شهید ناصر کاظمی - بخش دوم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Sheykhmohammadi98 در ‏۲۷ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۱۵

2020-01-17T17:15:12Z

Sheykhmohammadi98 در ‏۲۷ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۹

2020-01-17T10:49:38Z

Birgani97 در ‏۶ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۵۷

2019-12-27T02:57:44Z

Vazifeh98: صفحه‌ای جدید حاوی «آمد، گفت «ای آقا! آدم که با این چیزها ناراحت نمی شه. » خیلی تحویلمان گرفت. گفت...» ایجاد کرد

2019-12-26T23:02:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی «آمد، گفت «ای آقا! آدم که با این چیزها ناراحت نمی شه. » خیلی تحویلمان گرفت. گفت...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 رویم نمی شد به صورتش نگاه کنم. سرم را انداختم پایین، آرام گفتم «اوهوم. »
 .. .. .
-به نیم ساعت نکشید که خبر آوردند [[شهید[[ شده. آن قدر حسرت خوردم که چرا توی صورتش نگاه نکردم، که چرا بغلش نکردم، که چرا نبوسیدمش.
+به نیم ساعت نکشید که خبر آوردند [[شهید]] شده. آن قدر حسرت خوردم که چرا توی صورتش نگاه نکردم، که چرا بغلش نکردم، که چرا نبوسیدمش.
 یادگاران، جلد 14 کتاب [[شهید ناصر کاظمی]]، ص 94
@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 موضوع : اجتماعی ، دانشگاه
-ناصر که فرماندهشان بود، بیست و دو نفر بیش تر نبودند. حالا که می رفت سر خاکشان، خودش مانده بود و یکی دیگر که [[جانباز]] شده بود.
+ناصر که فرماندهشان بود، بیست و دو نفر بیش تر نبودند. حالا که می رفت سر خاکشان، خودش مانده بود و یکی دیگر که جانباز شده بود.
 .. .. .
 گفت «من می رم بهشت زهرا، زود می آم. »
@@ سطر ۱۳۹: / سطر ۱۳۹: @@
 هم فرمانده سپاه کردستان بود، هم [[فرمانده تیپ]] ویژه ی شهدا. گفته بود «همه با یونیفرم و سر تا پا مسلح جمع بشن توی میدان اصلی سنندج. »
-هزار و دویست نفر [[نظامی]] سراپا [[مسلح]] را کرده بود سه تا چهارصد نفر. از سه جای شهر سه تا گردان را به حالت [[رژه]ه آورده بود توی میدان. پشت سرشان را هم پر کرده بود از [[کاتیوشا]] و [[توپ]] ها و [[تویوتاهای نظامی]] رنگ شده ی دست نخورده. همان روز رادیو دموکرات گفته بود «این ها رو شش ماه فرستادند اسرائیل، دوره دیدند. »
+هزار و دویست نفر [[نظامی]] سراپا [[مسلح]] را کرده بود سه تا چهارصد نفر. از سه جای شهر سه تا گردان را به حالت [[رژه]ه آورده بود توی میدان. پشت سرشان را هم پر کرده بود از [[کاتیوشا]] و [[توپ]] ها و تویوتاهای نظامی رنگ شده ی دست نخورده. همان روز رادیو دموکرات گفته بود «این ها رو شش ماه فرستادند اسرائیل، دوره دیدند. »
 تا آن وقت چنین رژه ای ندیده بودند. توی دلشان خالی شده بود. خیلی ها این رژه را که دیده بودند، گفته بودند «قصه ی کردستان دیگه آخرشه. این ها اومدن کار رو یکسره کنن. »
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 59
@@ سطر ۱۹۸: / سطر ۱۹۸: @@
 .. .. .
 نای جنگیدن نداشتیم. نگاه کردم ته ستون. همه ی شب پیاده آمده بودیم. گفتم «خدا به فریادمون برسه. »
