ویرایش‌ها

یادم هست وقتی در مقر در حال استراحت بودیم سنگر شهید محمدتقی قادری توسط گلوله باران عراقی ها خراب شده بود و همه فکر می کردند که ایشان در زیر آوار جا مانده است و با یک چهره افسرده و گرفته درحال برداشتن کیسه های شن بودند که یکدفعه متوجه شدم با لبخندی که به لب داشت از آن طرف می آید خیلی خوشحال شدم و به طرفش رفتم و با زبان ترکی خودمان به او گفتم: چکارمی کنی؟ ایشان با خنده جواب داد این عراقی های نامرد مریض هستند هرچه ما سنگر می سازیم آنها خراب می کنند بعد خیلی خونسرد مشغول درست کردن سنگر شد.