بعث ی ون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ا ی آرام و قرار نم ی گرفت و از اعضا ی فعال ا ی دئولوژ ی اسلام ی ارتش بود و موقع ی که به مرخص ی م ی آمد هنوز چند روز از مرخص ی مانده بود بر م ی گشت و اظهار م ی داشت در جبهه احت ی اج مبرم به ن ی رو م ی باشد تا ا ی نکه در تار ی خ 1363/01/20 در جز ی ره مجنون با اصابت خمپاره بعث ی ون عراق ی آن مزدوران از خدا ب ی خبر به لقاءاله و به آرزو ی د ی ر ی نه خود رس ی د و چون پروانه که عاشق شمع م ی باشد ا ی نقدر چرخ ی د ت ا ا ی نکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدا ی آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پ ی روز ا ی ن گوشه ا ی از خاطرات آن شه ی د را ب ی ان نمود رفتارش در خانواده طور ی بود که خانواده شان نم ی توانند لحظه ا ی از فکرش غافل شوند.	+	==زندگی نامه==
		+	شه ی د مهراب بازوبند ی فرزند افراس ی اب بازوبند ی در سال 1341 در روستا ی شهر خواست کربال به دن ی ا آمد. در روستا یی چشم به دن ی ا گشود که از ه ی چ امکانات رفاه ی از جمله حمام، راه، مدرسه و حت ی آب آشام ی دن محروم بود در ده ی بدن ی ا آمده بود که مانند کل ی ه ساکن ی ن آن محل از غذا ی خوب که سلامت ی بدن را تأم ی ن نما ی د ب ی بهره بود و در نت ی جه در آن روستا بزرگ م ی شد و با آن همه کمبودها خود انس م ی گرفت تا ا ی نکه دوران تحص ی ل ی ابتدا یی خود را در آن محل با همه بدبخت ی ها به پا ی ان رسان ی د و چون علاقه ی ز ی اد ی به خواندن درس و ادامه تحص ی ل داشت به مرود شت آمد. منزل مادربزرگش و دا یی خود با توجه به ا ی نکه وضع مال ی خانواده دا یی ش رضا ی ت بخش نبود مجبور بود در روزها ی تعط ی ل به کارها ی روزمزد ی پرداخت و هم ی شه ز ی ر لب ا ی ن کلمه را تکرار م ی کرد و بدبخت ی هم ی شه شامل تعداد ی م ی باشد و تعداد ی در رفاه و آسا ی ش زندگ ی م ی کنند تا ا ی نکه الحمدلله در سال 1357 انقلاب رنگ گرفت و با راهپ ی ما یی و تظاهرات مردم و رهبر ی امام عز ی ز امام خم ی ن ی انقلاب به ثمر رس ی د و ا ی ن شه ی د ی ک ی از فرزندان صد ی ق و باوفا ی انقلاب بود و در کل ی ه تظاهرات و راه پ ی ما یی ها با ی ک علاقه ز ی اد شرکت م ی کرد و خود را پ ی روزمندانه حس م ی کرد و ام ی دوار بود که با شه ی د شدن جوانان بالاخره انقلاب پ ی روز شده و آزاد ی را به کل ی ه ا ی ن ملت مظلوم عرضه نمودند لحظه ا ی از فعال ی ت دست نم ی کش ی د و با ا ی نکه درس را ادامه م ی داد در سنگر مدرسه از اعضا ی فعال انجمن اسلام ی بود و شبها در سنگر مسجد عضو گروه مقاو مت مسجد امام رضا (ع) بود و تا پاس ی از شب ها در کوچه وخ ی ابان به نگهبان ی و محافظت از مال و ناموس مردم م ی پرداخت و شبها تا سحرگاه به نماز شب و خواندن قرآن و دعا به جان امام امت و رزمندگان اسلام م ی پرداخت و هم ی شه شهادت را آرزو و مقصد افراد با ا ی مان و هدف خود م ی دانست و پس از پ ی روز ی انقلاب علاقه به امام و معتقد به ولا ی ت فق ی ه بود و هم ی شه اظهار م ی داشت ولا ی ت فق ی ه امر ی است اله ی و کشور ی که ولا ی ت فق ی ه در رأس آن باشد شکست ناپذ ی ر م ی باشد و در نت ی جه پس از اخذ د ی پلم تار ی خ 1362/01/15 به منظور خدمت سرباز ی به تهران اعزام شد و پس از گذراندن دوره آموزش ی با درجه گروهبان سوم به جبهه دهلران منتقل گرد ی د و مدت ی کسال در جبهه دهلران با بعث ی ون کافر به مبارزه پرداخت و لحظه ا ی آرام و قرار نم ی گرفت و از اعضا ی فعال ا ی دئولوژ ی اسلام ی ارتش بود و موقع ی که به مرخص ی م ی آمد هنوز چند روز از مرخص ی مانده بود بر م ی گشت و اظهار م ی داشت در جبهه احت ی اج مبرم به ن ی رو م ی باشد تا ا ی نکه در تار ی خ 1363/01/20 در جز ی ره مجنون با اصابت خمپاره بعث ی ون عراق ی آن مزدوران از خدا ب ی خبر به لقاءاله و به آرزو ی د ی ر ی نه خود رس ی د و چون پروانه که عاشق شمع م ی باشد ا ی نقدر چرخ ی د ت ا ا ی نکه با شعله شمع به هوا پرواز کرد و آنقدر عاشق انقلاب و رهبر انقلاب بود که خود را فدا ی آنها کرد روحش شاد و ادامه دهنده راهش پ ی روز ا ی ن گوشه ا ی از خاطرات آن شه ی د را ب ی ان نمود رفتارش در خانواده طور ی بود که خانواده شان نم ی توانند لحظه ا ی از فکرش غافل شوند.