-آفتاب که زد، صدای تق تق [[تفنگ]] پیچید توی سد. دست آخر کومله ها فرار کردند طرف کوه و بیابان. ما ماندیم و [[سد بوکان]].
+آفتاب که زد، صدای تق تق [[تفنگ]] پیچید توی سد. دست آخر کومله ها فرار کردند طرف کوه و بیابان. ما ماندیم و سد بوکان.
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 71
 موضوع : اجتماعی ، فرماندهی
@@ سطر ۳۳۷: / سطر ۳۳۷: @@
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 60
 موضوع : اجتماعی ، مدیریت
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 رویم نمی شد به صورتش نگاه کنم. سرم را انداختم پایین، آرام گفتم «اوهوم. »
 .. .. .
-به نیم ساعت نکشید که خبر آوردند شهید شده. آن قدر حسرت خوردم که چرا توی صورتش نگاه نکردم، که چرا بغلش نکردم، که چرا نبوسیدمش.
+به نیم ساعت نکشید که خبر آوردند [[شهید[[ شده. آن قدر حسرت خوردم که چرا توی صورتش نگاه نکردم، که چرا بغلش نکردم، که چرا نبوسیدمش.
-یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 94
+یادگاران، جلد 14 کتاب [[شهید ناصر کاظمی]]، ص 94
 موضوع : اخلاقی ،‌ عذرخواهی
-پیش از عملیات فتح المبین بود. سیم تلفن صحرایی سنگر فرماندهی ترکش خورد وارتباط قطع شد. یکی از بچه ها برای اینکه کار راه بیفتد. با موتوری که توی مقر بود رفت که سیم را وصل کند. موتور افتاد توی یک چاله خمپاره. هم سید زخمی شد و هم موتور خسارت دید. احمد، دم غروب از قرارگاه برگشت. سراغ سید را گرفت. وقتی قضیه قطع شدن سیم و موتور را برایش گفتم. ناراحت شد. گفت «هم خسارت موتور رو ازش بگیرید. هم خودش برگردنجف آباد. » ما پا در میانی کردیم. گفت «کار باید حساب، کتاب داشته باشه. اینجا مخابرات داره. سیم قطع شد. وظیفه شونه برن درست کنن، هر کی باید پی وظیفه خودش باشه. »
+پیش از عملیات [[فتح المبین]] بود. سیم تلفن صحرایی سنگر فرماندهی [[ترکش]] خورد وارتباط قطع شد. یکی از بچه ها برای اینکه کار راه بیفتد. با موتوری که توی مقر بود رفت که سیم را وصل کند. موتور افتاد توی یک چاله [[خمپاره]]. هم سید زخمی شد و هم موتور خسارت دید. احمد، دم غروب از قرارگاه برگشت. سراغ سید را گرفت. وقتی قضیه قطع شدن سیم و موتور را برایش گفتم. ناراحت شد. گفت «هم خسارت موتور رو ازش بگیرید. هم خودش برگردنجف آباد. » ما پا در میانی کردیم. گفت «کار باید حساب، کتاب داشته باشه. اینجا مخابرات داره. سیم قطع شد. وظیفه شونه برن درست کنن، هر کی باید پی وظیفه خودش باشه. »
 سید که برگشت باهاش حرف زد. «سید تو بی نظمی کردی، وظیف تو نبوده بری دنبال سیم» او هم عذرخواهی کرد. سید رضا، در عملیات فتح المبین شهید شد.
 یادگاران، جلد 19 کتاب شهید احمد کاظمی، ص 27
 موضوع : اخلاقی ،‌ عذرخواهی
-از بیمارستان که مرخص شدم، به جای کردستان، فرستادندم یک جای دیگر، تا روزی که دوباره به م مأموریت دادند کردستان. وقتی دیدمش، گفت «حالا که با پای خودت برگشته ای، دیگه نمی گذارم برگردی. »
+از بیمارستان که مرخص شدم، به جای کردستان، فرستادندم یک جای دیگر، تا روزی که دوباره به م مأموریت دادند [[کردستان]]. وقتی دیدمش، گفت «حالا که با پای خودت برگشته ای، دیگه نمی گذارم برگردی. »
 گفتم «پدر بیامرز، مأموریت دارم. کارم تموم بشه، باید برگردم. »
