ویرایش‌ها

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ توبه / ۱۱۱

من خدا را شکر می‌گویم در زمانی هستم که توانسته‌ام خدا را بشناسم و از او اطاعت کنم و در راه او قدم بردارم‌. ای مولای من خدایا! تو را شکر.‌

ای جوانان! نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد.‌ ای جوانان! مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب شهید شد.‌ ای مادران! مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی‌توانید جواب زینب (س) را بدهید که تحمل ۷۲ شهید را نمود. شما مادران باید آن‌قدر خدا را شناخته باشید که حتی جسد فرزندتان را نیز تحویل نگیرید، چون که این امانتی است که خدا به شما داده و می‌بایست روزی روزگاری از دست‌تان می‌رفت. نباید بگویید که خدایا حالا زود بود که جوانم از دستم رفت من هنوز آرزو داشتم که در پیری عصای دستم باشد.

مبادا فرزندان‌تان را از آمدن به جبهه منع کنید. مگر شما‌ها نبودید که می‌گفتید‌ «ای حسین کاش آن زمان بودیم و زینب را یاری می‌کردیم.» حالا در عوض شما در زمانی قرار گرفته‌اید که باید فرزند امام را یاری کنید، ما اهل کوفه نیستیم، امام تنها بماند.

حضورتان در جبهه‌های حق علیه باطل زیاد کنید و بیشتر به جبهه بیایید، انسان در جبهه است که می‌تواند خدا را بشناسد و به عظمت و روح او پی ببرد. در جبهه است که انسان می‌فهمد قیامتی هم هست و بیشتر به معنی قیامت پی می‌برد و سعی می‌کند که کمتر گناه کند. اگر خدا توفیق نصیبم کرد که شهید شدم، آنان که پیرو ولایت و امامت نیستند بر من نگریند و بر جنازه من حاضر نشوند.

<ref>[http://www.fatehan.ir/page.aspx?pid=123&postid=103393 سایت فاتحان]</ref>

==نگارخانه تصاویر==

<gallery>