 گفت «بی خود، همین جا می مونی. من الآن مسئول ستاد ندارم. »
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 حرفی که می زد، دوتا نمی شد. بی خودی هم چیزی نمی گفت. برای هر حرفش طرح و نقشه داشت.
 .. .. .
-یک گردان مستقل ارتشی از شیراز برداشت، آورد منطقه. امکانات این گردان از امکانات یک تیپ هم بیش تر بود. دست ارتش و سپاه را گذاشت توی دست هم، گفت «تا مرزها بسته نشه، همین آشه و همین کاسه. برید سمت مرز. »
+یک گردان مستقل ارتشی از شیراز برداشت، آورد منطقه. امکانات این گردان از امکانات یک تیپ هم بیش تر بود. دست [[ارتش]] و [[سپاه]] را گذاشت توی دست هم، گفت «تا مرزها بسته نشه، همین آشه و همین کاسه. برید سمت مرز. »
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 29
 موضوع : اخلاقی ، قاطعیت
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۲: @@
 می گفت «زمین فوتبال میدون جنگه. کاپیتان هم همون فرمانده ست. هر چی فرمانده می گه باید گوش کنین. »
 بچه ها را تمرین می داد. می گفت «این تمرین، تمرین جنگه. »
-توی بازی هم خیلی سر بچه ها داد می زد. می گفت «وقتی می گم سر جای خودت بازی کن، فکر کن اسلحه داده ام دستت، گذاشته امت سرِ پست. کی توی جنگ پستش رو ول می کنه می ره؟»
+توی بازی هم خیلی سر بچه ها داد می زد. می گفت «وقتی می گم سر جای خودت بازی کن، فکر کن [[اسلحه]] داده ام دستت، گذاشته امت سرِ پست. کی توی جنگ پستش رو ول می کنه می ره؟»
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 56
 موضوع : اجتماعی ، اوقات فراغت
 قاطی مردم که می شد، اگر می دید دست کسی اسلحه است، ناراحت می شد. می گفت «کسی که می آد پیش مردم، با خودش اسلحه نمی آره. »
-چه رسد به این که کسی توی درگیری ها گلوله اش می خورد توی دهی، آبادی ای، شهری.
+چه رسد به این که کسی توی درگیری ها [[گلوله]] اش می خورد توی دهی، آبادی ای، شهری.
 . . . . .
 دستش خسته شده بود. لوله ی مسلسل آمده بود پایین و چندتاش خورده بود توی ده. حسابی ریخته بود به هم. گفته بود «کی بهت گفت مردم رو بزنی؟ چرا زدی توی ده؟»
@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 موضوع : اجتماعی ، دانشگاه
-ناصر که فرماندهشان بود، بیست و دو نفر بیش تر نبودند. حالا که می رفت سر خاکشان، خودش مانده بود و یکی دیگر که جانباز شده بود.
+ناصر که فرماندهشان بود، بیست و دو نفر بیش تر نبودند. حالا که می رفت سر خاکشان، خودش مانده بود و یکی دیگر که [[جانباز]] شده بود.
 .. .. .
 گفت «من می رم بهشت زهرا، زود می آم. »
@@ سطر ۱۳۸: / سطر ۱۳۸: @@
 موضوع : اجتماعی ، فرماندهی
-هم فرمانده سپاه کردستان بود، هم فرمانده تیپ ویژه ی شهدا. گفته بود «همه با یونیفرم و سر تا پا مسلح جمع بشن توی میدان اصلی سنندج. »
+هم فرمانده سپاه کردستان بود، هم [[فرمانده تیپ]] ویژه ی شهدا. گفته بود «همه با یونیفرم و سر تا پا مسلح جمع بشن توی میدان اصلی سنندج. »
-هزار و دویست نفر نظامی سراپا مسلح را کرده بود سه تا چهارصد نفر. از سه جای شهر سه تا گردان را به حالت رژه آورده بود توی میدان. پشت سرشان را هم پر کرده بود از کاتیوشا و توپ ها و تویوتاهای نظامی رنگ شده ی دست نخورده. همان روز رادیو دموکرات گفته بود «این ها رو شش ماه فرستادند اسرائیل، دوره دیدند. »
+هزار و دویست نفر [[نظامی]] سراپا [[مسلح]] را کرده بود سه تا چهارصد نفر. از سه جای شهر سه تا گردان را به حالت [[رژه]ه آورده بود توی میدان. پشت سرشان را هم پر کرده بود از [[کاتیوشا]] و [[توپ]] ها و [[تویوتاهای نظامی]] رنگ شده ی دست نخورده. همان روز رادیو دموکرات گفته بود «این ها رو شش ماه فرستادند اسرائیل، دوره دیدند. »
 تا آن وقت چنین رژه ای ندیده بودند. توی دلشان خالی شده بود. خیلی ها این رژه را که دیده بودند، گفته بودند «قصه ی کردستان دیگه آخرشه. این ها اومدن کار رو یکسره کنن. »
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 59
@@ سطر ۱۵۴: / سطر ۱۵۴: @@
 موضوع : اجتماعی ، فرماندهی
-از گرگ و میش غروب تا خروس خوان سحر، ضدانقلاب آتش ریخته بود روی منطقه. پشت سرشان تا مرز باز بود. خیلی راحت آمده بودند بیخ گوش رزمنده ها، خودی نشان داده بودند. خواب را ازشان گرفته بودند تا صبح. گفته بود «باید پشت سر این ها تا مرز بسته بشه. »
+از گرگ و میش غروب تا خروس خوان سحر، ضدانقلاب آتش ریخته بود روی منطقه. پشت سرشان تا مرز باز بود. خیلی راحت آمده بودند بیخ گوش [[رزمنده]] ها، خودی نشان داده بودند. خواب را ازشان گرفته بودند تا صبح. گفته بود «باید پشت سر این ها تا مرز بسته بشه. »
 حرفی که می زد، دوتا نمی شد. بی خودی هم چیزی نمی گفت. برای هر حرفش طرح و نقشه داشت.
 .. .. .
@@ سطر ۱۹۸: / سطر ۱۹۸: @@
 .. .. .
 نای جنگیدن نداشتیم. نگاه کردم ته ستون. همه ی شب پیاده آمده بودیم. گفتم «خدا به فریادمون برسه. »
-آفتاب که زد، صدای تق تق تفنگ پیچید توی سد. دست آخر کومله ها فرار کردند طرف کوه و بیابان. ما ماندیم و سد بوکان.
+آفتاب که زد، صدای تق تق [[تفنگ]] پیچید توی سد. دست آخر کومله ها فرار کردند طرف کوه و بیابان. ما ماندیم و [[سد بوکان]].
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 71
 موضوع : اجتماعی ، فرماندهی
@@ سطر ۲۹۲: / سطر ۲۹۲: @@
 حرفی که می زد، دوتا نمی شد. بی خودی هم چیزی نمی گفت. برای هر حرفش طرح و نقشه داشت.
 .. .. .
-یک گردان مستقل ارتشی از شیراز برداشت، آورد منطقه. امکانات این گردان از امکانات یک تیپ هم بیش تر بود. دست ارتش و سپاه را گذاشت توی دست هم، گفت «تا مرزها بسته نشه، همین آشه و همین کاسه. برید سمت مرز. »
+یک گردان مستقل ارتشی از [[شیراز]] برداشت، آورد منطقه. امکانات این گردان از امکانات یک تیپ هم بیش تر بود. دست ارتش و سپاه را گذاشت توی دست هم، گفت «تا مرزها بسته نشه، همین آشه و همین کاسه. برید سمت مرز. »
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 29

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 آمد، گفت «ای آقا! آدم که با این چیزها ناراحت نمی شه. »
 خیلی تحویلمان گرفت. گفت «من فکر کردم شما دیگه توی عملیات ها بوده ای، می دونی. بعضی وقت ها پیش می آد، یک جایی آدم تند می شه، یک حرفی می زنه. تو دیگه چرا به دل گرفتی؟»
@@ سطر ۳۳۵: / سطر ۳۳۷: @@
 یادگاران، جلد 14 کتاب شهید ناصر کاظمی، ص 60
 موضوع : اجتماعی ، مدیریت